เฟรชชี่ปี 1งานดี บทที่9

โพสต์ล่าสุดถูกแชร์ออกไปอย่างรวดเร็ว

"เฟรชชี่วิศวะปีนี้งานดีมาก 👀"

ด้านล่างเป็นรูปถ่ายของนักศึกษาปีหนึ่งหลายคนที่ถูกแอบถ่ายระหว่างกิจกรรมเมื่อคืนรูปแรก...อาตี๋กำลังยิ้มกว้างรูปต่อมา...ดาวตกกำลังหัวเราะมาร์คยืนกอดอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและรูปสุดท้าย...

ชายหนุ่มหน้าหวาน ผิวขาว ลักยิ้ม ดัดฟัน กำลังหันหน้ามองเวทีใต้โพสต์มีข้อความสั้น ๆ

"คนนี้ใครครับ? หล่อมาก!"

"ปีหนึ่งวิศวะใช่ไหม"

"ขอวาร์ปด่วน!"

ยอดไลก์พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่อาตี๋กำลังเลื่อนโทรศัพท์อยู่ในโรงอาหารเจ้าตัวถึงกับสำลักนม

"แค่ก!"

"เณอ!"

"มึงดังแล้ว!"

"อะไร" เณอเงยหน้าออกจากจานข้าว

อาตี๋ยื่นโทรศัพท์ให้ดูเณอมองเพียงแวบเดียวก่อนตอบเรียบ ๆ

"ก็แค่รูป" เณอตอบแบบไม่ใสใจอะไรมาก ดาวตกถึงกับหัวเราะ

"มึงไม่รู้ตัวเลยใช่ไหม"

มาร์คพยักหน้า

"ยอดแชร์กำลังขึ้นไม่หยุด"

ขณะเดียวกัน...อีกมุมหนึ่งของโรงอาหารสิงโต สายน้ำ และเจอร์ ก็นั่งมองโพสต์เดียวกันเจอร์ยิ้มกว้าง

"น้องมึงขึ้นเพจแล้ว" สายน้ำหัวเราะ

"หน้าตาแบบนั้น...ไม่ขึ้นก็น่าแปลก"

สิงโตไม่ได้พูดอะไรเพียงมองภาพของเณอบนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะอมยิ้มบาง ๆโดยที่ไม่มีใครรู้...จากวันนี้เป็นต้นไปชื่อของ "เณอ"

จะเริ่มเป็นที่รู้จักไปทั่วมหาวิทยาลัย...

เช้าวันต่อมา...

เวลา 08.10 น.

โรงอาหารคณะวิศวกรรมแน่นขนัดไปด้วยนักศึกษาทุกชั้นปีเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงช้อนกระทบจานดังคลอไปทั่วมุมหนึ่งของโรงอาหารเณอ ดาวตก อาตี๋ และมาร์ค กำลังกินข้าวเช้าก่อนเข้าเรียน

อาตี๋กำลังเลื่อนโทรศัพท์ไปมา

จู่ ๆ ...

"เชี่ย!" เสียงดังจนคนโต๊ะข้าง ๆ หันมามองดาวตกรีบตีแขนเพื่อน

"เบา! มึงจะตกใจอะไรนักหนา"

อาตี๋รีบยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าเณอ

"มึงดู!"

เณอรับโทรศัพท์มามองเป็นเพจของมหาวิทยาลัย

ENGINEER CAMPUS

เพจที่ขึ้นชื่อเรื่องลงรูปหนุ่มหล่อ สาวสวย และข่าวสารของคณะ โพสต์ล่าสุด... 'เปิดวาร์ปเฟรชชี่วิศวะปีนี้ งานดีเกินเรื่อง'

รูปแรก...เป็นเณอกำลังเงยหน้าฟังรุ่นพี่บนเวทีแสงไฟในหอประชุมตกกระทบใบหน้าพอดีลักยิ้มที่มุมปากยิ่งทำให้รอยยิ้มดูละมุน

ยอดกดถูกใจ...ทะลุหลักหมื่นแล้วคอมเมนต์เด้งขึ้นไม่หยุด

"คนนี้ใครครับ"

"ปีหนึ่งใช่ไหม"

"หล่อมาก"

"โอ๊ย...ดัดฟันอีก"

"ขอไอจีค่ะ" อาตี๋มองเณอตาโต

.......

"มึงดังแล้ว!"

เณอคืนโทรศัพท์ให้เพื่อน

"ก็แค่รูป"

"ก็แค่รูปอะไร!"อาตี๋แทบจะลุกขึ้นยืน

"ยอดไลก์จะสองหมื่นแล้ว!"

ดาวตกหัวเราะ

"กูว่าอีกไม่นาน...สาว ๆ กับหนุ่ม ๆ มาขอถ่ายรูปมึงแน่"

มาร์คพยักหน้า

"มีสิทธิ์"

เณอถอนหายใจเบา ๆ "กูมาเรียน ไม่ได้มาดัง"

ทั้งสามคนหัวเราะพร้อมกัน

"แต่หน้าตามึงไม่ยอม!!!"

...

อีกฝั่งหนึ่งของโรงอาหาร โต๊ะของรุ่นพี่ปีสองสิงโต เจอร์ และสายน้ำ กำลังกินข้าวเจอร์ยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนดู

"เห็นยัง"

สายน้ำรับมาดู ก่อนยิ้มบาง ๆ

"เฟรชชี่ปีนี้หน้าตาดีหลายคน"

เจอร์หัวเราะ

"โดยเฉพาะน้องรหัสมึง"

สิงโตเงยหน้าขึ้น

"อะไร"

เจอร์หันหน้าจอโทรศัพท์ให้ดูรูปของเณอเต็มหน้าจอสิงโตมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปาก

"อืม"

เจอร์ตีแขนเพื่อนเบา ๆ

"อืมแค่นี้?"

สายน้ำหัวเราะ

"มันเป็นคนแบบนี้ต่อให้ตกใจ...หน้ามันก็เหมือนเดิม"

สิงโตส่ายหน้า

"กินข้าว"

"เดี๋ยวเข้าเรียนสาย"

...

ระหว่างนั้นเองนักศึกษาหลายคนเริ่มหันไปมองโต๊ะของเณอบางคนกระซิบกันบางคนแอบยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายอาตี๋มองซ้ายมองขวา ก่อนยิ้มกว้าง

"มึง..."

"เขามองมึงกันเต็มเลย"เณอหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่มอย่างใจเย็น

"ก็ปล่อยให้มองเดี๋ยวก็เลิก"

อาตี๋ส่ายหน้า

"มึงไม่รู้ตัวจริง ๆตั้งแต่เมื่อคืน...มึงเริ่มดังแล้ว"

เณอยิ้มเพียงนิดเดียวโดยไม่รู้เลยว่า...โต๊ะรุ่นพี่อีกฝั่ง มีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาทางเขาเป็นระยะสิงโตละสายตาจากโทรศัพท์ ก่อนจะลุกขึ้นถือจานข้าว

"ไป"

"ไปไหน" เจอร์เลิกคิ้ว

"เรียน"

ทั้งสามคนเดินผ่านโต๊ะปีหนึ่งจังหวะที่เดินสวนกันสิงโตหยุดเพียงเสี้ยววินาทีก่อนเอ่ยกับเณอสั้น ๆ

"ตอนเย็น...อย่าลืมกิจกรรมสายรหัส"

เณอรีบลุกขึ้นยกมือไหว้

"ครับ...รุ่นพี่"

สิงโตพยักหน้า ก่อนเดินจากไปอาตี๋หันมามองเณอทันที

"พี่เขาจำมึงได้อีกแล้ว"

เณอหัวเราะเบา ๆ

"ก็เป็นน้องในหอเดียวกัน"

แต่ดาวตกกลับหรี่ตาลง

"กูว่า...ไม่ใช่แค่นั้นว่ะ"

เสียงอาตี๋ดังแทรกขึ้นทันที

"โอ๊ย! อย่าเพิ่งมโน"ทั้งสี่คนหัวเราะขึ้นพร้อมกัน โดยไม่มีใครรู้เลยว่า...

ค่ำคืนนี้สายรหัสของเณอจะเริ่มติดต่อมาเป็นครั้งแรก...

เวลา 19.35 น.

หลังเลิกกิจกรรมของคณะ... นักศึกษาปีหนึ่งทยอยกลับหอพักกันเป็นกลุ่ม เสียงพูดคุยเรื่องสายรหัสดังไปทั่วทางเดิน

ภายในห้อง B-308

อาตี๋ทิ้งตัวลงบนเตียงทันที

"โอ๊ย...เหนื่อยชิบ"

ดาวตกหัวเราะ

"มึงยังไม่ได้ทำอะไรเลย"

"เหนื่อยเพราะนั่ง!"

มาร์คส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนเปิดโน้ตบุ๊กเตรียมดูตารางเรียนวันพรุ่งนี้

ส่วนเณอ...กำลังเช็ดหมวกกันน็อกสีขาวมุกอย่างเงียบ ๆติ๊ง...เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นเณอเหลือบมองหน้าจอเป็นข้อความจากแอปพลิเคชันของมหาวิทยาลัย

[มีข้อความใหม่จากสายรหัส]

เจ้าตัวเลิกคิ้วนิด ๆอาตี๋รีบลุกพรวด

"เฮ้ย!มาแล้วเหรอ!" ดาวตกรีบขยับเข้ามาดู

"เปิดดิ"

เณอกดเข้าอ่านข้อความบนหน้าจอมีเพียงข้อความสั้น ๆ

S [สวัสดี น้องรหัส]

ไม่มีชื่อไม่มีรูปโปรไฟล์มีเพียงตัวอักษร Sอาตี๋ทำหน้าเสียดาย

"สั้นจังวะ"

เณอพิมพ์ตอบกลับอย่างสุภาพ

เณอ [ สวัสดีครับ รุ่นพี่ ]

ไม่ถึงห้าวินาทีข้อความตอบกลับก็เด้งขึ้นทันที

S [ กินข้าวเย็นหรือยัง]

เณอมองข้อความอยู่ครู่หนึ่งก่อนพิมพ์ตอบ

เณอ [เรียบร้อยแล้วครับ]

S [ดี..]

S [ ปรับตัวกับหอพักได้ไหม]

เณอ [ได้ครับ เพื่อนร่วมห้องดีมาก]

ทันทีที่ส่งข้อความอาตี๋รีบถาม

"พี่เขาเป็นคนยังไง"

เณอส่ายหน้า

"ยังไม่รู้ คุยน้อย"

ดาวตกหัวเราะ

"เหมือนมึงเลย"

ทุกคนหัวเราะเบา ๆ

...

อีกด้านหนึ่ง

ห้องพักปีสอง

สิงโตนั่งอยู่หน้าโต๊ะอ่านหนังสือโทรศัพท์ในมือสว่างขึ้นอีกครั้ง ข้อความจากเณอเด้งเข้ามา

เณอ [ ได้ครับ เพื่อนร่วมห้องดีมาก]

สิงโตยิ้มมุมปากก่อนพิมพ์ตอบสั้น ๆ

S [ถ้ามีปัญหา ติดต่อพี่ได้ตลอด]

กดส่ง

แล้ววางโทรศัพท์ลง เจอร์ที่นั่งเล่นเกมอยู่เตียงข้าง ๆ เหลือบมอง

"ส่งหาน้องรหัส?"

"อือ"

"คุยเป็นไง"

สิงโตตอบเรียบ ๆ

"เด็กเรียบร้อย"

สายน้ำหัวเราะ

"แค่นี้?"

เจอร์แซวทันที

"มึงพูดเยอะกว่านี้ไม่ได้หรือไง"

สิงโตเพียงยิ้มแต่ในใจกลับนึกถึงคำตอบของเณอทุกข้อความสั้น กระชับ สุภาพเหมือนเจ้าตัวเป็นคนไม่ค่อยพูด

...

กลับมาที่ห้อง B-308

ติ๊ง...ข้อความใหม่เด้งขึ้นอีกครั้ง

S [ พรุ่งนี้เรียนเช้า]

S [อย่านอนดึก]

เณอมองข้อความ ก่อนพิมพ์ตอบ

เณอ [ครับ รุ่นพี่]

ไม่กี่วินาทีต่อมาข้อความสุดท้ายก็ถูกส่งมา

S [ฝันดี น้องรหัส]

เณอยิ้มบาง ๆ โดยไม่รู้ตัวก่อนตอบกลับ

เณอ [ ฝันดีครับ รุ่นพี่]

ทันทีที่กดส่งอาตี๋ก็ร้องลั่นห้อง

"โอ๊ยยย! ทำไมกูรู้สึกว่าพี่สายรหัสมึงอบอุ่นวะ"

ดาวตกพยักหน้าเห็นด้วย

"ดูเป็นห่วงดี"

เณอวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะก่อนตอบด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

"ก็คงเป็นหน้าที่ของรุ่นพี่"

แต่ในเวลาเดียวกัน...ภายในสนามแข่งรถนอกเมือง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังมองรายชื่อนักแข่งของการแข่งขันระดับประเทศที่กำลังจะมาถึง สายตาหยุดอยู่ที่ชื่อหนึ่งNERเขายิ้มมุมปาก

"ในที่สุด...ก็จะได้เจอกันอีก"

ค่ำคืนในมหาวิทยาลัยยังคงเงียบสงบไม่มีใครรู้เลยว่า..นอกจากชีวิตเฟรชชี่วิศวะที่กำลังเริ่มต้น อีกด้านหนึ่งของ "เณอ" ในฐานะนักแข่งรถปริศนาก็กำลังจะถูกเปิดเผยเช่นกัน...