ลำนำบุปผาหมื่นดารา

ลำนำบุปผาหมื่นดารา

last update최신 업데이트 : 2026-01-02
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
3챕터
276조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ใต้เงาดารา ดอกไม้หนึ่งผลิบาน แม้ลมชะตาจักพัดพาไปแห่งใด ก็มิเคยร่วงโรย

더 보기

1화

อารัมภบท

กลิ่นยาหม่องจางๆ ลอยคลุ้งในห้องพักนักกีฬา เสียงซ้อมมือดังเป็นจังหวะหลังผนัง แต่ในห้องเล็กมืดๆ นี้ ไพรินนั่งอยู่กับลูกศิษย์วัยรุ่นที่กำลังพันผ้าเชิงมือ ใบหน้าเด็กคนนั้นเต็มไปด้วยความกลัว

“ครู .. พวกมันให้ผมล้ม”

“…”

“ถ้าผมไม่ทำ มันขู่จะเล่นคนที่บ้าน”

มือของไพรินชะงัก เธอเป็นนักมวยมืออาชีพมาเกือบสิบปี ตั้งแต่ยังเป็นเยาวชนจนขึ้นเวทีใหญ่ ได้เข็มขัดหลายเส้น

แต่พอชีวิตเริ่มทรุด เธอก็กลับมาสอนที่ค่ายเล็กๆ เพื่อปั้นเด็กที่ไม่มีโอกาส

เด็กคนนี้ ก็เป็นหนึ่งในนั้น

เธอมองเด็กที่มีแววบนเวที แต่กำลังถูกลากให้เปื้อนน้ำเน่า แล้วเธอก็ถอนหายใจยาว

“ถ้าจะต้องล้ม ก็ให้ครูล้มแทน แต่ครูจะล้มก็ต่อเมื่อครูแพ้จริงๆ”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วเวทีเมื่อชื่อ “ไพริน” ถูกประกาศ

เธอสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินลายเก่า สายตาผู้คนเต็มไปด้วยความสงสัย ไพรินเคยหายจากวงการไปหลายปี ไม่มีใครรู้ว่าเธอกลับมาชกทำไม

แต่เจ้าของค่ายที่อยู่เบื้องหลังการล้มมวย หรี่ตามองเธออย่างไม่ไว้ใจ

ยกแรก เสียงของนักสู้ที่เคยขึ้นเวทีมาแล้วนับไม่ถ้วน

การ์ดของเธอแน่น จังหวะหมัดแม่นเหมือนเครื่องจักร หลบซ้าย ถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วสวนหมัดเข้าชายโครง

อีกฝ่ายถึงกับผงะ

ผู้ชมเริ่มเชียร์ เริ่มเห็นแล้วว่านี่ไม่ใช่ อดีตนักมวยหญิงที่หมดไฟ

แต่เป็นเสือที่กลับเข้าป่าแล้วไม่ลืมเล็บ

ยกสอง เกมเปลี่ยน

คู่ชกเริ่มใช้วิธีสกปรก ศอกเสยขณะกรรมการไม่มอง ถ่วงเวลา และในจังหวะหนึ่ง

หมัดหนักกระแทกเข้าเบ้าตาเธอ เสียงเหล็กบางอย่างกระทบกระดูกดัง กึก

ความเจ็บแล่นวาบจากข้างแก้มไปจนถึงท้ายทอย มันไม่ใช่นวมธรรมดา มันเหมือนหมัดที่ซ่อนของไว้ในนั้น

ไพรินกัดฟัน เลือดซึมออกจากมุมปาก แต่เธอยังยืนไหวอยู่ ด้วยความที่เป็นนักมวยมืออาชีพเธอจึงไม่ล้มง่ายๆ

และเพราะเธอคือครูของเด็กที่นั่งอยู่ข้างเวที

เด็กที่วันนี้ได้เห็นว่า

ครูของเขาไม่ยอมแพ้ให้พวกขยะ

ยกสุดท้าย ห้วงเวลาที่วิญญาณสั่นไหว

หมัดสุดท้าย วิสัยทัศน์เบี้ยวเอียง ราวกับโลกทั้งใบกำลังเทตัวตาม ร่างกายเอนไปข้างหลังอย่างควบคุมไม่อยู่

แล้วเสียงกระแทกหนักแน่นก็ดังขึ้น

มุมปากชื้นด้วยเลือด สติพร่าเลือน ภาพสุดท้ายก่อนเปลือกตาจะปิด คือขอบฟ้าที่เอียงขวับจนไม่เหลือความมั่นคงใดให้ยึดเกาะ

เสียงเชียร์กลายเป็นเสียงที่ห่างไกลขึ้นเรื่อยๆ และความคิดสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะถูกกลืนลงด้วยความมืด

“ครูทำดีที่สุดแล้ว…”

ในความมืด มีบางสิ่งค่อยๆ คลี่ตัวออก

กลิ่นหญ้า

เสียงลม

แสงดาวระยิบระยับบนฟากฟ้า

และเสียงกล่อมแผ่วเบา จากหญิงคนหนึ่ง ผู้เอ่ยชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนยิ่งกว่าแสงจันทร์

“เพ่ยหลิน…ลูกแม่…”

ไม่มีเสียงระฆัง

ไม่มีเสียงนับสิบ

ไม่มีแม้แต่เสียงลมหายใจของเธอในสนามมวย

มีเพียงเสียงแมลง กลิ่นบุปผา และดวงตาของเด็กทารกผู้หนึ่งที่ลืมตาขึ้นมาท่ามกลางโลกที่เธอไม่รู้จัก

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
3 챕터
อารัมภบท
กลิ่นยาหม่องจางๆ ลอยคลุ้งในห้องพักนักกีฬา เสียงซ้อมมือดังเป็นจังหวะหลังผนัง แต่ในห้องเล็กมืดๆ นี้ ไพรินนั่งอยู่กับลูกศิษย์วัยรุ่นที่กำลังพันผ้าเชิงมือ ใบหน้าเด็กคนนั้นเต็มไปด้วยความกลัว“ครู .. พวกมันให้ผมล้ม”“…”“ถ้าผมไม่ทำ มันขู่จะเล่นคนที่บ้าน”มือของไพรินชะงัก เธอเป็นนักมวยมืออาชีพมาเกือบสิบปี ตั้งแต่ยังเป็นเยาวชนจนขึ้นเวทีใหญ่ ได้เข็มขัดหลายเส้นแต่พอชีวิตเริ่มทรุด เธอก็กลับมาสอนที่ค่ายเล็กๆ เพื่อปั้นเด็กที่ไม่มีโอกาสเด็กคนนี้ ก็เป็นหนึ่งในนั้นเธอมองเด็กที่มีแววบนเวที แต่กำลังถูกลากให้เปื้อนน้ำเน่า แล้วเธอก็ถอนหายใจยาว“ถ้าจะต้องล้ม ก็ให้ครูล้มแทน แต่ครูจะล้มก็ต่อเมื่อครูแพ้จริงๆ”เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วเวทีเมื่อชื่อ “ไพริน” ถูกประกาศเธอสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินลายเก่า สายตาผู้คนเต็มไปด้วยความสงสัย ไพรินเคยหายจากวงการไปหลายปี ไม่มีใครรู้ว่าเธอกลับมาชกทำไมแต่เจ้าของค่ายที่อยู่เบื้องหลังการล้มมวย หรี่ตามองเธออย่างไม่ไว้ใจยกแรก เสียงของนักสู้ที่เคยขึ้นเวทีมาแล้วนับไม่ถ้วนการ์ดของเธอแน่น จังหวะหมัดแม่นเหมือนเครื่องจักร หลบซ้าย ถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วสวนหมัดเข้าชายโครงอีกฝ่ายถึงกับผงะ
last update최신 업데이트 : 2026-01-02
더 보기
ก้าวที่ 1
ความเงียบ หนักอึ้งยิ่งกว่าหมัดที่เคยประเคนใส่กันบนเวทีไม่ใช่เสียงเชียร์กึกก้องไม่ใช่เสียงระฆังประกาศศึกแม้แต่เสียงลมหายใจของผู้คนรอบข้างก็หายไปเหลือเพียงเสียงเรไรป่าร้องประสานกับเสียงลมหวีดหวิวโชยผ่านใบไม้ดวงตากลมค่อยๆ ลืมขึ้นเมื่อสติสัมปชัญญะหวนคืน สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาไม่ใช่เพดานสีขาวสะอาดของห้องพยาบาลดังที่ควรเป็น แต่กลับเป็นขื่อไม้เก่าๆ หลังคาที่วางเรียงอย่างหยาบ มีช่องโหว่เล็กๆ ให้แสงจันทร์สาดรอดเข้ามาไพรินขมวดคิ้ว หันสายตากวาดรอบๆ ห้องเล็กทึบที่เต็มไปด้วยข้าวของแปลกตา ไม่เหมือนโลกที่เธอรู้จักเลยแม้แต่น้อย ข้างกายมีหญิงสาววัยกลางคนนอนนิ่ง ดวงหน้าสงบเหมือนกำลังหลับสนิทหัวใจเธอกระตุกวาบ รีบยกมือขึ้นหมายจะผลักออกไป แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่มือของนักมวยวัยสาวหากเป็นเพียง มือเล็กๆ ซีดขาวของเด็กน้อยดวงตาเบิกโพลงเธอขยับนิ้วมือ ลองกำ ลองแบ ทำสลับกันไปจนเธอแน่ใจว่า นั่นคือมือของเธอเองกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด“แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง๊!”เสียงร้องไห้แบบเด็กทารกดังลั่นแทนทุกคำถามที่ยังไม่ได้คำตอบหญิงวัยกลางคนสะดุ้งลุกขึ้นนั่ง รีบช้อนร่างเล็กขึ้นมาแนบอกแล้วลูบห
last update최신 업데이트 : 2026-01-02
더 보기
ก้าวที่ 2
แสงโคมแดงประดับสว่างไสวทั่วทั้งเรือนหลัก กลิ่นอาหารหรูหราและเสียงดนตรีดังก้องสะท้อนอยู่ในอากาศ งานเลี้ยงใหญ่ที่จัดขึ้นติดต่อกันหลายวันเต็มไปด้วยขุนนางและแขกเหรื่อจากทั่วสารทิศ ทุกสายตาจับจ้องมายังจวนหรงซึ่งโอ่อ่ากว่าที่ใดท่ามกลางความครึกครื้น เพ่ยหลินเพียงแอบแทรกตัวมาอยู่มุมหนึ่งด้วยสายตาซุกซน นางรู้ดีว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของตน แต่หัวใจเจ้ากรรมก็อดไม่ได้จะใคร่รู้“ก็คิดอยู่ว่างานเลี้ยงใหญ่โตขนาดนี้ ทำไมถึงมีกลิ่นสาป”เสียงเสียดแทงมาจาก หรง ชิงเสวี่ย บุตรสาวคนเล็กของเจิ้งเหยียนกับฮูหยินใหญ่ รูปโฉมงามผ่องดังหิมะ แต่ปากคมเย็นเฉียบ ขัดกับความงามภายนอกโดยสิ้นเชิงเพ่ยหลินทำจมูกฟุดฟิดใส่ทันที “มิน่า กลิ่นพวกพรีวิลเลจถึงได้เหม็นโฉ่ขนาดนี้”“เจ้า!! ท่านพี่คะ มันพูดภาษาประหลาดอีกแล้ว!” ชิงเสวี่ยหันไปฟ้อง หรง อวี้หาว ผู้เป็นซื่อจื่อทายาทโดยตรงแห่งจวนหรง ร่างสูงสง่า คิ้วหนาคม ดวงตาเฉียบเย่อหยิ่ง ริมฝีปากยกยิ้มเย้ยเสมอ ซึ่งกำลังเดินผ่านตรงนี้พอดีอวี้หาวกวาดตามองพลางกล่าวเสียงเย็น “นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า เด็กผีประหลาดเช่นนี้สมควรหมกอยู่แต่ในเรือนหลัง”ชิงเสวี่ยยิ้มเยาะเสริม “ได้ยินหรือไม่ นังลูกนอกคอก
last update최신 업데이트 : 2026-01-02
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status