تسجيل الدخول“พรึบ ผมไม่ได้ต้องการให้คุณมาสงสารผม แล้วมันก็เป็นเพราะคุณ ถ้าคุณยอมตกลงแกล้งเป็นแฟนผมตั้งแต่วันนั้น ปิ่นก็คงยังไม่ตกลงแต่งงานกับไอ้คู่หมั้นนั่น ทั้งหมดมันเป็นเพราะคุณ อย่าหวังว่าคืนนี้คุณจะได้ออกไปจากห้องนี้ง่ายๆปาราริน” ภารัณเห็นปารารินกำลังจะเดินออกไปเขาก็รีบลุกขึ้นมาอย่างโซเซแล้วเขาไปจับตัวเธอไว้ไม่ให้ออกไป ก่อนจะกระซิบพูดบอกเธอด้วยเสียงกัดฟัน
“คุณจะทำบ้าอะไรเนี่ย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคุณภารัณ ทั้งหมดมันได้เป็นเพราะฉันสักหน่อย ทั้งหมดมันเป็นเพราะคุณปิ่นเขาไม่ได้รักคุณ เขารักคู่หมั้นของเขาเข้าใจไหม อื้อ ปล่อยฉันนะ อย่าทำตัวน่าสมเพชอย่างนี้นะคุณภารัณ ปล่อย” ปารารินพูดไปย่างไม่ยอมที่เขามาว่าเธอแบบนี้ ก่อนจะพยายามดิ้นอย่างแรง “น่าสมเพชงั้นเหรอ หึ ปากเก่งจริงๆเลยนะ ผมอยากจะรู้จริงๆเลยว่าถ้าผมเอาเจ้าแท่งนี้เข้าออกในตัวของคุณแล้วคุณยังจะปากดีอย่างนี้อยู่ไหม พรึบ อ่าส์ นมใหญ่เต็มมือใช้ได้เลยนิปาราริน” ภารัณพูดออกไปด้วยอารมณ์พิศสวาทอย่างห้ามความต้องการของตัวเองไม่ได้แล้ว เพราะกลิ่นกายของเธอมันเย้ายวนให้เขาสัมผัสให้เขาสนุกกับตัวเธออย่างอดไมได้ จากนั้นภารัณก็เอาท่อนเอ็นถูกไถแทงเข้าที่ก้นของเธอ พร้อมกับเอามือข้างหนึ่งจับที่หน้าอกของเธอแล้วขย้ำอย่างชอบใจ ก่อนจะใช้มืออีกข้างไปจับที่เนินสาวของเธอแล้วเอามือกดเน้นที่ที่โหนกสาวของเธออย่างหื่นๆ “อ้ะ คุณภารัณ คุณเมามากเกินไปแล้วนะ คุณรู้ตัวหรือเปล่า อ้ะ ซี๊ด อย่า ฉันขอร้อง ปล่อยฉันไปเถอะ อ้ะ” ปารารินพูดออกไปก็กัดริมฝีปากร้องครางออกมาเบาๆ เมื่อเขาบีบขย้ำหน้าอกของเธอพร้อมกับมืออีกข้างที่รุกเร้าที่ร่องสาวของเธอทั้งที่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนกล้าทำอย่างนี้กับเธอมาก่อน “ยังไม่ทันไรก็ยอมแพ้แล้วเหรอหึ อ่าส์ ดูเหมือนว่าคุณจะตอบสนองง่ายจังเลยนะปาราริน ชอบให้ผมเล่นกับหอยของคุณแบบนี้ล่ะสิ” ภารัณพูดออกไปก็กดเค้นคลึงที่ร่องสาวของเธอจนกางเกงในของเธอเปียกแฉะจนเขารู้สึกได้ ก่อนจะเอานิ้วแหวกกางเกงชั้นในของเธอเข้าไปแล้วบี้คลึงปุ่มเสียวของเธออย่างชอบใจ ภารัณที่ทนกับความเสียวไม่ไหวก็เอาท่อนเอ็นสอดเข้าที่หว่างขาของเธอแล้วรับกับความแนบแน่นของซอกขานั้นอย่างเสียวกระสัน “อื้อ ฉะ ฉันเสียว พะ พอแล้ว อ้ะ อ้ะ คุณภารัณ อย่า อื้อ” ปารารินร้องครางออกไปพร้อมกับเอนหัวซบที่ไหล่ของเขาแล้วก็ร้องครางอย่างเสียวๆ เมื่อมือของเขามัยกำลังทำให้เธอรู้สึกเสียวอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเขาเอานิ้วแหวกเข้ามาบี้ที่ติ่งเสียวอย่างนี้แล้วเธอก็ยิ่งต้านทานเขาไม่ไหว “ไม่นะ มันต้องไม่เป็นแบบนี้ ฉันจะใจง่ายยอมคุณแบบนี้ไม่ได้” ปารารินคิดเสริมในใจอย่างต่อต้านเขา เพราะเขากำลังเมาและถ้าเธอยอมมีอะไรกับเขาง่ายๆ เธอก็คงไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงใจง่ายคนหนึ่งที่ยอมพลีกายให้เขาทั้งที่รู้ว่าเขาเมาแบบนี้ “งับ” ปารารินหันหน้าไปกัดที่มือของภารัณที่กำลังบีบหน้าอกของเธออย่างแรง จนภารัณนั้นหยุดมือและการกระทำทั้งหมดของเขาทันที และมันก็ทำให้วริสาเป็นอิสระได้ในที่สุด “โอ้ย ยัยเด็กแสบ มันเจ็บนะโว้ย” ภารัณพูดออกไปอย่างเจ็บๆก่อนจะมองหน้าของปารารินอย่างจดจ้อง แล้วคิดว่าเขาจะเอาคืนให้เธอเจ็บกว่าเขาเป็นตัว “ฉันไม่มีวันยอมเสียให้ไอ้แกตัณหากลับอย่างคุณแน่” ปารารินพูดออกไปก็รีบวิ่งไปที่ประตูทันที เพราะถ้าเธอไม่รีบหนีตอนนี้ เธอเสร็จเขาแน่ๆ “ไอ้แก่งั้นเหรอ ได้ งั้นมาดูกันว่าไอ้แก่อย่างผมจะจัดการเด็กปากดีอย่างคุณไม่ได้ปาราริน พรึบ คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆงั้นเหรอ” ภารัณพูดไปพร้อมกับเดินตามปารารินไปอย่างโซเซเพราะเขานั้นยังเมาอยู่ แต่เขาก็ยังมีแรงมากพอที่จะจัดการกับเธอให้หายปากดีได้ “คุณภารัณ อื้อ ปล่อยนะ คุณจะทำอะไรเนี่ย อื้อ คุณภารัณ ปึก” ปารารินถูกภารัณกอดเอวเอาไว้ก่อนจะจะล้มลงไปกับเขาที่หน้าประตูจนเจ็บ ก่อนจะถูกเขาขึ้นมาคร่อมตัวแล้วเขามือสองข้างของเธอมาไว้ด้านข้างจนเธอขัดขืนเขาไม่ได้ “หึ มาทำให้ผมอยากแล้วคิดจะจากไปมันไม่ง่ายหรอกนะ คุณทำให้ผมเจ็บ เพราะฉะนั้นคุณต้องเจ็บกว่า กัดมือผมใช่ไหม ได้ ผมจะกัดหัวนมคุณให้ช้ำเลย ” ภารัณพูดออกไปด้วยสีหน้าหื่นๆ ก่อนจะเอามือรวบมือของปารารินเอาไว้แล้วใช้มืออีกข้างดึงรั้งชุดเดรสกระโปรงที่เธอใส่ขึ้นมา จนมันเลื่อนขึ้นมาถึงหน้าอกของเธอ เขาก็ดึงรั้งมันขึ้นไปถึงหัวของเธอเพื่อนจะถอดมัน แต่ก็เปลี่ยนใจเอาชุดนั้นมัดมือของปารารินเอาไว้แทน เธอจะได้หมดฤทธิ์สักที เพราะตอนนี้เขาอยากจะเอาเธอจะบ้าตายอยู่แล้ว “คุณภารัณ ปล่อยฉันนะ คุณจะมัดมือฉันแบบนี้ไม่ได้นะ อื้อ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” ปารารินร้องไปก็พยายามดิ้นมือของตัวเองแต่มันก็ไม่เป็นผลเมื่อเขามัดมือแน่น ดูท่าวันนี้เธอคงไม่รอดจากผู้ชายคนนี้แล้ว ปารารินคิดไปอย่างรู้ชะตากรรมที่กำลังจะเกิดกับเธอ “ปล่อยให้โง่น่ะสิ เด็กปากร้ายอย่างคุณน่ะมันต้องโดนทำโทษซะบ้าง อืม” ภารัณพูดไปก็เอามือสอดเข้าไปที่หลังของเธอแล้วก็ปลดตระขอชั้นในของเธอ ก่อนจะเลื่อนมันไปไว้บนหัวของเธอ ทำให้หน้าอกของเธอโชว์ต่อหน้าของเขา ภารัณก็ไม่รอช้าเมื่อเขาได้เห็นยอดถันสีชมพูของเธอปาราริน มันยั่วตายั่วใจจนเขาก้มลงไปดูดเลียมันอย่างหื่นกระหาย พร้อมกับกัดทึ้งดูดมันอย่างมั่นเขี้ยวให้สมกับที่เธอได้กัดมือของเขา เขาก็กัดหัวนมของเธออย่างแรง “โอ้ย ซี๊ด คุณภารัณ ฉันเจ็บ อย่ากัดแบบนั้น โอ๊ย โอ๊ย” ปารารินร้องออกไปก็ทำหน้าเจ็บๆ เมื่อถูกภารัณกัดที่หัวนมอย่างเจ็บแสบ แถมเขายังดูดเสียยอดถันของเธอแล้วใช้ลิ้นเลียดันจนมันแข็ง “งั้นก็พูดให้เพราะๆ ไม่ใช่ปากเก่งใส่ผม ผมจะได้นุ่มนวลกับคุณ แผล็บ แผล็บ อ่าส์ จ๊วบ จ๊วบ” ภารัณพูดบอกเธอไปเขาก็ละเลงลิ้นกับหน้าอกใหญ่ทั้งสองข้างสลับกันไปมาจนมันเปียกไปด้วยน้ำลายของเขาไปหมด เขาก็จับเธอขาเขาแล้วแทรกตัวเข้าไปตรงหว่างขาของเธอ มันก็ทให้ท่อนเอ้นของเขามันไปชนกับกางเกงชั้นในที่เปียกแฉะของเธอ “อ้ะ อ้ะ อื้อ คุณมันคนใจร้าย อ้ะ ฉันไม่น่าช่วยคุณเลย อือๆ อ้ะ ซี๊ด” ปารารินพูดออกไปก็น้ำตาไหลออกมา เพราะเธออุตส่าห์ช่วยเขาเอาไว้ แต่เขากลับมาทำกับเธออย่างนี้มันก็ทำให้เธอเสียใจมาก ถึงแม้ว่าเธอจะชอบเขา แต่เธอก็ไม่ได้หวังว่าจะมีอะไรกับเขาในสภาพนี้ ภารัณก็ดูดเลียหน้าอกของปารารินจนเป็นรอยแดงเป็นจ้ำๆ จนถึงต้นคอขาวๆของเธอ ภารัณก็มองแล้วยิ้มอย่างชอบใจ เพราะเขาไม่ได้มีเซ็กส์มานานแล้ว พอเขาเมาแล้วมีอารมณ์แบบนี้เขาก็ห้ามตัวเองไม่อยู่ ทำให้เขาเผลอรุนแรงกับเธอไปบ้าง โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าอารมณ์สวาทที่เขากำลังต้านทานไม่อยู่นั้นมันมาจากยาปลุกกำหนัดของสองสาวที่เขาได้ดื่มเข้าไปก่อนหน้านี้ จากนั้นภารัณก็เลื่อนตัวลงไปแล้วจับขาเรียกอ้าออกกว้าง แล้วเขาก็เอามือดึงกางเกงชั้นในของปารารินออกแล้วปาทิ้งไปด้านข้าง ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปแลบลิ้นเลียร่องสาวที่เปียกเยิ้มของเธออย่างชอบใจ“ฮัลโหล พยาบาลครับ ภรรยาผมน้ำคล่ำแตกแล้วครับ รีบมาที่ห้องด่วนเลยนะครับ ปราง พี่โทรบอกพยาบาลแล้ว ปรางอดทนหน่อยนะคนดี” ภารัณรีบกดเรียกพยาบาลทันที ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยพูดกับปารารินอย่างอ่อนโยน“ค่ะพี่ภาม อื้อ โอ๊ย...” ปารารินพยักหน้าตอบไปก่อนจะร้องออกมา จนทุกคนที่อยู่ในห้องมองอย่างสงสาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะปารารินกำลังเจ็บท้องคลอด “ขออนุญาตค่ะ เราต้องพาคุณปารารินเข้าห้องคลอดแล้วค่ะ” พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะจะมีบุรุษพยาบาลเอาเตียงเคลื่อนที่เข้ามาในห้องด้วยอย่างรวดเร็ว เพราะคนไข้รายนี้คือวีไอพีที่ทางโรงพยาบาลต้องดูแลเป็นพิเศษแบบสุดๆปารารินก็รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอใกล้จะเห็นหน้าลูกๆใกล้มาถึงแล้ว เธอก็หันหน้าไปมองภารัณที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับจับมือของเธอไว้“พี่อยู่กับปรางเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี อดทนหน่อยนะ” ภารัณพูดไปก็ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ เพราะเธอกำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ และเขาที่เป็นสามีก็ต้องคอยให้กำลังใจเธอจนผ่านพ้นไปได้ด้วยดี จากนั้นปารารินก็ถูกพาออกไปที่ห้องคลอดพร้อมกับภารัณที่จะเข้าไปด้วย โดยมีญาติตามไปคอยที่หน้า
ด้านปารารินที่ท้องลูกแฝดอยู่นั้นก็ถูกห้ามไม่ให้มีเซ็กส์กับสามีอย่างภารัณ ซึ่งเขาและเธอก็ทำตามที่หมอแนะนำอย่างเคร่งครัด แต่ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมานี้ ทั้งสองต่างช่วยกันเติมเต็มความสุขให้กันและกันอย่างไม่มีเกี่ยงงอน ด้วยการออรัลเซ็กส์แทนการมีเซ็กส์จริงๆแทน“ปรางจ๋า เดี๋ยวปรางก็ไปคลอดลูกแล้ว พี่ว่าเราควรจะมาส่งท้ายกันหน่อยดีไหมคนดี” ภารัณพูดไปก็เอามือไต่แขนของปารารินอย่างอ้อนๆเธอ เพราะถ้าเธอคลอดแล้วเขาต้องอดยาวเลยนะ“พี่ภามไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ นี่พี่ภามพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงานเองนะคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปแล้วก็หันไปมองเขาที่มานั่งประชิดตัวของเธอด้วยสายตาหื่นๆอยู่“เรื่องแบบนี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก มันจะทำให้พี่หายเหนื่อยด้วยซ้ำไป นะคนดี แค่รอบเดียวก็ได้ พี่ไปล้างน้องชายของพี่มาแล้วด้วย มันพร้อมมากเลยตอนนี้” ภารัณพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธออย่างขอร้อง“ก็ได้ค่ะ แค่รอบเดียวนะคะ อื้อ จุ๊บ อื้อ” ปารารินพูดบอกไปไม่ทันจบภารัณก็เข้ามาจูบปากของเธอทันทีที่เธออนุญาติเขาแล้ว เธอเองก็จูบตอบเขาไปอย่างรู้งาน“อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อือ อื้อ…” ภารัณก็จูบกับปารารินอย่างดูดดื่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มเอามือดึ
“ก็นั่นแหละค่ะ ดีนะที่ฉันยังโชคดีอยู่ที่แม่คุณชอบฉัน ไม่งั้นฉันกับคุณคงไปกันไม่รอดแน่ๆอ่ะ” ชงโคพูดออกไป เพราถ้าเธอต้องเจอะไรแบบนั้นและมันทำให้ไม่มีความสุข เธอก็คงต้องถอย“ถ้ารักกันมากพอยังไงก็รอดน่า แต่ผมน่ะแก่เกินกว่าที่จะไปคบกับใครใหม่แล้วนะคุณ ยังไงผมก็ต้องจบที่คุณนี่แหละ ปัญหาแม่ผัวคุณก็ไม่ต้องกลัวเลย แม่ผมอยากอุ้มหลานจะตายไป นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณทานยาคุมล่ะก็ ป่านนี้คุณท้องตามคุณพีชกับคุณปรางเขาไปแล้ว ผมก็แก่ลงทุกวันคุณไม่ใจอ่อนบ้างเหรอ” ศิลาพูดบอกไปอย่างเสียดาย เพราะชงโคขอเขาเอาไว้ว่าขอคบกันให้ได้สักปีสองปีก่อนแล้วค่อยคุยกันเรื่องที่จะมีครอบครัว ส่วนเขาก็เองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไรเธอมาก แค่แอบเอายาคุมทิ้งทีละเม็ดสองเม็ดพอไม่ให้เธอสงสัย เผื่อเขาจะฟลุ๊คทำเธอท้องเขาสักวัน“แก่อะไรกันคะคุณพึ่งจะสามสิบสามเองนะคะ มีลูกตอนสามสิบห้าก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อดทนหน่อยสิคะ ไม่แน่ถ้ายัยปรางคลอดลูกแล้วฉันเล่นกับหลานโอเค ฉันอาจะลดเวลาให้คุณก็ได้” ชงโคพูดบอกไป เพราะเธอไม่ค่อยอะไรกับเด็กเท่าไหร่จึงอยากลองเล่นกับหลานๆดูก่อนที่เธอคิดจะมีจริงๆ“ผมชักอยากให้คุณปรางเขาคลอดลูกไวๆแล้วเนี่ย ผมจะได้ส่งคุณไปเป็
ห้าเดือนผ่านไปหลังจากที่พีชญาไปบ้านของเกริกพลที่ขอนแก่นแล้วก็ทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเขาแล้วก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ เพราะพ่อแม่ของเขาได้หาผู้หญิงให้กับเกริกพลรออยู่แล้ว และเธอก็พึ่งรู้ว่าครอบครับของเกริกพลนั้นเป็นเศรษฐีบ้านนอกที่มีที่ดินเป็นพันๆไร่ แถมยังเปิดร้านขายวัดสุก่อสร้างขนาดใหญ่อีก ทำให้เธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคมาสารพัดอย่างจากแม่ของเขาที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเธอ “อะไรนะตาพล นี่แกจะให้แม่ไปขอแฟนแกงั้นเหรอ แม่ไม่ไป แม่ไม่ชอบผู้หญิงกรุงเทพอย่างนั้น ทำตัวเป็นลูกคุณหนู ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่างแกจะเอามาทำเมียทำไมห้ะ ผู้หญิงดีๆที่แม่หาให้ทำไมแกไม่เลือกหึ แม่ล่ะไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ” เกนสินีแม่ของเกริกพลพูดออกไปพร้อมกับชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะมองลูกชายและพีชญาสลับกันไปมาด้วยสายตาเคืองขุ่น“ก็ผมรักพีชเขานิครับแม่ อีกอย่างพีชเขาก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคุณหนูอย่างที่แม่ว่าสักหน่อย เขามาบ้านเราทีไรเขาก็พยายามช่วยนั่นช่วยนี่ตลอด พีชเอาใจแม่ขนาดนั้นมันยังไม่ดีอีกเหรอครับ” เกริกพลพูดไปก็มองหน้าแม่ของเขาอย่างม่เข้าใจ เพราะตลอดห้าเดือนที่ผ่านมานี้เขาพาพีชญามาบ้านเขาแทบทุกเดือนเพื่อที่จะทำให้แม่ของเขาสนิทกับ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปโครงการที่ปารารินทำอยู่ก็เสร็จเรียบร้อยทำให้พวกเขาได้รับวันหยุดพักร้อนคนละหนึ่งอาทิตย์ ส่วนปารารินนั้นก็ต้องหยุดยาวและก็ต้องมอบหมายงานให้เกริกพลและสิตางเป็นคนจัดการต่อ ส่วนเธอก็มีหน้าที่ดูแลตัวเองและลูกในท้องให้ดีที่สุด“หนูปราง แม่ว่าท้องของหนูใหญ่มากเลยนะเนี่ย ตอนแม่ท้องสามเดือนกว่าๆมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย ปกติท้องสาวมันจะเล็กๆนะ” นภาพรพูดออกไปขณะมองหน้าท้องนูนใหญ่ของลูกสะใภ้ ที่ท้องสามเดือนกว่าๆแล้ว“ปรางก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณแม่ แต่มันใหญ่จริงๆค่ะ นี่แค่สามเดือนยังขนาดนี้ถ้าเก้าเดือนจะขนาดไหนกัน” ปารารินพูดไปก็เอามือลูบที่หน้าท้องของเธออย่างสงสัย“ป้าว่านะ เราต้องท้องลูกแฝดแน่ๆเลยยัยปราง ไม่งั้นไม่ใหญ่ขนาดนี้หรอก ดูท้องเราสิเล็กกว่าท้องของเจนนี่ไปนิดเดียวเอง” โรสรินที่มาเยี่ยมหลานสาวที่กรุงเทพเอ่ยพูดบอกไป เพราะวันนี้ปารารินมีตรวจเพศลูกและอัลตร้าซาวด์ ทำให้เธออยากลงมาดูหลานสาวสักหน่อย “เดี๋ยวตรวจดูก็น่าจะรู้แล้วล่ะครับ อย่าพูดให้ผมมีความหวังสิครับ ผมยิ่งอยากได้ลูกแฝดอยู่ด้วย” ภารัณพูดไปขณะรอเข้าตรวจครรภ์ของปาราริน“หึๆ พ่อว่าแฝดแน่ๆว่ะ พ่อว่าน้ำยาลูกชายของพ่อมั
พอปิ่นแก้วออกไปแล้วปารารินก็ไปหาภารัณที่สำนักงานใหญ่ของเขาทันที เพราะเธอคิดว่าปิ่นแก้วจะต้องมาหาเขาก่อนหน้านี้แน่ๆ “พี่ภามคะ เมื่อกี้คุณปิ่นเข้ามาหาพี่ภามใช่ไหมคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปก็มองหน้าของภารัณอย่างอยากรู้“อ่อใช่ แต่ปรางอย่าเข้าใจพี่ผิดนะ ปิ่นเขาแค่มาคุยเรื่องงานแล้วก็มายินดีที่พี่แต่งงานกับปรางเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเลย แต่ปรางรู้ได้ยังไงว่าปิ่นเขามาที่นี่ ปิ่นเขาพึ่งออกไปเองนะ” ภารัณพูดอธบายออกไปอย่างกลัวว่าปารารินจะเข้าใจเขาผิด ก่อนจะถามเธอว่าเธอรู้ได้ยังไง ทำไมข่าวถึงหูเธอไวแบบนั้น“แม๋ รีบบอกเชียวนะคะ ปรางก็ไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อยค่ะ ที่ปรางรู้ก็เพราะว่าเมื่อกี้คุณปิ่นเขาไปหาปรางที่สำนักงานน่ะสิคะ แล้วเขาก็พูดขอโทษปรางกับเรื่องที่ผ่านมาแล้วเขาก็จะไปอยู่เมืองนอกสักพัก พี่ภามว่าคุณปิ่นเขาจะสำนึกผิดจริงๆไหมคะ” ปารารินเข้าไปนั่งคุยกับภารัณด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเธอเองก็ไม่กล้าไว้ใจเต็มร้อย เนื่องจากที่ผ่านมานั้นปิ่นแก้วก็ร้ายเหลือเกิน“พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ในเมื่อเขามาขอโทษเราแล้วเราก็ควรจะให้โอกาสเขาไม่ใช่เหรอ พี่ว่าเราลองเชื่อใจปิ่นเขาดูสักครั้งก็ไม่เป็นอะไรนิ เขาคงคิดอ
ด้านภารัณที่เรียกผู้จัดการฝ่ายการจัดการมาพบ เขาก็พูดคุยเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่เขาต้องการให้เรวัตไปหาข้อมูลในพื้นที่ให้กับเขา ก่อนที่จะให้เรวัตออกไปทำงานต่อ“อ่อ คุณภามครับ คือเรื่องทุนการศึกษาเราจะประกาศชื่อในวันพรุ่งนี้แล้ว ผมคัดรายชื่อนักศึกษามาแล้ว คุณภามช่วยตรวจสอบหน่อยนะครับ” เรวัตพูดไปก็เอาเอ
ณ บริษัทอีแลนด์กรุ๊ปบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศที่ใครๆต่างก็รู้จัก เพราะมีผู้บริหารสุดเนี๊ยบอย่าง ”ภารัณ” ผู้ที่ไม่เคยปล่อยให้การประมูลที่บริษัทตั้งเป้าหมายเอาไว้พลาดเป้าเลยสักครั้งนับตั้งแต่ที่เขารับตำแหน่งผู้บริหารมา ทำให้งานของเขาทุกอย่างต้องเป๊ะและห้ามมีคำว่าผิดพลาด เขาจึงถูกลูกน้องใ







