Mag-log inShare
ตอนที่ 2 ตาลุง NC+
Petsa ng paglalathala:
2026-07-20 14:28:46ลุงก้มลงดูดเลียจุดกระสันของเธออย่างหื่นกระหาย อย่างกับว่าเขาเองไม่ได้ทำแบบนี้กับใครมานานแล้ว
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา...อื้อออดีจัง" สองมือข้างของเธอค้ำลงพื้นเตียงนอน ใบหน้าเงยเกหลับตาปี๋และกัดริมฝีปากล่างแน่น "อื้ออ...คุณลุงคะพราว อ๊าา พะ...พราวไม่ไหวแล้ว อื้ออ" เธอกอดคอลุงแน่นพลางร้องครางต่อเนื่อง "อิ๊...อ๊าาา" เธอตัวกระตุกเด้งขึ้นสู้ปากลุงเมื่อความเสียวมันมาขึ้นขีดสุด "โอเคไหมครับให้ผมทำตรงไหนให้อีกไหม" "อยากให้ลุงเอาอันนั้นเข้ามาจังค่ะ" "มันจะดีเหรอครับ" "ดีสิคะ ลุงก็จะได้เสร็จไปพร้อมกันกับหนูไงคะ" "หนูไม่อยากเสร็จคนเดียว หนูอยากให้ลุงเสร็จไปพร้อมกับหนูด้วยนะคะ" เธอพูดพลางใช้สายตาหว่านเสน่ห์ให้ลุงยิ่งหลงเข้าไปกันใหญ่และเหมือนถูกเธอดึงเข้าไปในโลกของเธอหมดทั้งตัวแล้ว "ดูสิเหมือนมันจะไม่ไหวแล้วนะ" เธอเอามือไปจับที่เป้ากางเกงของลุงพลางลูบเบาๆที่ท่อนเอ็นของเขาที่มันขยายตัวใหญ่และแข็งแล้ว "งั้นลุงเอามันเข้าไปตรงนั้นของหนูพราวเลยนะครับ" ลุงค่อยๆ ถอดกางเกงลงไปกองที่พื้นแล้วจับท่อนเอ็นแข็งของตัวเองไปจ่อที่ประตูทางเข้ารูสวาทของเธอ "อ๊ะ...อื้ออออ ลุงเอาเข้ามาเลยค่ะ" เขาจับท่อนเอ็นแข็งถูเล่นกับจุดกระสันของเธออย่างไม่สนอะไรแล้วทั้งนั้น ก่อนจะจับมันหลุบหายเข้าไปในรูสวาทของเธอ ที่ตอนนี้อยู่ในท่าที่เธอนั่งแยกขาเป็นรูปตัวเอ็มอยู่บนที่นอนตรงปลายเตียงและลุงกำลังยืนอยู่ปลายเตียง พอจับสอดเข้าไปจนมิดด้ามลุงก็ค่อยๆขยับเข้าออกเบาๆก่อนครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มกระแทกเข้าแรงขึ้นและแรงขึ้นด้วยความไว "อะ อะ อ๊ะ คุณลุง อะ อะ แรงดีจังเลยค่ะ อื้อออ อะ อ๊ะ อ๊ะ อิ๊ อ๊าา" ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ... "อ๊าาา...โคตรแน่นเลยครับแบบนี้ผมชอบมาก อื้อออ" "อะ...สะเสียวมากเลยค่ะลุง อ๊าาา...ลุงทำเก่งจัง" "ไม่ใช่แค่รูแน่น ตอดเก่งอีกด้วยครับ" "ถ้าชอบก็ทำแรงๆเลยค่ะ หนูจะไม่ไหวแล้ว อื้ออออ" ลุงขยับโอบยกตัวเธอขยับขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆ ส่วนเขาคร่อมอยู่ด้านบนตัวเธอ และกระแทกเข้าออกต่อเนื่องไม่มีพัก ก่อนเสร็จไปหนึ่งทีน้ำขาวขุ่นไหลมาในเวลาไล่เลี่ยกันทั้งเธอและเขา ก่อนลุงจะเริ่มกระแทกเข้าซ้ำอีกรอบ "โอ๊ะ...ลุงจะเอาอีกเหรอ" "ใช่ครับ ผมขออีกรอบนะครับ" เขาขอเธอทั้งที่ตอนนี้ท่อนเอ็นของเขาได้เสียบเข้าไปด้านในรูสวาทแล้ว "ค่ะ" เธอที่พึ่งเสร็จไปก็พึ่งเคยจะเจอคนที่กระหายเอาขนาดนี้ พึ่งจะเสร็จแล้วยังรีบทำต่ออีก อย่างกับว่าเหมือนทำงานที่แบบต้องรีบทำเวลา ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ "อะ อะ อ๊ะ อิ๊ย๊าา...อื้อออ" "อ๊าาาา..." เสียงร้องครางของลุงที่กำลังสอดแทรกประสานกับเสียงร้องครวญครางของเธอที่ดังอยู่ต่อเนี่ยง ถ้าลุงเขาจะกระเด่าเก่งแบบนี้กูก็อยากจะได้ลุงเขามานอนด้วยทุกคืนเลยล่ะ "เอาอีกค่ะลุง" หลังจากเสร็จไปรอบที่สองแล้ว ครั้งนี้ดันเป็นเธอที่ขออีกเอง "ไม่ได้แล้วครับคุณพราว ตอนนี้เลยเวลางานมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ผมต้องใช้เวลาขับรถกลับไปนู้นอีกเดี๋ยวจะโดนว่าเอาถ้าออกมานานแบบนี้" "แต่ลุงก็บอกให้หนูบอกกับพ่อแม่หนูว่าหนูใช้ลุงซ่อมขอฝที่พังอยู่ไงคะ เขาคงไม่ว่าอะไรลุงหรอกค่ะ" "แต่มันจะดูแปลกๆนะครับถ้าผมอยู่นานเกินไปกว่านี้" "เอ่อ! จริงด้วยค่ะ" "ไว้เดี๋ยวเราค่อยมาเจอกันใหม่นะครับ" "ได้ค่ะ" หลังจากเอากันเสร็จ ลุงเองก็รีบออกไปทำงาน ส่วนเธอเข้าอาบน้ำสบายใจซ้ำ ได้โดนเอาเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรของจากตัว เหมือนเธอจะอยากได้เอาอีกสักครั้งจริงๆ เพราะตอนที่เธอกำลังอาบน้ำอยู่ตอนนี้เธอแอบขยี้จุดกระสันของตัวเองขณะยืนรับน้ำจากฝักบัวไหลลงตามร่างกาย ใบหน้าค่อยๆเงยเกรับน้ำที่ไหลลงจากฝักบัวพลางขยี้จุดกระสันไปพร้อมกับนึกภาพที่เอากับลุงเขาเมื่อครู่ 2 วันต่อมา ตั้งแต่คืนวันนั้นฉันก็ยังไม่ได้เจอกับคุณลุงคนนั้นอีกเลย ฉันรอให้เขามาส่งอาหารให้เหมือนเดิมแต่เหมือนว่าช่วง 2 วันนี้พ่อกับแม่ฉันปิดโรงงานหมายถึงก็คือวันหยุดของโรงงานนั่นแหละ ฉันก็เลยได้อยู่กับพ่อแม่กินข้าวด้วยกันครบ 3 มื้อเลยแหละ มาวันนี้เป็นวันที่พ่อกับแม่ต้องไปที่โรงงานอีกเช่นเคย "แม่ไปทำงานก่อนนะลูก" "ค่ะคุณแม่ พ่อกับแม่สู้ๆนะคะ" "ครับลูก" ฉันส่งแม่ขึ้นรถไปกับพ่อ มองตามหลังรถที่ค่อยๆแล่นห่างออกไปจนละสายตาฉัน วันโคตรจะคิดถึงลุงคนนั้น อยากเอากับเขาอีกสักครั้งสองครั้ง และก็มาถึงตอนเที่ยงแล้วช่วงเวลาที่ฉันรอค่อยที่จะได้เจอลุง แต่เอ๊ะ? "โทษนะครับ มีคนอยู่บ้านไหม" "มีค่ะ" ฉันเดินออกไปตรงประตูรั้วเหล็กหน้าบ้านได้พบกับชายช่วยวัยอายุน่าจะประมาณ 30+ หน้าตายังดูดีเหมือนวัยรุ่นอยู่และก็มีความโตเป็นผู้ใหญ่ "พอดีเจ๊บอกเอาข้าวมาส่งให้ครับ" เขาพูดต่อหน้าฉันแต่เขาไม่ยื่นข้าวให้ฉัน "ไหนคะ" "อ๋อนี่ครับ" เขาเดินไปที่รถแล้วหยิบถุงอาหารมาให้ที่ในถุงมีประมาณ 2 อย่างในถุงนั้น "ขอบคุณค่ะ" "ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ" "ค่ะ" พอเขาได้ขับรถออกแล้วฉันก็เอาแต่คิดว่าคนเมื่อกี้ก็น่าเอาเหมือนกันนะ แม่งโรงงานพ่อฉันคือคัดคนจากหน้าตาหรือประสบการณ์กันแน่ แต่ฉันก็ยังคิดถึงลุงคนนั้นอยู่ดีทำไมลุงเขาไม่มาก็ไม่รู้วันนี้
Pinakabagong kabanata
ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า ตอนที่ 31 เยกับลูกเจ้าสัว แรงๆ NC++ (End)
“ดูสีหน้าแล้ว...คุณน่าจะไม่ไหว” คำพูดนั้นทำให้ฉันเผลอยิ้มมุมปาก เขาคงรู้จักฉันน้อยเกินไป ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อก่อนฉันเคยผ่านอะไรมาบ้าง ผู้ชายที่มีขนาดเท่าเขา...ฉันก็เคยเจอมาแล้วทั้งนั้นแล้วฉันจะไม่ไหวกับเขาได้ยังไงกัน หึ! “เงียบแบบนี้...คงไม่ไหวจริงๆ สินะ” เขาพูดซ้ำ เสียงเหมือนกำลังหยั่งเชิง ฉันบีบตรงนั้นที่เป้ากางเกงเขาไปหนึ่งทีแบบรวดเร็วก่อนจะรีบดึงมือตัวเองกลับมา แล้วเงยหน้ามองเขาตรงๆ “นี่เป็นการบอกผมอ้อมๆ หรือเปล่าว่าคุณก็กล้าทำ” “หนูขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมคะ” “ว่ามา” ฉันลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกไป “พี่จะแอบถ่ายฉันและไม่เอาเรื่องพวกนี้ไปบอกใครใช่ไหม” เขาเลิกคิ้วนิดๆ เหมือนขำในคำถาม “คุณคิดว่าผมจะแบล็คเมลคุณเหรอ” “ก็...ไม่รู้สิคะ” ฉันยักไหล่เบาๆ “พี่อาจจะทำก็ได้ ใครจะไปรู้” เขาหัวเราะในลำคอ ก่อนตอบเรียบๆ “ผมไม่ทำหรอก ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องทำแบบนั้น” คำตอบนั้นทำให้ฉันผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ก็ดีค่ะ” เขามองฉันนิ่งๆ ราวกับกำลังอ่านความคิด “แล้วไงต่อ จะถามอะไรเพิ่มไหม” ฉันส่ายหน้า ก่อนสูดหายใจเบา ๆ “ไม่แล้วค่ะ...คุณอยากให้ฉันทำอะไรก็บอกมาได้เลย” บรรยากาศเงียบลงชั่วค
ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า ตอนที่ 30 แฉะแล้วแฉะอีก NC+
เขาค่อยๆ ผละออกช้าๆ แต่ยังอยู่ใกล้เกินกว่าจะเรียกว่าถอยจริงๆ ลมหายใจของเรายังปะปนกันอยู่ ความเงียบหลังจากนั้นยิ่งดังชัดกว่าเดิม ฉันไม่กล้ามองตาเขาทันที ได้แต่ก้มหน้าลงเล็กน้อย หัวใจยังเต้นแรงไม่ยอมหยุด "นี่แหละ…" เขาพูดเบาๆ ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างงงๆ "สิ่งที่ผมอยากรู้" "อะไรคะ" นั่นดิเขาหมายถึงยังไง เขาไม่ได้ตอบตรงๆ แต่สายตาที่มองมามันจริงจังขึ้นกว่าเดิม "คุณยอมเพราะอะไร" คำถามนั้นทำให้ฉันนิ่งไป ใช่…ฉันยอมเขาเพราะอะไร เพราะเงิน? เพราะสถานการณ์บีบบังคับ? หรือเพราะฉันเอง…ก็ไม่ได้อยากปฏิเสธตั้งแต่แรก ฉันตอบไม่ได้ เขามองฉันอยู่พักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แล้วถอยออกไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม ทิ้งระยะห่างให้กลับมาอีกครั้ง "ผมไม่ต้องการคำตอบตอนนี้ก็ได้" น้ำเสียงเขาไม่ได้กดดันแล้ว แต่กลับนิ่งและชัดเจน "แต่ถ้าคุณจะอยู่ต่อ…คุณต้องรู้ว่าคุณเลือกมันเอง" ฉันยืนอยู่ที่เดิม ความรู้สึกในหัวมันยุ่งไปหมด แต่กลับมีอย่างหนึ่งที่ชัดขึ้นเรื่อยๆ และทุกอย่างขึ้นอยู่กับฉัน ฉันไม่ได้ถูกบังคับใดๆ เลยด้วยซ้ำ "แล้ว…งานล่ะคะ" ฉันถามเบาๆ เขายิ้มมุมปากนิดๆ "ง่ายมาก" เขาเอนหลังพิงโซฟา สายตายังจับจ
ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า ตอนที่ 29 ลูกคนรวยแซ่บไหมนะ NC+
"แล้วพี่จะพาหนูไปไหน ไม่ได้จะพาหนูกลับหอหนูเหรอ"ฉันหันไปถามเขาทันทีที่เริ่มรู้สึกว่าเส้นทางมันไม่ใช่ทางกลับหอ"อยากได้เงินไม่ใช่เหรอ" คำตอบของเขาทำให้ฉันยิ่งไม่สบายใจ"พี่จะพาหนูไปไหนอีก""ไปคอนโดผมไง""ห๊ะ!" ฉันหลุดเสียงดังออกมาอย่างตกใจ"ตกใจอะไร" "ปะ...ไปทำไมกันคะ"เขามองฉันนิ่งๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ"ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้จะให้คุณไปห้องเฉยๆ ผมมีงานให้คุณทำ เห็นคุณอยากได้เงินนักอยากได้เงินหนา เดี๋ยวคุณทำงานให้ผมนี่แหละ ผมจะจ่ายให้คุณเอง"ฉันพอจะเดาออกอยู่หรอกว่างานที่เขาหมายถึง คงไม่ใช่งานง่ายๆ ที่ทำแบบเดียวเสร็จแล้วได้เงินสบายๆ คนอย่างเขา…ถ้าให้เดานะไม่เอาฉันไปทรมาน ก็คงเอาไปใช้งานหนักๆในรูปแบบที่ฉันไม่เคยทำมาก่อนแต่เอาจริงๆ…ฉันเองก็ยังไม่เคยทำอะไรเลยนี่นา"ตามฉันมา"พอมาถึงคอนโด เขาก็สั่งสั้นๆ ให้ฉันเดินตามเข้าไป เราขึ้นลิฟต์ไปจนถึงชั้นบนสุด ก่อนจะหยุดที่หน้าห้องหนึ่ง"เข้าไป"ประตูถูกเปิดออก เขาพยักหน้าให้ฉันเดินเข้าไปก่อน แล้วถึงจะเดินตามเข้ามาทีหลังฉันเงียบมาตลอดทาง จนกระทั่งยืนอยู่กลางห้องของเขา สายตากวาดมองไปรอบ ๆ อย่างเงียบ ๆ ห้องกว้างขวาง ตกแต่งดีทุกมุมก็คนรวยนี่น
ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า ตอนที่ 28 เสี่ยสั่งให้ขย่มแรงๆ NC+
"งั้นหนูขอโชว์...""โชว์อะไรคะ?""โชว์...โชว์แม่ไม้มวยรำค่ะ""ห๊ะ!""ก็หนูไม่รู้จะโชว์อะไรนี่หน่าา" ฉันทำหน้ามุ้ยซึมเป็นส้วมเลยล่ะก็คนมันคิดไม่ออก"โอ๋ๆ งั้นหนูไม่ต้องโชว์แล้วค่ะหนูนั่งเฉยๆกับเสี่ยนี่แหละ"เอ๊ะ! เหมือนว่าเสี่ยคนนี้เขาจะชอบความออเซาะอะไรแบบนี้กันนะ งี้ก็ตัวอ้อนๆหน่อยเผื่อได้เพิ่ม"คืองี้นะคะเสี่ย หนูไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไรเหมือนคนอื่น เสี่ยอยากจะให้หนูทำอะไรอย่างอื่นแทนไหมบอกหนูได้เลย""แล้วหนูทำอะไรให้เสี่ยได้บ้างจ๊ะ กลัวว่าขอไปแล้วจะทำให้ไม่ได้อีก""เสี่ยลองขอมาก่อนค่ะ หนูอาจจะทำได้ก็ได้นะคะรอบนี้""ขึ้นให้เสี่ย""ขึ้น?" ฉันตกใจเพราะคำพูดนั้นชวนคิดไปถึงการที่ฉันต้องไปขึ้นขย่มตรงนั้นให้เขา "มะ...หมายถึงขึ้นอะไรเหรอคะ""ก็หมายถึงอย่างที่เธอกำลังคิดอยู่นั่นแหละ"แล้วเสี่ยเขารู้ได้ไงว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่ เออแต่ยิ่งคิดแล้วก็ยิ่งเห็นภาพตามเลยตอนนี้เป็นภาพที่ฉันตั้งไปขึ้นให้เขาตอนที่กำลังนั่งอยู่โซฟา แยกขานั่งคร่อมบนตักเขา จับท่อนเอ็นดันเข้าไปในรูของฉันก่อนนั่งลงไปจนสุด 'อ่าา...อ๊าาา' สองแขนคล้องคอเขาไว้หลวมๆ ขยับใบหน้าเข้าจูบปากก่อนจะขย่มให้เขาไปตามจังหวะของตัวเอง 'อ
ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า ตอนที่ 27 เสี่ยเอางี้เลยเหรอ
สายตาเพื่อนผมมันจับจ้องมองมาที่ผมเหมือนกำลังรอคำตอบอะไรบางอย่าง"มึงก็พูดเว่อร์ ไม่ได้รวยเว่อร์อะไรเลย"ผมยกแก้วขึ้นจิบ พยายามทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่ในใจกลับรู้สึกตึงๆ อย่างบอกไม่ถูก"แล้ว...กูถามได้ไหมว่านั่นใครที่มึงเอามาฝากให้ทำงานร้านกู...เอ้ยร้านเรา หรือว่านี่แฟนมึง"น้ำเสียงมันฟังดูเหมือนแซว แต่สายตากลับจริงจัง"ร้านเราอะไรกัน อย่าๆ ร้านมึงคนเดียวนั่นแหละ อย่ามาพูดว่าร้านกูด้วยคน กูแค่โดนมึงบังคับให้ช่วยหุ่นด้วย"ผมหัวเราะหึเบาๆ กลบเกลื่อน ก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ในช่วงแรกๆ ตอนที่เพื่อนของผมมันเริ่มทำร้าน มันไม่รู้จะเอาใครเข้ามาช่วยเรื่องเงิน ผมก็เลยต้องหุ่นด้วย เพื่อให้ความฝันของเพื่อนได้ไปต่อเรื่องนี้พ่อของมันก็ไม่รู้ คนอื่นก็ไม่รู้ ไม่มีใครรู้เลย นอกจากผมกับมัน และพวกคนที่ทำงานให้มันมาตั้งแต่แรกเริ่มด้วยกัน"เงียบแบบนี้แสดงว่าใช่"มันยิ้มมุมปาก เหมือนจับพิรุธได้"แฟนกูเชี่ยไร ไม่ใช่โว้ย"ผมตอบเร็วเกินไปหน่อย จนมันเลิกคิ้วมอง"ก็เล่ามาดิ"มันยกแก้วขึ้นจิบ รออย่างใจเย็น ต่างจากผมที่เริ่มรู้สึกไม่ค่อยนิ่ง"ใครไม่รู้บังเอิญเจอ"ผมพูดสั้นๆ เหมือนไม่อยากขยายความ"ห๊ะ! มึงกำลังจะบอกว
ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า ตอนที่ 26 เด็กดริ้ง
"ถ้าไม่มีเงินก็ลองไปหาทำงานอะไรที่มันง่ายๆก่อน เก็บเงินได้แล้วค่อยมาเรียนต่อให้จบจะได้มาสมัครงานนี่อีกรอบ"คำพูดนั้นเหมือนเป็นทั้งคำปฏิเสธ…และคำแนะนำในเวลาเดียวกันเธอยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ดวงตาที่มองผมคราวนี้ไม่ได้อ้อนวอนเหมือนก่อน แต่แฝงด้วยความดื้อเงียบ ๆ เหมือนคนที่ยังไม่ยอมถอยง่าย ๆ เธอทำท่าจะพูดต่อ แต่ก็ชะงักไปเหมือนลังเล"แต่ว่าหนู" ผมเลิกคิ้วมองทันที"อะไร...จะแย้งอะไรอีก"เธอรีบส่ายหน้าเล็กน้อย"เปล่าครับ ไม่พูดแล้ว"ผมถอนหายใจเบา ๆ"มีไรก็พูดมา"เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย เหมือนรวบรวมความกล้า ก่อนจะพูดออกมาช้า ๆ"คือ...คือหนูหางานมาหลายที่มากๆแล้ว ทั้งงานง่ายๆ แล้วก็ไม่ง่าย พวกงานเล็กๆรับคนง่ายๆก็ลองไปสมัครมาแล้วแต่คนรอบข้างก็บอกว่ามันอันตรายกลัวหนูโดนหลอกไปทำอะไรไม่มีเหมือนในข่าว หนูก็เลยไม่กล้าไว้ใจพวกงานที่รับคนง่ายๆอีกเลย ส่วนพวกงานใช้กำลังแน่นอนว่าเขาไม่รับหนูอยู่แล้ว"คำพูดของเธอครั้งนี้ไม่ได้มีท่าทีอ้อนหรือเล่นอะไรเหมือนก่อน มันดูจริงจังขึ้นจนผมเงียบไปครู่หนึ่งสุดท้ายผมจึงพูดออกไปเรียบ ๆ"เอางี้ คุณกลับไปก่อน เดี๋ยวตอนเย็นผมไปรับที่คอนโด ผมจะช่วย
Maaari mong magustuhan
ห้องข้าง ๆ คือวิศวะ (เอา) ดุ
พริมริน1.6K viewsเรื่องลับชวนใจสั่น Series
จันทร์ต้องลม24.2K viewsนิยายชุด รักต้องห้าม
วรรณอร4.3K viewsหลิงหลาน เยี่ยนเหยา เคหาสน์ซ่อนสิเน่หา
หรงเย่า / นาย่า1.1K viewsชุด พ่อเฒ่าเจ้าเสน่ห์
อัมพุท6.6K viewsร้าย ย้อน รัก (ภาคต่อของเรื่อง ป้าน่ะเมียผมนะ รุ่นลูก)
ศานิชล2.2K viewsFC Zombie หนี ให้ รอด
Deal666251 viewsเล่ห์ลำดวน
บุหลันดั้นเมฆ834 views
