MasukShare
บทที่ 819
Bab terbaru
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 932
แต่หลังจากมีจี้หานอีอยู่ข้างกาย ความรู้สึกเช่นนี้ก็ผุดขึ้นมาเป็นระยะ ครั้นเห็นนางนั่งเย็บสิ่งของอยู่ข้างหน้าต่างใต้แสงไฟ จึงได้รู้สึกว่านี่เองคือความอบอุ่นอันเรียบง่ายของชีวิตสามีภรรยาเขาชอบความรู้สึกนี้เหลือเกินเมื่อเห็นเสิ่นซื่อเดินเข้ามา จี้หานอีก็รินชาให้เขาพลางถาม “ทางครัวเตรียมอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านพี่จะทานเลยหรือไม่เจ้าคะ?”เสิ่นซื่อนั่งลงข้างกายจี้หานอี ก่อนตอบ “รออีกสักหน่อยเถิด”กล่าวพลางก็ยื่นมือไปรับพื้นรองเท้าจากนางมาดู แล้วถาม “เจ้ารู้ขนาดรองเท้าของข้าด้วยหรือ?”จี้หานอีคลี่ยิ้ม “ถึงข้าไม่รู้ แต่นำรองเท้าของท่านพี่มาวัดก็รู้แล้ว อีกอย่าง แม่นมฟางก็รู้ด้วยเจ้าค่ะ”เสิ่นซื่อถามนาง “เหตุใดไม่ถามข้า?”คำถามนี้ทำให้จี้หานอีนิ่งคิด ที่ไม่ถามเสิ่นซื่อก็เพราะเห็นว่าไม่จำเป็น เรื่องในเรือนหลังนางล้วนไม่อยากให้เขาต้องกังวล ซ้ำยังเป็นเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้นางบอกเขาไปตามตรง เสิ่นซื่อมองมาด้วยดวงตาดำขลับ ก่อนถามต่อ “อีกนานเพียงใดจึงจะทำเสร็จ?”จี้หานอีครุ่นคิด เรื่องนี้บอกแน่นอนไม่ได้จริง ๆ ต้องดูว่านางเรียนรู้ได้ดีเพียงใดหากเรียนรู้ได้ดี ทำคู่แรกออกมาได้น่าพอใจ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 931
ชั่วอึดใจก่อนออกจากเรือนฮูหยินผู้เฒ่า เสิ่นซื่อมองมารดาพลางกล่าว “รบกวนท่านแม่อย่าได้เป็นห่วงเรื่องรับอนุอีก หานอีรู้จักคำนึงถึงส่วนรวมเสมอ แต่ข้าจะให้นางต้องน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้”“ขอท่านแม่ลองคิดดู หากท่านพ่อรับอนุขณะท่านแม่ตั้งครรภ์ ท่านแม่จะรู้สึกเช่นไร?”ถ้อยคำนี้ทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพูดสิ่งที่คิดไว้ไม่ออกทันทีแต่สตรีในเรือนหลังส่วนใหญ่ เมื่อยามตนเองตั้งครรภ์ก็มักจัดคนของตนไปปรนนิบัติข้างกายสามี เพื่อรักษาความโปรดปรานไว้ ที่ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจัดแจงตามนี้ ก็เพราะหวังดีต่อจี้หานอีเช่นกันการให้นางเลือกอนุด้วยตนเอง ก็เท่ากับให้จี้หานอีจัดคนของตนไปอยู่ข้างกายเสิ่นซื่อ จี้หานอีจะได้สบายใจ ส่วนบุตรชายของนางก็ไม่ต้องทนฝืนใจตนเองแต่เห็นได้ชัดว่านางทำไม่ถูกในสายตาบุตรชายความจริง จี้หานอีกับเสิ่นซื่อรักใคร่กลมเกลียวกันดี สองสามีภรรยากำลังอยู่ในห้วงรักหวานชื่น การหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดในเวลานี้จึงไม่เหมาะสมจริง ๆ ถึงสุดท้ายจะไม่มีบุรุษคนใดไม่รับภรรยาเพิ่มหรือมีอนุหลายคน แต่ในเมื่อยามนี้บุตรชายยังอดทนได้ ทั้งจี้หานอีก็ตั้งครรภ์แล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจึงไม่กล่าวสิ่งใดอีก เพียงบอกเส
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 930
แน่นอนว่าในหมู่ชาวบ้าน มีไม่น้อยที่ผู้อาวุโสเขียนหนังสือแบ่งครอบครัวกันเอง แล้วแยกเรือนโดยไม่ส่งเรื่องไปยังที่ว่าการ ขอเพียงไม่มีใครไปร้องเรียน ทางการก็จะไม่เข้ามายุ่งแต่เสิ่นซื่อรับราชการในราชสำนัก ชื่อเสียงเป็นสิ่งสำคัญ หากเขาคิดแยกจวน ย่อมต้องเขียนหนังสือส่งไปยังที่ว่าการ ทั้งในสกุลเสิ่นไม่มีเรื่องใดไม่อาจไกล่เกลี่ย หากยังดึงดันจะแยกครอบครัว ก็อาจถูกยื่นฎีกากล่าวโทษเสิ่นซื่อมีหน้าที่ตรวจสอบและกล่าวโทษขุนนาง เขาย่อมไม่มีทางไม่เข้าใจเรื่องนี้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นมองบุตรชายด้วยความตกตะลึง “เจ้า… อย่าได้พูดเช่นนี้อีก การแยกจวนใช่ว่านึกอยากแยกก็แยกได้เสียเมื่อใด?”เสิ่นซื่อมองมารดาด้วยท่าทีเรียบเฉย “หากท่านแม่กังวลว่าข้าจะถูกกล่าวโทษ เช่นนั้นก็วางใจเถิดขอรับ ในเมื่อข้าเสนอเรื่องนี้ขึ้นมาเอง ย่อมรู้ว่าจะรับมืออย่างไร”“บัดนี้เพียงต้องการให้ท่านแม่กับท่านพ่อเห็นชอบเท่านั้น”“ยามนี้ท่านพ่อไม่อยู่ในเมืองหลวง กำลังท่องเที่ยวชมทิวทัศน์วสันตฤดูอยู่ที่หยางโจว วันนี้ข้าจะเขียนจดหมายไปถามความเห็นท่าน แต่คิดว่าท่านพ่อต้องยินยอมแน่”ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นสบตาเสิ่นซื่อ แววตาของเขาแน่วแน่เช่นนี้มาแ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 929
การกระทำอันเย็นชาไร้ปรานีของเสิ่นซื่อทำให้ไป๋หมิงเยียนสิ้นหวัง นางทรุดฮวบลงด้วยสีหน้าหม่นหมองหมดอาลัยบ่าวรับใช้เข้ามาอย่างรวดเร็ว สุ้มเสียงขณะพาตัวไป๋หมิงเยียนออกไปทำให้ทุกคนในห้องเย็นวาบไปทั้งตัวฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นไม่อยากเห็นเรื่องวุ่นวายนี้อีก จึงให้คนที่เหลือถอยออกไปทั้งหมดนางชุยจึงรีบเข้าไปช่วยหลี่ซู่อวี้ประคองนางไป๋ออกไปพร้อมกันเมื่อกลับถึงเรือน และเข้ามาอยู่ในห้อง นางไป๋ก็ให้บ่าวถอยออกไปก่อนถามหลี่ซู่อวี้ว่า “เมื่อครู่เหตุใดจึงช่วยออกหน้าแทนข้าหรือ?”หลี่ซู่อวี้ยืนอยู่ตรงหน้านางไป๋ นางหลุบตาลง ขณะกล่าวอย่างชัดเจนมีเหตุผล “สะใภ้กับท่านแม่เป็นคนบ้านเดียวกัน หากท่านแม่เดือดร้อน สะใภ้ก็ย่อมอยู่ไม่เป็นสุขเช่นกันเจ้าค่ะ”“ทั้งสะใภ้เพิ่งเข้าจวน ไม่ใช่สะใภ้คนโต ต่อให้ฮูหยินผู้เฒ่าตำหนิหรือลงโทษ ก็ไม่ได้ส่งผลอันใด แต่ท่านแม่ดูแลร้านค้าและบัญชีเหล่านี้ของจวนสกุลเสิ่น หากสูญเสียความไว้วางใจจากฮูหยินผู้เฒ่า ผู้ที่พลอยได้รับผลกระทบก็คือคนในเรือนเราทั้งหมด”นางไป๋รับฟังด้วยความตกตะลึง ด้วยไม่คิดเลยว่าหลี่ซู่อวี้จะรู้จักคำนึงถึงส่วนรวมเช่นนี้ จึงกุมมืออีกฝ่ายไว้ เอ่ยชมไม่ขาดปาก คิดว่า
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 928
ขณะนั้นเสียงอันราบเรียบของเสิ่นซื่อพลันดังขึ้น “ไม่ว่าผู้ใดเป็นคนเริ่มเรื่อง ทำผิดก็ต้องรับโทษ”ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นฟังคำพูดของเสิ่นซื่อแล้วก็พยักหน้า ก่อนกล่าวกับหลี่ซู่อวี้ด้วยความเย็นชาว่า “เรื่องในเรือนของอาห้า เจ้าเข้าไปยุ่งอะไรด้วยไม่ทราบ? ถึงคราวให้เจ้าก้าวก่ายแล้วหรือ?”“ในเมื่อเจ้าเป็นคนยุยง ก็ให้งดเบี้ยรายเดือนครึ่งปี ค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่เบิกจากกองกลางลดลงครึ่งหนึ่ง และกักบริเวณอีกสองเดือน ให้ขัดเกลาจิตใจตนเองเสียบ้าง”“เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่?”หลี่ซู่อวี้ก้มศีรษะโขกพื้นรับคำไม่อิดออดฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นหันไปมองนางไป๋อีกครั้ง “แม้เรื่องนี้ลูกสะใภ้เจ้าเป็นคนเสนอความคิด แต่เจ้าเป็นแม่สามี กลับแยกแยะถูกผิดไม่ได้ คล้อยตามคนรุ่นหลังทำเรื่องเหลวไหล นี่ก็นับเป็นความผิดของเจ้าเช่นกัน เรื่องบัญชีรวมของจวนระงับไว้ชั่วคราว ส่วนคลังสมบัติให้หานอีเป็นคนดูแล”คำตัดสินที่คล้ายมีความเป็นธรรมของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นนั้น ความจริงก็คือการค่อย ๆ โอนถ่ายอำนาจในมือนางไป๋ไปให้จี้หานอีทีละน้อยจี้หานอีดูแลทั้งไร่นาและคลังสมบัติ หากบัญชีรวมตกไปอยู่ในมืออีกฝ่ายด้วย นางไป๋ก็แทบไม่เหลือที่ยืนในจวนนี้แล
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 927
ทันทีที่เสิ่นซื่อกล่าวจบ ทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องโถงต่างก็หันไปมองไป๋หมิงเยียนใบหน้านางไป๋ยิ่งซีดเซียวหากพูดเรื่องนี้กันเป็นการส่วนตัวยังพอว่า แต่กลับเอ่ยขึ้นต่อหน้าคนมากมายภายในห้อง นางเองจึงเริ่มร้อนรนขึ้นมาเช่นกันนางส่งสายตาไปทางไป๋หมิงเยียนผู้คุกเข่า เป็นเชิงเตือนไม่ให้พูดอันใดส่งเดช แต่เห็นได้ชัดว่าไป๋หมิงเยียนถูกความน่าเกรงขามของเสิ่นซื่อข่มขวัญจนหวาดกลัว ตัวสั่นเทาขณะสารภาพทุกอย่างหมดสิ้นฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นฟังจบก็สูดลมหายใจลึก ชี้นิ้วไปที่นางไป๋ แต่ผ่านไปครู่ใหญ่ก็พูดคำใดไม่ออกตระกูลใหญ่เช่นสกุลเสิ่น ต่อให้เป็นอนุก็ต้องมาจากครอบครัวขาวสะอาด ไป๋หมิงเยียนผู้นี้จะนับเป็นสตรีพื้นเพขาวสะอาดได้อย่างไร อย่าว่าแต่นางเป็นบุตรสาวของภรรยาลับเลย แม้แต่มารดาก็ยังเป็นถึงหญิงจากหอคณิกาที่ออกหน้าออกตาไม่ได้ หากเรื่องนี้สำเร็จขึ้นมาจริง ๆ แล้วมีคนขุดคุ้ยชาติกำเนิดของไป๋หมิงเยียนในภายหลัง ไม่แน่ว่าอาจทำให้เสิ่นซื่อพลอยเสื่อมเสียชื่อเสียงไปด้วยฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจ้องนางไป๋ด้วยความเดือดดาล “นี่หรือญาติห่าง ๆ ที่เจ้าว่า?”“สตรีผู้นี้น่ะหรือที่เจ้าบอกว่าพื้นเพขาวสะอาด?”นางไป๋หน้าซีดเผือด ร
Anda juga akan menyukai
ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.8K Dibacaวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย171.4K Dibacaลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง138.2K Dibacaคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง29.0K Dibacaรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคุณพ่อซะแล้ว
ท่านจอมยุทธ์1991222 Dibacaเมื่อนางร้ายตัดใจเหตุใดท่านอ๋องต้องรั้งเอาไว้ด้วย
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน61 Dibacaทะลุมิติป่วนองค์รัชทายาท
ทรายแมว182 Dibacaสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน1.8K Dibaca
