บทที่8

เฮ้ย... คนเยอะชิบ"

ดาวตกมองไปยังลานกว้างหน้าหอประชุมที่เต็มไปด้วยนักศึกษาปีหนึ่ง

อาตี๋รีบเดินเข้ามาเกาะไหล่เณอ

"กูเริ่มตื่นเต้นแล้วว่ะ"

เณอหัวเราะเบา ๆเมื่อเช้ามึงก็ตื่นเต้น"

"ก็ตอนนั้นรับน้อง"

"ตอนนี้จับสายรหัส"

"มันคนละฟีล"

มาร์คส่ายหน้า

"มึงตื่นเต้นทุกกิจกรรม"

ทั้งสี่หัวเราะก่อนเดินตามแถวเข้าไป

...

หน้าประตูหอประชุม

รุ่นพี่ปีสองหลายสิบคนยืนเรียงแถวต้อนรับน้องใหม่

ทุกคนสวม เสื้อช็อปวิศวะสีกรมท่า ปักตราคณะเหนือหน้าอกด้านซ้าย ดูเป็นระเบียบและสง่างาม

ปีหนึ่งที่เดินผ่านต่างยกมือไหว้พร้อมกัน

"สวัสดีครับพี่"

"สวัสดีครับ"

เสียงตอบรับดังต่อเนื่อง

เณอเงยหน้ามองไปด้านหน้า

ก่อนสายตาจะหยุดที่ชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง

สิงโต...

ยืนอยู่หน้าประตูหอประชุมในเสื้อช็อปวิศวะ แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อย กำลังตรวจรายชื่อนักศึกษาที่เดินเข้าหอ

"เช็กชื่อแล้วเข้าด้านในได้เลยครับ"

น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ฟังดูสุภาพ

เมื่อถึงคิวของทั้งสี่คน

สิงโตเงยหน้าขึ้น

"ห้อง B-308"

เณอกับอาตี๋พยักหน้า

"ครับ"

"ห้อง B-309"

ดาวตกกับมาร์คตอบรับ

"ครับ"

สิงโตขีดเช็กชื่อ ก่อนเงยหน้ามองทั้งสี่อีกครั้ง

"เข้าไปนั่งแถวกลาง"

"อีกไม่กี่นาทีจะเริ่มกิจกรรม"

"ครับพี่"

ทั้งสี่ยกมือไหว้ก่อนเดินเข้าไปอาตี๋แอบกระซิบทันที

"มึง..."

"พี่ดูแลหอใส่ช็อปแล้วโคตรหล่อ"ดาวตกรีบศอกใส่เพื่อน

"เบา!"

"เดี๋ยวพี่ได้ยิน"

"ก็กูชมเฉย ๆ"

เณอส่ายหน้าพร้อมหลุดยิ้ม

...

ภายในหอประชุม

นักศึกษาปีหนึ่งนั่งเรียงกันเต็มพื้นที่

บนเวที...

รุ่นพี่ปีสามกำลังเตรียมไมโครโฟนส่วนด้านหลังหอประชุม มีรุ่นพี่ปีสี่นั่งคอยสังเกตการณ์อย่างเงียบ ๆเสียงพูดคุยค่อย ๆ เบาลง

จนกระทั่ง...

ปี๊ดดดดด!

เสียงนกหวีดดังลั่นหอประชุมทุกคนเงียบลงแทบจะพร้อมกัน

รุ่นพี่ปีสามก้าวขึ้นเวที

"สวัสดีน้องวิศวะทุกคน"

"สวัสดีครับ!"

เสียงตอบรับดังก้องทั้งหอประชุมรุ่นพี่ยิ้ม ก่อนกวาดตามองน้องใหม่ทุกคน

"คืนนี้...คือคืนแรก"

"ที่น้องทุกคนจะได้รู้จักคำว่า...ครอบครัววิศวะ"

หอประชุมเงียบสนิท

"ที่นี่...ไม่มีใครเก่งคนเดียวไม่มีใครเดินคนเดียวเวลามีปัญหา พวกเราจะช่วยกัน"

"นี่คือสิ่งที่วิศวะทุกคนส่งต่อกันมาหลายรุ่น"

เณอฟังเงียบ ๆสายตาเต็มไปด้วยความตั้งใจส่วนอาตี๋...นั่งหลังตรงผิดปกติจนดาวตกหันไปกระซิบ

"มึงเป็นไร"

อาตี๋ตอบเบา ๆ

"กูเริ่มรู้สึกว่า...กูเลือกคณะไม่ผิด"

เณอยิ้มมุมปากความรู้สึกนั้น...เขาเองก็รู้สึกเหมือนกัน

บนเวที รุ่นพี่ปีสามยิ้มก่อนกล่าวต่อ

"หลังจากนี้...เราจะเข้าสู่กิจกรรมแรกของชาววิศวะกิจกรรม...สายรหัส"

สิ้นเสียงประกาศทั้งหอประชุมก็เต็มไปด้วยเสียงฮือฮาและความตื่นเต้นของนักศึกษาปีหนึ่งโดยไม่มีใครรู้เลยว่า...ค่ำคืนนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพ ความรักและการแข่งขัน...ที่กำลังรอพวกเขาอยู่

รหัสที่ทั้งหอประชุมเงียบรุ่นพี่ปีสามวางกล่องไม้ใบใหญ่ไว้กลางเวที

"ต่อไป...พี่จะเรียกน้องขึ้นมาจับซองทีละคน"

"ในซองจะมีรหัส ห้ามเปิดจนกว่าพี่จะสั่ง"

นักศึกษาปีหนึ่งพยักหน้าพร้อมกันความตื่นเต้นเริ่มก่อตัวทั่วทั้งหอประชุม

...

"เณอ"

"ครับ"

ร่างสูงเดินขึ้นเวทีอย่างเรียบเฉย

มือเรียวล้วงหยิบซองสีขาวออกมาหนึ่งซอง ก่อนเดินกลับมานั่งที่เดิม

"ดาวตก"

"อาตี๋"

"มาร์ค"

ทั้งสี่คนต่างได้ซองของตัวเองไม่นาน...นักศึกษาปีหนึ่งทุกคนก็ได้รับซองครบรุ่นพี่ปีสามยิ้ม ก่อนยกไมโครโฟนขึ้น

"เปิดได้!"

เสียงซองกระดาษถูกฉีกดังขึ้นพร้อมกันทั่วหอประชุมอาตี๋รีบเปิดก่อนเพื่อน

"ของกู...V-18"

ดาวตกมองของตัวเอง

"R-07"

มาร์ค

"K-15"

เณอค่อย ๆ ดึงกระดาษในซองออกมาตัวอักษรสีดำตัวใหญ่เขียนไว้เพียงว่า "S-01" เณอเลิกคิ้วนิด ๆ

"คืออะไร"

ยังไม่ทันได้ถามเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากด้านหลังหอประชุม

"เฮ้ย...S-01..."

"จริงดิ ใครได้"

รุ่นพี่ปีสองหลายคนหันมองมาทางเณอพร้อมกัน แม้แต่เจอร์ยังหันไปมองสิงโต

"มึง...น้องมึงมาแล้ว"

สิงโตมองกระดาษในมือเณอ ก่อนนิ่งไปเล็กน้อย

สายน้ำหัวเราะเบา ๆ

"บังเอิญจัด"

เจอร์ตบบ่าสิงโต

"ขอให้โชคดี"

สิงโตเพียงยิ้มมุมปากแต่ไม่ได้พูดอะไร

...

ฝั่งปีหนึ่งอาตี๋หันมามองเพื่อน

"เณอ ทำไมรุ่นพี่มองมึงเต็มเลย"

เณอส่ายหน้า

"ไม่รู้"

ดาวตกกระซิบ

"หรือมึงจับได้รหัสแปลก"

เณอมองกระดาษอีกครั้งS-01เพียงสี่ตัวอักษรแต่กลับทำให้ทั้งหอประชุมฮือฮาโดยที่เจ้าของรหัส...ยังไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงอะไร

เช้าวันรุ่งขึ้น

ภายในมหาวิทยาลัย

เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นแทบทุกเครื่อง

📱 ENGINEER CAMPUS

เพจดังประจำมหาวิทยาลัยที่มีผู้ติดตามนับหมื่นคนโพสต์ล่าสุดถูกแชร์ออกไปอย่างรวดเร็ว

"เฟรชชี่วิศวะปีนี้งานดีมาก 👀"

ด้านล่างเป็นรูปถ่ายของนักศึกษาปีหนึ่งหลายคนที่ถูกแอบถ่ายระหว่างกิจกรรมเมื่อคืน

รูปแรก...อาตี๋กำลังยิ้มกว้างรูปต่อมา...ดาวตกกำลังหัวเราะ

มาร์คยืนกอดอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและรูปสุดท้าย...

ชายหนุ่มหน้าหวาน ผิวขาว ลักยิ้ม ดัดฟัน กำลังหันหน้ามองเวที

ใต้โพสต์มีข้อความสั้น ๆ

"คนนี้ใครครับ? หล่อมาก!"

"ปีหนึ่งวิศวะใช่ไหม"

"ขอวาร์ปด่วน!"

ยอดไลก์พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่อาตี๋กำลังเลื่อนโทรศัพท์อยู่ในโรงอาหารเจ้าตัวถึงกับสำลักนม

"แค่ก!"

"เณอ! มึงดังแล้ว!"

เณอเงยหน้าจากการกินข้าว

"อะไร"

อาตี๋ยื่นโทรศัพท์ให้ดูเณอมองเพียงแวบเดียวก่อนตอบเรียบ ๆ

"ก็แค่รูป"

ดาวตกถึงกับหัวเราะ

"มึงไม่รู้ตัวเลยใช่ไหม"

มาร์คพยักหน้า

"ยอดแชร์กำลังขึ้นไม่หยุด"

ขณะเดียวกัน...อีกมุมหนึ่งของโรงอาหารสิงโต สายน้ำ และเจอร์ ก็นั่งมองโพสต์เดียวกันเจอร์ยิ้มกว้าง

"น้องมึงขึ้นเพจแล้ว"

สายน้ำหัวเราะ

"หน้าตาแบบนั้น..."

"ไม่ขึ้นก็น่าแปลก"

สิงโตไม่ได้พูดอะไรเพียงมองภาพของเณอบนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะอมยิ้มบาง ๆโดยที่ไม่มีใครรู้...จากวันนี้เป็นต้นไปชื่อของ "เณอ" จะเริ่มเป็นที่รู้จักไปทั่วมหาวิทยาลัย...

เช้าวันต่อมา...

เวลา 08.10 น.

โรงอาหารคณะวิศวกรรมแน่นขนัดไปด้วยนักศึกษาทุกชั้นปีเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงช้อนกระทบจานดังคลอไปทั่วมุมหนึ่งของโรงอาหารเณอ ดาวตก อาตี๋ และมาร์ค กำลังกินข้าวเช้าก่อนเข้าเรียน

อาตี๋กำลังเลื่อนโทรศัพท์ไปมา

จู่ ๆ ...

"เชี่ย!"

เสียงดังจนคนโต๊ะข้าง ๆ หันมามองดาวตกรีบตีแขนเพื่อน

"เบา!"

"มึงจะตกใจอะไรนักหนา"

อาตี๋รีบยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าเณอ

"มึงดู!"

เณอรับโทรศัพท์มามองเป็นเพจของมหาวิทยาลัยENGINEER CAMPUSเพจที่ขึ้นชื่อเรื่องลงรูปหนุ่มหล่อ สาวสวย และข่าวสารของคณะ

โพสต์ล่าสุด...