แค่ครั้งเดียว 3

“เธอสวยมากรู้มั้ยแซนดี้ อา...” เขาครางต่ำ

ทรายไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ทั้งขัดเขินต่อสายตาร้อนแรงที่เขาใช้มองราวกับกำลังกลืนกินเธอไปทั้งตัวจนอยากจะมุดผ้าห่มหนี แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอยากจะเปิดเผยทุกอย่างให้เขาได้เชยชม มีความสุขกับคำเยินยอของเขา ทั้งสีหน้าและแววตาที่เขามองมาทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นแบบนั้นจริง

แมทธิวเอื้อมมือไปหยิบถุงยางที่วางอยู่ตรงโต๊ะหัวเตียง จัดการฉีกซองและสวมให้ตัวเองเสร็จสรรพ เมื่อเครื่องป้องกันพร้อมก็พาตัวเองดำดิ่งสู่กายสาวโดยไม่รั้งรอ

“อ๊า...”

เสียงหวานครางลั่น ขาเรียวรัดรอบเอวสอบโดยอัตโนมัติ แมทธิวจับช้อนมือใต้สะโพกสาว จับยกขึ้นเล็กน้อยเพื่อจัดท่าทางจากนั้นรัวบั้นเอวตอกอัดใส่ร่างกายที่ตัวเองคลั่งไคล้ไม่ยั้ง ภายในของเธอบีบรัดเขาแน่นจนเจ็บปวดไปหมด รู้สึกดีเป็นบ้า เขารักเธออย่างที่อยากจะรักและทำมานาน แต่เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ จ้วงแทงดำดิ่งลึกในกายสาวครั้งแล้วครั้งเล่า

ทรายรู้สึกเหมือนกำลังปีนยอดเขาสูง พอใกล้จะตกลงมาเขาก็ผลักดันเธอขึ้นไปใหม่ การมีเขาอยู่ในตัวเป็นความรู้สึกดีมาก ทำให้เธอลืมแม้กระทั่งตัวของตัวเอง ไม่ว่าเขาจะจับเธอพลิกไปทางไหนเธอก็ยอมตามเขาอย่างว่าง่าย เพียงเพื่อที่เขาจะไม่ผละออกจากเธอ ยิ่งตอนที่เขาใช้นิ้วหัวแม่มือนวดคลึงบริเวณติ่งกระสันพร้อมกับขยับแก่นกายไปด้วยเธอเสียวทรมานจนบิดตัวไปมา เสียงครางก็ดังขึ้นตามแรงอารมณ์ จนกระทั่งถึงจุดที่ทนไม่ไหว เธอกรีดร้องเสียงดัง ตัวกระตุกเกร็งพร้อมกับความสุขที่หลั่งไหลไปทั่วร่าง ขณะที่กำลังเลื่อนลอยกับความสุขสมอยู่เอวสอบก็ขยับถี่รัวเร็วและแรงจนไล่ตามเธอไปติด ๆ เขาแช่ตัวอยู่ในกายเธอสักพัก หอบหายใจก่อนที่จะค่อยถอดถอนตัวตนออกมา ถอดเครื่องป้องกันออก โยนส่ง ๆ ลงบนพื้นแล้วขยับมานอนด้านข้างหญิงสาว

หลังจากเซ็กซ์เร่าร้อนจบลงทรายทำท่าจะลุกขึ้นแม้รู้สึกว่าช่วงล่างระบมไปหมดแต่ถูกคนตัวโตรั้งไว้

“อยู่กินมื้อเช้าด้วยกันก่อนสิแซนดี้”

ทรายส่ายหน้า “ฉันบอกคุณแล้วว่าอีกแค่ครั้งเดียวไงคะ”

เธอรู้ว่าถ้าขืนอยู่ต่อเธอกับเขาจะต้องมีอะไรกันอีกแน่ และเธอจะยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด ทำไมถึงรู้สึกปวดใจแบบนี้นะ ทั้ง ๆ ที่ได้เจอกับผู้ชายที่ทั้งอ่อนโยนและแคร์ความรู้สึกเธอแบบนี้แล้วแท้ ๆ

“ได้โปรดแซนดี้ ฉันจะไปทำแพนเค้กกับเบคอนให้เธอกิน” แมทธิวอ้อนวอน ถ้าเป็นไปได้เขาอยากยึดตัวเองไว้ไม่ให้จากไปไหน

ทรายตั้งท่าจะปฏิเสธ แต่พอนึกถึงอาหารท้องเจ้ากรรมดันร้องประท้วง ช่างขายหน้านัก แมทธิวยิ้ม ลุกขึ้นมานอนเท้าแขนมองเธอ มือลูบเบา ๆ บนหน้าท้องแบนเรียบ

“ดูสิขนาดท้องเธอยังร้องประท้วงเลย” เขาล้อ

ทรายพ่นล่มหายใจ “แค่อยู่กินมื้อเช้าเฉย ๆ และจะต้องไม่มีอะไรกันอีก”

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเหมือนกับขบขันเธอเสียเต็มประดาก่อนที่จะดีดตัวลุกจากเตียง หยิบกางเกงที่โยนทิ้งไว้บนพื้นขึ้นมาสวม

“ก็ได้ ๆ ตามแต่ที่เธอต้องการที่รัก “เขายิ้มล้อเลียนเธออีกครั้งแล้วค่อยเดินออกจากห้อง

ทรายทำเสียงฮึดฮัดไม่พอใจ “คุณไปเลยนะ”

แมทธิวหันกลับมาส่ายหัวด้วยความเอ็นดู “ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว เสร็จแล้วเธอก็เลือกเสื้อผ้าในตู้ฉันมาใส่ได้ตามสบายเลย เสื้อเธอกำลังปั่นอยู่ในเครื่อง”

ทรายมองประตูห้องที่เพิ่งปิดลงด้วยความรู้สึกหลากหลาย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขากับเธอมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร เธอรู้สึกเหมือนเรื่องนี้จะไม่มีวันจบง่าย ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะทำอย่างไร