Compartir

บทที่5

last update Fecha de publicación: 2026-08-27 09:42:17

พายุสะดุ้งเฮือก หน้าตาเหยเกความเสียวแล่นพล่านขึ้นสมอง ร่างกำยำสมส่วนดูเร้าอารมณ์แต่สั่นสะท้านไปทั้งตัว พายุเสียวจนต้องขยับสะโพกเด้าซอยเอวยิกๆ เข้าหากำมือของใบลานที่คุมเกมอยู่

ฟึ่บๆๆๆ!

แรงกระแทกจากสะโพกของพายุสวนกระแทกเข้าใส่มือของใบลานอย่างรัวเร็วตามความเงี่ยนง่านที่พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่

"อ๊าส์... ซี๊ด... มือมึงกำแน่นเกินไป... อย่าเพิ่งขยี้หัวควย!" พายุครางกระเส่าเสียงหลง สะโพกสอบยังคงซอยยิกๆ เข้าหากำมือของใบลานไม่ยั้งแรง ลมหายใจหอบกระชั้นจนตัวโยน

ใบลานเห็นท่าทางของพายุที่ทั้งเสียวทั้งร่าน ยิ่งได้ใจหนักขึ้นไปอีก ใบหน้าที่ชุ่มเหงื่อโน้มต่ำลงอย่างหิวกระหาย อ้าปากครอบงัดยอดอกของพายุผ่านเนื้อผ้าเสื้อยืดที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

งั่บบ

"อื๊อออ!"

ลิ้นร้อนตวัดเลียและดูดดึงแรงๆ จนเกิดเสียงดังสลับกับเสียงหอบหายใจ

จ๊วบ!

"อ๊าส์! ไอ้เหี้ยใบลาน... นมกูเสียว... ซี๊ดดด! เสียวไปถึงหัวควยจนกูจะแตก ไอ้สัตว์!" พายุสะบัดหน้าเร่าด้วยความเสียวซ่านที่แล่นแปลบไปทั่วร่างจนแทบสิ้นสติ

"กูรู้ว่าหัวนมมึงเซ้นส์ซิทีฟ... กูเป็นเพื่อนมึง กูรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับมึงนั่นแหละ" ใบลานพูดเสียงพร่ากระเส่าชิดผิวเนื้อ

จ๊วบบบ

"อู้วววว!!"

พายุหวีดร้องเสียงหลงมือสากของใบลานขยี้หัวควยและถูกปากของใบลานดูดดึงยอดอกพร้อมกันในเวลาเดียว สะโพกของพายุกระตุกเกร็งถี่รัว เด้งซอยเอวเข้าหากำมือของใบลานอย่างบ้าคลั่ง ลมหายใจขาดห่วง ดวงตาเหลือกค้างด้วยความสุขสมสุดขีดที่ใบลานเป็นคนคุมเกมมอบให้ทั้งหมด

บรรยากาศในห้องน้ำผับยามดึกอับทึบและร้อนระอุไปด้วยกลิ่นกายและไอแอลกอฮอล์ เสียงเพลงตึ้บๆ จากด้านนอกกระแทกผนังเข้ามาเป็นจังหวะเร้าอารมณ์ พายุและใบลาน สองหนุ่มวิศวะร่างสูงใหญ่ยืนเบียดชิดกันอยู่มุมห้องน้ำ แววตาของทั้งคู่ฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์เหล้าและความปรารถนาที่พุ่งพล่านจนควบคุมไม่อยู่

"แม่ง... พายุ... กูไม่ไหวแล้วว่ะ"

ใบลานครางเสียงกระเส่า ใบหน้าคมคายแดงก่ำซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของพายุ สูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคยแต่ตอนนี้ยิ่งผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นเหงื่อไคลกลับยิ่งเย้ายวนกว่าเคย

แผล่บ...

ลิ้นร้อนตวัดเลียผิวเนื้อเนียนละเอียดอย่างแผ่วเบาก่อนจะขบเม้มหนักหน่วงจนเกิดรอยแดงจางๆ ไปทั่วลำคอระหง

มือหนาของใบลานที่สั่นเทาเลิกเสื้อยืดขึ้นเหนืออกขาวเนียน ลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างและลอนซิกแพกของพายุอย่างหลงใหล ก่อนจะเลื่อนต่ำลงกระชากขอบกางเกงและกางเกงในลงมากองรวมกันที่ข้อเท้าในคราวเดียว

"ซี๊ดดด... พายุ... ของมึงร้อนจังวะ..."

ใบลานเอ่ยเสียงทุ้มแหบพร่าชิดริมปาก ก่อนจะย่อตัวลงต่ำ กอบกุมแก่นกายใหญ่โตของพายุขึ้นมาลูบไล้เนิบนาบ แล้วอ้าปากอมส่วนหัวบานสีจัดฉ่ำเยิ้มเข้าไปในโพรงปากร้อนๆ ลิ้นร้อนตวัดเลียละเลียดน้ำลายแฉะเสียงดังระรัว

จ๊วบ! แจ๊บ!

"อ๊าส์... ใบลาน... เหี้ย... เสียวหัวควยชิบหายเลยไอ้สัตว์! อย่าเพิ่งเลียแรง... อื้อส์!"

พายุหวีดร้องเสียงลั่น ขาสั่นพับจนต้องใช้มือจิกผนังกระเบื้องไว้แน่น แอ่นสะโพกรับสัมผัสร้อนฉ่าจากโพรงปากของเพื่อนสนิทอย่างร่านสวาท หัวสมองขาวโพลนไร้การควบคุมใดๆ ทั้งสิ้น

ในจังหวะที่อารมณ์พุ่งทะยานถึงขีดสุด ใบลานผงะตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วจัดการกระชากกางเกงและกางเกงในของตัวเองออกกองกับพื้นจนหมดเปลือย แก่นกายใหญ่โตของใบลานที่ผงาดง้ำและปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดปรกคลุมด้วยน้ำเมือกใสไหลเยิ้มถูกชักรูดสาวรัวเร็วสองสามทีจนยิ่งพองขยายคับมือ ก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปขยำบีบก้นนิ่มของพายุเต็มแรงด้วยความหมั่นเขี้ยวและอารมณ์ดิบเถื่อน

"อ๊าส์... ใบลาน... มึงจับตูดกูทำไม..."

พายุสะดุ้งเฮือกยันตัวหนี หันมามองหน้าด้วยแววตาฉ่ำเยิ้มระคนตกใจพร้อมส่งเสียงถามพร่าสั่น ตัวสั่นสะท้านด้วยพิษแอลกอฮอล์และอารมณ์ที่ตีรวน

"ไม่รู้... กูแค่... อยากจับ"

ใบลานสวนกลับเสียงหอบกระเส่าเปี่ยมด้วยอารมณ์เสียวซ่าน นัยน์ตาดาร์กวาวโรจน์จ้องมองบั้นท้ายของเพื่อนสนิทอย่างคนคุมเกม

สิ้นคำพูด ใบลานก็จัดการใช้นิ้วเรียวยาวชุ่มน้ำเมือกที่เยิ้มติดมือดันสอดแทรกเข้าไปในรูก้นร้อนฉ่าที่ยังปิดสนิททันที นิ้วแรกกดขยี้วนรอบปากทางที่ขมิบตอดแน่นด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะค่อยๆ ดันลึกเข้าไปแล้วเพิ่มเป็นสองนิ้ว ขยับควานควักเข้าออกรูดรั้งด้านในเพื่อขยายและเบิกทางให้ช่องทางคับแคบผ่อนคลายและฉ่ำแฉะพร้อมรับศึกหนัก

"อึก... อื้อ... มึงแหย่รูกู... ไอ้สัตว์มึงจะทำอะไรกู เจ็บ... อย่ายัดเข้ามาไอ้ใบ ตูดกูไม่ใช่หี... อื๊อออ..."

พายุกัดฟันจนเหงื่อท่วมหน้า พยายามจะใช้มือผลักร่างหนาของคนหน้ามืดที่มุ่งมั่นจะยัดสิ่งแปลกปลอมเข้ารูตูดชาวบ้าน แต่มันก็เหมือนชนกำแพงหินเพราะร่างกายของใบลานทั้งกำยำและมั่นคงจนไม่ขยับขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ฟุ่บบ

พายุหน้าตาเหยเกด้วยความอึดอัดและคับแน่น ร่องหลังขมิบตอดรัดนิ้วแกร่งแน่นหนึบด้วยความเจ็บแปลบปนเสียวซ่านจนขาสั่น นิ้วยาวควานคว้านเบิกทางจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอายดังก้องไปทั่วห้องน้ำแคบๆ

แจ่ะๆๆๆ

"พายุ... กางขาออกหน่อย... รูมึงดูดนิ้วกูแน่นโคตร... ร้อนเหมือนจะละลายเลยว่ะ" ใบลานครางกระเซ่า ใบหน้าคมคายชุ่มเหงื่อโน้มลงกระซิบชิดใบหู

"แฮ่กกก... มึงจะทำอะไร..." พายุหอบสะท้าน ดวงตาปรือปรอยจ้องเขม็ง

"...ลอง... เอากันมั้ย..."

"ห่ะ... มึงกวนตีนใช่ไหม!" พายุเบิกตากว้างหวีดร้องลั่นด้วยความตกใจ

"แค่ลองดู... มึงไม่อยากลองเหรอ..." ใบลานออดอ้อนเสียงพร่า

"ใครจะไปอยากเย็ดกับมึงวะ ไอ้บ้า!"

"เขาว่ามันเสียวดีนะ... ถ้ามึงให้กูเอา... กูจะยอมหุบปากเงียบทุกครั้งที่มึงสั่งเลย ดีป้ะ~" ใบลานยื่นข้อเสนอที่เย้ายวนใจท่ามกลางสถานการณ์บ้าคลั่ง

"อะไรวะ! นี่กูต้องเอาตัวเข้าแลกความหน้าด้านของมึงเลยเหรอ... ไม่ไหวหรอก ควยมึงใหญ่ขนาดนั้น... ตรงนั้นมัน..."

พายุยังไม่ทันได้ปฏิเสธจนจบประโยค ใบลานก็ไม่รอให้เพื่อนได้ตั้งตัว

สวบบ

"อื๊อออ..."

+

+

(มีต่อ)

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • ลับหลังวิศวะ   บทที่22

    แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดนีออนภายในอู่ซ่อมรถขนาดใหญ่ทอดยาวกระทบกับพื้นปูนซีเมนต์เปื้อนคราบน้ำมันเครื่อง กลิ่นอายเฉพาะตัวของสนิมเหล็ก น้ำมันหล่อลื่น และยางรถยนต์ลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นลมหนาวในยามค่ำคืน เป็นกลิ่นแห่งหยาดเหงื่อและความเหน็ดเหนื่อยที่พวกเขาสร้างมันขึ้นมาด้วยสองมือ หลังจากผ่านพ้นวัยเรียนจบและแยกย้ายกันไปเผชิญโลกกว้าง ในที่สุดพายุและใบลานก็ตัดสินใจทำตามความฝันร่วมกันด้วยการลงขันเปิด "อู่ซ่อมรถ" เป็นของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาบ้านหลังเดียวกัน กินนอน ทำงาน และตัวติดกันราวกับปาท่องโก๋มาตลอดไม่เคยห่าง จนกลายเป็นภาพจำแสนคุ้นตาของ "แก๊งตองแปด" ไม่ว่าเพื่อนฝูงจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็จะพบพายุในชุดเลอะคราบน้ำมันกับใบลานที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างกายเสมอ ราวกับว่าโลกใบนี้มีแค่พวกเขาสองคนค่ำคืนนี้ บรรยากาศในอู่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นวงเหล้าขนาดย่อมหลังเลิกงาน ขวดแก้ว แม่โขง โซดา และน้ำแข็งวางเกลื่อนกลาดอยู่บนโต๊ะไม้ตัวยาว เสียงเพลงเบาๆ คลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะครึกครื้นตามประสาเพื่อนฝูงที่ไม่ได้มารวมตัวกันครบแก๊งแบบนี้มานานนับปี ความทรงจำเก่าๆ สมัย

  • ลับหลังวิศวะ   บทที่21

    แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งถึงวันเรียนจบ ภาพของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิมในสายตาของเพื่อนกลุ่มแปดคนโจ้ยังคงเป็นหัวหน้าแก๊งผู้ซื่อบื้อที่ไม่เคยล่วงรู้ความจริงเลยแม้แต่น้อย ส่วนคนทั้งมหาวิทยาลัยรู้กันหมดแล้ว แค่ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดความจริงออกมาตรงๆ ว่าพายุและใบลานแอบล้ำเส้นคำว่าเพื่อนไปไกลโขแล้วแสงแดดบ่ายสาดส่องสะท้อนผ่านหน้าต่างกระจกใสของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ว่าจะหลบไปซ่อนตัวที่มุมลับตาคนในห้องสมุด หรือหลีกหนีผู้คนไปตามซอกตึก เสียงกระซิบกระซาบและสายตาจากรอบข้างมักจะจับจ้องมาที่พายุและใบลานอยู่เสมอ ข่าวลือหนาหูในหมู่นักศึกษาหญิงและรุ่นน้องปีล่างๆ ต่างลือกันปากต่อปากอย่างสนุกปากว่าสองหนุ่มคู่ซี้คู่นี้แอบแซ่บกันลับหลัง แต่สำหรับ "แก๊งตองแปด" ที่ตัวติดกันหนึบหนับสนิทสนมมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ความจริงข้อนี้กลับถูกกั้นเอาไว้ด้วยเกราะกำบังที่หนาเตอะ นั่นคือความ "ซื่อบื้อระดับบรม" ของผองเพื่อนที่ปักใจเชื่อฝังหัวอย่างสนิทใจว่าทั้งคู่เป็น "ชายแท้" ร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีทางเบี่ยงเบนบรรยากาศเดิมๆ ย้ายมาอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ตัวเดิม จุดรวมพลประจำแก๊งที่พวกมันชอบมาสิงสถิต พายุและใบลานนั่งเ

  • ลับหลังวิศวะ   บทที่20+

    “เอาลิ้นป้ะ” “ไอ้ใบถ้ามึงกวนตีนกูจะไม่ให้เย็ด!” พายุตวัดสายตาขุ่นขวางใส่ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกกวนประสาทกลางคัน ทั้งที่ช่วงล่างกำลังปวดหนึบด้วยความเงี่ยนกระสัน “เกรี้ยวกราดมาก อยากได้ก็บอกซี้~” ใบลานแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความหื่นกระหายไม่ปิดบัง ใบลานไม่รอช้า จับร่างของพายุพลิกคว่ำให้กดแนบลงกับพื้นดินชื้นแฉะในท่าคลานเข่าโก้งโค้ง อวดสะโพกกลมกลึงที่ลอยเด่นท้าทายสายตา ท่ามกลางบรรยากาศป่ามืดทึบที่อวลไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นคาวโลกีย์ ใบลานทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าซ้อนอยู่ด้านหลัง ซุกใบหน้าหล่อเหลาเข้าหากลุ่มสะโพกอวบอย่างหิวกระหายราวกับสัตว์ป่า สองมือหนาตะปบลงบนแก้มก้นนิ่ม ออกแรงบีบขยำจนเนื้อปลิ้นเป็นรอยนิ้วมือก่อนจะจับแยกออกกว้าง เผยให้เห็นร่องสวาทสีสดที่กำลังขมิบตอดรับลมหนาว ใบลานแลบลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียลงไปบนรอยจีบอย่างบ้าคลั่งและตะกละตะกลาม “แผล้บบ จ๊วบบบ” ปลายลิ้นหนาตวัดรัวสลับกับแทงทะลวงเข้าออกรูแคบอย่างตะบี้ตะบันจนเกิดเสียงดูดดุนและเสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังก้องลั่นป่า พายุสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังบางแอ่นโค้ง สะโพกสั่นระริกตอบรับสัมผัสสยิว ครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านรุนแรงจ

  • ลับหลังวิศวะ   บทที่19+

    แสงไฟสีส้มสลัวจากกองไฟหน้าเต็นท์สาดประกายวับวาม ท่ามกลางบรรยากาศการตั้งแคมป์กลางป่าเงียบสงบและมืดสนิท แก๊งตองแปดยังคงนั่งล้อมวงดื่มเหล้าหัวเราะร่ากันอย่างเมามัน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามดึกดื่น โจ้และเพื่อนคนอื่นๆ เริ่มคอพับคออ่อนลากกันเข้าเต๊นนอนทีละคนสองคนจนหมดสภาพ “พายุ…” “อือ” “ไปเพื่อนในป่าหน่อย” “ไม่ไป ไปทำไม กูจะนอน!” “กูกลัวงู” “ปัญญาอ่อน!” ใบลานปลุกพายุขึ้นมากลางดึก เดินเลี่ยงออกจากลานกางเต๊นเงียบๆ ลึกเข้าไปในความมืดสลัวของผืนป่าที่ห่างไกลจากสายตาของคนอื่นจนมั่นใจว่าปลอดคน บรรยากาศรอบตัววังเวงและเงียบงัด มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้เสียดสีกันกราวกับเสียงกระซิบ และแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านเรือนยอดไม้ลงมาสาดกระทบแผ่นดินให้เห็นเงาตะคุ่มของต้นไม้ใหญ่ ท่ามกลางความมืดและกลิ่นอายดิบเถื่อนของผืนป่า ความเงียบงันยิ่งขับเน้นเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ให้ดังชัดเจนขึ้นในความรู้สึก ทันทีที่พ้นรัศมีแสงไฟ แผ่นหลังหนาของพายุถูกดันเข้าแนบชิดติดกับลำต้นไม้ใหญ่เนื้อหยาบที่หยาบกร้านและเย็นเฉียบ ใบลานพุ่งเข้าประชิดตัวในทันที มือหนากำชับเอวสอบของพายุเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี ก่

  • ลับหลังวิศวะ   บทที่18

    บรรยากาศยามบ่ายที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่บริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์กลับมาครึกครื้นและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง แต่ออร่ารอบตัวของใบลานและพายุนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงช่วงเวลาที่ผ่านมา ความตึงเครียด ความหงุดหงิด และการเว้นระยะห่างที่เคยสร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเขาก่อนหน้านี้ ถูกโยนทิ้งลงถังขยะไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความแนบชิดสนิทสนมชนิดที่เรียกว่าแทบจะหลอมรวมร่างเป็นคนเดียวกันหลังจากผ่านพ้นค่ำคืนอันยาวนาน ร่างกายที่โหมกระหน่ำด้วยไฟสวาท และเหตุการณ์ระอุเปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากเพื่อนที่แอบแซ่บเป็น…แอบแซ่บพิเศษใส่ไข่ที่กลับมาตัวติดกันแจดูแลเอาใจใส่กันอย่างเปิดเผยมากขึ้น สองร่างที่นั่งเบียดกันบนม้าหินตัวเดียวกัน ไหล่กว้างชนกันจนแทบจะสิงร่างกันรอมร่อ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความคุ้นเคยที่ลึกซึ้งขึ้น ใบลานชอบเอื้อมหยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาเปิดแล้วส่งให้พายุก่อนจะเนียนวางมือพาดไว้ที่พนักพิงหลังของพายุ ปลายนิ้วแกร่งบางครั้งก็จงใจแตะลงบนลาดไหล่อย่างถือวิสาสะ ส่วนพายุก็ไม่ได้หลบหลีกเพียงแต่ยื่นของให้รู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอพฤติกรรมที่กลับมาแนบชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าเดิม ทำให

  • ลับหลังวิศวะ   บทที่17

    พายุกระตุกเกร็งสุดขีด ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาเลอะหน้าท้องจนเปรอะเปื้อน ทว่าแก่นกายของใบลานกลับยังคงแข็งแกร่งและพองขยายใหญ่ขึ้นด้วยพิษอารมณ์ดิบเถื่อนใบลานก้มลงประกบจูบดูดดื่มริมฝีปากที่บวมเจ่อของพายุ กลืนกินเสียงครางหวานหู ก่อนจะกระหน่ำซอยสะโพกเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง เพื่อช่วยขับพิษร้ายออกจากร่างกายของอีกฝ่ายแสงสลัวจากหลอดไฟหัวเตียงสาดกระทบหยาดเหงื่อที่พราวระยับเต็มแผ่นอกเปลือยเปล่า เสียงหอบหายใจกระเส่าดังประสานเคล้าคลอไปกับเสียงเนื้อกระทบกันหนักหน่วงก้องไปทั่วห้องปิดทึบใบลานโถมกายเข้าหากระหน่ำซอยท่อนควยร้อนระอุเข้าออกโพรงปากบางอย่างดุเดือดสลับกับการกระแทกนิ้วยาวทั้งสามนิ้วเข้าออกรูรักของพายุไม่ยั้ง อารมณ์ดิบเถื่อนและแรงหึงหวงที่สะสมมาตลอดคืนระเบิดออกมาเป็นจังหวะกระแทกกระทั้นที่รัวเร็วและไร้ความปรานีสวบๆๆๆๆพายุดูดกลืนแก่นกายใหญ่โตอย่างหิวกระหาย ช่วงล่างสะท้านสะเทือนแต่ทำได้เพียงนอนแผ่หลา ขาทั้งสองข้างที่ถูกเชือกเส้นหนาตรึงผูกไว้กับเสาเตียงเกร็งกระตุกสุดขีดจนเส้นเอ็นปูดโปน รูรักตอดรัดแน่นระรัวจนกระทั่งทนพิษความเสียวไม่ไหวจ๊วบบบ!"อื๊อออ อ๊าาาา" พายุกระตุกเกร็งเฮือกใหญ่ ปลด

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status