สายรหัส บทที่8

เฮ้ย... คนเยอะชิบ" ดาวตกมองไปยังลานกว้างหน้าหอประชุมที่เต็มไปด้วยนักศึกษาปีหนึ่ง อาตี๋รีบเดินเข้ามาเกาะไหล่เณอ

"กูเริ่มตื่นเต้นแล้วว่ะ" เณอหัวเราะเบา ๆเมื่อเช้ามึงก็ตื่นเต้น"

"ก็ตอนนั้นรับน้องตอนนี้จับสายรหัส"

" มันคนละฟีล"

มาร์คส่ายหน้า

"มึงตื่นเต้นทุกกิจกรรม" ทั้งสี่หัวเราะก่อนเดินตามแถวเข้าไป

...

หน้าประตูหอประชุม

รุ่นพี่ปีสองหลายสิบคนยืนเรียงแถวต้อนรับน้องใหม่ ทุกคนสวม เสื้อช็อปวิศวะสีกรมท่า ปักตราคณะเหนือหน้าอกด้านซ้าย ดูเป็นระเบียบและสง่างาม ปีหนึ่งที่เดินผ่านต่างยกมือไหว้พร้อมกัน

"สวัสดีครับพี่"

"สวัสดีครับ"

เสียงตอบรับดังต่อเนื่อง เณอเงยหน้ามองไปด้านหน้า ก่อนสายตาจะหยุดที่ชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง สิงโต... ยืนอยู่หน้าประตูหอประชุมในเสื้อช็อปวิศวะ แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อย กำลังตรวจรายชื่อนักศึกษาที่เดินเข้าหอ

"เช็กชื่อแล้วเข้าด้านในได้เลยครับ" น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ฟังดูสุภาพ เมื่อถึงคิวของทั้งสี่คน สิงโตเงยหน้าขึ้น

"ห้อง B-308"

เณอกับอาตี๋พยักหน้า

"ครับ"

"ห้อง B-309"

ดาวตกกับมาร์คตอบรับ

"ครับ" สิงโตขีดเช็กชื่อ ก่อนเงยหน้ามองทั้งสี่อีกครั้ง

"เข้าไปนั่งแถวกลาง"

"อีกไม่กี่นาทีจะเริ่มกิจกรรม"

"ครับพี่"

ทั้งสี่ยกมือไหว้ก่อนเดินเข้าไปอาตี๋แอบกระซิบทันที

"มึง..."

"พี่ดูแลหอใส่ช็อปแล้วโคตรหล่อ"ดาวตกรีบศอกใส่เพื่อน

"เบา!"

"เดี๋ยวพี่ได้ยิน"

"ก็กูชมเฉย ๆ"

เณอส่ายหน้าพร้อมหลุดยิ้ม

...

ภายในหอประชุม

นักศึกษาปีหนึ่งนั่งเรียงกันเต็มพื้นที่ บนเวที...

รุ่นพี่ปีสามกำลังเตรียมไมโครโฟนส่วนด้านหลังหอประชุม มีรุ่นพี่ปีสี่นั่งคอยสังเกตการณ์อย่างเงียบ ๆเสียงพูดคุยค่อย ๆ เบาลง จนกระทั่ง...

ปี๊ดดดดด! เสียงนกหวีดดังลั่นหอประชุมทุกคนเงียบลงแทบจะพร้อมกัน รุ่นพี่ปีสามก้าวขึ้นเวที

"สวัสดีน้องวิศวะทุกคน"

"สวัสดีครับ!"

เสียงตอบรับดังก้องทั้งหอประชุมรุ่นพี่ยิ้ม ก่อนกวาดตามองน้องใหม่ทุกคน

"คืนนี้...คือคืนแรก"

"ที่น้องทุกคนจะได้รู้จักคำว่า...ครอบครัววิศวะ"

หอประชุมเงียบสนิท

"ที่นี่...ไม่มีใครเก่งคนเดียวไม่มีใครเดินคนเดียวเวลามีปัญหา พวกเราจะช่วยกัน"

"นี่คือสิ่งที่วิศวะทุกคนส่งต่อกันมาหลายรุ่น"

เณอฟังเงียบ ๆสายตาเต็มไปด้วยความตั้งใจส่วนอาตี๋...นั่งหลังตรงผิดปกติจนดาวตกหันไปกระซิบ

"มึงเป็นไร"

อาตี๋ตอบเบา ๆ

"กูเริ่มรู้สึกว่า...กูเลือกคณะไม่ผิด"

เณอยิ้มมุมปากความรู้สึกนั้น...เขาเองก็รู้สึกเหมือนกัน

บนเวที รุ่นพี่ปีสามยิ้มก่อนกล่าวต่อ

"หลังจากนี้...เราจะเข้าสู่กิจกรรมแรกของชาววิศวะกิจกรรม...สายรหัส"

สิ้นเสียงประกาศทั้งหอประชุมก็เต็มไปด้วยเสียงฮือฮาและความตื่นเต้นของนักศึกษาปีหนึ่งโดยไม่มีใครรู้เลยว่า...ค่ำคืนนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพ ความรักและการแข่งขัน...ที่กำลังรอพวกเขาอยู่ รหัสที่ทั้งหอประชุมเงียบรุ่นพี่ปีสามวางกล่องไม้ใบใหญ่ไว้กลางเวที

"ต่อไป...พี่จะเรียกน้องขึ้นมาจับซองทีละคน"

"ในซองจะมีรหัส ห้ามเปิดจนกว่าพี่จะสั่ง"

นักศึกษาปีหนึ่งพยักหน้าพร้อมกันความตื่นเต้นเริ่มก่อตัวทั่วทั้งหอประชุม

...

"เณอ"

"ครับ"

ร่างสูงเดินขึ้นเวทีอย่างเรียบเฉย มือเรียวล้วงหยิบซองสีขาวออกมาหนึ่งซอง ก่อนเดินกลับมานั่งที่เดิม

"ดาวตก"

"อาตี๋"

"มาร์ค"

ทั้งสี่คนต่างได้ซองของตัวเองไม่นาน...นักศึกษาปีหนึ่งทุกคนก็ได้รับซองครบรุ่นพี่ปีสามยิ้ม ก่อนยกไมโครโฟนขึ้น

"เปิดได้!"

เสียงซองกระดาษถูกฉีกดังขึ้นพร้อมกันทั่วหอประชุมอาตี๋รีบเปิดก่อนเพื่อน

"ของกู...V-18"

ดาวตกมองของตัวเอง

"R-07"

มาร์ค

"K-15"

เณอค่อย ๆ ดึงกระดาษในซองออกมาตัวอักษรสีดำตัวใหญ่เขียนไว้เพียงว่า "S-01" เณอเลิกคิ้วนิด ๆ

"คืออะไร"

ยังไม่ทันได้ถามเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากด้านหลังหอประชุม

"เฮ้ย...S-01..."

"จริงดิ ใครได้"

รุ่นพี่ปีสองหลายคนหันมองมาทางเณอพร้อมกัน แม้แต่เจอร์ยังหันไปมองสิงโต

"มึง...น้องมึงมาแล้ว"

สิงโตมองกระดาษในมือเณอ ก่อนนิ่งไปเล็กน้อย สายน้ำหัวเราะเบา ๆ

"บังเอิญจัด"

เจอร์ตบบ่าสิงโต

"ขอให้โชคดี"

สิงโตเพียงยิ้มมุมปากแต่ไม่ได้พูดอะไร

...

ฝั่งปีหนึ่งอาตี๋หันมามองเพื่อน

"เณอ ทำไมรุ่นพี่มองมึงเต็มเลย"

เณอส่ายหน้า

"ไม่รู้"

ดาวตกกระซิบ

"หรือมึงจับได้รหัสแปลก"

เณอมองกระดาษอีกครั้งS-01เพียงสี่ตัวอักษรแต่กลับทำให้ทั้งหอประชุมฮือฮาโดยที่เจ้าของรหัส...ยังไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงอะไร

เช้าวันรุ่งขึ้น

ภายในมหาวิทยาลัย

เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นแทบทุกเครื่อง

📱 ENGINEER CAMPUS

เพจดังประจำมหาวิทยาลัยที่มีผู้ติดตามนับหมื่นคนโพสต์ล่าสุดถูกแชร์ออกไปอย่างรวดเร็ว

"เฟรชชี่วิศวะปีนี้งานดีมาก 👀"

ด้านล่างเป็นรูปถ่ายของนักศึกษาปีหนึ่งหลายคนที่ถูกแอบถ่ายระหว่างกิจกรรมเมื่อคืน รูปแรก...อาตี๋กำลังยิ้มกว้างรูปต่อมา...ดาวตกกำลังหัวเราะ

มาร์คยืนกอดอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและรูปสุดท้าย...

ชายหนุ่มหน้าหวาน ผิวขาว ลักยิ้ม ดัดฟัน กำลังหันหน้ามองเวที

ใต้โพสต์มีข้อความสั้น ๆ

"คนนี้ใครครับ? หล่อมาก!"

"ปีหนึ่งวิศวะใช่ไหม"

"ขอวาร์ปด่วน!"

ยอดไลก์พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่อาตี๋กำลังเลื่อนโทรศัพท์อยู่ในโรงอาหารเจ้าตัวถึงกับสำลักนม

"แค่ก!"

"เณอ! มึงดังแล้ว!"

เณอเงยหน้าจากการกินข้าว

"อะไร"

อาตี๋ยื่นโทรศัพท์ให้ดูเณอมองเพียงแวบเดียวก่อนตอบเรียบ ๆ

"ก็แค่รูป"

ดาวตกถึงกับหัวเราะ

"มึงไม่รู้ตัวเลยใช่ไหม"

มาร์คพยักหน้า

"ยอดแชร์กำลังขึ้นไม่หยุด"

ขณะเดียวกัน...อีกมุมหนึ่งของโรงอาหารสิงโต สายน้ำ และเจอร์ ก็นั่งมองโพสต์เดียวกันเจอร์ยิ้มกว้าง

"น้องมึงขึ้นเพจแล้ว"

สายน้ำหัวเราะ

"หน้าตาแบบนั้น..."

"ไม่ขึ้นก็น่าแปลก"

สิงโตไม่ได้พูดอะไรเพียงมองภาพของเณอบนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะอมยิ้มบาง ๆโดยที่ไม่มีใครรู้...จากวันนี้เป็นต้นไปชื่อของ "เณอ" จะเริ่มเป็นที่รู้จักไปทั่วมหาวิทยาลัย...

เช้าวันต่อมา...

เวลา 08.10 น.

โรงอาหารคณะวิศวกรรมแน่นขนัดไปด้วยนักศึกษาทุกชั้นปีเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงช้อนกระทบจานดังคลอไปทั่วมุมหนึ่งของโรงอาหารเณอ ดาวตก อาตี๋ และมาร์ค กำลังกินข้าวเช้าก่อนเข้าเรียน

อาตี๋กำลังเลื่อนโทรศัพท์ไปมา จู่ ๆ ...

"เชี่ย!" เสียงดังจนคนโต๊ะข้าง ๆ หันมามองดาวตกรีบตีแขนเพื่อน

"เบา!"

"มึงจะตกใจอะไรนักหนา"

อาตี๋รีบยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าเณอ

"มึงดู!"

เณอรับโทรศัพท์มามองเป็นเพจของมหาวิทยาลัยENGINEER CAMPUSเพจที่ขึ้นชื่อเรื่องลงรูปหนุ่มหล่อ สาวสวย และข่าวสารของคณะ

โพสต์ล่าสุด...