ตอนที่11

"พอดีอังยุ่งเรื่องที่มูลนิธินะคะรัญ" อังศิญาเอ่ยเสียงสั่นก่อนจะหันไปยกมืไหว้อากง

"สวัสดีค่ะอากงพอดีอังไปที่บ้านคุณแม่มาด้วยและก็ชงน้ำขิงสูตรของตระกูลบ้านอังมาให้อากงทานก่อนนอนด้วยค่ะ"

"จะได้สดชื่นมีแรง"อังศิญาว่าพร้อมกับพูดเสียงใสและชูของที่อยู่ในมือเธอให้อากงดู

"ดีๆอั๊วชอบดื่มชาตระกูลลื้อมากที่สุด....อั๊วอิ่มแล้วอานานาเอาชาที่อาอังไปให้อั๊วดื่มบนห้อง"

"ได้ค่ะมายดาริ้ง"นานาว่าพลางทำหน้าตาหวานหยดย้อยใส่อากงก่อนจะหันมาจ้องหน้าอังศิญาก่อนจะยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างผู้ที่เหนือชั้นกว่า

"ฉันไม่ได้ทำเพราะเธอ"อังศิญาว่ากดเสียงต่ำใส่นานาไปให้ได้ยินแค่เธอสองคน

"หึและมาดูกันว่าใครจะได้ดีกว่ากัน"นานาเองก็กดเสียงต่ำใส่อังศิญาและทั้งสองก็จ้องหน้ากันอีกครั้งอย่างไม่ยอมใคร

"อานานาเร็วๆ"อากงที่รอไม่ไหว จนต้องเรียกเร่งนานา เพราะเขานั้นอยากจะทำเรื่องอยากว่ากับเมียเด็กคนนี้แล้วเหลือเกิน

และยาของอังศิญา ก็เหมือนยาปลุกกำหนัดให้เขา ได้มีแรงกระปรี้กระเปร่าทำให้นานาและเขามีความสุขแบบที่ต้องการได้

"ค่าาาา"นานาขานรับเสียงหวานก่อนจะหันหลังสะบัดปรอยผมแรงจนเกือบโดนหน้าอังศิญา

อังศิญาคับแค้นใจแต่ก็ทำท่าทางอะไรออกไปมากไม่ได้ เพราะมีศิรัญนั่งอยู่ในห้องนี้ด้วย

"อังไม่ทานข้าวหรือครับ?"ศิรัญเอ่ยขึ้นในขณะที่แป๋ววางจานข้าวลงตรงหน้าของเขา

"พอดีอังทานมาจากข้างนอกแล้วนะคะรัญ...อังขอไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ"

"เหนียวตัวมาทั้งวันแล้ว"

"ครับเดี๋ยวรัญกินข้าวเสร็จแล้วจะตามไปนะ"

"ค่ะ"อังศิญารับคำศิรัญก่อนจะเดินออกไปจากห้องอาหารปล่อยให้ศิรัญนั่งทานข้าวอยู่คนเดียว โดยมีแป๋วคอยรับใช้

"วันนี้อาหารที่คุณผู้หญิงทำคุณศิรัญมองทานข้าวได้เยอะเลยนะคะ"แป๋วเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มยิงฟันให้ศิรัญดู

ศิรัญที่ทานข้าวจนหมดจานจริงอย่างที่แป๋วว่าก็พยักหน้าเห็นด้วย

อาหารของคุณแม่เขา อร่อยทุกอย่างจริงๆบนโต๊ะอาหารตอนนี้

"แล้วนี่คุณแม่ไปไหน?"

"คุณผู้หญิงขึ้นไปอาบน้ำนอนแล้วค่ะคุณศิรัญ"แป๋วว่าในขณะที่วางแก้วน้ำเปล่าลงตรงหน้าของศิรัญ

เขาก็พยักหน้ารับรู้ก่อนจะยื่นมือไปจับแก้วน้ำตรงหน้ามากระดกดื่มอย่างกระหาย

"งั้นจะขึ้นนอนเลยเหมือนกันเธอก็ตรวจตราบ้านให้ดีๆ"

"ได้ค่ะคุณศิรัญ"แป๋วรับคำศิรัญผู้เป็นหนึ่ฃในเจ้านายอย่างรับคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ศิรัญที่ระอากับท่าทางของสาวใช้บ้านนอกคนนี้ทำได้เพียงแค่ส่ายศีรษะไปมาก่อนจะเดินขึ้นไปยังบนคฤหาสน์ชั้นสองซึ่งเป็นที่นอนของเขา

โดยบ้านนี้จะประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด6คน ได้แค่ อากลงหรือท่านกรกฏ ผู้ทีมีอิทธิพลเหนือใครในบ้าน รองลงมาท่านณรงค์ศักดิ์ ท่านประธานบริษัทวิหารไกลกาลเนชั่นกรุ๊ป ท่านณรงค์เป็นคนเคร่งเครียดและจริงจังกับงานและจะเข้มกับลูกทุกๆคน

เขามีภรรยานับไม่ถ้วนซึ่งได้เชื้อมาจากผู้เป็นพ่อ เจ้าชู้เหมือนกัน

แต่ที่ศิรัญได้เข้ามาอยู่ในวิหารไกลกาล เพราะเขาเป็นลูกที่เกิดจากภรรยาแต่ง ที่พ่อของเขาไม่ได้รัก เขาจึงไม่ใช่ลูกรักของพ่อ

และศิรัญ ผู้ที่ดำรงตำแหน่งท่านรองประธานอยู่ในขณะนี้ เขาถูกปลูกฝังเกี่ยวกับเรื่องของบริษัท และแรงกดดันมาตั้งแต่เด็ก ชีวิตเขาจึงอยู่ในกรอบไปนิด และคนที่สี่ภรรยาสุดที่รักของศิรัญ อังศิญา วิหารไกลกาล ลูกสาวตระกูลไฮโซ ร่ำรวยสวยและเก่ง คนที่ห้าแม่ของศิรัญ ที่เธอมีพื้นฐานครอบครัวที่ดี เป็นตระกูลเก่าแก่มีเชื้อคุณหญิง ถูกคลุมถุงชนให้แต่งงงานกับณรงค์ศักดิ์ตั้งแต่ยังสาว

และคนสุดท้าย นานา หญิงสาวขายบริการที่อยากผันตัวเองมาอยู่ในแวดวงไฮโซ จึงใช้ทั้งมารยาและเสน่ห์ในตัวเธอยั่วท่านกรกฏ โชคดีที่ท่านกรกฏทั้งรักและหลงเธอ เธอจึงถือว่ามีวาสนาอยู่บ้าง

"รัญคะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างตกใจที่ฝ่ามือเย็นสัมผัสลงที่ก้นงอนกลมกลึงของเธอ ในขณะที่เธอนอนหันหลังให้กับฝั่งวางข้างที่นอน เพื่อเว้นรอให้สามีของเธอได้นอน

แต่เธอก็ต้องสะดุ้งเพราะเธอเพิ่งจะหลับตาได้ไม่กี่นาที ศิรัญสามีของเธอก็ล้มตัวลงนอนข้างกายเธอและยื่นมือมาลูบไล้ก้นกลมกลึงของเธอไม่พอ ยังจะใช้ปลายจมูกไกล่เกลี่ยไปมาบนซอกคอของเธอจนเธอต้องขยับหนี

ทำให้ศิรัญชักสีหน้าใส่อังศิญาทันที

แต่เขาไม่ยอมแพ้รีบพุ่งตรงเข้าไปสวมกอดอังศิญาอย่างรวดเร็วไม่ให้เธอได้ตั้งตัว

เขาจับตัวของอังศิญาขึงตรึงรวบไว้เหนือหัวของเธอและจัดการขึ้นคร่อมร่างบางทันทีกักกันทุกทางไม่ให้เธอได้ดีดดิ้นไปไหน

"รัญจะทำอะไรคะ?" อังศิญาถามศิรัญเสียงสั่น เพราะตั้งแต่อยู่กินแต่งงานกันมาศิรัญไม่เคยทำรุนแรงแบบนี้กับเธอ

เธอจ้องสายตาคมกริบที่มองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนและหลงใหล ซึ่งเธอเองก็รู้ดี ว่าศิรัญ หลงรักเธอมากขนาดไหน

"ผมอยากมีลูกกับคุณ"

"นะนะครับ"ศิรัญที่เห็นว่าเขาใช้ไม้แข็ง อังศิญาเหมือนจะต่อต้าน เขาจึงเปลี่ยนมาใช้ลูกอ้อนแทน