INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่4
Fecha de publicación:
2026-08-27 09:41:46พายุเบิกตากว้าง หายใจติดขัดเมื่อปลายนิ้วของใบลานสะกิดโดนส่วนหัวที่ฉ่ำเยิ้ม
"เอาน่า... ถ้ามึงทำกูแตก กูจะยอมหุบปากเงียบทุกครั้งที่มึงสั่งเลย ดีมะ" ใบลานโน้มหน้าเข้าไปกระซิบออดอ้อนแกมบังคับ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอ "...แต่..." พายุมือสั่นเทา ลังเลระคนกระดากอายจนทำอะไรไม่ถูก "มึงอ่อนปะเนี่ยพายุ ยึกยักอยู่นั่น" ใบลานกระตุ้นเสียงทุ้มต่ำ จงใจใช้นิ้วโป้งกดวนตรงส่วนหัวหยักของพายุเน้น ๆ "ไอ้สัส!!" หมั่บบ! พายุหมดความอดทน มือหนาคว้าหมับเข้าที่แก่นกายของใบลานบ้างด้วยแรงอารมณ์ที่ตีรวน ทั้งความหมั่นไส้และความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำทำให้เขาออกแรงกำและรูดสวนกลับไปทันที "อาาาา... อย่าขยำดิ... มันเสียว" ใบลานสะท้านเฮือก เผลอหลุดครางเสียงหลง เกร็งกล้ามท้องด้วยความเสียวแปลบที่แล่นพล่านรุนแรง "มึงแม่ง... ไอ้หน้าด้าน" พายุหอบสะท้าน ขยับมือรูดรั้งแก่นกายของเพื่อนสนิทเร็วและแรงขึ้นตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว "หัวเยิ้มเลยแค่มึงจับ แม่ง มีของดีเหรอวะ" ฟุ่บบๆๆ เสียงขยับมือรัวเร็วเคล้าไปกับเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดในห้องน้ำแคบ ๆ บรรยากาศร้อนระอุขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก "ถ้ามึงแตก... กูจะสั่งให้มึงอมควยตัวเอง" พายุสบถแววตาวาวโรจน์ "หึหึ กูชอบหน้ามึงตอนมีอารมณ์ว่ะ กร้าวใจดีชิบหาย" ใบลานหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงจัดและนัยน์ตาฉ่ำน้ำก็ยิ่งฮึกเหิม "กูมีอารมณ์กระทืบมึงนะ มีตลอด... อยากแดกตีนมั้ยไอ้สัส!" พายุสวนกลับเสียงสั่น พยายามข่มความเสียวที่ตีรวนขึ้นมาจนท้องน้อยวูบวาบ "ซี้ดดดด... โหดจังวะเขี่ยหัวหน่อย เสียวชิบหายพายุมือมึงโคตรดี" ใบลานกัดฟันกรอดมุดหน้าลงไซร้กับไหล่กว้างของพายุ ร่างกายเกร็งกระตุกทุกครั้งที่ปลายนิ้วของเพื่อนสนิทรูดผ่านจุดไวต่อความรู้สึก เร่งเร้าให้อารมณ์พุ่งทะยานเข้าใกล้ขีดสุดเข้าไปทุกที พายุยกสองมือขึ้นมาผลักร่างกำยำไม่ต่างกันแต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไร้สติตัวแข็งปักหลักเบียดไสในมือบีบขยำแท่งเนื้อขาวจัดสลับรูดเร็วแรง ฟุ่บๆๆๆๆๆ ใบลานกุมกำรอบลำเนื้อของพายุเอาไว้แน่น ขณะที่พายุเองก็เอื้อมมือมาจับรูดแก่นกายของใบลานเช่นเดียวกัน ทั้งคู่เริ่มใช้มือชักรูดสาวรัวเร็วให้อีกฝ่ายสลับกัน แววตาฉ่ำเยิ้มด้วยความเงี่ยนง่าน ใบลานกุมกำรอบลำเนื้อของพายุเอาไว้แน่น ฝ่ามือหนาร้อนจัดโอบรัดรูดรั้งแก่นกายใหญ่โตจนขึ้นเส้นเลือดปูดโปน ขณะที่พายุเองก็เอื้อมมือมาจับรูดแก่นกายของใบลานเช่นเดียวกัน ทั้งคู่เริ่มใช้มือชักรูดสาวรัวเร็วให้อีกฝ่ายสลับกัน แววตาฉ่ำเยิ้มด้วยความเงี่ยนง่าน ร่างกายเบียดชิดจนสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผ่ซ่านออกมาจากผิวเนื้อของกันและกัน แฮ่กก... เสียงหอบข้างหูกับสัมผัสที่แท่งเอ็นอุ่นจัดเสียดสีกันไปมาในความมืดสลัวของห้องน้ำแคบ ๆ ร่างหนาของใบลานยืนค้ำยันผนังด้วยท่าทางมั่นคงกว่า สายตาคู่คมมองปากเพื่อนผมยาวเผยอหอบหายใจขยับเอวรับจังหวะการรูดรั้ง และมือขาวของพายุก็กำดุ้นของตนชักรูดขึ้นลงอย่างดุเดือด คนปากดีกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่เคยมีครั้งไหนที่ช่วยตัวเองได้เสียวเท่าหนนี้มาก่อน ฟึ่บๆๆๆ เสียงฝ่ามือเนื้อกระทบผิวเนื้อดังรัวเร็วเคล้าคลอไปกับเสียงบีทเพลงจากด้านนอกที่สะเทือนผนังปูน "อาาาาา... ซี้ดดดด... พายุ มึงชักเก่งนี่หว่า..." ใบลานครางกระเซ่า ใบหน้าคมคายเหเกร็งด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งกระฉูดขึ้นสมอง แฮ่กกก... "แต่มึงทำหนัก... อืออออ... บีบของกูแน่นเกินไปไอ้สัส..." พายุพ่นลมหายใจร้อนผ่าว ใบหน้าหล่อแดงก่ำจนลามไปถึงลำคอ พั่บๆๆๆๆ "มึงเสียวมากมั้ยวะพายุ..." ใบลานโน้มหน้าเข้าไปกระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่าสั่นสั่นเครือด้วยแรงอารมณ์ "อะ... อือออ... เบาไอ้ใบ... อูยยย... ควยกู..." พายุสะท้านเฮือก เผลอจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของอีกฝ่ายเพื่อระบายความเสียวแปลบที่แล่นพล่านไปทั่วท้องน้อย ฟุ่บๆๆๆๆ ใบลานรูดท่อนควยของพายุเพิ่มเข้าไปอีก แรงบีบหนักหน่วงและจังหวะมือที่ใบลานรูดสวนขึ้นมาทำให้พายุสะดุ้งเฮือกยันตัวลอย "อ๊าส์... ไอ้ใบลาน... ซี๊ด... มือมึงหนักชะมัดเลย..." พายุครางเสียงหลง หน้าแหงนเงยซบลงกับไหล่กว้าง แผ่นหลังแอ่นโค้งแนบไปกับผนังเย็นเฉียบ พายุขาสั่นพับจนแทบยืนไม่อยู่ เมื่อฝ่ามืออุ่นจัดและหยาบกร้านของใบลานรูดรั้งสวนขึ้นมาขยี้ส่วนหัวอย่างรู้จุด น้ำใส ๆ ไหลเยิ้มเคลือบลำเอ็นจนแวววาว ฟึ่บบๆๆๆ ใบลานหัวเราะในลำคอต่ำอย่างได้ใจ มือแกร่งยังคงเร่งจังหวะรูดรั้งท่อนควยของพายุสวนขึ้นไปกระชั้นชิดขึ้น เสียงเนื้อกระทบกับฝ่ามือดังเฉแฉะแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวโครมคราม "มึงว่าพวกเราเมามากมั้ยไอ้พายุ..." ใบลานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น นัยน์ตาดาร์กวาวโรจน์มองหน้าเพื่อนสนิท "กู... ไม่รู้..." พายุหอบสะท้าน สมองขาวโพลนจนแทบคิดอะไรไม่ออก "เราสองคนเมามาก... คนเมาทำอะไรลงไปมันไม่รู้ตัวหรอก..." ใบลานยิ้มมุมปาก ยิ่งเร่งจังหวะมือให้เร็วกว่าเดิม "มะ... หมายความว่าไงวะ..." พายุชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ใบลานกระตุกยิ้มมุมปากด้วยแววตาดิบเถื่อน มือหนาละจากจังหวะเดิมแล้วเปลี่ยนมาขยี้และรูดรั้งแก่นกายของพายุด้วยความรัวเร็วและหนักหน่วงจนเส้นเลือดปูดโปน
Último capítulo
ลับหลังวิศวะ บทที่22
แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดนีออนภายในอู่ซ่อมรถขนาดใหญ่ทอดยาวกระทบกับพื้นปูนซีเมนต์เปื้อนคราบน้ำมันเครื่อง กลิ่นอายเฉพาะตัวของสนิมเหล็ก น้ำมันหล่อลื่น และยางรถยนต์ลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นลมหนาวในยามค่ำคืน เป็นกลิ่นแห่งหยาดเหงื่อและความเหน็ดเหนื่อยที่พวกเขาสร้างมันขึ้นมาด้วยสองมือ หลังจากผ่านพ้นวัยเรียนจบและแยกย้ายกันไปเผชิญโลกกว้าง ในที่สุดพายุและใบลานก็ตัดสินใจทำตามความฝันร่วมกันด้วยการลงขันเปิด "อู่ซ่อมรถ" เป็นของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาบ้านหลังเดียวกัน กินนอน ทำงาน และตัวติดกันราวกับปาท่องโก๋มาตลอดไม่เคยห่าง จนกลายเป็นภาพจำแสนคุ้นตาของ "แก๊งตองแปด" ไม่ว่าเพื่อนฝูงจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็จะพบพายุในชุดเลอะคราบน้ำมันกับใบลานที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างกายเสมอ ราวกับว่าโลกใบนี้มีแค่พวกเขาสองคนค่ำคืนนี้ บรรยากาศในอู่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นวงเหล้าขนาดย่อมหลังเลิกงาน ขวดแก้ว แม่โขง โซดา และน้ำแข็งวางเกลื่อนกลาดอยู่บนโต๊ะไม้ตัวยาว เสียงเพลงเบาๆ คลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะครึกครื้นตามประสาเพื่อนฝูงที่ไม่ได้มารวมตัวกันครบแก๊งแบบนี้มานานนับปี ความทรงจำเก่าๆ สมัย
ลับหลังวิศวะ บทที่21
แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งถึงวันเรียนจบ ภาพของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิมในสายตาของเพื่อนกลุ่มแปดคนโจ้ยังคงเป็นหัวหน้าแก๊งผู้ซื่อบื้อที่ไม่เคยล่วงรู้ความจริงเลยแม้แต่น้อย ส่วนคนทั้งมหาวิทยาลัยรู้กันหมดแล้ว แค่ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดความจริงออกมาตรงๆ ว่าพายุและใบลานแอบล้ำเส้นคำว่าเพื่อนไปไกลโขแล้วแสงแดดบ่ายสาดส่องสะท้อนผ่านหน้าต่างกระจกใสของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ว่าจะหลบไปซ่อนตัวที่มุมลับตาคนในห้องสมุด หรือหลีกหนีผู้คนไปตามซอกตึก เสียงกระซิบกระซาบและสายตาจากรอบข้างมักจะจับจ้องมาที่พายุและใบลานอยู่เสมอ ข่าวลือหนาหูในหมู่นักศึกษาหญิงและรุ่นน้องปีล่างๆ ต่างลือกันปากต่อปากอย่างสนุกปากว่าสองหนุ่มคู่ซี้คู่นี้แอบแซ่บกันลับหลัง แต่สำหรับ "แก๊งตองแปด" ที่ตัวติดกันหนึบหนับสนิทสนมมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ความจริงข้อนี้กลับถูกกั้นเอาไว้ด้วยเกราะกำบังที่หนาเตอะ นั่นคือความ "ซื่อบื้อระดับบรม" ของผองเพื่อนที่ปักใจเชื่อฝังหัวอย่างสนิทใจว่าทั้งคู่เป็น "ชายแท้" ร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีทางเบี่ยงเบนบรรยากาศเดิมๆ ย้ายมาอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ตัวเดิม จุดรวมพลประจำแก๊งที่พวกมันชอบมาสิงสถิต พายุและใบลานนั่งเ
ลับหลังวิศวะ บทที่20+
“เอาลิ้นป้ะ” “ไอ้ใบถ้ามึงกวนตีนกูจะไม่ให้เย็ด!” พายุตวัดสายตาขุ่นขวางใส่ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกกวนประสาทกลางคัน ทั้งที่ช่วงล่างกำลังปวดหนึบด้วยความเงี่ยนกระสัน “เกรี้ยวกราดมาก อยากได้ก็บอกซี้~” ใบลานแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความหื่นกระหายไม่ปิดบัง ใบลานไม่รอช้า จับร่างของพายุพลิกคว่ำให้กดแนบลงกับพื้นดินชื้นแฉะในท่าคลานเข่าโก้งโค้ง อวดสะโพกกลมกลึงที่ลอยเด่นท้าทายสายตา ท่ามกลางบรรยากาศป่ามืดทึบที่อวลไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นคาวโลกีย์ ใบลานทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าซ้อนอยู่ด้านหลัง ซุกใบหน้าหล่อเหลาเข้าหากลุ่มสะโพกอวบอย่างหิวกระหายราวกับสัตว์ป่า สองมือหนาตะปบลงบนแก้มก้นนิ่ม ออกแรงบีบขยำจนเนื้อปลิ้นเป็นรอยนิ้วมือก่อนจะจับแยกออกกว้าง เผยให้เห็นร่องสวาทสีสดที่กำลังขมิบตอดรับลมหนาว ใบลานแลบลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียลงไปบนรอยจีบอย่างบ้าคลั่งและตะกละตะกลาม “แผล้บบ จ๊วบบบ” ปลายลิ้นหนาตวัดรัวสลับกับแทงทะลวงเข้าออกรูแคบอย่างตะบี้ตะบันจนเกิดเสียงดูดดุนและเสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังก้องลั่นป่า พายุสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังบางแอ่นโค้ง สะโพกสั่นระริกตอบรับสัมผัสสยิว ครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านรุนแรงจ
ลับหลังวิศวะ บทที่19+
แสงไฟสีส้มสลัวจากกองไฟหน้าเต็นท์สาดประกายวับวาม ท่ามกลางบรรยากาศการตั้งแคมป์กลางป่าเงียบสงบและมืดสนิท แก๊งตองแปดยังคงนั่งล้อมวงดื่มเหล้าหัวเราะร่ากันอย่างเมามัน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามดึกดื่น โจ้และเพื่อนคนอื่นๆ เริ่มคอพับคออ่อนลากกันเข้าเต๊นนอนทีละคนสองคนจนหมดสภาพ “พายุ…” “อือ” “ไปเพื่อนในป่าหน่อย” “ไม่ไป ไปทำไม กูจะนอน!” “กูกลัวงู” “ปัญญาอ่อน!” ใบลานปลุกพายุขึ้นมากลางดึก เดินเลี่ยงออกจากลานกางเต๊นเงียบๆ ลึกเข้าไปในความมืดสลัวของผืนป่าที่ห่างไกลจากสายตาของคนอื่นจนมั่นใจว่าปลอดคน บรรยากาศรอบตัววังเวงและเงียบงัด มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้เสียดสีกันกราวกับเสียงกระซิบ และแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านเรือนยอดไม้ลงมาสาดกระทบแผ่นดินให้เห็นเงาตะคุ่มของต้นไม้ใหญ่ ท่ามกลางความมืดและกลิ่นอายดิบเถื่อนของผืนป่า ความเงียบงันยิ่งขับเน้นเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ให้ดังชัดเจนขึ้นในความรู้สึก ทันทีที่พ้นรัศมีแสงไฟ แผ่นหลังหนาของพายุถูกดันเข้าแนบชิดติดกับลำต้นไม้ใหญ่เนื้อหยาบที่หยาบกร้านและเย็นเฉียบ ใบลานพุ่งเข้าประชิดตัวในทันที มือหนากำชับเอวสอบของพายุเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี ก่
ลับหลังวิศวะ บทที่18
บรรยากาศยามบ่ายที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่บริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์กลับมาครึกครื้นและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง แต่ออร่ารอบตัวของใบลานและพายุนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงช่วงเวลาที่ผ่านมา ความตึงเครียด ความหงุดหงิด และการเว้นระยะห่างที่เคยสร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเขาก่อนหน้านี้ ถูกโยนทิ้งลงถังขยะไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความแนบชิดสนิทสนมชนิดที่เรียกว่าแทบจะหลอมรวมร่างเป็นคนเดียวกันหลังจากผ่านพ้นค่ำคืนอันยาวนาน ร่างกายที่โหมกระหน่ำด้วยไฟสวาท และเหตุการณ์ระอุเปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากเพื่อนที่แอบแซ่บเป็น…แอบแซ่บพิเศษใส่ไข่ที่กลับมาตัวติดกันแจดูแลเอาใจใส่กันอย่างเปิดเผยมากขึ้น สองร่างที่นั่งเบียดกันบนม้าหินตัวเดียวกัน ไหล่กว้างชนกันจนแทบจะสิงร่างกันรอมร่อ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความคุ้นเคยที่ลึกซึ้งขึ้น ใบลานชอบเอื้อมหยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาเปิดแล้วส่งให้พายุก่อนจะเนียนวางมือพาดไว้ที่พนักพิงหลังของพายุ ปลายนิ้วแกร่งบางครั้งก็จงใจแตะลงบนลาดไหล่อย่างถือวิสาสะ ส่วนพายุก็ไม่ได้หลบหลีกเพียงแต่ยื่นของให้รู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอพฤติกรรมที่กลับมาแนบชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าเดิม ทำให
ลับหลังวิศวะ บทที่17
พายุกระตุกเกร็งสุดขีด ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาเลอะหน้าท้องจนเปรอะเปื้อน ทว่าแก่นกายของใบลานกลับยังคงแข็งแกร่งและพองขยายใหญ่ขึ้นด้วยพิษอารมณ์ดิบเถื่อนใบลานก้มลงประกบจูบดูดดื่มริมฝีปากที่บวมเจ่อของพายุ กลืนกินเสียงครางหวานหู ก่อนจะกระหน่ำซอยสะโพกเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง เพื่อช่วยขับพิษร้ายออกจากร่างกายของอีกฝ่ายแสงสลัวจากหลอดไฟหัวเตียงสาดกระทบหยาดเหงื่อที่พราวระยับเต็มแผ่นอกเปลือยเปล่า เสียงหอบหายใจกระเส่าดังประสานเคล้าคลอไปกับเสียงเนื้อกระทบกันหนักหน่วงก้องไปทั่วห้องปิดทึบใบลานโถมกายเข้าหากระหน่ำซอยท่อนควยร้อนระอุเข้าออกโพรงปากบางอย่างดุเดือดสลับกับการกระแทกนิ้วยาวทั้งสามนิ้วเข้าออกรูรักของพายุไม่ยั้ง อารมณ์ดิบเถื่อนและแรงหึงหวงที่สะสมมาตลอดคืนระเบิดออกมาเป็นจังหวะกระแทกกระทั้นที่รัวเร็วและไร้ความปรานีสวบๆๆๆๆพายุดูดกลืนแก่นกายใหญ่โตอย่างหิวกระหาย ช่วงล่างสะท้านสะเทือนแต่ทำได้เพียงนอนแผ่หลา ขาทั้งสองข้างที่ถูกเชือกเส้นหนาตรึงผูกไว้กับเสาเตียงเกร็งกระตุกสุดขีดจนเส้นเอ็นปูดโปน รูรักตอดรัดแน่นระรัวจนกระทั่งทนพิษความเสียวไม่ไหวจ๊วบบบ!"อื๊อออ อ๊าาาา" พายุกระตุกเกร็งเฮือกใหญ่ ปลด
También te puede gustar
ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)
Melmee4.3K vistasเด็กเลี้ยงของเฮียชัช (Mpreg)
Chenaimei4.8K vistasคู่พันธะอันเลือนลาง(Omegaverse)
Melmee1.7K vistasตั้งใจท้อง
saengram2.3K vistasStay with me my Sugar daddy (พ่อเลี้ยงสุดหล่อ)
แพรสีรุ้ง592 vistasขอโทษครับ แฟนผมเป็นท่านประธาน(ปลาก้างไม่ชอบเด็ก) Mpreg
เดลิล1.3K vistas158...ห้องนี้ผีไม่ดุ
ภัทรธิดา / Cosmos11254787 vistasพรหมลิขิตรักข้ามห้วงกาลเวลา
ซือเหลียนฮวา191 vistas
