INICIAR SESIÓNร่างหนาเดินเซแถดๆ ฝ่าฝูงชนไปยังโซนห้องน้ำด้านหลังร้านที่ค่อนข้างมืด อับชื้น และไร้ผู้คน
ภายในห้องน้ำชายที่มีไฟนีออนกระพริบติดๆ ดับๆ กลิ่นอับเบาๆ ตีเข้าจมูกแต่คนเมาทั้งคู่ที่สติสตังเหลือไม่เท่าเดิมต่างยืนโงนเงนข้างกันที่โถฉี่พลางรูดซิปกางเกง ควักเจ้าโลกของตัวเองออกมา ฉ่าาาา~ "ไอ้เหี้ยเสียงดัง" พายุเอ่ยเสียงยานคางหลังจากไปสูบบุหรี่ก่อนเข้ามาฉี่ข้างๆ ด้วยใบหน้าเรียบสนิท ดวงตาปรือปรอยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่ได้ทำให้ดูหล่อน้อยลงเลย "หึ หึ ก็ของกูใหญ่ ว่าแต่มึงมาตั้งนานแล้วยังไม่ได้เยี่ยวอีกหรือไงหรือว่าเมาจนแอบไปอ้วกมา" ใบลานหัวเราะในลำคออย่างนึกสนุก เอี้ยวหน้ามามองคนข้าง ๆ ตาคู่คมเยิ้มแพรวพราวพลางเหลือบมองช่วงล่างของพายุ "ควาย กูไปสูบบุหรี่" พายุตอบกลับเสียงห้วนผลักใบหน้าคนข้างๆ ออกให้พ้นทาง ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสนิทไร้อารมณ์ ปลดกางเกงลงปล่อยของลับออกมาพ่นสายน้ำอุ่นลงโถเสียงดังซู่ซ่าไม่ต่างกัน "ทำไมต้องยืนชิดปิดจู๋ขนาดนั้น มึงควยเล็กเหรอไอ้พายุ" ใบลานเอ่ยหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงยียวน ใบหน้าคมคายขยับเข้าไปใกล้ร่างข้าง ๆ มากขึ้น พายุที่ยืนอยู่โถข้างๆ หันขวับชูนิ้วกลางให้ใบหน้านิ่งไร้อารมณ์แต่หน้าแดงน้อยๆ ยิ่งถูกใจคนขี้้แกล้งเสียงหัวเราะชอบใจขำออกมาให้ขุ่นเคืองมากขึ้น พรื้ด~ พายุหันหนีท่าทางระมัดระวังไม่เปิดเผยเท่าเพื่อนหน้าหนาที่ยืนโถข้างๆ ใบลานสะบัดของลับไล่หยดน้ำแล้วหันไปมองหน้าพายุ ใบหน้าหล่อได้รูปโครงหน้าเรียวคมชัดมีเส้นผมสีเงินยาวตรงที่รู้มาว่าที่บ้านถือเรื่องการตัดผมแล้วจะเจ็บป่วยแต่การไว้ผมยาวย้อมสีเทาบวกกับร่างสูงสมส่วนกำยำของวัยหนุ่มไม่ทำให้คนหน้านิ่งดูดีน้อยลงได้เลย "น้องแตงกวามาจีบมึงเหรอ?" ใบลานเอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบ พลางเลิกคิ้วมองคนข้างกายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ถามทำไม..มึงชอบเธอเหรอ" พายุตวัดสายตานิ่งมองหางคิ้วคนเมาใบหน้าร้ายๆ ท่าทางกวนตีนกลับมีสเน่ห์เสียจนอดมองไม่ได้ "..ปล่าว" ใบลานไหวไหล่เบาๆ พลางเดินไปล้างมือสะบัดมือไล่หยดน้ำรอบสุดท้าย "ตอแหล มึงชอบคนนมโต" พายุแค่นเสียงหยันในลำคอเดินเซมาล้างมือเช่นกัน "หึหึหึ กูไม่ได้ชอบ มึงอ้ะชอบมั้ย?" ใบลานหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เอี้ยวตัวพิงกำแพงห้องน้ำแล้วหันมาซักไซร้ต่อ "ไม่รู้..ขี้เกียจดูแล" พายุตอบปัดด้วยน้ำเสียงรำคาญ นัยน์ตาคมกริบมองตรงไปข้างหน้าอย่างไม่ใส่ใจ "ถ้าไม่ชอบให้กูได้นะ" ใบลานแสยะยิ้มกวนประสาท ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ขึ้น "ไอ้ใบ!" "มึงไม่คบใครเลยแล้วยังไงเนี่ยชอบชักว่าวเล่นคนเดียวหรือไง" ใบลานยังคงลอยหน้าลอยตาพูดจาชวนหาเรื่องต่อโดยไม่สะทกสะท้านกับท่าทีไม่พอใจของเพื่อนตัวโต ราวกับยิ่งไม่ชอบก็ยิ่งอยากขัดใจ "เสือกเหี้ยไร" พายุหันขวับมามองทันที เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความฉุนเฉียวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เด็กวิศวะเป็นพวกหัวร้อนง่ายพายุก็เป็นเช่นนั้น "หรือมึง..แตกไวก็เลยอายสาว" ใบลานหัวเราะร่วนชอบใจ ยิ่งเห็นอีกฝ่ายคิ้วกระตุกก็ยิ่งได้ใจแกล้งหนักเข้าไปใหญ่ "ไอ้เหี้ยใบลาน!.." พายุสบถลั่นด้วยความเหลืออด ใบหน้าหล่อเหลาตึงเครียดขึ้นจนน่ากลัว "กูถามเพราะห่วงไง" ใบลานแกล้งทำตีหน้าเศร้า แต่แววตากลับพราวระยับด้วยความสนุกสนานการได้เห็นคนหน้านิ่งมีอารมณ์กลายเป็นความพอใจไม่ต่างจากพวกโรคจิต "อย่ามาตอแหลหน้าขี้เสือกอย่างมึงก็แค่ชอบเสือกอยากเอาเรื่องของกูไปล้อเล่น กูรู้สันดานมึงดี อยากรู้เหี้ยอะไร อยากดูใช่ไหมของกูใหญ่เท่าแขนฟาดปากมึงแตกได้ก็แล้วกัน" พายุพ่่นลมหายใจฮึดฮัดด้วยความหัวเสียผลักอกกว้างเต็มแรงอย่างเหลืออดก่อนจะจ้องเขม็งใส่คนกวนประสาท "อู้วว คนขี้อวด~" ใบลานลากเสียงแซวอย่างไม่เกรงกลัวรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเพื่อนสนิท "ไอ้สัส หรือมึงจะเอา!" พายุสวนคว้าคอเสื้อชอปกระชากเข้าหาตัว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความดุดันอย่างคนหมดความอดทน "ทำไมมึงขึ้นกะกูง่ายจัววะ" ใบลานเลิกคิ้วขึ้นสูง แกล้งทำเป็นตกใจระคนขบขันกับอาการของคนตรงหน้า "อารมณ์ขึ้นพูดให้มันดีๆ หน่อยไอ้สัตว์ กับมึงกูอยากให้พวกคู่อริฟาดปากมึงให้ฟันร่วงจะได้ไม่เห่ากวนตีนกูตลอดเวลาแบบนี้" พายุพรั่งพรูความหงุดหงิดออกมาเป็นชุด ใบหน้าหล่อขึ้นสีแดงจัดด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์และอารมณ์กรุ่นโกรธที่พุ่งพล่าน ใบลานเป็นคนเดียวที่ก่อกวนความสงบของตนได้ทุกทีน่าหงุดหงิดแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นเพื่อนกัน "ใครจะอุดปากกูได้ครับคุณชายพายุ มึงก็รู้ว่าปากกูดี" ใบลานยังคงยิ้มยียวนกวนประสาท ชายหนุ่มยักคิ้วหลิ่วตาใส่แบบไม่กลัว "สัส!!" พายุตวาดลั่นอย่างเหลืออด เส้นเลือดข้างขมับปูดโปนด้้วยความฉุนเฉียวจนหน้าดำหน้าแดงหมัดหลุนๆบ้างหนึ่งง้างขึ้นจ่อหน้าคนตรงหน้าอยากจะซัดให้หน้าหันแต่มันไม่ใช่คู่อริ "งั้นเอาแบบนี้มั้ย... มาวัดกัน พวกเรามาชักว่าวแข่งกัน ดูว่าของใครจะแตกทีหลัง" ใบลานแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาสดใสพราวระยับด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เอ่ยท้าทายด้วยท่าทีลอยหน้าลอยตาแบบไม่เกรงกลัวรังสีอำมหิตตรงหน้าพายุโกรธจนไม่รู้จะทำนังไงให้เพื่อนคนนี้เลิกกวนตีนเสียที "ทำไมกูต้อง..." "มึงแตกไวเหรอ? สามวิป้ะ อายกูเหรอ~" ใบลานแกล้งลากเสียงล้อเลียน ยักคิ้วกวนประสาทเพื่อจี้จุดให้อีกฝ่ายฮึดสู้ "ไอ้เหี้ยใบลานแม่ง... เออ ได้! ใครเสร็จก่อนแพ้เป็นหมาขี้เรื้อน!" พายุหมดความอดทน สบถด่าพร้อมรับคำท้าด้วยความเลือดร้อนที่ถูกกระตุ้นจนพุ่งพล่าน "ดีล~" . .แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดนีออนภายในอู่ซ่อมรถขนาดใหญ่ทอดยาวกระทบกับพื้นปูนซีเมนต์เปื้อนคราบน้ำมันเครื่อง กลิ่นอายเฉพาะตัวของสนิมเหล็ก น้ำมันหล่อลื่น และยางรถยนต์ลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นลมหนาวในยามค่ำคืน เป็นกลิ่นแห่งหยาดเหงื่อและความเหน็ดเหนื่อยที่พวกเขาสร้างมันขึ้นมาด้วยสองมือ หลังจากผ่านพ้นวัยเรียนจบและแยกย้ายกันไปเผชิญโลกกว้าง ในที่สุดพายุและใบลานก็ตัดสินใจทำตามความฝันร่วมกันด้วยการลงขันเปิด "อู่ซ่อมรถ" เป็นของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาบ้านหลังเดียวกัน กินนอน ทำงาน และตัวติดกันราวกับปาท่องโก๋มาตลอดไม่เคยห่าง จนกลายเป็นภาพจำแสนคุ้นตาของ "แก๊งตองแปด" ไม่ว่าเพื่อนฝูงจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็จะพบพายุในชุดเลอะคราบน้ำมันกับใบลานที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างกายเสมอ ราวกับว่าโลกใบนี้มีแค่พวกเขาสองคนค่ำคืนนี้ บรรยากาศในอู่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นวงเหล้าขนาดย่อมหลังเลิกงาน ขวดแก้ว แม่โขง โซดา และน้ำแข็งวางเกลื่อนกลาดอยู่บนโต๊ะไม้ตัวยาว เสียงเพลงเบาๆ คลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะครึกครื้นตามประสาเพื่อนฝูงที่ไม่ได้มารวมตัวกันครบแก๊งแบบนี้มานานนับปี ความทรงจำเก่าๆ สมัย
แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งถึงวันเรียนจบ ภาพของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิมในสายตาของเพื่อนกลุ่มแปดคนโจ้ยังคงเป็นหัวหน้าแก๊งผู้ซื่อบื้อที่ไม่เคยล่วงรู้ความจริงเลยแม้แต่น้อย ส่วนคนทั้งมหาวิทยาลัยรู้กันหมดแล้ว แค่ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดความจริงออกมาตรงๆ ว่าพายุและใบลานแอบล้ำเส้นคำว่าเพื่อนไปไกลโขแล้วแสงแดดบ่ายสาดส่องสะท้อนผ่านหน้าต่างกระจกใสของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ว่าจะหลบไปซ่อนตัวที่มุมลับตาคนในห้องสมุด หรือหลีกหนีผู้คนไปตามซอกตึก เสียงกระซิบกระซาบและสายตาจากรอบข้างมักจะจับจ้องมาที่พายุและใบลานอยู่เสมอ ข่าวลือหนาหูในหมู่นักศึกษาหญิงและรุ่นน้องปีล่างๆ ต่างลือกันปากต่อปากอย่างสนุกปากว่าสองหนุ่มคู่ซี้คู่นี้แอบแซ่บกันลับหลัง แต่สำหรับ "แก๊งตองแปด" ที่ตัวติดกันหนึบหนับสนิทสนมมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ความจริงข้อนี้กลับถูกกั้นเอาไว้ด้วยเกราะกำบังที่หนาเตอะ นั่นคือความ "ซื่อบื้อระดับบรม" ของผองเพื่อนที่ปักใจเชื่อฝังหัวอย่างสนิทใจว่าทั้งคู่เป็น "ชายแท้" ร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีทางเบี่ยงเบนบรรยากาศเดิมๆ ย้ายมาอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ตัวเดิม จุดรวมพลประจำแก๊งที่พวกมันชอบมาสิงสถิต พายุและใบลานนั่งเ
“เอาลิ้นป้ะ” “ไอ้ใบถ้ามึงกวนตีนกูจะไม่ให้เย็ด!” พายุตวัดสายตาขุ่นขวางใส่ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกกวนประสาทกลางคัน ทั้งที่ช่วงล่างกำลังปวดหนึบด้วยความเงี่ยนกระสัน “เกรี้ยวกราดมาก อยากได้ก็บอกซี้~” ใบลานแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความหื่นกระหายไม่ปิดบัง ใบลานไม่รอช้า จับร่างของพายุพลิกคว่ำให้กดแนบลงกับพื้นดินชื้นแฉะในท่าคลานเข่าโก้งโค้ง อวดสะโพกกลมกลึงที่ลอยเด่นท้าทายสายตา ท่ามกลางบรรยากาศป่ามืดทึบที่อวลไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นคาวโลกีย์ ใบลานทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าซ้อนอยู่ด้านหลัง ซุกใบหน้าหล่อเหลาเข้าหากลุ่มสะโพกอวบอย่างหิวกระหายราวกับสัตว์ป่า สองมือหนาตะปบลงบนแก้มก้นนิ่ม ออกแรงบีบขยำจนเนื้อปลิ้นเป็นรอยนิ้วมือก่อนจะจับแยกออกกว้าง เผยให้เห็นร่องสวาทสีสดที่กำลังขมิบตอดรับลมหนาว ใบลานแลบลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียลงไปบนรอยจีบอย่างบ้าคลั่งและตะกละตะกลาม “แผล้บบ จ๊วบบบ” ปลายลิ้นหนาตวัดรัวสลับกับแทงทะลวงเข้าออกรูแคบอย่างตะบี้ตะบันจนเกิดเสียงดูดดุนและเสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังก้องลั่นป่า พายุสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังบางแอ่นโค้ง สะโพกสั่นระริกตอบรับสัมผัสสยิว ครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านรุนแรงจ
แสงไฟสีส้มสลัวจากกองไฟหน้าเต็นท์สาดประกายวับวาม ท่ามกลางบรรยากาศการตั้งแคมป์กลางป่าเงียบสงบและมืดสนิท แก๊งตองแปดยังคงนั่งล้อมวงดื่มเหล้าหัวเราะร่ากันอย่างเมามัน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามดึกดื่น โจ้และเพื่อนคนอื่นๆ เริ่มคอพับคออ่อนลากกันเข้าเต๊นนอนทีละคนสองคนจนหมดสภาพ “พายุ…” “อือ” “ไปเพื่อนในป่าหน่อย” “ไม่ไป ไปทำไม กูจะนอน!” “กูกลัวงู” “ปัญญาอ่อน!” ใบลานปลุกพายุขึ้นมากลางดึก เดินเลี่ยงออกจากลานกางเต๊นเงียบๆ ลึกเข้าไปในความมืดสลัวของผืนป่าที่ห่างไกลจากสายตาของคนอื่นจนมั่นใจว่าปลอดคน บรรยากาศรอบตัววังเวงและเงียบงัด มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้เสียดสีกันกราวกับเสียงกระซิบ และแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านเรือนยอดไม้ลงมาสาดกระทบแผ่นดินให้เห็นเงาตะคุ่มของต้นไม้ใหญ่ ท่ามกลางความมืดและกลิ่นอายดิบเถื่อนของผืนป่า ความเงียบงันยิ่งขับเน้นเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ให้ดังชัดเจนขึ้นในความรู้สึก ทันทีที่พ้นรัศมีแสงไฟ แผ่นหลังหนาของพายุถูกดันเข้าแนบชิดติดกับลำต้นไม้ใหญ่เนื้อหยาบที่หยาบกร้านและเย็นเฉียบ ใบลานพุ่งเข้าประชิดตัวในทันที มือหนากำชับเอวสอบของพายุเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี ก่
บรรยากาศยามบ่ายที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่บริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์กลับมาครึกครื้นและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง แต่ออร่ารอบตัวของใบลานและพายุนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงช่วงเวลาที่ผ่านมา ความตึงเครียด ความหงุดหงิด และการเว้นระยะห่างที่เคยสร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเขาก่อนหน้านี้ ถูกโยนทิ้งลงถังขยะไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความแนบชิดสนิทสนมชนิดที่เรียกว่าแทบจะหลอมรวมร่างเป็นคนเดียวกันหลังจากผ่านพ้นค่ำคืนอันยาวนาน ร่างกายที่โหมกระหน่ำด้วยไฟสวาท และเหตุการณ์ระอุเปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากเพื่อนที่แอบแซ่บเป็น…แอบแซ่บพิเศษใส่ไข่ที่กลับมาตัวติดกันแจดูแลเอาใจใส่กันอย่างเปิดเผยมากขึ้น สองร่างที่นั่งเบียดกันบนม้าหินตัวเดียวกัน ไหล่กว้างชนกันจนแทบจะสิงร่างกันรอมร่อ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความคุ้นเคยที่ลึกซึ้งขึ้น ใบลานชอบเอื้อมหยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาเปิดแล้วส่งให้พายุก่อนจะเนียนวางมือพาดไว้ที่พนักพิงหลังของพายุ ปลายนิ้วแกร่งบางครั้งก็จงใจแตะลงบนลาดไหล่อย่างถือวิสาสะ ส่วนพายุก็ไม่ได้หลบหลีกเพียงแต่ยื่นของให้รู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอพฤติกรรมที่กลับมาแนบชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าเดิม ทำให
พายุกระตุกเกร็งสุดขีด ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาเลอะหน้าท้องจนเปรอะเปื้อน ทว่าแก่นกายของใบลานกลับยังคงแข็งแกร่งและพองขยายใหญ่ขึ้นด้วยพิษอารมณ์ดิบเถื่อนใบลานก้มลงประกบจูบดูดดื่มริมฝีปากที่บวมเจ่อของพายุ กลืนกินเสียงครางหวานหู ก่อนจะกระหน่ำซอยสะโพกเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง เพื่อช่วยขับพิษร้ายออกจากร่างกายของอีกฝ่ายแสงสลัวจากหลอดไฟหัวเตียงสาดกระทบหยาดเหงื่อที่พราวระยับเต็มแผ่นอกเปลือยเปล่า เสียงหอบหายใจกระเส่าดังประสานเคล้าคลอไปกับเสียงเนื้อกระทบกันหนักหน่วงก้องไปทั่วห้องปิดทึบใบลานโถมกายเข้าหากระหน่ำซอยท่อนควยร้อนระอุเข้าออกโพรงปากบางอย่างดุเดือดสลับกับการกระแทกนิ้วยาวทั้งสามนิ้วเข้าออกรูรักของพายุไม่ยั้ง อารมณ์ดิบเถื่อนและแรงหึงหวงที่สะสมมาตลอดคืนระเบิดออกมาเป็นจังหวะกระแทกกระทั้นที่รัวเร็วและไร้ความปรานีสวบๆๆๆๆพายุดูดกลืนแก่นกายใหญ่โตอย่างหิวกระหาย ช่วงล่างสะท้านสะเทือนแต่ทำได้เพียงนอนแผ่หลา ขาทั้งสองข้างที่ถูกเชือกเส้นหนาตรึงผูกไว้กับเสาเตียงเกร็งกระตุกสุดขีดจนเส้นเอ็นปูดโปน รูรักตอดรัดแน่นระรัวจนกระทั่งทนพิษความเสียวไม่ไหวจ๊วบบบ!"อื๊อออ อ๊าาาา" พายุกระตุกเกร็งเฮือกใหญ่ ปลด







