ร้ายพ่ายรัก_X👠 : บำเรอฉัน NC20

Frank Part

“…หลุมศพ”

“ครับ สืบจากรูปถ่ายที่คุณให้ไว้ เธอชื่อ สรินธา สายนาวา เสียชีวิตตอนอายุ25ปี อาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่มีหนี้กับธนาคารหลักแสน”

“….คุณท่านจะให้สืบประวัติเธอคนนี้ทำไมกัน” มือขวามาเฟียยืนมองรูปใบในมือ ก่อนจะคิดพินิจไปเรื่อยต่างๆนานา ไม่เห็นจะเกี่ยวข้องอะไรกับหญิงสาวชุดดำที่สวยผิดมนุษย์มนาสักนิด

“แล้วไงต่อ” ร่างสูงหันไปถามเจ้าหน้าที่

“เสียชีวิตเพราะขาดอากาศหายใจ และหลุมศพของเธอ.. ก็อยู่ที่นี่ครับ”

“….”

“พอไหมครับข้อมูลแค่นี้ ถ้ายังไม่พอใจ.. ผมจะได้นำศพเธอขึ้นมา”

รูปในคอมพิวเตอร์โชว์หลา สถานที่ฝังศพธรรมดาทั่วไป แฟรงค์จดจำข้อมูลที่ได้รับ พร้อมกับรับเอกสารอีกสองสามใบ ก่อนจะตบไหล่คนที่ช่วยรื้อค้นข้อมูล

“ส่งทุกอย่างให้กูในไลน์.. ไม่สิ ไม่ได้”

“ครับ?”

“…ปริ้นหลักฐานพวกนี้ให้หมด ตอนนี้เลย”

“ครับ” ก่อนจะยืนมองรูปในมือ

“..สรินธา สายนาวา” พลางพูดชื่อนั้นซ้ำๆ แล้วมองที่สาเหตุการตายในใบมรณะ

“ว่าแต่.. จะให้ผมค้นประวัติบุคคลธรรมดาที่ตายไปแล้วเป็นสิบยี่สิบปีแบบนี้ไปเพื่ออะไร”

“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน” แฟรงค์กัดปาก พลางทิ้งตัวนั่งกระดิกเท้าและยังคงมองหลุมศพที่ถูกเปิดให้ดูที่จอคอมพิวเตอร์.. และนิ่งเงียบไปหลายนาที

“…ตอนนี้ทันไหม”

“หมายถึง?”

“ไปดูศพของเธอ”

“…ทันครับ” แฟรงค์พยักหน้า ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาตั้งใจจะโทรรายงานพิภพ แต่ก็หยุดชะงัก… เอาให้แน่ใจกับตาตัวเองเสียก่อนจะดีกว่า แฟรงค์คิดแบบนั้นพลางเก็บมือถือใส่กระเป๋าเช่นเดิม

แค่เห็นหลุมศพ.. คงไม่พอ

ใหญ่โตดีจังนะ.. มีแค่เงิน คงทำไม่ได้

คริสตัลพลางคิดในใจก่อนจะเดินย่างกราย มองบริเวณในตึกไปแบบเอื่อยๆจนกระทั่งหยุดอยู่ที่ทางเดินกว้าง แล้วหันกลับไปหาฟีนิกซ์ที่เดินตามหลังอย่างคอยสังเกตการณ์

“ห้องไหนละ?”

“…..”

“จะเอาฉันมา จับโกหกไม่ใช่หรือไง พวกมาเฟียเนี่ย.. เขามีวิธีการทรมานเหยื่อใช่ม้ะ?”

“…..”

“ไหนละ? ไม่เห็นมีใครสักคน?”

“หึ๊~ ถ้ารู้ถึงขั้นว่าฉันพาเธอมาที่นี่ทำไม ก็น่าจะรู้ ว่าที่นี่ไม่มีใครนอกจากฉันกับเธอ” เป็นจังหวะนึงที่คริสตัลหยุดนิ่งไป เธอเหมือนจะใช้ความคิด ริมฝีปากหยักสวย อวบอิ่มสีแดงสดเม้มเข้าหากันพร้อมกับต้องไปที่ใบหน้าของร่างสูงอย่างไม่ละสายตา

ฟีนิกซ์เดินเข้าประชิดตัว ความสูงของเขาทำให้ยมทูตสาวเงยหน้ามองในระยะใกล้ รอยยิ้มร้ายๆของอีกฝ่ายทำเธอนิ่ง ใบหน้าไม่แสดงอาการ

“เธอดูเป็นพวก.. ที่ทนกับการทรมานได้ทุกรูปแบบ”

“…..”

“ยกเว้นก็แค่..”

“อะไร!” คริสตัลขึ้นเสียงใส่ ฟีนิกซ์ได้ทีหัวเราะในลำคด แล้วก้มใบหน้าลงกระซิบที่ข้างหู

“โดน ฉัน เอา”

“!!!!!!”

“มานี่!”

ไอ้บ้านี่! ไอ้มนุษย์บ้านี่! มันหลอกข้ามีที่นี่งั้นเร๊อะ!

ครั้นคริสตัลจะรู้ทันทุกอย่างก็สายเกินไปซะแล้ว ฟีนิกซ์ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มก่อนจะก้าวเท้ายาวๆตรงไปที่ห้องห้องหนึ่ง ข้างในมันไม่มีเตียง ไม่มีเฟอร์นิเจอร์อำนวยความสะดวกสะบายแม้แต่ชิ้นเดียว มีแต่ผ้าสีขาวคลุมเครื่องจักรนานาชนิด ไฟที่ถูกเปิดก็สลัวราวกับเป็นโกดังเพื่อกักเก็บของที่พังและเสียหาย

พรึ่บ! ข้าถูกเหวี่ยงให้ลงไปกองกับพื้นที่มีแต่ฝุ่น และโสโครกสกปรก มันเลอะเนื้อตัวของข้า!

ฟีนิกซ์ถอนหายใจ ก่อนจะก้าวขายาวๆเข้ามาประชิดร่างบางที่นั่งอยู่กับพื้น พร้อมกับนั่งยองๆ แล้วจับขาลากคริสตัลให้ไหลไถลกลับมาหาตน

หวืดด!!!

“อ๊ะ!”

“ถ้าวิธีปกติ มันเค้นความจริงจากเธอไม่ได้”

“!!!!”

“ฉันคงต้อง ใช้วิธีของฉัน..” มือหนาบีบคางหญิงสาวอย่างไร้ความปราณี และทันทีที่ปล่อยมือ ขาเรียวก็ถูกลากเข้าประชิดตัวอีกครั้ง คริสตัลก็ถูกดันตัวให้นอนแผ่หลาลงกับพื้นที่แข็งและเย็นเฉียบ แววตาของเธอสั่นระริกด้วยความกลัวและความโกรธแค้นผสมกัน เธอขัดขืนและเพราะอีกฝ่ายคือฟีนิกซ์ ถึงจะไม่ได้ทำร้ายร่างกายเธอด้วยการตบตี แต่ก็ใช้มือหนาปิดปากของเธอไว้อย่างแน่น

“เธอคิดผิดไปหน่อย.. ที่แค้นตาแก่นั่น แต่เอามาลงที่ฉัน”

“อื้ออออ!!!”

“ถ้าไม่คายความจริงออกมา ก็ต้องโดนแบบนี้แหละ”

แคว่ก!!!!

“อื้ออออ!!!” เสื้อที่สวมถูกฉีกกระชากจนขาด ฟีนิกซ์ล่นถล่กกระโปรงขึ้นกองที่เอวเล็ก เรียวขาบางสวยส่องแสงออร่ารับแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา ผิวเนียนนวลชวนให้นึกถึงคราเก่าก่อน ถึงแม้ร่างบางจะพยายามดิ้นมากแค่ไหนก็ไม่อาจหลุดพ้นพันธะนาการจากร่างที่สูงและใหญ่กว่า ฟีนิกซ์ไม่รีรอสักนิดที่จะเว้นจังหวะให้อีกฝ่ายทำใจ แต่กลับสอดดันเอ็นหนาที่ผงาดตั้งชันเข้าไปในร่างกายของหญิงสาวทันที!

กึก! พรวดดด!!

“อ๊ายยย!! ลำรักขนาดใหญ่ฝังตัวเข้าถ้ำน้อยจนมิดลำ ซองถุงยางหล่นอยู่ข้างตัว ในขณะที่คริสตัล นอนสั่นด้วยความเจ็บ

“ถ้าไม่ปริปากบอกความจริงละก็ คืนนี้..”

“อึ้ก~”

“เธอจะได้กลายเป็นนางบำเรอให้ฉันอีกคน”

คริสตัลดิ้นสุดชีวิต แต่ฟีนิกซ์ดูเหมือนกับว่าต้องการทำทุกอย่างเพื่อให้เธอปริปากพูด เธอไม่ใช่คนที่จะยอมรับหรือพูดอะไรออกมาตรงๆง่ายๆขนาดนั้น ไม่อย่างนั้น นาทีนี้เขาจะต้องได้รับรู้ถึงข้อมูลของเธอไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง

สีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่ถูกแรงอัดซอยกระแทกในตอนแรกเริ่มกลมกลืนเป็นหนึ่งมากกว่าคราวที่แล้ว ยิ่งร่างบางถูกเอวหนาอัดจังหวะใส่กันมากเท่าไหร่ ความจุก ความเจ็บในตอนแรกก็พลันจะทำให้มีความรู้สึกอื่นเข้ามาผสมปนเป

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“อะ.. อึ้ก!” เพราะความแค้นมันทำให้คนที่สร้างมันขึ้นมา ตาบอด ตั้งหน้าตั้งตาจะเอาคืน จะล้างแค้น ซะจนไม่คิดว่าตัวเองจะต้องวนมาเจอกับความเจ็บปวดที่ไม่แตกต่างจากที่ผ่านมา

“อ๊า~” ฟีนิกซ์บีบเค้นหน้าอกไปพลาง ไซส์ที่ใหญ่พอดีกับมือทำให้ร่างสูงดูจะเริ่มเพลิดเพลินเคลิ้มตามไม่ต่างจากหญิงสาว แม้ภาพจำมันค่อยข้างจะเจ็บปวด.. แต่ก็ไม่ได้ทำให้คริสตัลแสดงอาการผิดปกติอะไรนอกจากเริ่มมีอารมณ์ร่วมจนใบหน้าเริ่มแดง และเริ่มแอ่นตัวรับแรงซอยสะโพกหนักๆของอีกฝ่าย หรือเพราะคนที่ทำให้ฉันทรมานแต่พลันสุขสมไปด้วยในตอนนี้.. เป็นฟีนิกซ์กันนะ หากคนที่ทำข้าอยู่ตอนนี้เป็น…

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หากไม่ใช่ฟีนิกซ์… พลันจิตที่นึกถึงอดีตขึ้นมาฉับพลัน ดวงตาสีแดงของยมทูตสาวพลันเรืองแสงแดงสะท้อนขึ้นมา

หมับ! จนฟีนิกซ์บีบคางเธอเพื่อดึงใบหน้าที่หันเอียงกลับมา เขาเห็นมัน เห็นกับตาว่าดวงตาของร่างที่อยู่ใต้อาญัติของเขา เปร่งประกายแสงเรืองรังรอง

“หันมา!”

“..อ๊ะ! นายจะทำฉันอีกกี่รอบ ก็มีแต่ฉันจะเสร็จสมไปกับนาย~ อ๊า~”

“!!!!”

“ไม่มีวัน.. ไม่มีวันที่นายจะ..!” ความรู้สึกนี้… ข้ารีบกำฝ่ามือ เพราะกลัวจะปลดปล่อยอะไรออกมาจนเขาสังเกตฉันได้ พลางตัวสั่นและหลับตาเมื่อใกล้จะถึงสรวงสวรรค์ในฉับพลัน.. แขนเรียวดันหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ความหนักแน่นยังคงตอกอัดใส่ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ร่างกายสั่นสะเทือนจนแทบจะกลายเป็นแรงเหวี่ยงโยน

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆ

“อึ้ก~ เธอเป็นใคร!”

“อ๊ะ~ อ๊ะ~”

“ฉันถามว่าเธอเป็นใคร! คริสตัล!”

“อ๊ะ.. อ๊าาาาา!!” ร่างนวลดันตัวเองแอ่นรับความรู้สึกที่เหมือนได้แตะขอบสวรรค์ สวรรค์ที่ถอดทิ้งเธอมาอย่างยาวนาน..

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆ

“อึ่ก!” ประจวบกับฟีนิกซ์ก็ดูเหมือนกับได้สัมผัสขอบสวรรค์ไม่ต่างจากฉัน ตัวของเขาเกร็งแต่ก็ยังคงตอกอัดลำรักขนาดใหญ่เข้าย้ำซ้ำๆราวกับต้องการให้ฉัน รีดเค้นน้ำใคร่ในตัวออกมาให้หมด จนมันทะลั่กล้นออกมานอกอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับป้องกัน..

“คุณต่างหาก.. ที่เป็นฝ่ายบำเรอฉัน~”

“เหอะ.. คิดแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้~” หมายความว่ายังไง… คริสตัลตาโตพลางมองร่างสูงที่มีรอยยิ้มราวกับได้กำชัยชนะในครานี้

ฟีนิกซ์ถอดถอยทุกอย่างออกจากตัวของฉัน ก่อนจะจัดการตัวเองให้เรียบร้อยพร้อมกับเดินไปที่มุมห้อง.. แล้วมันก็!!

“ฟีนิกซ์!!!!!” กล้องถูกหยิบขึ้นมา จากเครื่องจักรที่มีผ้าสีขาวคลุมอยู่ คริสตัลรีบลุกขึ้น ถึงแม้เรี่ยวแรงจะทำให้ขาเล็กๆของเธอสั่นจนแทบจะล้มลงอีกครั้ง

“คนที่โง่ น่าจะเป็นเธอ”

“อย่านะ!!” เธอไม่ได้กลัวว่าจะถูกถ่าย แต่เพราะเธอจะถูกถ่ายไม่ติดต่างหาก หากความจริงลุล่วงออกไป..

ทุกอย่างที่ตั้งตารอคอยมาอย่างยาวนาน จะพังไม่เป็นท่า! แต่พอเห็นฟีนิกซ์กำลังจะกดกล้องนั่นเพื่อรีเพลย์ดูภาพที่ถูกบันทึก

หมับ! คริสตัลพุ่งเข้าไปคว้าต้นคอหนาและประกบริมฝีปากทันที ก่อนจะผละริมฝีปากออก.. พร้อมกับมองตาคมของอีกฝ่าย และเป็นคนที่ตัดสินใจประกบริมฝีปากต่ออีกครั้ง มอบปลายลิ้นเค้นคลึงอย่างเนิบนาบจนฝ่ายชายเริ่มคล้อยตามอีกหน

พรึบ!.. และเป็นฝ่าย นั่งคร่อมตักหนาของมาเฟียหนุ่มทันที ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองและของฟีนิกซ์ รอยสักที่แขนหนา.. กล้ามเนื้อหน้าท้อง.. มือเรียวล้วงกระเป๋ากางเกงของอีกฝ่าย

ซองสีเงินถูกคีบขึ้นมาต่อหน้า.. และใช้ริมฝีปากกัดเพื่อฉีกซองเป็นครั้งที่สองเพราะเหมือนกับว่าอันที่สวมอยู่จะเกิดการชำรุด คริสตัลทำเองทุกขั้นตอนแม้สีหน้า ยังคงมีความรู้สึกที่ขมขื่น.. ต้องดึงความสนใจจากกล้องนั่นให้ได้

“ฉันก็ไม่ได้อยากจะเป็นแบบนี้หรอก”

“….”

“แต่ความเจ็บปวด.. มันสั่งให้ฉันต้องทำ อึ่ก~” อีกครั้งที่ลำรักขนาดใหญ่ค่อยๆแทรกตัวเข้าถ้ำเล็กของเธอ แม้จะเจ็บปวดแต่ก็มีความรู้สึกแปลกๆที่แอบแฝง คริสตัลจับมือของฟีนิกซ์ขึ้นมาเพื่อบีบเค้นหน้าอกของตน พร้อมกับ.. ฝังใบหน้าตัวเองลงที่ต้นคอหนา วาดแขนโอบรัดต้นคอพลางใช้โอกาสนี้ ร่ายมนต์ทำลายคลิปที่อาจบันทึกภาพของเธอไม่ได้ทิ้งไป พลางหงุดหงิดที่การกลับมาแก้แค้นในครานี้ จะมีมนต์ต้องห้ามมากมายที่ไม่อาจใช้ได้

พรึบ! ทันทีที่ทำลายคลิปดังกล่าวได้สำเร็จ ร่างบางก็ถูกจับบีบคอจนต้องละมือออกจากการร่ายมนต์

“อึ่ก~”

“เซอร์ไพส์ดี..”

“อ๊ะ~”

“…คงไม่ต้องออมมือ” พลันความรู้สึกที่ถูกดันและสวนแทง พุ่งปรี๊ดขึ้นมาในร่างกาย

“…อื้ออ!”