LOGINShare
บทที่ 274
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 778
เขาเห็นเส้นผมของจี้หานอีหลุดลุ่ยเล็กน้อย ใบหน้าเหนือปกเสื้อสีชมพูมีดวงตาอันล้ำลึกราวหมอกควันผสมหมึกดำ ความรู้สึกผูกพันเอ่อล้นอยู่ภายในนั้น ริมฝีปากสีชาดเจือกลิ่นหอมกรุ่น เขาโน้มใบหน้าลงประทับจูบบนคิ้วเรียวของนางเบา ๆ “ข้าไม่ได้โมโหใส่เจ้าเสียหน่อย”กล่าวจบเขาก็ลอบทอดถอนใจออกมาอีกครั้ง หว่างคิ้วและดวงตาที่เคยดูเย็นชาพลันอ่อนโยนลง “ถือเสียว่าข้าผิดเอง ไว้ข้ากลับมาแล้วค่อยคุยกันเถิด”พูดพลางเสิ่นซื่อก็กุมมือจี้หานอีมาทาบไว้บนตำแหน่งหัวใจของตนเอง “ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ข้าที”น้ำเสียงยามพูดจาบอกชัดว่ายอมอ่อนข้อให้นางแล้วและจี้หานอีก็ไม่ใช่คนที่มีนิสัยชอบโวยวายหรือคิดเล็กคิดน้อยให้เป็นเรื่องใหญ่โต ซ้ำยังรู้ดีว่าธุระของเสิ่นซื่อนั้นสำคัญนัก ยามนี้นางจึงช่วยผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนก้มตัวลงผูกสายรัดเอวให้เสิ่นซื่อก้มหน้าลงมองพวงแก้มอันขาวผ่องของจี้หานอี ท่วงท่าอันอ่อนโยนดุจสายน้ำของนาง กอปรกับความงดงามเป็นธรรมชาติยามที่นางหลุบตาลง ล้วนทำเอาหัวใจของเขาร้อนรุ่มขึ้นมาเล็กน้อยพลันหวนนึกถึงวัยเยาว์ยามนางก้มหน้า แม้ว่าเขาจะข่มกลั้นความรู้สึก แต่ก็เผลอใจเต้นแรงขณะลอบม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 777
จี้หานอีเดินไปข้างกายเสิ่นซื่อ เมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มยังคงเคร่งขรึมเล็กน้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องของกู้หว่านอวิ๋นคงทำให้เขาไม่สบอารมณ์เป็นแน่นางจึงถามว่า "ท่านพี่ไม่พอใจหรือเจ้าคะ?""เมื่อครู่น้องหญิงสามล่วงเกินท่าน ท่านยายกลับไปย่อมต้องอบรมสั่งสอนนางแน่ หลังจากนี้คงไม่มีเรื่องเช่นนี้อีกแล้วเจ้าค่ะ"เสิ่นซื่อทอดสายตามองจี้หานอี แต่ก็ไม่ได้พูดคำใด เพียงจูงมือนางเดินขึ้นไปด้านบน ใบหน้ายังคงมืดทะมึนเช่นเดิมจี้หานอีเดินตามหลังเสิ่นซื่อเข้าไปในเรือน เสิ่นซื่อเข้าไปในห้องด้านในเพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า จี้หานอีจึงเดินเข้าไปช่วยปลดสายรัดเอวให้เขาเสิ่นซื่อเฝ้ามองการกระทำของจี้หานอีที่กำลังช่วยเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้า พลางเม้มริมฝีปากเล็กน้อยความจริงเขาไม่ได้โกรธเคืองเรื่องใด เพียงยังจดจำเรื่องที่จี้หานอีเล่นโยนลูกธนูในวันนี้ได้ดี กอปรกับถูกกู้หว่านอวิ๋นพุ่งชน จึงยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองไปกันใหญ่ยามนี้เมื่อฝ่ามืออันอ่อนนุ่มของจี้หานอีสัมผัสลงบนเรือนร่าง ร่างกายที่แข็งเกร็งก็พลันผ่อนคลาย และยอมให้ความร่วมมือกับจี้หานอีในการผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่โดยดีบนเสื้อผ้าของเสิ่นซื่อคลุ้งด้วยกลิ่น
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 776
“หากนางไม่ยอมปรับปรุงนิสัยนี้ ไม่ช้าก็เร็วคงต้องเดือดร้อนแน่”กล่าวพลางก็เรียกกู้หว่านหรงผู้ยืนอย่างสงบนิ่งอยู่ด้านข้างให้เข้ามาหา จากนั้นจึงกล่าวกับจี้หานอีว่า “หว่านหรงเป็นคนสงบเรียบร้อยมาตั้งแต่เล็ก ไม่ชอบแก่งแย่งชิงดีกับผู้ใด เด็กคนนี้มีจิตใจบริสุทธิ์กว่าหว่านอวิ๋นนัก รอให้เจ้าตั้งหลักในจวนสกุลเสิ่นได้มั่นคงแล้ว ก็ช่วยใส่ใจเรื่องงานแต่งของนางสักหน่อยเถิด”จี้หานอีจึงรับคำว่า “ท่านยายโปรดวางใจ ข้าย่อมใส่ใจเรื่องนี้อยู่แล้วเจ้าค่ะ”เมื่อนางหลิวที่อยู่ด้านข้างได้ยินเช่นนี้ก็ดีใจยิ่ง รีบบอกให้กู้หว่านหรงกล่าวขอบคุณจี้หานอีทันทีใบหน้าของกู้หว่านหรงยังคงประดับด้วยรอยยิ้มเอียงอาย ด้วยความที่อายุห่างจากจี้หานอีหลายปี ตอนเด็ก ๆ จึงไม่ค่อยได้เล่นด้วยกัน ยามนี้จึงยังรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง นางย่อกายทำความเคารพจี้หานอีอย่างแช่มช้อย ก่อนกล่าวด้วยเสียงนุ่มนวล “ขอบคุณพี่หญิงเจ้าค่ะ”จี้หานอีกำลังจะตอบรับ แม่นมฟางก็เดินเข้ามาขัดจังหวะ พลางกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูจี้หานอีด้วยท่าทีร้อนรนเมื่อจี้หานอีฟังจบ สีหน้าก็พลันชะงักไปเล็กน้อยปรากฏว่าเพราะกู้หว่านอวิ๋นวิ่งออกไป บังเอิญพบกับเสิ่นซื่อที่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 775
เมื่อโถงด้านในไม่มีผู้อื่นแล้ว นางกู้จึงเดินเข้ามาหาจี้หานอีพลางกระซิบ “จัดการเรื่องราวเสร็จแล้วหรือ?”จี้หานอีไม่ได้พบหน้ามารดามานานทีเดียว บัดนี้จึงเพิ่งมีเวลาว่างมาพูดคุยกับมารดาอย่างจริงจัง เมื่ออยู่ข้างกายบุคคลอันเป็นที่รัก หญิงสาวจึงผ่อนคลายลง ก่อนพยักหน้าแผ่วเบา “เสร็จแล้วเจ้าค่ะ”ครั้นเห็นว่าช่วงนี้สีหน้าและผิวพรรณของมารดาดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อน นางก็ยิ่งรู้สึกวางใจช่วงที่ผ่านมาด้วยมีเรื่องราวเกิดขึ้นติด ๆ กันทำให้นางไม่มีเวลากลับไปเยี่ยมเยียนมารดา แต่ถึงกระนั้นก็ยังส่งของบำรุงไปให้มารดาเสมอ รวมถึงยังเขียนจดหมายไปไถ่ถามเกี่ยวกับสุขภาพของมารดาด้วยแต่ก่อนมารดามักอยู่แค่ในเรือนและป่วยกระเสาะกระแสะ บัดนี้ดูกลับมีน้ำมีนวลขึ้น จี้หานอีจึงรู้สึกยินดียิ่งทางด้านฮูหยินผู้เฒ่ากู้ก็ทอดสายตามองจี้หานอีด้วยความยินดีเช่นกัน พลางกล่าวว่า “วันนี้ยายเห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นปฏิบัติต่อเจ้าไม่เลวทีเดียว คนของสกุลเสิ่นล้วนผูกมิตรกับเจ้า ตอนแรกยายยังแอบกังวลว่าเจ้าอาจต้องใช้ชีวิตยากลำบากในจวนสกุลเสิ่น แต่บัดนี้ยายไม่กังวลแล้ว”“ความจริงท่าทีที่คนสกุลเสิ่นมีต่อเจ้า ก็ขึ้นอยู่กับท่าทีที่ท่านโหวเ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 774
เสียงของชุยจิ้งหมิ่นพลันดังขึ้นจากฝั่งตรงข้าม “น้องหญิงกำลังดูสิ่งใดอยู่หรือ?”จี้หานอีพับจดหมายเก็บด้วยความใจเย็น ก่อนตอบ “พอดีมีบทกวีที่ข้าเคยเขียนไว้หล่นอยู่ตรงนี้น่ะเจ้าค่ะ”ประจวบเหมาะกับที่สาวใช้ด้านนอกเดินเข้ามารายงานว่าถึงเวลาเปิดงานเลี้ยงแล้ว จี้หานอีจึงสอดจดหมายเข้าไปในแขนเสื้อ แล้วให้หรงชุนช่วยจัดแจงความเรียบร้อย ก่อนพาชุยจิ้งหมิ่นและชุยจาวอวิ๋นเดินออกไปพร้อมกันระหว่างทางได้พูดคุยถึงการพบกันของชุยจิ้งหมิ่นกับสามีของนาง ทั้งสองตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกพบในงานตีคลี หากกล่าวว่าคุณชายรองเว่ยเป็นผู้ที่ตีคลีได้เก่งกาจที่สุดก็คงไม่เกินจริงนัก เขามีนิสัยรักอิสระ ปราดเปรื่องแต่ไม่ชอบอ่านตำรา ถึงกระนั้นก็ไม่ได้มีนิสัยเสเพล ทั้งยังไม่ข้องแวะการพนัน เพียงแต่ชอบท่องเที่ยวชมทิวทัศน์ขุนเขาสายน้ำ แต่งบทงิ้วและแต่งลำนำให้ผู้คนขับขาน หรือไม่ก็รวมกลุ่มดื่มสุราสังสรรค์ และมักสรรหาสิ่งแปลกใหม่มาเล่นสนุกอยู่เสมอยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นยอดฝีมือด้านการค้าขาย หอสุราในนามของเขาต่างก็มีกิจการรุ่งเรือง ดังนั้นเงินทองจึงไม่เคยขาดแคลนเมื่อจี้หานอีได้ฟังชุยจาวอวิ๋นเล่าถึงอุปนิสัยของคุณชายรองเว่ย ในใ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 773
แม้จี้หานอีจะตีคลีเป็น และนางก็รู้สึกอยากลองลงสนามบ้างจริง ๆ แต่เรื่องนี้นางต้องปรึกษากับเสิ่นซื่อก่อน หากเสิ่นซื่อไม่อยากให้นางไป นางก็จะไม่ไปนางจึงกล่าว "เช่นนั้นขอข้าลองคิดดูก่อนนะเจ้าคะ ถึงเวลานั้นพวกเราค่อยเขียนจดหมายแจ้งข่าวกัน แม้ข้าไปเล่นไม่ได้ แต่วันนั้นข้าก็จะไปนั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์แน่นอนเจ้าค่ะ"เหตุผลที่ชุยจิ้งหมิ่นเชิญจี้หานอี ย่อมเป็นเพราะในอดีตเคยเห็นจี้หานอีตีคลีมาก่อน ฝีมือของนางนับว่ายอดเยี่ยมชนิดหาตัวจับยาก มีความโดดเด่นไม่เหมือนผู้ใดในหมู่หญิงสาว ได้ยินมาว่าทักษะของจี้หานอีนั้นบิดาเป็นคนสอนให้ ในอดีตชุยจิ้งหมิ่นก็อยากคบหาจี้หานอีเป็นสหาย เสียดายที่พวกนางแทบไม่มีโอกาสได้พบปะกัน นึกไม่ถึงว่าหลังแต่งงานแล้ว จะจับพลัดจับผลูมารู้จักกันจนได้ชุยจิ้งหมิ่นเกิดในจวนผิงหนานโหวซึ่งเป็นตระกูลขุนนางสายบู๊ แม้ภายนอกดูสง่างามสำรวมตน แต่กลับฝึกฝนวิชาขี่ม้าตั้งแต่เด็ก ซ้ำยังพอมีวิชาป้องกันตัวเพื่อเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงอยู่บ้าง ติดอยู่ตรงที่บรรดาคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์รอบกายล้วนบอบบางอ้อนแอ้น ส่วนชุยจาวอวิ๋นก็สุขภาพอ่อนแอ แม้ลูกพี่ลูกน้องหญิงอีกสองคนจะเรียนขี่ม้าด้วย แต่ก็ยังอ
You May Also Like
ลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.5K viewsชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.4K viewsทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.4K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.1K viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม62 viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม83 viewsนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง202 viewsท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด
เยว่หยุน/Mooncloud1.6K views
