Beranda / โรแมนติก / ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต / บทที่ 12 งานเลี้ยงร้อยบุปผา

Share

บทที่ 12 งานเลี้ยงร้อยบุปผา

Penulis: Ladyporn
last update Tanggal publikasi: 2026-09-21 11:25:23

เจ็ดวันก่อนงานเลี้ยงร้อยบุปผา จวนแม่ทัพเซี่ยปิดประตูเงียบกว่าปกติ

ภายนอกดูเหมือนเซี่ยจิ่งเหยียนกำลั
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต   บทที่ 15 วิวาห์ครั้งใหม่ของพยัคฆ์โลหิต

    เมื่อแสงแรกของวันลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ชีพจรของเซี่ยจิ่งเหยียนก็หยุดลงเผยเยว่ซินนั่งนิ่งอยู่ข้างเตียง ปลายนิ้วกดอยู่บนข้อมือของเขา นางรอหนึ่งลมหายใจ สองลมหายใจ และสามลมหายใจ แต่กลับไม่สัมผัสถึงการเต้นแม้แต่น้อย“จิ่งเหยียน...”ไม่มีเสียงตอบนางยกมือขึ้นแตะลำคอเขา ก่อนก้มฟังบริเวณหน้าอก เสียงหัวใจซึ่งเคยหนักแน่นกลับเงียบสนิท เหลือเพียงความเย็นที่ค่อย ๆ แผ่ซ่านไปตามผิวกายฉางเฟิงกับหลี่มามายืนรออยู่นอกฉากกั้น ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียง แต่ทุกคนมองสีหน้าของนางและเข้าใจแล้วว่าเกิดสิ่งใดขึ้นเยว่ซินกลับไม่ยอมปล่อยมือ“ไปนำรากตื่นชีพมา”หลี่มามาชะงัก “แต่สมุนไพรชนิดนั้น—”“นำมา!”น้ำเสียงของนางทำให้ทุกคนรีบเคลื่อนไหว เยว่ซินฝังเข็มสามเล่มลงรอบหัวใจ ก่อนใช้มีดกรีดปลายนิ้วตนเองแล้วหยดเลือดลงในถ้วยยา รากตื่นชีพเป็นสมุนไพรที่สามารถบีบให้หัวใจกลับมาเต้นได้ชั่วคราว แต่หากใช้มากเกินไปจะทำลายเส้นชีพจรทั้งหมดบิดาเคยห้ามนางใช้วิธีนี้ นอกจากผู้ป่วยจะไม่มีทางรอดด้วยวิธีอื่นแล้ว“ท่านรับปากว่าจะยกชีวิตให้ข้า” นางกล่าวขณะบดสมุนไพร “ข้ายังไม่อนุญาตให้ตาย ท่านก็ไม่มีสิทธิ์ตาย”เยว่ซินป้อนยาเข้าไปในปากเขา แต่

  • ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต   บทที่ 14 จันทร์โลหิตเหนือบัลลังก์

    ก่อนรุ่งสาง ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงถูกปกคลุมด้วยเมฆสีดำประตูเมืองทั้งสี่ปิดลงโดยไม่มีประกาศล่วงหน้า ทหารจากค่ายต่าง ๆ เคลื่อนกำลังเข้าสู่พระราชวัง อ้างว่าได้รับพระบัญชาให้เสริมการรักษาความปลอดภัย หลังแม่ทัพใหญ่เซี่ยจิ่งเหยียนถูกจับในข้อหาวางยาปลงพระชนม์แต่ทหารเหล่านั้นมีสิ่งหนึ่งเหมือนกันดวงตาทุกคู่เลื่อนลอย ชีพจรเต้นรุนแรง และใต้ลิ้นมีร่องรอยสีแดงจากจันทร์โลหิตองค์ชายรองฉีหยวนเจ๋อควบคุมกองทัพทั้งหมดด้วยกระดิ่งเงิน ก่อนสั่งให้นำยาหม้อสุดท้ายซึ่งเผยเยว่ซินเป็นผู้ปรุงไปแจกจ่ายแก่เหล่านายกองเขาเชื่อว่ายานั้นจะทำให้ฤทธิ์จันทร์โลหิตมั่นคงและผู้ดื่มเชื่อฟังคำสั่งอย่างสมบูรณ์ โดยไม่รู้ว่านางสับเปลี่ยนรากเพลิงแดงเป็นรากดับจันทร์ตั้งแต่เมื่อคืนยาที่ทหารดื่มไม่ใช่ยาควบคุมแต่เป็นยาถอนพิษซึ่งต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วยามจึงจะออกฤทธิ์เยว่ซินถูกพาตัวออกจากห้องทดลองพร้อมจิ่งเหยียน โซ่เหล็กยังพันอยู่รอบข้อมือกับข้อเท้าของเขา ทหารสองนายคุมตัวอยู่ด้านหลัง ขณะที่นางถูกบังคับให้เดินเคียงข้างองค์ชายรองเมื่อขบวนมาถึงท้องพระโรง ฮ่องเต้ยังคงหมดสติจากพิษเถ้ากระดูกดำ พระวรกายถูกวางอยู่บนพระแท่น ส่วนฮองเ

  • ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต   บทที่ 13 ผู้ร้ายที่รักนางมาก่อนใคร

    กุญแจในมือขององค์ชายรองไขประตูคุกออกได้โดยไม่มีผู้คุมคนใดเข้ามาขัดขวางเผยเยว่ซินมองประตูเหล็กซึ่งเปิดอยู่ตรงหน้า ก่อนหันไปสบตาฉีหยวนเจ๋อ“พระองค์ต้องการให้หม่อมฉันทิ้งจิ่งเหยียน แล้วปล่อยให้เขารับผิดเพียงคนเดียว?”“หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่เขา” หยวนเจ๋อตอบ “เซี่ยจิ่งเหยียนเป็นผู้ควบคุมขบวนเสบียงซึ่งนำจันทร์โลหิตเข้าเมืองหลวง อีกทั้งยังปกปิดตัวตนของเจ้า หากเขารับสารภาพว่าใช้วิชาแพทย์ของสกุลเผยวางยาฝ่าบาท เจ้าก็สามารถอ้างว่าถูกบังคับ”“พระองค์รู้ทั้งที่จดหมายของนายกองหลัวเป็นของปลอม”แววตาของหยวนเจ๋อเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย“เจ้ากลับไปหาจิ่งเหยียนเพราะพบเรื่องนี้สินะ”“หมึกบนจดหมายเพิ่งถูกคิดค้นขึ้นเมื่อห้าปีก่อน แต่เอกสารกลับอ้างว่าเขียนไว้เมื่อสิบปีก่อน” เยว่ซินจ้องเขาไม่วางตา “พระองค์ทราบหรือไม่ว่ามันเป็นของปลอม”องค์ชายรองไม่ได้ตอบคำถาม เพียงยื่นมือมาตรงหน้านาง“ออกจากที่นี่ก่อน หากฟ้าสางแล้วฮองเฮามีรับสั่งให้นำตัวเจ้าไปสอบสวน แม้แต่ข้าก็อาจช่วยไม่ทัน”“แล้วจิ่งเหยียนอยู่ที่ใด”“ถูกขังอีกฝั่งหนึ่งของวัง มีทหารเฝ้าแน่นหนา ข้าพาเขาออกไปพร้อมเจ้าไม่ได้”“ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันก็ไม่ไป”เยว่ซิน

  • ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต   บทที่ 12 งานเลี้ยงร้อยบุปผา

    เจ็ดวันก่อนงานเลี้ยงร้อยบุปผา จวนแม่ทัพเซี่ยปิดประตูเงียบกว่าปกติภายนอกดูเหมือนเซี่ยจิ่งเหยียนกำลังพักรักษาบาดแผลจากเหตุลอบสังหาร ส่วนเผยเยว่ซินหมกตัวอยู่ในห้องปรุงยาเพื่อเตรียมโอสถถวายฮองเฮา ทว่าภายในห้องลับใต้เรือนแม่ทัพ ทั้งคู่กำลังรวบรวมหลักฐานทั้งหมดซึ่งเกี่ยวข้องกับสถานทดลองจันทร์โลหิตแผ่นโลหะสลักตราหงส์คาบดวงจันทร์ สมุดบันทึกพระอาการของอดีตฮ่องเต้ รายงานขบวนเสบียง รวมถึงคำให้การจากเด็กที่ช่วยออกมาถูกทำสำเนาแยกไว้สามชุดชุดแรกซ่อนอยู่กับฉางเฟิงชุดที่สองส่งให้ขุนนางเก่าแก่ซึ่งไม่ขึ้นกับฝ่ายฮองเฮาส่วนชุดสุดท้ายถูกฝังไว้ใต้ป้ายวิญญาณของอดีตแม่ทัพเซี่ย หากเกิดเรื่องกับพวกเขาทั้งสอง ฉางเฟิงจะนำหลักฐานออกเปิดเผยต่อสาธารณะทันทีเด็กผู้รอดชีวิตทั้งหมดถูกย้ายออกจากจวนไปยังวัดนอกเมือง โดยกระจายกันเดินทางหลายเส้นทางและมีทหารเกราะดำปลอมตัวเป็นชาวบ้านคอยคุ้มครอง“คืนนี้ฮองเฮาน่าจะใช้เสียงกระดิ่งหรือกำยานกระตุ้นพิษของท่าน” เยว่ซินกล่าวขณะพันถุงยาขนาดเล็กไว้ใต้แขนเสื้อของจิ่งเหยียน “ยานี้จะกดการไหลของพิษได้ประมาณหนึ่งชั่วยาม หากเริ่มปวดศีรษะให้กัดถุงทันที ผงยาจะละลายในปาก”จิ่งเหยียนมองนาง

  • ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต   บทที่ 11 ความทรงจำในคืนจันทร์แดง

    รอยเข็มหลังใบหูของเซี่ยจิ่งเหยียนมีทั้งหมดหกจุดเผยเยว่ซินใช้ปลายนิ้วคลำแนวชีพจรอย่างระมัดระวัง ก่อนนำตำราฝังเข็มของบิดาออกมาเปรียบเทียบ ตำแหน่งเหล่านั้นเรียงตัวเป็นรูปครึ่งวงกลม ครอบคลุมจุดซึ่งเชื่อมโยงกับความทรงจำ การรับรู้เสียง และการมองเห็นวิชานี้มีชื่อว่า ผนึกหกประตูหากฝังเข็มติดต่อกันหลายวันควบคู่กับยาทำลายประสาท ผู้ถูกฝังจะไม่สามารถนึกถึงความทรงจำในช่วงเวลาที่กำหนดได้ ทุกครั้งที่พยายามรื้อฟื้นจะเกิดอาการปวดศีรษะ คลื่นไส้ หรือเห็นภาพหลอนรุนแรงพิษจันทร์โลหิตจึงอาจไม่ได้ทำลายความทรงจำของจิ่งเหยียนทั้งหมดมีใครบางคนใช้มันร่วมกับการฝังเข็ม เพื่อปิดซ่อนสิ่งที่เขาเคยเห็นเมื่อสิบปีก่อนเยว่ซินใช้เวลาเกือบทั้งวันค้นหาวิธีคลายผนึก กระทั่งพบบันทึกหลายหน้าซ่อนอยู่ในปกหลังของตำรา ลายมือของบิดาระบุวิธีกระตุ้นความทรงจำด้วยยาซึ่งปรุงจากรากตื่นฝัน เกสรบัวแดงและเลือดของผู้ป่วยทว่าส่วนท้ายมีถ้อยคำเตือนเขียนด้วยหมึกสีแดงหากจิตใจของผู้ถูกผนึกไม่อาจรับความทรงจำได้ อาจสูญเสียสติและติดอยู่ในอดีตตลอดกาลเยว่ซินปิดตำราทันที“เราไม่ควรใช้วิธีนี้”จิ่งเหยียนซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรับตำราไปอ่านด้วยตนเ

  • ลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต   บทที่ 10 ลงโทษภรรยาที่คิดจากไป

    เมื่อกลับถึงจวนแม่ทัพ เซี่ยหว่านหนิงถูกนำตัวไปยังเรือนรับรองทันทีเยว่ซินตรวจพบว่าในร่างกายของนางมีผงสะกดชีพจรหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย หลังป้อนยาถอนพิษและฝังเข็มกระตุ้นชีพจร อาการจึงค่อย ๆ ดีขึ้น แม้ยังไม่ได้สติ แต่ลมหายใจกลับมาเป็นปกติและไม่มีอันตรายถึงชีวิตส่วนเด็กที่ช่วยออกจากโรงเก็บยาถูกแยกพักในเรือนว่าง ทหารเกราะดำเฝ้ารักษาการณ์อย่างเข้มงวด เยว่ซินกำชับให้สาวใช้ปิดกระดิ่งทุกชนิดและห้ามจุดกำยานใกล้พวกเขา เพราะยังไม่มีผู้ใดรู้ว่าเด็กแต่ละคนถูกฝึกให้ตอบสนองต่อสิ่งใดบ้างนางดูแลคนเจ็บจนล่วงเข้าสู่ยามโฉ่ว จึงกลับมายังเรือนใหญ่ภายในห้องนอนเงียบสนิท โคมไฟสองดวงส่องให้เห็นจิ่งเหยียนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เขาถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกแล้ว แต่ยังไม่ได้ทำแผล รอยไหม้บนหัวไหล่ถูกปล่อยทิ้งไว้จนผิวหนังรอบข้างแดงจัด ส่วนเลือดจากบาดแผลบนแผ่นหลังซึมผ่านอาภรณ์ออกมาเป็นรอยยาวเยว่ซินวางกล่องยาลงบนโต๊ะ“ถอดเสื้อ ข้าจะทำแผลให้”จิ่งเหยียนไม่ขยับ “หว่านหนิงเป็นอย่างไร”“พิษถูกขับออกเกือบหมดแล้ว นางจะฟื้นภายในคืนนี้”“เด็กคนอื่นเล่า”“ไม่มีผู้ใดบาดเจ็บร้ายแรง แต่บางคนได้รับจันทร์โลหิตต่อเนื่องมาหลายเดือน จำเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status