Home / รักโบราณ / ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ / ตอนที่ 26 บังเอิญสงสัย 1

Share

ตอนที่ 26 บังเอิญสงสัย 1

last update Last Updated: 2025-07-02 18:39:35
“ลุงซุนเต๋อ ข้าจะหลับแล้วนะ เมื่อไหร่จะเสร็จสักที”

เสียงเล็กๆ ของเด็กชายตัวเล็กนั่งแกว่งขาบนเก้าอี้ไม้ตัวเตี้ย มือเล็กกำขนมถังหูลู่แน่น ดวงตากลมโตฉายแววเบื่อหน่าย ถามบ่าวคนสนิทผู้ดูแลร้านสมุนไพรให้ท่านแม่

“องค์ชายน้อย ท่านก็ทานขนมรอไปก่อนสิขอรับ” ซุนเต๋อหัวเราะเบาๆ ขณะกำลังง่วนอยู่กับการบดสมุนไพรอยู่หลังร้าน

“ไม่เอา ข้าจะเอาไปฝากท่านแม่ ถ้าลุงซุนเต๋อไม่เสร็จสักที ข้าจะไปช่วยป้าๆ ขายของหน้าร้านแล้วนะ ฝากถุงหูลู่ไว้นี่ก่อน” เด็กชายเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดีก่อนจะวางขนมโปรดไว้ รีบเดินออกไปช่วยขายของหน้าร้าน

บรรยากาศยามเช้าที่ยุ่งวุ่นวายที่ในร้านสมุนไพร สาวใช้ในร้านกำลังพากันขะมักเขม้นจัดเรียงห่อสมุนไพรลงบนชั้นไม้เรียบง่าย ขณะที่เด็กชายตัวเล็กเดินออกมานั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ ใบหน้ากลมมนของเขาเต็มไปด้วยความตั้งใจ มือเล็กนับเงินได้อย่างคล่องแคล่วราวกับเป็นพ่อค้า

“คุณชายน้อย สมุนไพรนี่ราคาเท่าใดรึ” หญิงชราผู้หนึ่งเอ่ยถาม

หลงจิ่นอวิ๋นเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตเป็นประกายพลางยิ้มกว้าง “ห่อละห้าตำลึงขอรับท่านยาย แต่ถ้าท่านซื้อสามห่อ ข้าคิดให้เพียงสิบสามตำลึง”

หญิงชราหัวเราะเบาๆ “เจ้านี่ฉลาดนัก เอาสามห่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Virat Ponrit
อย่าแล้วหาผัวใหม่ค่ะน้อง
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ   ตอนที่ 263 เส้นทางเสบียงที่หายไป

    ท่ามกลางหิมะที่เริ่มจับตัวหนาขึ้นอย่างเชื่องช้า ลานค่ายพักทัพกลับเงียบงันผิดวิสัย ความเงียบนั้นไม่ใช่ความสงบ หากเป็นความเงียบแบบเดียวกับก่อนคมดาบจะฟาดฟันความเงียบที่คนผ่านศึกมาโชกโชนอย่างหลงเจิ้งหยางไม่เคยไว้วางใจเขาก้าวไปหยุดที่กองกระสอบข้าวซึ่งยึดมาได้จากโรงเตี้ยมในเมือง มือหนาล้วงลงไปในกระสอบ หยิบเมล็ดข้าวขึ้นมาปล่อยให้ไหลผ่านนิ้วช้า ๆ เมล็ดข้าวขาวสะอาด แห้งสนิท ลื่นมือ ไร้กลิ่นอับชื้นแม้แต่น้อย“ข้าวพวกนี้…” หลงเจิ้งหยางเอ่ยเสียงต่ำเยือกเย็น “ใหม่เกินกว่าจะเป็นเสบียงสำรองยามขัดสนอย่างที่หูเฉิงอ้าง”เขาหยุดนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนเอ่ยต่ออย่างเย็นเยียบ “ปริมาณเท่านี้... ต่อให้ประหยัด ก็เลี้ยงทหารได้ไม่ถึงสิบวัน” หานเจี้ยนรองแม่ทัพคู่กายขมวดคิ้วจนเป็นปมสีหน้าเคร่งเครียด ใบหน้าคร่ำเครียดกว่าที่เคยเป็น “พ่ะย่ะค่ะท่านแม่ทัพ... ทว่าเสบียงหลวงชุดหลักจากวังหลวง กลับเงียบหายไปนานถึงห้าวันแล้ว… ตามกำหนดการควรมาถึงตั้งแต่ห้าวันก่อนแล้ว นี่ราวกับระเหยกลายเป็นไอท่ามกลางพายุหิมะ”หลงเจิ้งหยางไม่ตอบ เขาเพียงสะบัดมือให้ทหารรอบข้างถอยออก ก่อนเดินตรงเข้าสู่กระโจมบัญชาการ แสงตะเกียงส่องให้เงาร่างสูง

  • ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ   ตอนที่ 262 กระชากหน้ากากวิหคเพลิง

    เช้าวันรุ่งขึ้น หูเฉิงเดินทางมาที่ค่ายพักทัพด้วยใบหน้าแสยะยิ้มแกมดูแคลน ที่พยายามปกปิดไว้ เขาตั้งใจจะมาดูภาพกองทัพที่ใกล้พินาศ ทหารที่นอนซมด้วยความอดอยาก และเสียงคร่ำครวญของทหารที่หมดแรงสู้ หลงเจิ้งหยางที่ต้องก้มหัวขอร้องเขาประดุจขอทาน เขาจะใช้โอกาสนี้เห็นอกเห็นใจและถ่วงเวลาต่อไปทว่าเมื่อก้าวเข้าสู่เขตค่าย... หูเฉิงกลับต้องยืนตะลึงจนพัดในมือแทบหล่นภาพที่เห็นไม่ใช่กองทัพที่ใกล้ตาย แต่เป็นเหล่านักรบที่กำลังฝึกซ้อมอาวุธด้วยพละกำลังมหาศาล เสียงโห่ร้องก้องกังวานไปทั่วค่ายใบหน้าของทหารแต่ละนายดูอิ่มเอิบ ผิวพรรณมีเลือดฝาดจากการพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวหุงใหม่และเนื้อย่างลอยมาจากโรงครัวในค่าย จนหูเฉิงแทบไม่อยากเชื่อสายตา‘นี่มัน... เป็นไปได้อย่างไร’ หูเฉิงพึมพำ ตัวสั่นเทาด้วยความสับสน‘ข้าส่งไปเพียงข้าวฟ่างเน่าไม่กี่กระสอบ พวกมันควรจะนอนรอความตายมิใช่หรือ’ หลงเจิ้งหยางเดินออกมาจากกระโจมที่พักด้วยท่าทางสง่างาม แววตาคมปลาบดุจพยัคฆ์จ้องตรงมาที่เจ้าเมืองหูเฉิงที่กำลังยืนหน้าซีดเผือด“ท่านหู มาแต่เช้าเชียวหรือ” หลงเจิ้งหยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยแรงกดดัน หูเฉิงรีบป

  • ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ   ตอนที่ 261 เล่ห์กลเหลียนเฉิง

    ภายในกระโจมพักทัพอันหนาวเหน็บ แสงเทียนวูบไหวสะท้อนเงาของหลงเจิ้งหยางที่พาดผ่านผนังผ้าใบราวกับอสูรยืนเด่นกลางหิมะ หูเฉิงเดินเข้ามาพร้อมกับขบวนผู้ติดตามที่แบกข้าวฟ่างมาสามกระสอบ เขาคุกเข่าลงอย่างแรงจนหิมะฟุ้งกระจาย แล้วไอโขลกขลักอย่างผู้ทุกข์ยาก “ท่านแม่ทัพ...ข้าน้อยนำเสบียงมาสมทบเพิ่มพ่ะย่ะค่ะ” เสียงนั้นสั่นพร่า มือหนึ่งกำผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา“ใจข้าน้อยแทบขาดที่เห็นทหารต้องทนหิว เหลียนเฉิงยามนี้ขัดสนยิ่งนัก แม้แต่ข้าน้อยเองก็ลดอาหารเหลือเพียงมื้อเดียว…”หลงเจิ้งหยางนิ่งมิได้ขยับ เพียงทอดสายตามองนิ้วมืออวบอ้วนที่กำผ้าเช็ดหน้าแน่น กลิ่นเครื่องเทศชั้นดีลอยกรุ่นออกมาจากอาภรณ์ขุนนางไหมราคาแพง กลิ่นที่ไม่ควรอยู่บนร่างของผู้ที่อดอยากมานาน “เจ้าเมืองหู ช่างมีความลำบากที่น่าเลื่อมใสนัก” เขาเอ่ยเสียงเรียบ “ข้าต้องขอบคุณแทนทหารทั้งกอง บุญคุณครั้งนี้… ข้าจะตอบแทนให้สาสมในเร็ววัน” แม้ท่านแม่ทัพจะเอ่ยราบเรียบ ทว่าซูเหวินที่ยืนด้านข้างกลับสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่แผ่ออกมา รับรู้ได้ทันทีว่า คำว่า ตอบแทน นั้นเย็นยิ่งกว่าลมหนาวหูเฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกเย็นสันหลังวาบ ก่อนรีบก้มศีรษะต่ำกว่าเดิม แล้วพ

  • ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ    ตอนที่ 260 อำนาจอาญาสิทธิ์

    เสียงกรีดร้องสั้น ๆ ดับลงท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของพายุหิมะที่ยังโหมกระหน่ำ หน่วยเงาพยัคฆ์ ทะยานลงมาจากยอดผาประดุจภูตพรายที่ก้าวออกมาจากม่านหิมะ หัวหน้าหน่วยลงมาด้วยใบหน้าที่มีคราบเลือดกระเซ็นเปื้อน เขาคุกเข่าลงต่อหน้าหลงเจิ้งหยางพลางยื่นวัตถุสำคัญให้ท่ามกลางม่านควันสลัว“ท่านแม่ทัพ... คนบนนั้นไม่ใช่ทหารชิงโจว หรือกลุ่มโจรชายแดนพ่ะย่ะค่ะ”หลงเจิ้งหยางรับวัตถุชิ้นแรกมา มันคือ ป้ายหยกดำสลักลายวิหคเพลิง ของกองกำลังหน่วยเขี้ยวอัคคีที่ขึ้นตรงต่อกรมอาญาในวังหลวง แววตาของเขาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เย็นเยียบลงจนน่าขนลุก ทว่าสิ่งที่ทำให้มือของเขาสั่นสะท้านกลับเป็นวัตถุชิ้นที่สอง... ลูกธนูเหล็กกล้า ที่หน่วยเงาพยัคฆ์ยึดมาจากซากศพเบื้องบนเขาพลิกโคนธนูขึ้นดูช้า ๆ แสงไฟจากสัมภาระที่ยังมอดไหม้สะท้อนให้เห็นรอยประทับเล็ก ๆ ที่สลักลงในเนื้อเหล็กอย่างประณีต... รอยตราโรงหล่อหลวงอาวุธที่มีอานุภาพทะลุทะลวงเกราะชั้นดีเช่นนี้ มีเพียงองครักษ์หรือกองกำลังพิเศษที่ได้รับงบอนุญาตจากราชสำนักเท่านั้นที่จะมีไว้ในครอบครองหลงเจิ้งหยางไม่เอ่ยคำใดออกมา เขาเพียงแต่กำลูกธนูและป้ายหยกนั้นไว้ในฝ่ามือ

  • ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ   ตอนที่ 259 กรงขังช่องเขาเสวียนหลิง

    ลมเหนือพัดกระหน่ำประดุจใบมีดโกน หิมะที่ควรเริ่มละลายตามวสันตฤดู กลับทับถมหนาจนเส้นทางเดินทัพกลายเป็นทะเลสีขาวไร้ทิศ ขบวนทัพหลวงเคลื่อนผ่านช่องเขาเสวียนหลิงอย่างเชื่องช้า ม้าศึกพ่นลมหายใจเป็นไอขาวเป็นสาย กีบเท้าจมลึกลงในหิมะเย็นเยียบทุกย่างก้าว เสียงเกราะกระทบกันแผ่วเบาราวกับกองทัพเกรียงไกรกำลังถูกผืนแผ่นดินสูบกินอย่างเงียบงัน ชายแดนชิงโจวในยามนี้มิใช่เพียงสมรภูมิ แต่มันคือสุสานสีขาวที่พร้อมจะฝังกลบทุกชีวิตไว้ภายใต้ความหนาวเหน็บหลงเจิ้งหยาง ประทับบนหลังม้าศึกสีดำทมิฬ เกราะเงินของเขาถูกปกคลุมด้วยฝ้าหิมะจนหม่นแสง ใบหน้าที่เคยอ่อนโยนยามอยู่ต่อหน้าพระชายา บัดนี้เหลือเพียงความเคร่งขรึมและแววตาคมปลาบดุจศัสตรา เขาชูมือขึ้นเป็นสัญญาณหยุดทัพอย่างกะทันหัน พร้อมกระชับบังเหียนม้าที่สั่นเทาด้วยสัญชาตญาณรองแม่ทัพหานเจี้ยน เร่งม้าเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “รายงานท่านแม่ทัพ... ขบวนเสบียงที่ควรสมทบปากช่องเขายังไร้ร่องรอย แม้แต่หน่วยสอดแนมที่ส่งไปล่วงหน้า... ป่านนี้ก็ยังไม่มีใครกลับมาส่งข่าวพ่ะย่ะค่ะ”หลงเจิ้งหยางกวาดสายตามองยอดเขาที่ขนาบข้าง ธงทัพที่ปักนำทางล้มระเนระนาด บางต้นถูกหิมะกลบจนมิด “เ

  • ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ   ตอนที่ 258 ความลับใต้หมึกหอมจันทรา

    “แต่ข้ารังเกียจคนที่ คิดว่าตนฉลาดกว่าคุณธรรม” คำพูดนั้นประหนึ่งค้อนหนักทุบลงกลางอกของเซียวอวี่“เจ้าฝ่าฝืนกฎสถานศึกษา ทุจริตการรับโทษ ใช้ผู้อื่นคัดคัมภีร์แทน หมิ่นเกียรติอาจารย์ ซ่อนถ้อยคำอวดอำนาจไว้ในคัมภีร์ที่อ้างว่าเป็นการสำนึกผิด”เหยียนโป๋ซื่อหยุดเล็กน้อย สายตาคมกริบกวาดผ่านทั้งห้อง ก่อนจะกล่าวช้า ๆ ทีละถ้อย“หากข้ายังปล่อยเจ้าไว้… วันหน้าเจ้าจะคัดราชโองการ ด้วยมือผู้อื่นกระมัง”เสียงดูดลมหายใจดังขึ้นรอบห้อง องค์หญิงซือฮวานั่งนิ่งพยายามข่มพระทัยที่สั่นรัว ริมฝีปากซีดขาว นางรู้ดี คำพูดนี้ มิได้แทงเซียวอวี่เพียงผู้เดียว“โทษของเจ้าคือ กักบริเวณที่ หอสำนึกตน กุยซ่านเก๋อ เป็นเวลาสามวันสามคืน ห้ามใครเข้าเยี่ยม และให้คัดคัมภีร์บทเดิมนี้ใหม่ด้วยมือตนเองให้เสร็จสิ้นสองร้อยจบ หากไม่เสร็จ...ก็ไม่ต้องก้าวเท้าออกจากหอนั้น”เซียวอวี่ตัวสั่น ร้องไห้จนหมดสภาพคุณชายผู้ผยอง“ส่วนเรื่องถุงเครื่องหอมจากฝ่ายใน…” เหยียนโป๋ซื่อเหลือบมองไปยังทิศที่องค์หญิงประทับอยู่ เขาหลับตาลงชั่วอึดใจ ราวกับชั่งน้ำหนักบางสิ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้งอย่างเด็ดขาด รู้ดีว่าการทำเช่นนี้จะนำภัยมาสู่ตน “องค์หญิง... แม้กระห

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status