MasukShare
บทที่ 42
Bab terbaru
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 864
แม่นมฟางกล่าวกับจี้หานอีด้วยเสียงกระซิบ “เมื่อเช้าตอนถิงอวี่จากโรงครัวไปส่งน้ำแกงบำรุงร่างกาย นางเล่าว่าฮูหยินน้อยผู้นี้ช่างรู้จักธรรมเนียมและการวางตัว แม้แต่สาวใช้ที่บังเอิญพบระหว่างทางก็ยังให้เงินรางวัล พอไปถึงเรือนฮูหยินผู้เฒ่า ก็ถึงกับมอบโสมป่าอายุร้อยปีให้หนึ่งต้นด้วยเจ้าค่ะ”“ลำพังโสมอายุร้อยปีก็หายากมากแล้ว ยิ่งเป็นโสมป่าอายุร้อยปีก็ไม่ต้องพูดถึง ฮูหยินน้อยผู้นี้ช่างใจใหญ่โดยแท้”“แม้ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่ได้ขาดแคลนของพวกนี้ แต่ไมตรีจิตที่มอบให้ก็นับว่าหนักแน่นนัก”จี้หานอีค่อย ๆ จัดดอกไม้อย่างใจเย็น พลางถามต่อ “แล้วทางพี่สะใภ้เล่า?”แม่นมฟางส่ายหน้า “เรื่องที่นางนำอะไรไปมอบให้ฮูหยินใหญ่นั้นกลับไม่ทราบเจ้าค่ะ ทางฮูหยินใหญ่ไม่มีคนของพวกเรา แต่ดูจากที่ฮูหยินน้อยผู้นี้รู้จักจัดการเรื่องราว ของที่ส่งไปให้ฮูหยินใหญ่ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน”ทางฝั่งนางไป๋นั้นป้องกันแน่นหนาราวก่อผนังทองแดงกำแพงเหล็ก เดิมทีจี้หานอีก็เคยคิดเรื่องนี้ แต่ภายหลังก็ล้มเลิกความคิดนั้นไปขณะทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น สาวใช้ก็เข้ามารายงานว่าซุนเป่าฉยงมาถึงแล้วจี้หานอีจึงให้สาวใช้ออกไปเชิญนางเข้ามา พร้อมทั้ง
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 863
พริบตาเดียวก็ถึงวันแต่งงานของเสิ่นหยวนฮั่น การสมรสพระราชทานครั้งนี้หาใช่คู่ครองที่คนสกุลเสิ่นพึงพอใจ ทว่าเมื่อเป็นพระเสาวนีย์ของไทเฮา ก็จำต้องจัดงานอย่างเลี่ยงไม่ได้ไทเฮาทรงให้ความสำคัญกับการแต่งงานครั้งนี้ยิ่ง ถึงกับมีรับสั่งให้กรมพิธีการเข้ามาจัดการ งานจึงถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตจนเป็นที่รู้กันทั่วเมือง พี่ชายของซุนเป่าฉยงเองก็ควบม้าเร่งเดินทางมาจากเซวียนโจว สำหรับการแต่งงานครั้งนี้ คนสกุลซุนล้วนพึงพอใจสินเดิมที่ซุนเป่าฉยงนำติดตัวมานั้นมีไม่น้อย ไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยหาบ ทั้งยังมีของพระราชทานจากไทเฮา กระทั่งห้องเก็บของหนึ่งห้องยังบรรจุได้ไม่พอตอนที่ผู้เป็นเจ้าสาวออกมาพบญาติผู้ใหญ่ จี้หานอีนั่งอยู่ค่อนไปทางด้านหน้าของห้องโถง นางทอดสายตามองซุนเป่าฉยงกับเสิ่นหยวนฮั่นค่อย ๆ เดินเข้ามาซุนเป่าฉยงแต่งกายอย่างเหมาะสม ส่วนกิริยามารยาทก็แทบไร้ที่ติซุนเป่าฉยงมีรูปโฉมงดงาม ดวงตาเจือรอยยิ้ม ทั้งยังยกน้ำชาคารวะแม่สามีด้วยท่าทีนอบน้อมความจริงบรรดาคนสกุลเสิ่นที่นั่งอยู่ในโถงแทบไม่มีผู้ใดเบิกบานใจ การแต่งงานครั้งนี้พวกนางล้วนไม่พอใจ ด้วยรู้ว่าซุนเป่าฉยงคือคนที่ไทเฮาทรงส่งมาแทรกแซงในจวน แล้วจะให
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 862
จี้หานอีตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า “เรื่องตรวจสอบบัญชีของไร่นา ข้ามอบให้แม่นมฟางจัดการทั้งหมดแล้วเจ้าค่ะ ช่วงนี้ข้าจะจัดการเรื่องงานวันเกิดของท่านแม่ก่อนเท่านั้น”เสิ่นซื่อฟังแล้วก็รู้สึกปวดใจ เขากุมมือของจี้หานอีไว้ “ก่อนหน้านี้ข้ากังวลว่าเจ้าอาจไม่คุ้นเคยกับกิจธุระในเรือนหลัง จึงให้เจ้าช่วยดูแลก่อน บัดนี้เห็นว่าเจ้าจัดการทุกอย่างได้ดี หากรู้สึกเหนื่อย ก็คืนหน้าที่ให้พี่สะใภ้สี่ไปเถิด”“ถึงอย่างไรวันหนึ่งก็ต้องแยกเรือนกันอยู่แล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องเหน็ดเหนื่อยถึงเพียงนี้”จี้หานอีชะงักงันเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองเสิ่นซื่อ “เกรงว่าจะทำเช่นนั้นไม่ได้กระมังเจ้าคะ อีกไม่นานก็จะถึงวันเกิดท่านแม่แล้ว หากข้าคืนงานดูแลโรงครัวในเวลานี้ ท่านแม่จะคิดอย่างไร พี่สะใภ้จะคิดอย่างไร แล้วบ่าวไพร่ในจวนสกุลเสิ่นจะคิดอย่างไร เกรงว่าคงพากันนินทาว่าข้าไม่เอาไหนเป็นแน่”เสิ่นซื่อกล่าวด้วยความจนใจ “หากเจ้าพูดลำบาก เช่นนั้นข้าไปพูดให้ก็ได้”จี้หานอีรีบห้าม “อย่าเชียวนะเจ้าคะ พอท่านพี่ไปแล้ว เวลาข้าไปคารวะท่านแม่ ท่านแม่ต้องตำหนิข้าอีกแน่”กล่าวแล้วจี้หานอีก็เสริมต่อ “อีกอย่าง ข้ารู้สึกว่าช่วงนี้ท่านแม่เริ่มชอ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 861
น้ำเสียงของเสิ่นซื่อทุ้มหนัก จี้หานอีฟังแล้วก็รู้ทันทีว่า ต่อไปนี้คงไม่อาจหยอกล้อกับเขาเช่นนี้อีกนางกล่าว “ข้าจะให้ผู้ใดมองกันเล่า ในหมู่สตรีด้วยกันย่อมหลีกเลี่ยงการเปรียบเทียบไม่ได้ ไม่ว่าฮูหยินเว่ย คุณหนูสามชุย แล้วก็บรรดาคุณหนูในจวนสกุลเสิ่น แต่ละคนล้วนงดงาม หากข้าอ้วนจนตัวกลม มิถูกผู้อื่นหัวเราะเยาะเอาหรือ บางทีอาจพลอยทำให้ท่านพี่ต้องเสียหน้าด้วยก็ได้”จี้หานอีอธิบายเหตุผลที่แท้จริง ทั้งยังยอมรับตามตรงว่าเมื่อครู่นางเพียงตั้งใจหยอกเย้าเสิ่นซื่อเท่านั้นกล่าวจบจี้หานอีก็ถอนหายใจ ปลายนิ้วแตะลงบนหัวไหล่ของเสิ่นซื่อ “ท่านพี่ยังคงเป็นคนที่หยอกเล่นด้วยไม่ได้เหมือนเดิมเลยนะเจ้าคะ”เสิ่นซื่อมองจี้หานอีเงียบ ๆ “ไม่เคยมีผู้ใดกล้าพูดหยอกล้อกับข้า ส่วนคดีความยิ่งไม่อาจนำมาล้อเล่น มีเพียงเจ้าเท่านั้น”คำพูดของเสิ่นซื่อฟังดูแข็งกระด้างอยู่บ้าง จี้หานอีคร้านจะถือสา จึงเตรียมลงจากตักของเขาทว่าเอวของนางกลับถูกเสิ่นซื่อกอดรั้งไว้ ก่อนเสียงทุ้มต่ำจะดังขึ้น “หานอี หากอยากกินก็กินเถิด เจ้าไม่จำเป็นต้องใส่ใจสายตาผู้อื่น ไม่ว่าเมื่อใดก็ไม่จำเป็น”“วันหน้าข้าเองก็ต้องแก่ชราและรูปโฉมเสื่อมถอยเช่นก
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 860
ฝ่ามือของเสิ่นซื่อจับอยู่บนเอวของจี้หานอี ความจริงมองแทบไม่ออกเลยว่านางอ้วนขึ้น ด้วยช่วงเอวยังคงนุ่มนิ่ม สัมผัสแล้วคล้ายมีเนื้อเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ต่างจากยามปกติสักเท่าใดเขาจึงปลอบนาง “ถึงอ้วนขึ้นก็ไม่เป็นไร ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็ยังคงเป็นเจ้า และไม่ว่าเจ้าจะเป็นเช่นไรข้าก็ชอบทั้งสิ้น”จี้หานอีโอบแขนรอบลำคอเสิ่นซื่อ ก่อนวางคางลงบนไหล่ของเขา แล้วกล่าวเสียงแผ่วเบา “ท่านพี่ไม่รังเกียจก็จริง แต่ข้ายังต้องออกไปพบปะผู้คนนะเจ้าคะ”เสิ่นซื่อคลี่ยิ้มบาง “สตรีที่อ้วนกว่าเจ้ามีอยู่น้อยหรือไร แล้วพวกนางออกไปพบผู้คนกันอย่างไรเล่า?”จี้หานอีกัดริมฝีปาก “มันไม่เหมือนกันนี่”เสิ่นซื่อโอบกอดเรือนร่างอันนุ่มนิ่มของจี้หานอี แม้อีกประเดี๋ยวจะต้องไปห้องหนังสือ แต่ยามนี้กลับยังคงพูดคุยกับนางด้วยความอดทน “ไม่เหมือนกันอย่างไร?”จี้หานอีตอบกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา “อ้วนแล้วไม่งามเจ้าค่ะ”“ข้าไม่อยากไม่งาม”เสิ่นซื่อยกยิ้มมุมปาก ขณะเอนกายถอยออกไปเล็กน้อย ก่อนยื่นมือประคองใบหน้าของจี้หานอีไว้และพินิจโดยละเอียด ไม่นึกเลยว่านางจะใส่ใจกับรูปลักษณ์ของตนเองถึงเพียงนี้เขาพลันนึกถึงบรรดาน้ำอบ น้ำมันดอกไม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 859
เมื่อสาวใช้กลับมารายงานจี้หานอีว่านางจางได้พบกับนางไป๋และพูดคุยกัน จี้หานอีก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อยสิ่งที่พวกนางพูดคุยกันย่อมหนีไม่พ้นเรื่องเดิม ๆ เป็นแน่ความจริงช่วงนี้นางไป๋เริ่มทำตัวสงบเสงี่ยมลงแล้ว ไม่ได้หาเรื่องยุ่งยากให้จี้หานอีอีก ตรงกันข้าม กุญแจคลังใหญ่ของจวนสกุลเสิ่นอยู่ในมือนางไป๋ ทุกครั้งที่ต้องไปหานาง นางไป๋ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ไม่เคยเกิดปัญหาอันใดยามค่ำเมื่อเสิ่นซื่อกลับมา จี้หานอีไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องในวันนี้ กลับเป็นเสิ่นซื่อที่ถามขึ้นก่อน “วันนี้ป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้ามาหาหรือ?”จี้หานอีผงกศีรษะ พลางกินขนมที่เสิ่นซื่อนำกลับมา ก่อนเงยหน้ามองเขาแล้วถาม “มีอันใดหรือเจ้าคะ?”เสิ่นซื่อมองท่าทางยามจี้หานอีกินขนม นางยังคงเป็นคนช่างกิน แม้กำลังพูดอยู่ แต่มือก็ไม่เคยชะลอการส่งขนมเข้าปาก เขาจึงยิ้มเล็กน้อย “คุยอะไรกันบ้าง”จี้หานอีจึงเล่าเรื่องนายท่านสามสกุลไป๋ให้เขาฟังจากนั้นจึงถามด้วยความอยากรู้ “ท่านพี่คิดปล่อยตัวเขาเมื่อใดหรือเจ้าคะ”เสิ่นซื่อปรายตามองจี้หานอีปราดหนึ่ง “น่าจะเดือนหน้า”“ขังเขามานานพอสมควรแล้ว บทเรียนที่ควรให้จดจำก็น่าจะมากพอแล้วเช่นกัน”
Anda juga akan menyukai
คุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.6K Dibacaสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน715.2K Dibacaทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า85.5K Dibacaยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น437.3K Dibacaข้ามมิติมาเป็นฮูหยินท่านเก้าพันปี แค่ไม่อยากมีเบบี๋ ทำไมต้อง
มนต์วธู69 Dibacaเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง1.3K Dibacaเมื่อชายาร้ายย้อนกลับมา
Ladyporn131 Dibacaปราบสามีคลั่งด้วยจุมพิต
เซี่ยเค่อ445 Dibaca
