49. เมียหาย

ณ ร้านกาแฟของชงโคและพีชญา

ภารัณก็มาหาทั้งสองอย่างอยากรู้ว่าปารารินกลับบ้านไปอยู่ที่ไหน เขาเลยต้องใช้ความอดทนแล้วพูดอย่างสุภาพกับทั้งสองอย่างเป็นมิตร

“คุณชงโคกับคุณพีชพอจะรู้ไหมครับว่าปรางเขากลับบ้านจังหวัดอะไร อ่อ ผมเป็นห่วงเขาน่ะครับ พอดีเมื่อคืนเราทะเลาะกันนิดหน่อยแล้วเช้ามาปรางเขาก็บอกว่าจะกลับบ้าน ผมตามไปที่คอนโดก็ไม่เจอ ก็เลยไม่รู้ว่าบ้านที่ปรางเขาบอกนี่มันที่ไหนกัน ผมกลัวเขาจะงอนแล้วหนีผมไปน่ะครับ นี่ผมติดต่อไปเท่าไหร่เขาก็ไม่รับสายผมเลย” ภารัณพูดบอกออกไปแล้วมองหน้าของทั้งสองอย่างจริงจัง

“อ่อ คุณภารัณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ ยัยปรางกลับบ้านที่ลำปางน่ะค่ะ พอดีลูกพี่ลูกน้องของปรางมันกำลังจะแต่งงานน่ะค่ะ ปรางมันก็เลยต้องกลับไปช่วยงานเพราะเป็นทั้งญาติแล้วก็เป็นทั้งเพื่อนสนิท ปรางมันคงไม่ได้งอนคุณภามแล้วหนีกลับบ้านหรอกค่ะ คุณภามสบายใจได้เลย ยัยปรางไม่ใช่คนหนีปัญหาอยู่แล้ว ว่าแต่ทะเลาะกันเรื่องอะไรเหรอคะ” ชงโคพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกไป เมื่อคิดว่าภารัณเข้าใจว่าปารารินหนีกลับบ้านเพราะทะเลาะกัน

“ยัยชงโค แกจะไปเผือกเรื่องของเขาทำไมห้ะ เสียมารยาท” พีชญาพูดว่าเพื่อนสาวออกไปก่อนจะมองหน้าแล้วขยิบตาใส่กัน เพราะเธอเองก็อยากรู้เหมือนกันแต่ถามตรงๆแบบนี้เพื่อนของเธอก็เกินไปสู้ไปรอถามปารารินยังจะดีซะกว่า

“อ่อ งั้นผมขอที่อยู่ที่ลำปางของปรางได้ไหมครับ” ภารัณยิ้มมุมปากออกไปก็ขอที่อยู่ที่ลำปางของปารารินทันที เพราะมั่นใจว่าสองสาวจะต้องมีแน่

“อ่อ ได้สิคะ เราสองคนเคยไปมาแล้วสองสามครั้ง แต่เป็นบ้านเก่านะคะ ไม่ใช่บ้านใหม่เพราะตอนนี้ป้าของปรางย้ายไปอยู่ใกล้ๆกับโรงงานแล้ว ถ้าคุณภามไม่ว่าอะไรก็เดินทางไปพร้อมพวกเราไหมคะ เราจะไปร่วงงานแต่งพอดีเลย แต่เราสองคนบินวันศุกร์นะคะ ก็อีกประมาณสี่วัน” ชงโคพูดบอกไปก็ชวนภารัณให้ไปพร้อมกับพวกเธอ

“นั่นน่าจะนานเกินไป ผมว่าจะบินตามไปหาปรางเขาเลยน่ะครับ บอกที่อยู่มาก็ได้ครับ” ภารัณพูดบอกไปก็ยิ้มออกไป เพราะถ้าให้เขารอนานขนาดนั้นเขาได้เฉาตายพอดี

“งั้นคุณภามลองหาโรงงานที่ชื่อคงสินทรัพย์ในจังหวัดลำปางดูละกันค่ะ นั่นแหละโรงงานของป้ายัยปราง ถ้าไปที่นั่นถูกก็เจอยัยปรางแน่นอนค่ะ” พีชญาพูดบอกไป เพราะเธอเองก็ไม่รู้ที่อยู่ใหม่ของป้าปาราริน

“โรงงานคงสินทรัพย์ โอเคครับ ผมจะได้ตามไปหาปรางเขา ยังไงรบกวนคุณชงโคกับคุณพีชอย่างพึ่งบอกปรางเขานะครับ ผมอยากให้เขาเซอร์ไพร์ส” ภารัณพูดบอกไปด้วยรอยยิ้ม

“ได้เลยค่ะ เราสองคนไม่ยอกยัยปรางแน่นอน คุณภารัณรีบตามไปง้อยัยปรางเลยค่ะ” พีชญาพูดออกไปก็ยิ้มอย่างดี้ด้าเพราะดูท่าแล้วมันเหมือนจะไม่ใช่แค่แฟนปลอมๆกันซะแล้ว ถึงขนาดจะตามไปง้อกันข้ามจังหวัดแบบนี้

“ขอบคุณคุณพีชแล้วก็คุณชงโคมากนะครับ งั้นผมขอตัวเลยนะครับ แล้วเจอกันครับ” ภารัณพูดบอกไปก็ยิ้มให้อย่างขอบคุณ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วก็ลาสองสาว ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับโทรหาให้วิชุดาทันที

“คุณวิ จองตั๋วเครื่องบินไปลำปางให้ผมด่วนเลย เอาไฟล์บินวันนี้นะ อ่อ แล้วก็ยกเลิกตารางงานอาทิตย์นี้ของผมไปก่อน ผมลาพักร้อนหนึ่งอาทิตย์ ส่วนงานที่ต้องเซ็นต์ด่วนก็ให้ปรินทร์เซ็นต์แทนได้เลย แค่นี้นะ” ภารัณพูดบอกไปก็ขับรถมุ่งตรงไปยังสนามบินทันที เพราะแฟนหายทั้งทีเขาต้องรีบตามตัวให้เจอ ปล่อยให้ออกไปแรดนานๆไม่ได้หรอก เดี๋ยวหมามันจะคาบไปแดกซะก่อน

ด้านปารารินพอว่างแล้วเธอก็มาดูโทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนจะเห็นภารัณโทรเข้ามาหาเธอพร้อมกับส่งข้อความมาถามว่าเธออยู่ที่ไหนไม่รู้กี่ข้อความ เธอก็มองแล้วส่ายหน้าไปมาพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก

“สมน้ำหน้า ทีนี้จะได้ไม่กล้าทำอีก ห่างกันสักอาทิตย์ก็แล้วกันนะคะพี่ภามขา หึๆ” ปารารินพูดออกไปแล้วยิ้มด้วยรอยยิ้มสะใจ พร้อมกับกดอ่านข้อความของเขาแล้วตอบ

“ยัยปราง ฉันว่าแกน่ะประมาทเกินไป แกไม่กลัวเขาจะกลับไปหายัยแฟนเก่าของเขานั่นอีกหรือไง เมื่อคืนจูบกันได้ มันก็ต้องมีครั้งต่อไปแน่ๆ เป็นฉันนะจะเฝ้าทุกฝีเก้าไม่ให้ไปไหนเลย ฉันว่าแกเปลี่ยนใจไปบอกเขาให้ตามมาก็ยังทันนะยัยปราง” เจนนี่พูดบอกไป เพราะคิดว่าเพื่อนสาวไม่น่าปล่อยให้ภารัณอยู่คนเดียวในขณะที่แฟนเก่าของเขาจ้องจะงาบเขาแบบนี้

“ไม่อ่ะ เขาอยู่ที่นั่นน่ะดีแล้ว รอให้เจารักฉันจริงๆก็ค่อยให้เขามาดีกว่าแก ขืนพามารู้จักกับแม่แกตอนี้ล่ะก็ อีกหน่อยฉันเลิกกับเขากับขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ แบบนี้น่ะดีแล้ว” ปารารินพูดบอกไปแล้วก็นั่งมองโทรศัพท์แล้วก็ยิ้มออกไป

“เฮ้อ ฉันล่ะไม่เข้าใจคนอย่างแกเลยจริงๆ” เจนนี่พูดไปก็ส่ายหน้าไปมาอย่างระอา เมื่อปารารินไม่เชื่อคำเตือนของเธอเลยสักนิด

“ปราง เจนนี่ กลับมากันแล้วเหรอ พอพี่รู้พี่ก็รีบมาหาเลยนะเนี่ย แล้วพี่ก็เอาของโปรดเราสองคนมาฝากด้วยนะ” เจษฎาพี่ชายข้างบ้านของสองสาวเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะชูเหล้ามักสูตรของที่บ้านมาให้สองสาว

“พี่เอ็ม หูไวตาไวเหมือนเดิมเลยนะคะ ต้อนรับน้องนุ่งแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย งั้นเย็นนี้ต้องจัดปาร์ตี้แล้วล่ะค่ะ” ปารารินพูดบอกไปก็เข้าไปหาเจษฎาแล้วก็เอ่ยพูดออกไปอย่างคิดถึง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน

“มันแน่นอนอยู่แล้ว วันนี้ไม่เมาพี่ไม่กลับ แต่รายนั้นน่ะคงดื่มไม่ได้ล่ะสิ อดได้กินของดีเลยนะเราเนี่ย” เจษฎาพูดออกไปแล้วหันไปหาเจนนี่ที่ตอนนี้กำลังท้องอยู่ และเธอคงจะดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้ เพราะเหล้ามักของบ้านเขาน่ะมันแรงเอาการอยู่ด้วย

“ถึงเจนนี่จะดื่มไม่ได้ แต่เจนนี่ก็มีตัวแทนนะคะดื่มนะคะ รับรองเลยว่าคอทองแดงยิ่งกว่าพี่เอ็มอีก ” เจนนี่พูดบอกไปแบบรู้เลยว่าวันนี้คิมจะต้องเมาหัวราน้ำเพราะเหล้าของเจษฎาแน่ๆ

“ฮ่าๆ งั้นดี ถ้าไม่พอดื่มล่ะก็คืนนี้พี่จะให้คนที่บ้านเอามาให้อีก แต่นี่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ไม่คิดจะกอดพี่หน่อยหรือไงหึ” เจษฎาพูดออกไปก็ยิ้มอย่างอบอุ่นก่อนจะอ้ามือต้อนรับสองสาว

ปารารินและเจนนี่ก็หันหน้ามายิ้มให้กันก่อนจะเข้าไปกอดกับเจษฎาที่พวกเธอเคารพเหมือนเป็นพี่ชาย เพราะก็โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆแล้ว เนื่องจากบ้านของพวกเธอนั้นอยู่ติดกัน นี่ขนาดป้าของเธอย้ายมาอยู่ที่โรงงานเจษฎาก็มักจะไปมาหาสู่อยู่เสมอ

“กอดสิคะ ทำเป็นคนแก่ขี้งอนไปได้” ปารารินพูดไปแล้วก็ยิ้ม ในขณะที่กำลังกอดกับเจษฎาอยู่

“เห้ยๆ พี่เอ็ม กอดเมียผมทำไมนั่น พอเลยนะ ปล่อยๆ” คิมหันต์ที่เดินเข้ามาเอ่ยพูดออกไปเมื่อเจษฎากำลังโอบกอดเจนนี่และปารารินอยู่ เขาจึงเข้าไปเอามือของเจษฎาออก แล้วก็ดึงตัวเจนนี่ออกมาอย่างหวงๆ

“อะไรของแกเนี่ยไอ้คิม กอดน้องกอดนุ่งแค่นี้มันจะเป็นอะไรวะ ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเมียแกแล้วก็ปรางสักหน่อย เมียฉันสวยแล้วก็เซ็กซี่กว่าสองคนนี้เป็นไหนๆ ชิ” เจษฎาถอนกอดออกจากสองสาวแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะมองค้อนใส่คิมหันต์ที่ริอาจมาหวงเจนนี่ใส่เขา

“พี่เนี่ยนะจะมีเมีย ถามจริง โกหกหรือเปล่าพี่เอ็ม อย่างพี่นี่คิดลงหลักปักฐานกับใครจริงๆด้วยหรือไง” คิมหันต์พูดออกไปอย่างไม่เชื่อหู ว่าหนุ่มเจ้าชู้อย่างเจษฎาจะมีเมียแล้ว

“อ่าวไอ้นี่ ฉันก็อายุขนาดนี้แล้วก็ต้องมีเมียมีครอบครัวแล้วสิวะ ใครจะไปดักดานโสดได้ตลอดล่ะวะ อีกอย่างฉันก็เจอของดีแล้วก็ต้องรีบคว้าเอาไว้สิวะ ฉันก็นึกว่าแกจะรู้แล้วซะอีก นี่ปรางกับเจนนี่ไม่ได้บอกแกเหรอว่าฉันแต่งงานมีเมียมาตั้งสองปีกว่าแล้วเนี่ย” เจษฎาพูดบอกไปตามจริง เพราะเขานั้นแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วถึงแม้ว่าเมื่อก่อนเข้าจะเข้าชู้มากๆก็เถอะ

ปารารินและเจนนี่ก็มองทั้งสองพูดคุยกันแล้วก็ยิ้มอย่างขำๆ เพราะคิมหันต์ไม่ได้มากลับมางานแต่งงานของเจษฎา เลยไม่รู้ว่าตอนนี้เจษฎานั้นแต่งงานและมีลูกไปแล้ว

“ถ้าบอกแล้วผมจะอึ้งแบบนี้ไหมล่ะพี่ แล้วทำไมพี่ไม่พาเมียพี่มาด้วยเลย” คิมหันต์พูดไปอย่างอยากรู้