บทที่ 6

ดาราหัวเราะร่วนเมื่อเมยาวีลุกขึ้นและเดินออกไปข้างนอกเพื่อตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านในของบ้าน เสียงเพลงยังดังต่อเนื่องและหนุ่มสาวในห้องจัดเลี้ยงก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เมยาวีเข้าห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมายืนนิ่งนึกหน้ากระจกอยู่ชั่วครู่ ในบ้านหลังนี้มีแต่พวกหล่อนกับพวกหนุ่ม ๆ รุ่นพี่ที่มาสังสรรค์กัน แต่หล่อนกลับคิดถึงปรัชมากกว่าใครเพื่อน เมยาวีมือเย็นเพราะหล่อนตื่นเต้นกับการมางานในคืนนี้

“อยากรู้จริง ๆ ว่าพี่ปรัชคิดยังไงกับเรา เขาจะยังคิดถึงตอนที่อยู่บนรถเมล์รึเปล่าน๊อ...เฮ้อ...ทำไมต้องคิดมากด้วยเนี่ย แต่ก็อยากคุยกับพี่เขาจังเลย”

หล่อนนึกในใจและจ้องมองตัวเองหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ สักครู่จึงถอดแว่นตาออกแล้วปล่อยผมยาวสลวยสะบัดไปมาเบา ๆ รู้สึกว่าภาพสะท้อนในกระจกเหมือนคนละคนกับที่มองดูเมื่อครู่ หล่อนนึกกระหยิ่ม

“เออ...เฮ้ย...เรานี่ก็สวยใช่เล่นนะ เพียงแต่แต่งตัวเชย ๆ เท่านั้นเอง พอถอดแว่น ปล่อยผมสยายก็ดูน่ารักมากเหมือนกันแฮะ”

ยอตัวเองเสร็จแล้วจึงเดินออกจากห้องน้ำและกะว่าจะเดินกลับไปที่ห้องจัดเลี้ยงแต่หูเจ้ากรรมดันได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังลอยลมมาจากชั้นบน เมยาวีเหลือกตามองบนและนึกสงสัย เหมือนมีคนอยู่บนชั้นสอง และยิ่งนึกเอะใจเพราะก่อนออกมาจากห้องนั้นก็เห็นว่าทุกคนรวมตัวอยู่ที่ชั้นหนึ่ง

“ใครอยู่ข้างบนน่ะ”

หล่อนพูดกับตัวเอง และด้วยความอยากรู้อยากเห็นทำให้ค่อย ๆ ย่องขึ้นบันไดเพราะอยากรู้ว่ามีใครอยู่ข้างบน หรือว่ามีรุ่นพี่ยขึ้นไปชั้นสองของบ้านหลังใหญ่หลังนี้ กระทั่งถึงชั้นบนหล่อนจึงค่อย ๆ ย่องเงียบไปหยุดที่หน้าห้องหนึ่ง บานประตูแง้มอยู่และได้ยินเสียงดังออกมา

“โอววว...ซี๊ดดด...อาส์...น้องสองคนนี่เก่งจังเลย...อาส์”

เมยาวีเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเพราะเสียงที่ดังออกมาเหมือนคนกำลังกินของเผ็ดร้อนเข้าไป ด้วยความอยากรู้เต็มประดาทำให้หล่อนแอบลอบมองผ่านช่องประตูที่แง้มอยู่แล้วก็ต้องตกใจจนเกือบส่งเสียงร้องออกมาแต่ยั้งไว้ทันด้วยการเอามืออุดปากตัวเอง

“เฮ้ย!...นั่นมันพี่เพทายนี่นา”

เมยาวีพูดกับตัวเองเบา ๆ เพราะคนที่อยู่ในห้องคือรุ่นพี่เพื่อนสนิทของปรัช นั่นคือเพทาย หนุ่มหน้าหล่อที่ชวนบุศรากับพวกหล่อนมางานเลี้ยง แต่สิ่งที่ทำให้เมยาวีตกใจแทบลืมหายใจคือเพทายไม่ได้อยู่คนเดียว เขาอยู่กับเพื่อนของหล่อน นั่นคือดารากับบุศรา ทั้งสามคนนั่งบนโซฟาตัวยาว แต่ทั้งสามไม่ได้นั่งพูดคุยกันเฉย ๆ ซะเมื่อไหร่ ที่เมยาวีตกใจเพราะหล่อนเห็นเพื่อนสาวทั้งสองนั่งขนาบข้างรุ่นพี่ซ้ายขวาและเพทายก็กำลังแลกลิ้นกับทั้งดาราและบุศรา สับเปลี่ยนกันคนละหนคนละที ซ้ายทีขวาที ลิ้นพันกันนัวเนียและส่งเสียงกระหืดกระหอบเหมือนเดินทางไกล เมยาวีเอามือทาบอก

“ตาเถร!...อกอีแป้นแตกวะ...อะไรกันนี่ นังบุศกับนังดารา ที่แท้ก็...”

      

เมยาวีไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองกับสิ่งที่เห็น เพราะดูท่าว่าทั้งสามกำลังมีความสุขและไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นแม้แต่บานประตูที่เปิดแง้มอยู่ เมยาวีทั้งตกใจและแปลกใจ หล่อนคิดว่าเพื่อนสาวของหล่อนดื่มไวน์มากไปหรืออย่างไรทำให้กล้าหาญมาแอบนัวเนียกับรุ่นพี่แบบนี้  แต่ด้วความอยากรู้อยากเห็นที่มีล้นหัวใจทำให้หล่อนไม่ขยับไปไหนแต่ตั้งใจแอบดูเพื่อนของหล่อนกับหนุ่มรุ่นพี่ว่าทั้งสามจะทำอะไรกันต่อ

หล่อนเห็นเพทายจูบกับทั้งดาราและบุศรา ต่างผลัดกันแลกลิ้นอย่างเมามันส์ เพทายนั่งอยู่ตรงกลางขนาบข้างด้วยสาวสวยทั้งสอง ทั้งหมดนั่งตัวเบียดกัน เพทายหันไปจูบบุศราดูดดื่มแล้วหันมาจูบกับดาราจนน้ำลายเยิ้มเต็มปาก แต่น่าแปลกที่ภาพนั้นทำให้เมยาวีรู้สึกแปลก ๆ กับตัวเองขึ้นมา มันเป็นสิ่งที่หล่อนไม่เคยเห็นกับตาเลยทำให้อยากติดตามดูต่อไปว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นแทนที่จะเบือนหน้าหลบ มันยิ่งทำให้หล่อนอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นไปอีก

“อูว...น้องสองคนนี่จูบเก่งจริง ๆ ทำเอาพี่อยากขึ้นมาเลยรู้มั้ย”