Mag-log in"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
"ใช่จ้ะ เราไปกันเถอะ" ภาคินเปิดประตูรถให้กิ่งขึ้นไปนั่ง "พี่อยากจะเลือกคนที่ไม่เคยมาดูแลพี่เลยตอนที่พี่ลำบากเดินไม่ได้ก็ตามใจ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปพี่ไม่ใช่พี่ชายมินอีกต่อไป" มินตะโกนตามหลังพี่ชายตัวเอง มินเดินกลับเข้าไปในบ้านหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหามะลิแต่เธอไม่รับสาย มินพยายามโทรแต่ก็ไม่มีวี่แ
"ฮัลโหล มะลิ" "มินกลับมาแล้วเหรอ หายดีแล้วใช่ไหม ฉันเป็นห่วงเธอมากเลยนะ " มะลิพูดเสียยืดยาว "เธอเลิกกับพี่คินแล้วจริงๆเหรอ" มินถามขึ้น "เอ่อ คือฉัน" มะลิจุกที่อกพูดไม่ออก "พี่คินบอกฉันว่าเลิกกับเธอแล้ว ก็เลยกลับไปคบกับพี่กิ่ง มันเกิดอะไรขึ้นเธอบอกฉันหน่อยได้ไหม" "ใช่ฉันกับพี่คินเราเลิกกันแล้
สองวันต่อมา เช้าวันใหม่ภาคินกับมะลินอนกกกอดกันอยู่บนเตียงในบ้านพักของสวนส้ม ร่างบางสวมใส่ชุดนอนเดรสสายเดี่ยวสีแดงที่ภาคินซื้อให้เธอตามใจเขา มือหนาลูบไล้บีบเคล้นหน้าอกเต่งตึงทั้งสองข้าง พร้อมกับจูบไล้ซอกคอขาวเนียน กำลังจะประกบจูบริมฝีปากบางแต่กลับถูกมือบางแตะค้างไว้เสียก่อน "พอแล้วค่ะ ทั้งคืนแล้วน
"ยังไง" "พี่คินช่วยจูบกิ่งหน่อยสิคะ" "พี่ว่าคบกันไปอีกสักพักเถอะ อย่าพึ่งเลย พี่ไม่อยากทำให้กิ่งเสียหาย" "แค่จูบเอง ทีเมื่อก่อนพี่ยังเคยทำมากกว่าจูบอีก พี่อย่าคิดมากเลยนะคะ" ใช้แขนคล้องคอพร้อมกับเบียดตัวเข้าไปแนบชิดกับร่างหนา "ก็ได้" จับมือบางขึ้นมาจรดริมฝีปากหนาลงเบาๆ "กิ่งหมายถึงปากค่ะ ไม







