LOGINShare
บทที่ 163
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 894
ทันทีที่ท่านหมอประจำจวนกล่าวจบ ภายในห้องก็พลันเงียบสงัดฝ่ามือของเสิ่นซื่อที่โอบกอดจี้หานอีไว้สั่นไหวเล็กน้อยแทบสังเกตไม่เห็นแม้เขาจะไม่ได้เฝ้ารอเด็กคนนี้ด้วยความร้อนใจอันใด แต่ขณะได้ยินว่าจี้หานอีตั้งครรภ์ลูกของพวกตนทั้งสองคน ในใจก็ยังคงปรากฏความรู้สึกยากอธิบายโดยไม่รู้ตัวเพียงนึกว่าเด็กในท้องคือลูกของเขากับจี้หานอี ความรู้สึกดังกล่าวก็ถาโถมเข้ามาประหนึ่งคลื่นยักษ์ซัดภูผายามนี้เขาถึงเพิ่งเข้าใจว่า ตนเองก็เฝ้ารอการมาถึงของลูกน้อยเช่นกันสีหน้าของเสิ่นซื่อยังคงสงบนิ่ง ขณะขมวดคิ้วถามท่านหมอประจำจวน “มีโอกาสตรวจผิดหรือไม่?”ท่านหมอประจำจวนรีบตอบ “ข้าน้อยไม่มีทางตรวจชีพจรมงคลผิดแน่นอนขอรับ”เสิ่นซื่อสูดลมหายใจลึก ก่อนถามต่อ “แล้วร่างกายของนางเล่า? เมื่อใดถึงจะฟื้น?”ท่านหมอประจำจวนครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วตอบว่า “การที่ฮูหยินหมดสติในครั้งนี้ เกิดจากความเหนื่อยล้าสิ้นเปลืองกำลังมากเกินไป ประกอบกับกำลังตั้งครรภ์ ลมปราณและโลหิตจึงไหลลงสู่เบื้องล่าง ส่งผลให้ครรภ์ไม่มั่นคงเล็กน้อย ขอเพียงพักผ่อนให้ดีและกินยาสงบจิตบำรุงครรภ์สักหลายเทียบ ร่างกายก็จะฟื้นตัวขึ้นเองขอรับ”“ส่วนเมื่อใดจะฟื้นนั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 893
จี้หานอีมองตามแผ่นหลังของเสิ่นฉางหลิง เมื่อเห็นเขาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ภายในใจก็รู้สึกขมขื่นยิ่งนางไม่ได้รั้งอยู่ในป่าท้อนานนัก ก่อนค่อย ๆ เดินไปทางโรงครัวความจริงตั้งแต่ตื่นขึ้นมาเช้าวันนี้ จี้หานอีก็รู้สึกวิงเวียนและมึนศีรษะเล็กน้อยเมื่อสองวันก่อนตอนตื่นนอนช่วงเช้า นางก็มีอาการเช่นนี้แล้ว จี้หานอีคิดว่าคงเป็นเพราะช่วงนี้ตนวุ่นวายเกินไปจึงไม่ได้ใส่ใจ เพียงแต่ยามนี้กลับเริ่มรู้สึกคลื่นไส้และใจสั่น แต่นางก็ยังต้องไปตรวจตราโรงครัวด้วยตนเอง งานมงคลครั้งใหญ่เช่นนี้จะปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้วันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันมงคลสมรสของเสิ่นฉางหลิง ขณะจี้หานอีนั่งรับรองแขกเหรื่ออยู่ในโถงบุปผา แผ่นหลังของนางกลับมีเหงื่อเย็นผุดซึมขึ้นมาชั้นหนึ่ง กระทั่งผู้คนข้างกายสนทนาด้วย นางก็แทบรับมือไม่ไหวคนเหล่านั้นต่างกล่าวว่าจี้หานอีช่างเก่งกาจยิ่ง เพิ่งแต่งเข้ามาเป็นสะใภ้ใหม่แท้ ๆ แต่กลับสามารถจัดงานเลี้ยงใหญ่โตได้หลายต่อหลายครั้งโดยไม่มีข้อผิดพลาด มิน่าเล่าฮูหยินผู้เฒ่าจึงมักชื่นชมอยู่เสมอ นับว่าเป็นคนที่มีความสามารถอย่างแท้จริงใบหน้าของจี้หานอีประดับด้วยรอยยิ้มอันสดใส น้ำเสียงขณะสนทนาก็ยังคงอ่อนโ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 892
อีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงวันมงคลสมรสของเสิ่นฉางหลิงแล้วช่วงเช้าของวันนี้ จี้หานอีนั่งตรวจดูเทียบเชิญที่คนเฝ้าประตูนำมาส่งอยู่ภายในห้อง คิดไม่ถึงว่าจะเห็นเทียบเชิญจากจวนสกุลเซี่ยฉบับหนึ่งจี้หานอีประหลาดใจเล็กน้อย จึงหยิบออกมาพิจารณาโดยละเอียด ปรากฏว่าเป็นเทียบเชิญงานมงคลระหว่างเซี่ยอวี้เหิงกับหลี่หมิงโหรว โดยกำหนดวันแต่งไว้หลังพิธีมงคลสมรสของเสิ่นฉางหลิงเพียงหนึ่งวันเท่านั้นจี้หานอีอดนึกถึงหน้าท้องที่นูนออกมาเล็กน้อยของหลี่หมิงโหรวในวันนั้นไม่ได้หรงชุนอดกล่าวไม่ได้ว่า “คนสกุลเซี่ยยังมีหน้าส่งเทียบเชิญเช่นนี้มาอีกหรือเจ้าคะ”จี้หานอีพิจารณาลายมือบนเทียบเชิญ ลายมือนั้นอ่อนช้อยงดงาม ชัดเจนว่าเป็นลายมือสตรี หลี่หมิงโหรวคงตั้งใจส่งมาให้นางดูเป็นแน่สกุลเซี่ยคงไม่โง่เขลาถึงขั้นส่งเทียบเชิญมายั่วยุนางเช่นนี้จี้หานอีรู้สึกขบขัน นางเลิกสนใจเรื่องราวทางฝั่งสกุลเซี่ยนานแล้วนางสั่งให้สาวใช้นำเทียบเชิญไปทิ้ง ก่อนหันไปคลี่ยิ้มให้หรงชุนพลางกล่าว “ไม่ว่าอย่างไร คนทั้งสองก็นับว่าเหมาะสมกันดี เจ้าว่าหรือไม่?”หรงชุนชะงักงันเล็กน้อย ก่อนเข้าใจความหมายในคำพูดของจี้หานอีอย่างรวดเร็ว นับว่าคนทั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 891
เดิมทีเสิ่นฉางชินนับว่าไม่ใช่คนเลวร้าย อย่างน้อยเขาก็เที่ยงตรง เพียงแต่มักให้ความสำคัญกับเรื่องในราชสำนักมากเกินไป ไม่เคยใส่ใจเรื่องราวในเรือนหลัง สตรีสำหรับเขาแล้วก็ดูคล้ายไม่มีความสำคัญอันใดวันที่ห้าของปีใหม่ จี้หานอีกลับไปเยี่ยมท่านแม่พร้อมเสิ่นซื่อยามนี้สีหน้าของท่านแม่ดูดีขึ้นมาก หลังเห็นจี้หานอีก็ดีใจยิ่ง นางจับมือบุตรสาวพูดคุยอยู่นานท่านแม่บอกว่าเรือนแห่งนี้ดีอยู่หรอก เพียงแต่อาศัยอยู่ตามลำพังมักรู้สึกเหงา ก่อนหน้านี้จึงกลับไปจวนสกุลกู้เป็นประจำ แต่บัดนี้นางก็ไม่ค่อยได้กลับไปแล้ว เพราะป้าสะใภ้ใหญ่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเมื่อจี้หานอีเห็นว่าในที่สุดท่านแม่ก็เข้าใจนางขึ้นมาบ้าง ไม่ได้เขียนจดหมายมาพร่ำบอกว่าอย่างไรก็เป็นคนครอบครัวเดียวกันอีก ในใจจึงรู้สึกปลาบปลื้มยิ่งนักนางกู้กุมมือจี้หานอีแน่น ถอนหายใจพลางกล่าว “บัดนี้แม่เข้าใจแล้ว คนเรามีวาสนาต่างกัน ต่อจากนี้แม่จะใส่ใจเพียงเจ้าเท่านั้น”“ป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าเอาแต่พูดว่าหว่านอวิ๋นอยู่ที่จวนหรงกั๋วกงสุขสบาย แต่หากนางสุขสบายจริง แล้วคุณชายรองสกุลไป๋เคยไปเยี่ยมนางบ้างหรือไม่?”“แต่นางก็ยังฝืนทำหน้าใหญ่ใจโต สิ่งของที่ซื้อหามา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 890
ผู้คนในห้องสนทนากันต่ออีกครู่หนึ่ง จี้หานอีรู้สึกวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย จึงออกมาสูดอากาศด้านนอก แต่กลับเห็นซุนเป่าฉยงยืนอยู่ริมระเบียงเมื่อครู่คนด้านในให้ซุนเป่าฉยงกลับไปพักผ่อนที่เรือน คิดไม่ถึงว่านางจะยืนอยู่ตรงนี้มาโดยตลอดเมื่อซุนเป่าฉยงเห็นจี้หานอีเดินออกมา ก็ยิ้มพลางเรียกนางว่า “ท่านอาสะใภ้ห้า”จี้หานอีมองหิมะด้านนอก ก่อนส่งเสียงรับคำเบา ๆซุนเป่าฉยงไม่ได้พูดคำใดนางมองหิมะขาวโปรยปรายกลางม่านราตรี รู้ดีว่าสถานการณ์ของตนในเวลานี้ก็ไม่ต่างจากภาพตรงหน้า แม้ตัวจะอยู่ในสกุลเสิ่น แต่กลับถูกกีดกันจากคนในตระกูล ผู้คนภายในห้องทางด้านหลังอาจกำลังหารือกันว่าจะรับมือและระวังนางอย่างไร ส่วนเบื้องหน้าก็เป็นไทเฮาที่ทรงบีบคั้นเข้ามาทีละก้าว โดยใช้สายสัมพันธ์และสายเลือดมาข่มขู่นางนางเข้าใจดีว่าอาศัยเพียงเล่ห์กลของไทเฮาย่อมไม่อาจโค่นล้มตระกูลขุนนางเก่าแก่นับร้อยปีเช่นสกุลเสิ่นได้สำเร็จ หากต่อสู้กันไปมา สุดท้ายก็มีแต่จะบอบช้ำทั้งสองฝ่ายนางไม่อยากให้ทั้งสองฝ่ายห้ำหั่นกัน สิ่งที่ทำอยู่เวลานี้ก็เพียงต้องการตบตาไทเฮาเท่านั้นเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลังอีกครั้ง เป็นเสิ่นหยวนฮั่นเดินออกมาเม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 889
ความเคลื่อนไหวหลังม่านกั้นเตียงดำเนินต่อไปถึงกลางดึกจึงค่อยสงบลงพรุ่งนี้เป็นวันหยุดราชการ ตามปกติเสิ่นซื่อมักปล่อยตัวตามสบาย ยิ่งจี้หานอีเป็นฝ่ายรุกเช่นนี้ เขาย่อมต้องออกแรงให้มากหน่อยสุดท้าย จี้หานอีก็เหนื่อยล้าจนร่างแทบสลาย ได้แต่ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเสิ่นซื่อ กระนั้นก็ยังคงพะวงถึงเรื่องที่พูดคุยกันก่อนหน้านี้ จึงถามว่า “ท่านพี่จะยอมให้ท่านหมอตรวจดูหรือไม่เจ้าคะ?”บุรุษที่อิ่มเอมสมใจย่อมพูดคุยง่ายไม่ว่าเรื่องใด เมื่อเสิ่นซื่อรับคำในลำคอด้วยเสียงแหบพร่าชวนให้ใจสั่น จี้หานอีจึงพอใจ คิดลุกขึ้นไปอาบน้ำเสิ่นซื่อพลันกดร่างนางไว้ “พรุ่งนี้เช้าค่อยอาบเถิด”เมื่อก่อนล้วนเป็นเสิ่นซื่ออุ้มนางไปอาบน้ำ จี้หานอีจึงถามด้วยความสงสัย “เพราะเหตุใดเจ้าคะ?”เสิ่นซื่อกอดจี้หานอีไว้แน่นในอ้อมแขน ตอบด้วยเสียงแหบพร่า “เจ้าไม่อยากมีลูกหรือ? ปล่อยไว้ข้างในอีกสักพักเถิด”จี้หานอีนิ่งงันอยู่ครู่ใหญ่ถึงเข้าใจความหมายของเขาครั้นได้ยินเสิ่นซื่อพูดเช่นนั้น นางจึงถาม “ข้าไม่ใช่คนเดียวที่อยากมีลูกเสียหน่อย หรือท่านพี่ไม่อยากมีเจ้าคะ?”เสิ่นซื่ออยากมี เพียงแต่เขาไม่รีบร้อนเขากับนางแต่งกันมายังไม่ถึงหนึ
You May Also Like
ยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น277.0K viewsชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.7K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.2K viewsหลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ258.5K viewsทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี47 viewsเชลยเสน่หา
อักษรามณี100 viewsสตรีที่ท่านรักเชิญรับจวนไป: ข้าจะอุ้มท้องหนีให้ไกลสุดหล้า!!
มาตารดา239 viewsตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท
BigM00N67 views
