ลองมารักกันดูมั้ยนายนักบิด

บทที่ 1

เส้นชัยไม่มีคำว่าฟลุก"สนามแข่ง...ไม่เคยโกหกใคร"ต่อให้คุณเป็นนักแข่งที่มีชื่อเสียงต่อให้บิ๊กไบค์ของคุณแรงกว่าคันอื่น หรือแม้แต่เสียงเชียร์ทั้งสนามจะตะโกนเรียกชื่อคุณดังแค่ไหน...สุดท้ายแล้ว คนที่ยืนอยู่บนโพเดียมจะมีเพียงคนเดียวเพราะบนเส้นทางสายนี้...เส้นชัยไม่มีคำว่าฟลุก

...

เวลาสี่ทุ่มห้าสิบแปดนาที ลานคอนเทนเนอร์ร้างริมแม่น้ำที่กลางวันเงียบเหงาไร้ผู้คน บัดนี้กลับสว่างไสวด้วยแสงไฟฟลัดไลต์หลายดวงที่ถูกตั้งเรียงรายอยู่สองฝั่งของสนามแข่งชั่วคราว พื้นแอสฟัลต์สีดำสนิททอดตัวยาวไปเบื้องหน้า รอยยางที่ทับซ้อนกันเป็นชั้น ๆ บอกเล่าเรื่องราวของการแข่งขันนับครั้งไม่ถ้วน

บางรอยยังใหม่...บางรอยซีดจางไปตามกาลเวลาแต่ทุกเส้นล้วนเกิดจากความเร็วที่ถูกแลกมาด้วยความกล้า เสียงลมพัดผ่านโกดังเหล็กเก่าดังครางเบา ๆ ก่อนจะถูกกลบด้วยเสียงเครื่องยนต์ที่เริ่มคำรามจากอีกฟากของสนาม

บรื้น...

เสียงแรกดังทุ้ม หนักแน่นตามมาติด ๆ ด้วยอีกหลายเสียงที่ประสานกันจนกลายเป็นจังหวะอันคุ้นเคยของเหล่านักบิด คนที่ไม่เคยสัมผัสโลกใบนี้ อาจคิดว่ามันเป็นเพียงเสียงเครื่องยนต์ธรรมดา

แต่สำหรับคนที่รักความเร็ว...เสียงเหล่านี้ไม่ต่างจากบทเพลง

บทเพลงที่ทำให้เลือดในกายสูบฉีดเร็วกว่าปกติ

...

ผู้คนหลายร้อยชีวิตทยอยเดินเข้าสู่สนาม ชายหนุ่มในเสื้อช็อปวิศวะหลายมหาวิทยาลัยยืนจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรส บางคนพกกล้องถ่ายรูปเลนส์ยาว บางคนถือหมวกกันน็อกเดินผ่านฝูงชน บางคนกำลังไลฟ์สดให้เพื่อนที่ไม่ได้มาดูการแข่งขัน

เสียงหัวเราะดังสลับกับเสียงพูดคุยไม่ขาดสาย

"คืนนี้คนเยอะว่ะ"

"ได้ข่าวว่ามีนักแข่งตัวโหดลง"

"ตัวเต็งก็มา"

"แล้วได้ยินว่ามีม้ามืดด้วย"

ประโยคสุดท้ายทำให้หลายคนหันมองหน้ากันในสนามแห่งนี้...

คำว่า ม้ามืด น่ากลัวยิ่งกว่านักแข่งชื่อดังเพราะไม่มีใครรู้ว่าอีกฝ่ายซ่อนอะไรไว้

...

โต๊ะรับเดิมพันถูกล้อมแน่นจนแทบมองไม่เห็นคนจดโพย ธนบัตรหลายสีถูกวางซ้อนกันเป็นตั้ง มือหนึ่งรับเงิน อีกมือเขียนหมายเลขนักแข่งลงในสมุดอย่างรวดเร็ว

"เบอร์เจ็ด หนึ่งแสน!"

"สิบเก้า ห้าหมื่น!"

"เพิ่มเบอร์สิบเก้าอีกสองหมื่น!"

เสียงตะโกนแข่งกันจนแทบฟังไม่ทัน ไม่มีใครสนใจจำนวนเงินที่ตัวเองเสีย เพราะถ้าคนที่เลือกเข้าเส้นชัยเป็นคันแรก...เงินทั้งหมดจะกลับมาเป็นหลายเท่า

แต่สำหรับนักแข่ง...สิ่งที่อยู่ปลายทางไม่ใช่เงินหากเป็นศักดิ์ศรี

ศักดิ์ศรีที่ไม่มีใครยอมเสียให้กันง่าย ๆ

...

เสียงหวูดสั้น ๆ ดังขึ้นหนึ่งครั้งผู้ชมที่ยืนเบียดเสียดกันอยู่ริมแบริเออร์เริ่มขยับเข้าหาขอบสนามโดยอัตโนมัติทุกคนรู้...การแข่งขันกำลังจะเริ่มแล้วไฟส่องสว่างเหนือกริดสตาร์ตถูกเปิดขึ้นพร้อมกัน แสงสีขาวตกกระทบแฟริ่งของบิ๊กไบค์หลายคันจนสะท้อนเป็นประกาย

คันแรก...

คันที่สอง...

คันที่สาม...

นักบิดแต่ละคนค่อย ๆ ขี่รถเข้าประจำตำแหน่งอย่างเป็นระเบียบ ไม่มีการเบิ้ลเครื่องอวดใคร ไม่มีการยกล้อเรียกเสียงเชียร์ทุกการเคลื่อนไหวสงบนิ่ง...เหมือนนักล่าที่กำลังรอเวลาปล่อยคมเขี้ยว

...

บิ๊กไบค์คันหนึ่งเคลื่อนเข้ามาจอดบนกริดด้านซ้ายแฟริ่งสีดำด้านดูดกลืนแสงไฟจนแทบมองไม่เห็นรายละเอียด เจ้าของรถใช้เท้าซ้ายยันพื้น ก่อนจะกำคลัตช์ไว้หลวม ๆ

นิ้วโป้งกดสวิตช์

แกร๊ก...

บรื้นนนนน...

เสียงเครื่องยนต์สี่สูบเรียงคำรามต่ำลึก หนักแน่น แต่ไม่โวยวายเพียงแค่เดินเบา...กลับทำให้คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ หันมองแทบพร้อมกันชายวัยกลางคนคนหนึ่งยกยิ้มมุมปาก

"คืนนี้...เดือดแน่"

ไม่มีใครตอบแต่ทุกคนคิดเหมือนกัน

...

เสียงเครื่องยนต์อีกคันดังขึ้นจากท้ายกริด บิ๊กไบค์แฟริ่งสีขาวค่อย ๆ เคลื่อนเข้าประจำตำแหน่งสุดท้ายเจ้าของรถไม่รีบร้อน

ไม่เร่งเครื่องไม่แม้แต่จะหันมองสายตาของผู้คนที่กำลังจับจ้อง เขาค่อย ๆ ใช้ปลายรองเท้าบู๊ตเขี่ยพักเท้าหนึ่งครั้ง ก้มหน้าลงตรวจตำแหน่งมือบนแฮนด์

จากนั้น...หมอบแนบถังน้ำมันท่วงท่าที่ลื่นไหลเป็นธรรมชาติราวกับทำซ้ำมานับพันครั้ง จนชายคนหนึ่งที่ยืนพิงแบริเออร์ถึงกับเลิกคิ้ว

"...ไม่ธรรมดาว่ะ"

...

หญิงสาวในชุดเจ้าหน้าที่เดินออกมายืนกลางกริดสตาร์ตธงตาหมากรุกถูกยกขึ้นเหนือศีรษะสนามทั้งสนามเงียบลงอย่างพร้อมเพรียง

เหลือเพียง...

บรื้น...

บรื้นนน...

เสียงเครื่องยนต์ที่ค่อย ๆ ไล่รอบสูงขึ้นทีละนิดมือทุกคู่กำคลัตช์แน่น

เท้าซ้ายเตรียมเข้าเกียร์ ข้อมือขวาค้างอยู่บนคันเร่งสายตาทุกคู่จ้องไปยังโค้งแรก...

โค้งที่ตัดสินได้ว่าใครจะเป็นผู้ล่า...และใครจะกลายเป็นผู้ถูกล่าหญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก...ก่อนจะสะบัดธงลงสุดแขน หญิงสาวสะบัดธงลงสุดแขนเสี้ยววินาทีนั้น...สนามทั้งสนามเหมือนหยุดหมุนก่อนที่...

บรื้นนนนนนนน!!!

เสียงเครื่องยนต์ของบิ๊กไบค์ทั้งสิบสองคันคำรามพร้อมกันจนพื้นแอสฟัลต์สั่นสะเทือนข้อมือขวาของนักแข่งทุกคนบิดคันเร่งขึ้นแทบพร้อมกันเข็มวัดรอบเครื่องกวาดขึ้นอย่างรวดเร็ว

หกพัน...

แปดพัน...

หมื่นรอบ...

ล้อหลังเริ่มกัดพื้นถนนเสียงยางเสียดสีกับแอสฟัลต์ดังสนั่น

แกร๊ก!

คลัตช์ถูกปล่อยแรงบิดมหาศาลจากเครื่องยนต์ถูกส่งลงล้อหลังในทันที

บิ๊กไบค์ทั้งสิบสองคันพุ่งออกจากกริดสตาร์ตราวกับลูกธนูที่ถูกปล่อยจากคันศรควันสีขาวลอยคลุ้งอยู่ด้านหลัง แรงกระชากทำให้ล้อหน้าของหลายคันยกจากพื้นเพียงเล็กน้อย ก่อนระบบกันสะเทือนจะรับแรงแล้วแตะพื้นอีกครั้ง

เสียงเชียร์ระเบิดลั่นสนาม

"ไปเลย!"

"เบอร์เจ็ด!"

"อย่าให้มันแซง!"

รถแต่ละคันเร่งความเร็วอย่างต่อเนื่อง

เกียร์หนึ่ง...

เกียร์สอง...

แชะ!เสียง Quick Shifter ดังขึ้นแทบพร้อมกันโดยแทบไม่ต้องกำคลัตช์

เครื่องยนต์ยังคงคำรามต่อเนื่อง