ANMELDEN"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
"มินเขาบอกพี่ว่าให้มะลิกับพี่ชายเขาแต่งกันก่อน" "ทำไมต้องรอด้วยคะ" "ไม่รู้สิ มินเขาบอกว่าให้พี่กับเขาคบกันไปนานๆก่อน" "ค่ะ" มะลิส่งยิ้มให้หมอหนุ่ม "คุยอะไรกันอยู่" ภาคินเดินเข้ามาพอดี "พี่คินมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" มะลิถามขึ้น "ก็พึ่งมาถึงนี้แหละ ขับรถผ่านหน้าไปจอดเมื่อกี้ไม่เห็นหรือไง" ภาคิน
หลายวันต่อมา คนของกิ่งกำลังซุ่มแอบมองมะลิกับหมอต้นกำลังเดินคุยกันออกมาจากโรงพยาบาลผ่านหน้าไป โดยมีไอซ์เดินตามหลังออกมาเพราะออกเวรพร้อมกัน ตั้งแต่ที่มะลิกลับมาทำงานที่โรงพยาบาลทั้งสองคนก็คุยแต่เรื่องงานที่ต้องช่วยกันทำเท่านั้น "คุณครับ" ชายแปลกหน้ายืนดักหน้าไอซ์ไว้ "แกเป็นใคร มีอะไร" ไอซ์ถามออกไป
"ค่ะ" มะลิรับคำ หลังทานมื้อเย็นภาคินกับมะลิก็พากันกลับห้องพัก พอเข้าไปในห้องร่างหนาก็่งแอ่นพิงหลังกับเก้าอี้ด้วยความปวดเมื่อยพร้อมกับหลับตาลง มะลิเห็นอย่างนั้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้ จึงอ้อมไปทางด้านหลังเก้าอี้ใช้มือบางบีบนวดตรงไหล่และต้นคอให้ภาคินเบาๆ "เป็นยังไงบ้างคะ ดีขึ้นไหม" "อืม รู้สึกดีจังเลย
ช่วงค่ำของวัน ณ ห้องพักใกล้ๆโรงพยาบาลมะลิกำลังนั่งดูทีวีระหว่างที่รอภาคินกลับ เขาโทรมาบอกเธอก่อนแล้วว่าหลังจากคุมคนงานขนส้มขึ้นรถเสร็จถึงจะกลับ ปกติภาคินจะค้างกับเธอทุกๆคืน ตั้งแต่ที่เธอได้งานที่โรงพยาบาลก็เป็นอย่างนี้เสมอมา มะลินั่งรอสักพักภาคินก็กลับมาด้วยสภาพเหนื่อยโชกตัวพร้อมกับมีกลิ่นเหล้าจางๆ






![ภูผาเร้าร้อน [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
