Home / โรแมนติก / ร้ายพ่ายรัก / ร้ายพ่ายรัก_IX👠 : มันแฟร์ที่สุดแล้ว

Share

ร้ายพ่ายรัก_IX👠 : มันแฟร์ที่สุดแล้ว

last update Last Updated: 2025-11-07 16:45:50

“บอกสิว่าบังเอิญ”

“ฉันไม่เก่งเรื่องตอแหลแบบนั้น”

“….”

“โทษทีนะ พอดีฉัน.. ไม่ใช่พวกโลกสวย”

“….”

“เชิญ” แขนเรียววาดมือเชื้อเชิญให้เป้าหมายของตนนั่งฝั่งตรงข้าม แน่นอนว่าฟีนิกซ์ที่สงสัยในตัวของคริสตัลเป็นทุนเดิมไม่เล่นตัวให้โอกาสหลุดลอยไป เขานั่งลงและจุดบุหรี่สูบ พร้อมกับพ่นควันเขม่าให้ลอยเหนือหัวกลมกลืนไปกับอากาศ

“เธอเป็นใคร” และยิงประเด็นอย่างตรงไปตรงมา

“เกิดสนใจฉันขึ้นมาหรือไง?”

“ถ้าบอกว่าใช่”

“อื้ม~ ฉันไม่นอนกับคุณเป็นครั้งที่สองหรอกนะ”

“ก็ไม่ได้หวังเรื่องนั้นอยู่แล้ว” ขณะนี้ฟีอาร์ราวกับบุคคลที่เป็นส่วนเกิน ข้ารับใช้ถอยออกจากวงสนทนาของทั้งสองแต่ยังคงยืนอยู่ไม่ไกลมากนัก เพราะไม่ไว้ใจนายของตน กลัวจะทำอะไรที่มัน.. เปิดเผยเรื่องที่ไม่ควรเปิดเผยออกไป แต่ดูเหมือนว่าคู่กรณีของคริสตัลจะไม่ได้ถูกปล่อยให้มาเจรจากันเพียงลำพัง เพราะร่างสูงอีกสามคนก็ยืนท้าวระเบียงแล้วก้มมองลงมา พร้อมกับพูดจาบางอย่างที่ตนไม่สามารถฟังออก

“ชื่ออะไร”

“…..”

“ฉันไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวเองก่อนแล้วมั้ง”

“คริสตัล”

“…ชื่อ นามสกุลจริง”

“ถ้าจะรื้อประวัติละก็ยากหน่อย” คริสตัลเอ่ยท้วงอย่างรู้ทัน

“….”

“ฉันสร้างทุกอย่างขึ้นมาใหม่ ต่อให้คุณทุ่มทุกอย่างที่มี.. คุณก็ไม่มีวันได้คำตอบในสิ่งที่ต้องการ”

“ฉัน ไม่ได้มีเวลามากพอจะมานั่งสืบความยาวสาวความยืด”

“…..”

“ที่อยากรู้ เพราะฉันก็อยากจะรู้ว่าตาแก่นั่นเคยทำอะไรให้เธอแค้นขนาดตามเอาชีวิต”

“…..”

“ผู้หญิงคนเดียว กับผู้ติดตามหนึ่งคน.. ฆ่าชีวิตอดีตหัวหน้ามาเฟียไม่ได้ หวังว่าจะเข้าใจ”

“เอาจริงก็ พิภพ ไม่ได้เจ๋งขนาดนั้นนะ”

“…..” ฟีนิกซ์นิ่งและพยายามจับสังเกตอาการของร่างสวย

“ก็ไม่ได้มีทุกอย่างด้วยตัวเองสักหน่อย บ่อนที่มีก็”

“ถ้ารู้ไม่จริง ก็อย่าปากมาก ที่ทำอยู่.. ก็แค่อยากจะเกาะตาแก่นั้นก็เท่านั้นไม่ใช่หรือไง? เรียกร้องความสนใจด้วยคำว่า อดีต แบบนั้น เธอคงจะเคย พลาด ไปมี” ไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะพูดจบ

“จุ๊ๆๆ~” เรียวขายาวไขว้สลับกันต่อหน้าของชายชาตรี ฟีนิกซ์มองหว่างขาจังหวะที่ถูกยกขึ้นเพื่อไขว้ขาใหม่อีกรอบ

“ถ้าไม่รู้ชีวิตของพ่อตัวเองตอนที่ตัวเองยังไม่เกิด”

“…..”

“ก็ไม่ควรทึกทัก หาว่าฉันเป็นอีตัวที่หวังจะเกาะพ่อคุณกิน”

“…..”

“จะผิดหวังเอาเปล่าๆ~”

ตึง! ฝ่ามือหนาทุบลงกับโต๊ะอย่างหมดความอดทน เขาไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลาต่อปากต่อคำกับผู้หญิงที่เขาไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า แต่เพราะสิ่งที่เธอทำ เธอเข้ามาโกงเงินที่บ่อนออกไป30ล้าน เธอแสดงตัวว่ากลับมาเพื่อเอาชีวิตพ่อของตน

หมับ! แขนหนาคว้ามือเรียวให้ลุกขึ้นในทันควัน

“ท่านคริสตัล!” ฟีอาร์ที่กำลังจะพุ่งเข้ามาหาคนเป็นนาย

“เฮ้~ ดูท่าแล้วเพื่อนกู คงมีเรื่องจะคุยนายหญิงของมึง” ร่างสูงหนึ่งในสี่ที่เขาเห็นในตอนแรกโผล่มาขวางทางเขาดื้อๆ แน่นอนว่าฟีอาร์ไม่ได้สนใจ เขาดันไหล่ของ ชิณณ์ ให้พ้นทาง ก่อนจะถูกดึงไหล่ให้หมุนตัวหันหลังกลับไป

แกร๊ก~ กระบอกปืนสีเข้มถูกจ่อตรงเข้าที่ขมับทันที อีกฝ่ายใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มและมีรอยยิ้มร้ายๆ

“!!!!”

“ช่วยไม่ได้.. นายหญิงของมึง.. อยากทำตัวเป็นผีไม่มีหลุมทำไม”

“ชิ๊!” ถึงแม้จะรู้ดีว่าตัวเองจะทำอะไรได้ดีมากกว่าการถูกเอาปืนจ่อหัวแบบนี้ แต่สภาพของตัวเองกับคริสตัล ไม่สามารถสำแดงอิทธิฤิทธิ์ต่อหน้าคนนับร้อยในผับได้

“…ปล่อยนายของข้าไป”

“พวกมึงเป็นใคร”

“…..”

“ตอบกูให้ได้ก่อนดีกว่า” ปืนกระบอกเดิมยังคงจ่อขมับที่ศรีษะไม่ขยับไปไหน ดูทรงแล้ว.. ไอ้หมอนี่ มันกล้ายิ่งข้าจริงๆซะด้วย!

“ถ้าไม่บอกดีๆ.. ฉันก็มีวิธีของฉัน” ฟีนิกซ์จ้องใบหน้าที่สะสวยเกินมนุษย์มนา สวยเกินหญิงสาวทั่วไปที่เขาเคยพบเจอและหลับนอนเป็นร้อยเท่าพันเท่า แต่ยิ่งคริสตัลไม่พูดอะไรออกมา เอาแต่ส่งรอยยิ้มหยักบางไที่มุมปากราวกับท้าทาย

ฟีนิกซ์ได้แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะออกแรงกระชากร่างเล็กให้เดินตามโดยที่ฟีอาร์พยายามจะวิ่งตามไป แต่เพราะปืนที่จ่ออยู่ที่ขมับ… ทำให้ข้ารับใช้ทำได้แค่ยืนนิ่งอยู่กับที่แบบนั้น

ในขณะเดียวกัน ร่างสูงอีกสองคนที่เหลือ แฟรงค์ ลูกน้องคนสนิท มือขวาของฟีนิกซ์ยืนกอดอกมองสถานการณ์เมื่อเห็นว่าเธอคนนั้นถูกเจ้านายของตน ฉุดร่างกระชากออกไป โนอาห์ที่ยืนเอาหลังพิงระเบียงเอี้ยวตัวมองตามคนเป็นเพื่อนที่พาคริสตัลออกไปนอกผับ..

“..สวยพิลึก”

“ใช่ครับ สวยพิลึก”

“…..”

“สวยเหมือนไม่ใช่คน” แม้จะลับสายตาไปแล้วทั้งฟีนิกซ์และคริสตัล แต่โนอาห์ยังคงเหลือบมองทิศทางที่ทั้งสองหายลับไป

“เคยเห็นหรือไง? สวยเหมือนไม่ใช่คนแบบนั้น”

“ไม่เคยหรอกครับ เธอแค่โดดเด่นจนน่ากลัว.. ทุกครั้งที่เจอ เหมือนมีสปอรต์ไลท์ส่องมาที่เธอเสมอ”

“งั้นเจ้านายมึงคงเจอของดีเข้าแล้ว”

“…หมายถึงอะไรเหรอครับ?”

“ก็ผู้หญิงนั่น…”

“….”

“ถ้าตัดความสวยทิ้งไป ก็เหมือนตั้งใจมาฆ่าไอ้ฟี ไม่ก็พ่อมันจริงๆ” ระหว่างทาง แฟรงค์ได้เล่าที่มาที่ไปแบบพลางๆ

“…คุณแน่ใจ ขนาดนั้นเลยเหรอครับ?” แฟรงค์ถามโนอาห์กลับไป ชายร่างสูงผมสีน้ำตาลดันตัวเองหลังจากพิงระเบียงอยู่นาน

“สายตาแบบนั้น.. จะบอกว่ามาดีก็โง่เต็มที”

แฟรงค์เกิดความกังวลขึ้นมา เลยรีบวิ่งลงจากชั้นสองเพื่อตามหลังเจ้านายของตนไปติดๆ แต่พอถึงลานจอดรถ เรียวขายาวๆที่สาววิ่งออกมาก็ต้องชะลอหยุดอยู่กับที่ เมื่อรถคันหรูของฟีนิกซ์ไม่จอดอยู่ที่เดิม

“…เรื่องอะไรกันวะ!” เพราะแฟรงค์รับงานทั้งสองทาง ยิ่งรับงานจากพิภพไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า.. ได้แต่คิดเองเออเองว่าอาจจะเกี่ยวข้องกัน แต่แค่จับต้นชนปลายไม่ถูก

🎶~ เสียงเรียกเข้าดังขึ้น มือขวามาเฟียยกโทรศัพท์แนบหู สายตามองไปยังถนนใหญ่ด้วยความเป็นห่วงนาย

“เออ ได้เรื่องไหม”

[…ผมว่า คุณแฟรงค์ เข้ามาดูเองเถอะครับ]

“แล้วบอกตอนนี้มันจะตายหรือไงวะ!”

[…ผมว่า คุณเข้ามาดูเองดีกว่าครับ]

“จิ๊!” ก่อนจะตัดสายไป ให้มันได้อย่างนี้ดิวะ! พลางคิดในใจ

บรื้นนนนน~ ฟีนิกซ์เหยียบคันเร่งเพื่อเร่งความเร็วราวกับระบายความหงุดหงิดใจ รถหรูพุ่งตรงเข้าตึกใหญ่เลยใจกลางเมืองมาได้ไม่ไกลนัก ก่อนจะจอดแล้วดับเครื่องพร้อมกับฉุดกระชากร่างสวยออกมาจากรถอย่างไม่ออมมือ

ตึง! แล้วปิดประตูรถจนเสียงดัง

“ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ประวัติเธอแม้แต่บรรทัดเดียว..”

“…คุณไม่ได้หรอก”

“…..”

“ต่อให้คุณส่งฉันให้กับหน่วยงานไหนก็ตามแต่.. คุณไม่มีวันได้ในสิ่งที่ฉันไม่ต้องการให้คุณรู้”

“…..”

“เพราะสิ่งที่ฉันต้องการให้คุณรู้.. คือพ่อคุณทำฉันไว้เจ็บแสบมาก”

“…..”

“แล้วการกลับมาเอาชีวิต.. มันแฟร์ที่สุดแล้ว” ฟีนิกซ์กัดฟันกรอด เขาเริ่มหงุดหงิดกับอีแค่ค้นประวัติผู้หญิงคนเดียว เงินทองที่มี บารมีที่มี มันจะทำไม่ได้เลยหรือไง!

ในขณะที่คริสตัลสบัดผมด้วยท่าทีเชิดๆเบาๆแล้วเป็นฝ่ายเดินเข้าตึกเองโดนไม่รอให้ถูกบังคับหรือฉุดกระชาก แต่สุดท้ายก็หยุดนิ่ง เมื่อเห็นมาฟีนิกซ์ยืนนิ่งไม่ขยับ

“จะเข้าไปไม่ใช่หรือไง? ก็ดีเหมือนกันทุกอย่างจะได้ชัดเจน”

“…..”

“ว่าตอนนี้คุณควรรู้ แค่สิ่งที่ฉัน ..อยากจะให้รู้”

สายตาคมเหมือนจะมีไอร้อนประทุอยู่ภายใน ลิ้นที่ดันกระพุ้งแก้ม และท่ายืนเท้าเอวที่โชว์แขนข้างที่มีรอยสักยาวจนขึ้นคอ ในสายตาของคริสตัล เธอเองก็ไม่ได้ปฎิเสธว่าชายร่างสูงตรงหน้า ชายคนที่เขาเลือกให้เป็นเหยื่อของการแก้แค้นในครั้งนี้ ดูน่าเกรงขามและดูเป็นคนที่ใช่ว่าจะจัดการได้ง่ายๆ แต่ต่อให้ยากแค่ไหน..

เธอเองก็มีชีวิตอมตะ เพื่อกลับมาแก้แค้น พิภพ อยู่แล้ว ไม่ว่าจะรูปแบบไหนก็ตาม.. เธอทำได้ทุกอย่าง ยกเว้นการ ฆ่า ไอ้คนเลว ไอ้คนชั่วอย่างพิภพให้ตายในทันที เพราะเธอเอง..

…ก็ถูกทรมานทั้งกายและจิตใจ ก่อนจะสิ้นลม และพิภพ ต้องทรมานเจียนตาย ก่อนจะเข้าใจและนึกออกว่าเธอคนนี้ คือคนที่เขาทำร้ายจนนาทีสุดท้ายของเธอจริงๆ

“มาสิ.. ฉันนะ ทำคุณคลั่งซะจน เริ่มทนไม่ไหวแล้วละสิ”

“…..”

“แต่จริงๆ.. ฉันยังไม่เริ่มทำอะไรเลยนะ~” รอยยิ้มร้ายๆผุดขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะหมุนตัวแล้วเดินเข้าตึกตรงหน้าด้วยท่าทางที ไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ร้ายพ่ายรัก   Special [ตอนพิเศษ]

    1ปีต่อมา….โต๊ะอาหารรายล้อมไปด้วยอาหารมากมาย คนที่ได้นั่งอยู่ตรงนี้คือคนสำคัญของฉันทั้งนั้น คริสตัลวางช้อนเมื่อความรู้สึกของเธอเริ่มเปลี่ยนไป ความซาบซึ้งและความรู้สึกผิดไม่อาจหายไปจากใจ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ตาม“ไม่อร่อยหรือไง?” ฟีนิกซ์เอ่ยถามก่อนจะยกไวน์แดงขึ้นดื่ม ทำให้คิรัวร์และบีเบลหยุดทานตามไปด้วย“เปล่า.. ฉันแค่ อยากขอโทษและขอบคุณทุกคน”ส่วนชายชราอีกคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอย่างพิภพก็วางช้อน แล้วใช้ผ้าเช็ดปากด้วยท่าทีราบเรียบ“ไม่มีใครโทษเธอ”“…..”“โดยเฉพาะฉัน”“….”“และฉันเชื่อว่าที่นี่ก็ไม่มีใครโทษเธอเช่นกัน” พิภพที่หายไปนาน กลับมาที่บ้านได้เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา คำตอบที่ฉันได้จากฟีนิกซ์ตอนรู้เรื่องราว คือพิภพแอบไปบวชและอยู่ในพระธรรมเป็นเวลาสองพรรษา ภาษามนุษย์ว่าไว้แบบนั้น“ทุกคนมีอดีต เมื่อถึงเวลาเราก็ควรปล่อยผ่าน จะให้ใช้ชีวิตจมอยู่กับความผิดพลาดในอดีต เป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดนัก”“…ข้ารู้”“ใช้ชีวิตนิรันดร์ให้เป็นประโยชน์” คิรัวร์พูดเสริม คริสตัลพยักหน้าเพียงนิดก่อนจะมองหน้าทุกคนเพื่อหวังจะแจ้งเรื่องบางแรื่อง เธอก้มลงและหยิบกระเป๋าของเธอออกมาและมองหน้าทุกคนอีกครั้ง จนฟีนิกซ์มอ

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XLVIII👠 : แล้วพบกันใหม่ (END)

    ในห้วงเวลาของโลกหลังความตาย แสงสว่างที่ปลายทางชัดเจนเสมอแม้มีเพียงจุดเดียวหรือเล็กเท่าจุดไข่ปลา ร่างสวยค่อยๆเดินมานั่งที่โต๊ะตัดสินวิญญาณ แม้ไม่ใช่หน้าที่ของเธอ แต่การขอเวลาได้พูดคุยแค่เพียงไม่นาน ไม่ได้ผิดกฎโลกหลังความตายแต่อย่างใดครืดด~ เสียงลากเก้าอี้ดังขึ้น เรียกสติของสองสามีภรรยาที่เพิ่งสิ้นอายุขัยตามกาลเวลาและตามโรคาหรือโรคประจำตัว ยมทูตสาวมีสีหน้านิ่งเงียบก่อนจะฉายแววความเศร้าเพียงนิดออกมา“อ้าว.. แม่หนูนี่”“..จำได้ด้วยเหรอ”“ได้สิ แม่หนูที่มากับไอ้เจ้าแฟรงค์ ตอนนั้นที่แห่กันมาเยอะๆ” คนเป็นพ่อเริ่มบทสนทนา คริสตัลยิ้มเพียงบางเบา ตรงหน้ามีขนมปั้นทรงกลม หลากสีแต่ความสามารถของมันมีเพียงหนึ่งเดียว เธอดันจานที่ว่าไปตรงหน้าของสองสามีภรรยา“..พวกคุณต้องกินมัน”“ขนมอะไร?”“..เม็ดลบความทรงจำ” เกิดความเงียบเข้าปกคลุม เมื่อสองสามีภรรยามองหน้ากันก่อนจะหันกลับมา“ฉันเป็นยมทูต บัดนี้ถึงเวลาแก่การสมควรแล้ว ที่ท่านทั้งสอง.. จะต้อง.. ถูกตัดสิน”“ยมทูตเหรอ? แล้วทำไมหนูถึงได้..” คราวนี้คนเป็นแม่แทรกขึ้นมา“คนพวกนั้นรู้.. และวันนี้ฉันมาทำหน้าที่ของฉัน”“….”“ฉันเป็นคนเก็บดวงวิญญาณของพวกคุณ ถึงมั

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XXXXVII👠 : ไปจนนิรันดร์

    _______________***เนื้อหาในตอนนี้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน มีการเขียนระหว่างความเป็นความตาย อาจมีบทความที่ทำให้รู้สึกดำดิ่ง แต่ทั้งหมดทั้งมวลเป็นความรู้สึกของตัวละครหลักค่ะ***_______________“ปิดตาก่อน”“ปะ ปิดทำไม ฉันไม่ชอบความมืดนะ”“ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดหรอก”“ถ้าเปิดผ้ามาแล้วมีผีพุ่งออกมา ฉันโกรธนะบอกเลย!”ยมทูตกลัวผี… ฟีนิกซ์ส่ายหัวกับประโยคที่ว่า ก่อนจะพาเธอเดินลงจากเครื่องบินส่วนตัว ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่มาเฟียจะมีเครื่องบินเป็นของตัวเองและมี.. พื้นที่ตีนดอยเป็นของตัวเอง “พะ พอหรือยังฉันกลัวแล้วนะ”“อีกนิด”ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นตอนเช้าแท้ๆ และอากาศก็เย็นสบายมากๆด้วยแบบนี้ ก็อดกลัวไม่ได้ มันไม่ใช่ว่าฉันกลัวผีอะไรซะแบบนั้นนะ แค่ไม่ชอบความมืดและการเซอร์ไพส์ที่ไม่รู้ปลายทางนั้นแหละ เพราะมันเหมือนการสุ่มที่ไม่รู้ว่าจะได้เจอกับอะไร ความหมายที่กลัวคือแบบนี้ เรียวเท้าเหยียบเนินหิน ทางขรุขระทำให้ยมทูตสาวชะงักไปหลายครั้งพลันจินตนาการถึงสิ่งที่ตนกังวล แต่แล้วทางเดินที่ว่า ก็เรียบราบ เดินสบายขึ้นมาซะอย่างนั้น คริสตัลจับมือฟีนิกซ์และบีบพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกจากฝ่ามือ“ถ้านายหลอกฉันมาฆ

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XXXXVI👠 : ของสำคัญ NC+

    ปรโลก“ท่านคิดไหมขอรับว่าท่านคริสตัลจะเป็นยังไงต่อ”“ก็เห็นๆกันอยู่.. เป็นพวกคลั่งรักแบบไม่ลืมหูลืมตา”“หาตรงกลางของท่านคริสตัลไม่ได้จริงๆ.. จะแค้นก็แค้นแบบไม่ฟังอะไร จะรักใครจะคนก็รักแบบไม่ลืมหูลืมตา..”“ไม่เถียง” คิรัวร์ปิดแฟ้มทะเบียนราษฎรวิญญาณ เขาเองก็เป็นห่วงคริสตัลอยู่เสมอ แต่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวก็ไม่ใช่เรื่อง หลังจากนี้หากน้องสาวจะเลือกวิถีชีวิตแบบไหน ก็คงต้องปล่อยให้เป็นไป.. เธอจมอยู่กับความแค้นมายาวนาน การจะใช้ชีวิตโดนไร้สิ่งนั้นก็อาจจะทำให้เธอทำตัวไม่ถูกในช่วงแรก ความหอมหวานของความรักมีใครบ้างที่ไม่อยากจะลิ้มลองมัน ไม่ว่ามนุษย์ ยมทูตหรือพระเจ้า ไม่มีสิ่งใดหลุดพ้นไปได้ซึ่งความรัก.. เป็นคำสาปเดียวที่ไม่อาจลบล้างได้แม้กระทั่งทวยเทพ“ข้าจะไปเยี่ยมท่านปู่ เจ้าจะไปกับข้าไหม?”“ไปอยู่แล้วขอรับ”บนเครื่องบิน…(*0*)~“..มันทำไม?”“ฉันไม่เคยขึ้นเครื่องบิน!”“แล้ว.. เธอมองหาอะไร บนนี้นอกจากก้อนเมฆก็ไม่มีอะไรแล้ว”“สวรรค์หนะ”“..สวรรค์?” ฟีนิกซ์เลิ่กติ้วถาม ก่อนจะเป็นฝ่ายถามต่อ“เธอเป็นยมทูต แต่กลับมองหาสววรค์?”“ก็นายดูสิ ขนาดพวกเราลอยสูงอยู่บนฟ้าแท้ๆ ไหนละสวรรค์ สวรรค์ที่ลอยเหนือเมฆ..

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้าบพ่ายรัก_XXXXV👠 : ข้อตกลง

    ตั้งแต่กลับมา คริสตัลตัวติดกับฟีนิกซ์แทบไม่ห่าง เธอแทบไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวที่ได้อยู่เคียงข้างฟีนิกซ์ แถมการกลับมาของเธอในครั้งนี้ นอกจากแววตาที่เปลี่ยนไป ความเป็นมิตรก็เหมือนจะเลเวลอัพขึ้นด้วย.."ห้ามแผลงฤิทธิ์หรือสร้างเรื่องให้กับบ่อนที่นี่ เข้าใจนะ" เป็นมิตร… กับสิ่งที่คนมองไม่เห็น"อึ่กก" ลูกน้องและบอดี้การ์ดหน้าบ่อนเลิ่กลั่กกันไปอีก คริสตัลเล่นยืนพูดกับดวงวิญญาณเร่รอนที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น เพราะลูกน้องทุกคนยังไม่รู้ว่าคริสตัลไม่ใช่คนปกติ นอกจากแฟรงค์และบรรดาเพื่อนของฟีนิกซ์เท่านั้นที่รู้และยังไม่คิดว่าจะป่าวประกาศเรื่องนี้กับใคร เพราะมองไม่เห็นประโยชน์อะไรจากเรื่องนี่เลยนอกจากสร้างความกลัวให้ลูกน้องมากกว่า.. แต่เพราะความผิดพลาดของคิรัวร์ที่ไล่ลบความทรงจำของลูกน้องพิภพไม่หมด แม้หลงเหลือไว้เพียงหนึ่งคน แต่เขาก็ไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับใครอยู่ดี ซึ่งยังคงเป็นความลับต่อไปสำหรับลูกน้องคนนั้น"..คุณฟีนิกซ์ชอบแปลกๆแบบนี้เหรอวะ" ลูกน้องคนนึงพูดขึ้น แม้จะด้วยน้ำเสียงที่เบาสุดๆก็ตาม “อะไรที่แปลกเหรอ?”“อะ เอ่อ! มะ ไม่มีอะไรครับ!” …พวกมนุษย์นี่พิลึกพิลั่น ฉันไม่สนใจหรอกน

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XXXXIV👠 : คิดถึง NC++

    “อ๊า~” ฟีนิกซ์หน้านิ่ว คริสตัลทำเขาเสียวตั้งแต่เริ่ม ถ้ำน้อยบีบรัดเอ็นหนา ตอดตุ๊บๆคลายความปวดหนึบก่อนหน้าได้ดี แถมยังอุ่นไปด้วยน้ำชื้นจากภายใน เสียงเนื้อกระทบกังวานพอสมควรก้นกลมกระเด้งรับและสวนตอบสะโพกหนาที่อยากจะโชว์ลีลาที่เก็บกักไว้เต็มๆเป็นเวลาสองเดือน มือใหญ่บีบก้นกลม เย้อก้นไปมาหนักก่อนจะทิ้งคอพาดกับพนักโซฟา“อ่า~”แต่คริสตัลไม่เสียเวลาแม้แต่นิด เธอรั้งต้นคอหน้าที่แหงนหน้ามองเพดานกลับมา ยัดเหยียดนมสวมป้อนเข้าปาก จังหวะที่ถูกดูดเป็นอะไรที่ ที่สุดจริงๆ ความเสียวที่พุ่งพล่านไปทั้วทั้งตัว ทำร่างสวยแอ่นตัวเป็นเส้นตรงคิ้วเข้มขมวด ฟีนิกซ์คงเสียวสุดใจเพราะแก้มแดงไปถึงกกหู มืออุ่นเค้นประคองเต้าไม่ให้หลุดจากปากของเขา เพราะยมทูตสาวเล่นขย่มตอเขาแบบไม่บันยะบังยังตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บบเนินสามเหลี่ยมกลืนกินตอใหญ่จนมิดด้าม กลีบสวามโอบอุ้มเอ็นหนาอย่างกลมกลืน ปึ่ก!“อ๊ะ!” ร่างกระเพื่อมขึ้นจากเดิมเพียงครั้ง..ปึ่ก ปึ่ก ปึ่กกก!!! ก่อนจะรัวไม่ยัง กระเด้งกระดอนกระเพื่อมครบจบในท่าเดียว ฟีนิกซ์ไม่อดกลั้นอะไรอีกต่อไปแล้วก่อนหน้าแค่กังวลว่าตนจะทำให้ยมทูตสาวรู้สึกเจ็บ เพราะขนาดของเขาและเธอมันไม่ได้สามั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status