บทที่ 2 ไม่ได้แค่ชงต้องอมด้วย 2/2

“ร้องดัง ๆ เลยก็ได้ถ้าไม่อาย ไม่รู้เหรอว่าโซนวีไอพีโซฟากว้าง ๆ มีไว้ทำอะไร” ที่นี่ต่างอะไรจากโรงแรมกันเพียงแค่คนที่อยากจะเอาตรงนี้ก็ไม่มีใครมาสนใจหรอก แต่เขาไม่เคยก็เท่านั้น ครั้งนี้แม่สาวตรงหน้าถูกใจเขาเสียจริง จนทำให้เขาอยากทำอะไรที่ไม่เคยลองสักครั้ง ยังไงซะตอนนี้เขาก็เป็นต่อ

          มือของเขาลูบขึ้นไปเรื่อย ๆ อีกไม่นานก็คืบคลานถึงเนินสาวแล้ว เขานั้นแสนตื่นเต้นนัก กระโปรงตัวสั้นสีแดงกำมะหยี่ของเธอตัวนี้มันถูกใจเขานัก เพราะยามนี้ร่นไปกองอยู่ที่เอวแล้ว เผยให้เห็นชั้นในลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์เสียจนอยากเอาลิ้นลงไปแตะเสียจริง

          ให้ตายเถอะ...ทรมานเป็นบ้า!

          เขาใกล้ขีดจำกัดเต็มทีแล้ว นิ้วเรียวแตะปลายนิ้วเข้าตรงกลางร่องภายในหัวจินตนาการผ่านเนื้อผ้านิ่ม ๆ นี้ไปคิดภาพความสวยงามตรงนั้นแล้ว ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจแทบหลุดจากอกเลยทีเดียว

          เคยเจอผู้หญิงมาก็มากมาย ทั้งสาวไทยทั้งลูกครึ่ง แต่ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงทำให้เขาเหมือนคนเพิ่งเคยมีเซ็กส์ครั้งแรกกันนะ

          “อื้อ...” ร่างกายของพระพายอ่อนระทวยเมื่อเขาเริ่มจะรุกล้ำเข้ามา สมองเธอพร่าเลือนราวกับคนโดนมอมยาก็ไม่ปาน แต่ทว่าเธอจะไม่ยอมให้เขามาตีป้อมเธอหรอกนะ ไม่มีวัน

          เธอสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอดเมื่อเขาเบือนหน้าไปสนใจอยู่เบื้องล่างของเธอ เธอขยับมือไปมาเล็กน้อย แต่ทว่ามือเหนียว ๆ ของเขานั้นมันเอาออกยากเหลือเกิน ดวงตาคู่สวยมองซ้ายขวาคิดหาทางรอดจากเงื้อมือประธานบ้ากามคนนี้ให้ได้ แต่แล้วเมื่อสู้แรงของเขาไม่ได้ เธอก็เลือกที่จะประนีประนอม

          ใช่...การเจรจาเป็นสิ่งที่ทำกันมาตั้งนาน เพื่อไม่ให้เสียดินแดนมหัศจรรย์ของตัวเองไป ดังนั้นเธอต้องยื่นข้อเสนอที่สุดแสนเร้าใจให้กับเขาก็แล้วกัน

          “เอ่อ...คะ...คุณคะ” เธอบังคับน้ำเสียงให้หวานล้ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้เสียงสองไม่พอแล้วต้องสามสี่ห้าโน้นถึงจะเอาคนหื่นอย่างเขาหันมาสนใจเธอบ้าง

          “ว่ายังไง” เขาเสียงสั่นพอ ๆ กับมือที่สั่นเทากำลังลูบเนินเนื้อสาวที่อยากจะเข้าไปสัมผัสเต็มทีว่าจะสวยแค่ไหน แค่มองเนินที่นูนเหมือนหลังเต่าก็ทำให้เขาสั่นเหมือนเจ้าเข้า ยิ่งเป็นส่วนลำท่อนอันแสนยิ่งใหญ่ของเขาด้วยแล้ว มันพร้อมผงาดง้ำออกมา เพราะมันตื่นตั้งแต่เขามองก้นเธอยักย้ายส่ายไปมาตอนไปเอาเครื่องดื่มแล้ว

          “เอ่อ...ที่คุณบอกว่าไม่ได้ชงอย่างเดียว ต้องอมด้วย คุณพูดจริงไหม” เธอรีบพูดออกไปให้เร็วที่สุด ก่อนจะสายเกินไป

          ได้ยินคำถามของเหยื่อตัวน้อยทำเอากระทิงหนุ่มอย่างเฟลิเปถึงขั้นจิตนาการไปไกลถึงตอนที่ลิ้นเล็ก ๆ ของเธอแตะลงที่ปลายท่อนเนื้อยาวอวบอ้วนแล้วไล้ขึ้นลงก่อนจะครอบปากเล็กนั้นเข้ากับส่วนท่อนเนื้อของเขา แค่คิดก็ทำให้ชายหนุ่มที่อึดทนจะแตกอยู่รอมร่อ ราวกับไม่ได้ปลดปล่อยมานานทั้งที่ปล่อยอยู่ทุกเช้าเย็น

          “ใช่...ส่วนใหญ่ก็ต้องอมกันทั้งนั้น” เขาโกหกหน้าตายเพื่ออยากให้เธออม แม้ว่าตัวเองจะอยากชิมเธอจนน้ำลายแทบหกก็ตาม

          “ถ้าอย่างนั้นก็ให้ฉันอมให้ไหมคะ ฉันไม่เคยแต่ว่าหากคุณสอน...”

          “ได้...เอาเลย” เขายิ่งกว่ายินดี รีบปล่อยเธอให้เป็นอิสระทันที แล้วจัดท่าตัวเองเป็นกิ่งนั่งกึ่งนอน เอนหลังไปตามโซฟาพิงกับพนัก ใช้สองมือประสานรองที่ท้ายทอย รอคอยการปรนเปรอจากเธอ

          พระพายลอบถอนหายใจ ในที่สุดก็หลุดรอดจากกรงเล็บคนตัวใหญ่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าส่วนนั้นจะใหญ่ด้วยหรือเปล่า เธอเล่นตามน้ำจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ถอดรองเท้าส้นสูงไว้ด้านข้าง แล้วแทรกตัวเขาไปตรงกลางระหว่างขาแข็งแกร่ง มือเล็กจัดการรูดซิปลงมา แล้วลำท่อนภายใต้ชั้นในชายที่พาดเป็นลำก็ได้ออกมาสูดอากาศหายใจ แม้ว่าตรงนี้แสงมันจะสลัว แต่เธอวัดขนาดแล้ว เกือบเท่าแขนของเธอเลยทีเดียว

          ‘โคตรใหญ่!’

          เธอไม่รู้จะนิยามขนาดไซร์ฝรั่งนี้ว่าอย่างไรดี คร่าว ๆไม่รู้ว่า 58 หรือเปล่า หากเป็นสาว ๆ คนอื่นก็คงจะยินดีปรีดา แต่ทว่าคนอย่างพระพายนั้นถึงกลับกลัวเลยทีเดียว

          ‘ใหญ่ขนาดนี้แหกกันพอดี’

          เฟลิเปยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ เพราะมั่นใจว่าขนาดของเขานั้นใหญ่จนเธอสะพรึง หากเป็นสาวอื่นคงนอนฝันหวาน แล้วเขาก็อยากฝันร่วมกับเธอในคืนนี้