Se connecterPartager
ข้าวปั้นสามรส
Date de publication:
2026-10-26 17:13:52
Dernier chapitre
ลิขิตรักยุค 80 ว้าวุ่นใจ
ทางด้านผู้กองลู่เหวินหยาง ถึงหน้าหล่อเหลาจะนิ่งไม่แสดงอาการ แต่ในใจกลับรู้สึกว้าวุ่นเป็นอย่างมาก ภาพที่เห็นในตลาด มันทำให้เขาเก็บอาการแทบไม่อยู่'เจ้าเปี้ยกชอบไหม''ฉันมาช่วยเธอขายของนะ'ภาพของจางฮ่าวหรานที่พยายามเข้ามาตีสนิทสองพี่น้องยังกวนใจ แสดงออกโจ่งแจ้งขนาดนั้นถ้าไม่รู้ว่าคิดอะไรเขาก็ควายแล้วไหม ข้าวของแพงๆ พวกนั้นดูก็รู้ว่าอยากซื้อใจ และคำประกาศตัวว่าเป็น "ว่าที่พี่เขย" ก็ยังคงดังก้องอยู่ในหูไม่หยุด"ว่าที่พี่เขยงั้นเหรอ..."ลู่เหวินหยางแค่นหัวเราะในลำคอขณะนั่งอยู่ในห้องทำงาน สองชั่วโมงแล้วหลังจากที่เขากลับจากตลาด แต่สมองก็ยังวนเวียนกับคำพูดที่อวดความสนิทสนมไม่หยุด'ผู้กองมีรายงานที่ต้องตรวจสอบครับ''วางไว้ตรงนั้น''ผู้กองครับเรื่องงบประมาณ...""ไว้ค่อยคุย"ปกติผู้กองก็น่ากลัวอยู่แล้ว แต่วันนี้น่ากลัวกว่าเดิมหลายเท่า นายทหารที่เดินเข้าเดินออกต่างรีบรายงาน วางเอกสาร แล้วก็รีบออกไป ถึงผู้กองจะไม่ได้พูดอะไร แต่ทุกคนก็รับรู้ได้ว่าผู้กองกำลังอารมณ์ไม่ดีคิดเอง เออเอง ทั้งนั้น...ลู่เหวินหยางว่าให้คนที่อวดดี และแต่งตั้งตัวเองเป็น 'ว่าที่พี่เขย' โดยไม่ถามความสมัครใจ ถึงเขาจะรู้ว่าจางฮ
ลิขิตรักยุค 80 อยากได้ใจเธอ
รอยยิ้มมั่นใจของฮ่าวหรานหายวับไปกับตา เขาอุตส่าห์ไปควานหารถของเล่นไม้ที่ราคาแพงที่สุดในย่านการค้ามา แต่กลับแพ้นกหวีดอันไม่กี่หยวนของไอ้ผู้กอง"นกหวีดมันจะไปสนุกอะไร"ฮ่าวหรานพึมพำ สายตามองเจ้าตัวเล็กที่ตอนนี้ตื่นเต้นดีใจมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังห้อยนกหวีดไว้ที่คอราวกับว่าเป็นเหรียญกล้าหาญ ส่วนรถไม้ราคาแพงของเขานั้นไม่ได้อยู่ในสายตาสักนิด"เจ้าเปี้ยก"ฮ่าวหรานที่ยังไม่คิดยอมแพ้กวักมือเรียก"ฮะ""มาดูรถนี่สิ มันสนุกกว่าเป่านกหวีดตั้งเยอะ" ฮ่าวหรานพยายามพูดโน้มน้าวใจ เขาจับรถของเล่นถูไปมากับพื้น ทำทีเหมือนสนุกเพื่อดึงดูดสายตา แล้วบอกอีกว่านกหวีดเป่าไปก็เมื่อยปากเปล่าๆ "แต่นี่คือนกหวีดเรียกทหารเลยนะฮะ"จื้อหงตัวน้อยเถียงออกมา ก่อนจะหยิบเอานกหวีดขึ้นมาเป่าดัง 'ปรี้ด ปรี้ดด ปรี้ดดด' โชว์"พอได้แล้วจื้อหง หนวกหูคนอื่นเขา" จื้ออิงเตือนน้องชายที่เป่านกหวีดเสียงดัง แต่แววตาคู่สวยนั้นกลับมองน้องชายด้วยความเอ็นดู เพราะเธอรู้ว่าจื้อหงคงชอบมากจริงๆ"ขอบคุณนะคะผู้กอง"จื้ออิงมองสบตาผู้กองหนุ่มที่ตอนนี้ไม่ได้ทำหน้าขรึมอีกต่อไป การที่ผู้กองแวะเวียนมาหาในช่วงนี้บ่อยๆ ใช่ว่าเธอจะไม่แอบคิดไปไกล แต่ทุกครั้
ลิขิตรักยุค 80 เปิดศึกชิงหัวใจ
หลังจากโดนคำพูดของจื้ออิงปักอกไปเมื่อวาน ฮ่าวหรานก็กลับไปนอนคิดทั้งคืน เขาไม่ได้โกรธที่โดนหักหน้า แต่กลับรู้สึก 'ท้าทาย' อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนใส่ใจงั้นเหรอ....คำพูดของจื้ออิงยังคงวนเวียนในหัวของฮ่าวหราน ทั้งชีวิตของเขาไม่เคยโดนปฏิเสธสักครั้ง ในเมืองเสิ่นซื่อผู้หญิงต่างจ้องเขาตาเป็นมัน แต่เมื่อวานเขาเหมือนอากาศในสายตาเธอ"น่าสนุกดี"ฮ่าวหรานนึกถึงใบหน้าสวยที่มองแล้วอ่อนหวาน แต่แววตากลับตรงข้าม เธอดูเข้มแข็งไม่ได้บอบบาง และเหนือสิ่งอื่นใดนั้นเขาชอบฝีปากที่ไม่ยอมอ่อนให้เขานั่นเอง"ฮึ!! งั้นก็มาลองดูสักตั้งแล้วกัน"ใบหน้าหล่อเหลาผุดรอยรอยยิ้มจางๆ ถึงภาพลักษณ์ภายนอกของเขาจะดูเหมือนเสเพลไปวันๆ แต่เมื่อไหร่ที่จริงจัง นายน้อยสามตระกูลจางก็ถือเป็นคนหนึ่งที่มีความพยายามไม่น้อยทีเดียวก็แค่ใส่ใจ...คนอย่างฉันทำได้ดีกว่าไอ้ผู้กองนั้นแน่ๆเช้าวันรุ่งขึ้น....จื้ออิงถึงกับตาค้างเมื่อเห็นว่าข้างๆ แผงข้าวปั้นของเธอ มีซุ้มอาหารสุดหรูที่ทำจากไม้แกะสลักอย่างดีมาตั้งอยู่ พร้อมป้ายประกาศตัวเบ้อเริ่มว่า'ไว้แจกสำหรับคนที่ซื้อข้าวปั้นเท่านั้น'ในซุ้มไม้มีทั้งเป๋าฮื้อน้ำแดงและรังนกที่ราคาแพงมาก ข้าวปั้น
ลิขิตรักยุค 80 เมื่อเสือสองตัวมาเจอกัน
"นี่เธอ..."ฮ่าวหรานมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้ดูนิ่งสงบผิดกับผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยบริหารเสน่ห์ใส่ เธอมองเขาเหมือนเป็นตัวอันตราย ไม่มีความเสน่หาหรือหลงใหลในแววตาคู่นั้นสักนิดเดียว"ไม่คิดจะบอกชื่อให้รู้หน่อยเหรอ?"แววตาเจ้าเล่ห์จ้องมองอย่างรอคอย คำถามนี้สำหรับเขาคือการหยั่งเชิง เพราะน้อยคนนักที่จะปฏิเสธคนจากตระกูลจางที่ขึ้นชื่อว่าร่ำรวยและมีอิทธิพล"ชื่อของฉันมีไว้สำหรับคนที่มาอุดหนุนด้วยความสุภาพ และมีไว้สำหรับเพื่อนเท่านั้นค่ะ ส่วนคุณเป็นแค่คนแปลกหน้าที่มาพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าน้องชายฉัน และวางเงินทิ้งไว้เหมือนจะอวดรวย ฉันคิดว่าเราไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรู้จักชื่อกันหรอกค่ะ"จื้ออิงตอบขณะสบตาผู้ชายตรงหน้า ปกติมีคนถามชื่อ เธอก็ไม่ได้หวงที่จะบอกอะไรนักหนา แต่สำหรับผู้ชายที่ทำตัวกร่าง อวดรวยตั้งแต่เจอหน้า เธอคิดว่าไม่รู้จักหรือสนิทมักจี่ด้วยดีที่สุด"ฮ่าๆๆ ใจเด็ดอย่างที่เขาว่าจริงๆ ด้วยสิ"ฮ่าวหรานไม่ได้โกรธแต่กลับชอบใจ เขาก้าวเข้ามาใกล้ ตัวเล็กแค่นี้แต่ใจใหญ่ ยิ่งทำให้เขารู้สึกสนใจและอยากเอาชนะปากเล็กๆ ที่เจื้อยแจ้วนั่นจริงๆ "แต่เธอรู้อะไรไหม?"ฮ่าวหรานกระตุกยิ้มมุมปากขณะที่โน้มใบหน้าหล่อเ
ลิขิตรักยุค 80 คู่แข่งหัวใจ
หลังจากรถจี๊ปสีเขียวมะกอกขับลับตาไป มีหนึ่งคนที่ยืนมองด้วยใจสั่นไหว ส่วนอีกหนึ่งคนตัวเล็กก็ยืนทำหน้างอน แก้มป่องใส่ เด็กชายจื้อหงไม่เข้าใจว่าทำไมพี่สาวและพี่ชายทหารถึงได้แอบเล่นจีบมือกันแค่สองคน"เป็นอะไรไปจ้ะจื้อหง ทำไมถึงทำหน้าบึ้งเป็นข้าวปั้นบูดแบบนั้นล่ะ"จื้ออิงที่เห็นน้องชายทำหน้าหงิกหน้างอถาม เธอเอื้อมมือไปบีบแก้มนุ่มๆ ป่องๆ นั้นด้วยความเอ็นดู "ก็พี่สาวกับพี่ชายทหารน่ะสิฮะ"จื้อหงพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ สองแขนเล็กๆ ยกขึ้นมากอดอกไว้ ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความซื่อบ่งบอกชัดว่ากำลังน้อยใจพี่สาวและพี่ชายทหารที่สุดในโลกเลย"เมื่อกี้จื้อหงเห็นนะว่าแอบเล่นจับมือกัน แต่พอจื้อหงจะขอเล่นด้วยบ้าง พี่ชายทหารก็วิ่งหนีจื้อหงไปเลย"เด็กน้อยพูดไปก็ทำหน้างอนไป จื้อหงก้มมองมือเล็กๆ ของตัวเองก่อนจะมองไปที่มือของพี่สาวที่ได้เล่นจับมือกับฮีโร่ในดวงใจ ความคิดของเด็กไม่ได้ซับซ้อนอะไร ในหัวคิดยังไงก็พูดออกไปตรงๆ"ทำไมพี่สาวเล่นได้ แต่จื้อหงเล่นไม่ได้ หรือว่ามือของจื้อหงเหม็นฮะ""ไม่ใช่หรอกจ้ะจื้อหง"จื้ออิงรีบย่อตัวลงประคองใบหน้าเล็กๆ ที่คิดเลยเถิดไปใหญ่ ถึงน้องชายจะทำหน้าบูดหน้าบึ้งอย่างไร ในสายตาของเธอ
ลิขิตรักยุค 80 หน้าแดงๆ
แค่ประโยคเดียวก็ทำโลกเหมือนหยุดนิ่งไป คนที่เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอพูดความในใจถ้าเป็นไปได้อยากวิ่งหนีไปตอนนี้เดี๋ยวนี้เลย"เอ่อ... ผมหมายถึง..."พูดเอง เขินเอง จนต้องเบือนสายตาไปมองหม้อซุปแทนใบหน้าสวยใส แค่เขาเห็นเธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ปากมันก็ไปไวกว่าสมองแล้ว"ถ้าคุณ...เอ่อ...ยิ้มก็น่าจะทำให้ขายดีน่ะครับ"เป็นคำแก้ตัวที่แถมาก สีข้างของผู้กองหนุ่มตอนนี้คงถลอกปอกเปิกอย่างหนักเพราะคำแถที่ฟังไม่ขึ้นนัก มือหนายกมือขึ้นลูบท้ายทอยแก้เขินอยู่หลายครั้ง ใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้มีริ้วจางๆ หัวใจของเขาเต้นแรงและดังกว่าตอนที่อยู่ในสนามรบซะอีกทางด้านจื้ออิง....เธอรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นผิดจังหวะ ใบหน้าสวยหวานร้อนผ่าวราวกับมีไฟมาอังที่หน้า แก้มค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ"ขะ...ขอบคุณท่านผู้กองที่แนะนำค่ะ"จื้ออิงตอบและพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่มือไม้มันกลับสั่นซะนีี่ใจเย็นๆ จื้ออิง...หญิงสาวพูดกับตัวเองและพยายามรวบรวมสมาธิตักซุปใส่ถ้วย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองผู้กองหนุ่มที่ถึงจะยืนทำหน้านิ่งแต่ใบหูทั้งสองข้างกลับแดงเถือก"เดี๋ยวฉันรีบตักซุปให้นะคะ"จื้ออิงก้มหน้ามองหม้อแทนที่จะมองใบหน้
Vous vous intéresseriez aussi à
ย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์102.1K Vuesใต้หล้าสยบรัก
จูน196.8K Vuesวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย171.4K Vuesอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.7K Vuesขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด
ซีไซต์510 Vuesหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม1.1K Vuesเกิดใหม่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงที่ท่านอ๋องไม่มีวันรัก
Camellia.ma155 Vuesสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์224 Vues
