로그인공유
บทที่ 87
게시일:
2025-10-28 16:16:07
최신 챕터
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 120
สองปีต่อมา ณ เอ็กซองโพรวองซ์, ฝรั่งเศส “จุนตากับจุนยายนอนอยู่นี่เหยอ” เด็กชายโรเมโอวัยสี่ขวบครึ่งถามด้วยความสงสัยระหว่างที่จูงมือบิดาเดินเข้าไปตามเส้นทางที่ถูกปูด้วยพื้นซีเมนต์ ในขณะที่อาณาบริเวณรอบๆ เต็มไปด้วยป้ายหินอ่อนและพื้นหญ้าเตียนโล่ง กระทั่งเดินมาหยุด ณ สถานที่ห
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 119
มาเฟียหนุ่มพาคนตัวเล็กเขามาในห้องเก็บไวน์แห่งความหลัง ยื้อแย่งผลักดันกันอยู่ครู่ใหญ่ เนื่องจากหญิงสาวอิดออดไม่ยอมตามใจเข้ามาข้างในแต่โดยดี ดวงตาสีฟ้าสำรวจห้องเก็บไวน์แบบพื้นไม้ที่มีการออกแบบเป็นเอกลักษณ์ ดูสง่างามและคลาสสิค ลวดลายพื้นไม้และสีเข้มตามธรรมชาติทำให้ห้องรู้สึกอบอุ่นทั้งที่อุณภู
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 118
"พ่อคะ ทางขึ้นมันอยู่ตรงต้นไม้นี้ และต้องข้ามสะพานไปที่บ้านต้นไม้ใช่ไหมคะ!" พูดจบใบหน้าสวยก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา พร้อมกับยกมือขึ้นปิดปากตนเองแน่น เธอจำได้แล้ว เธอเคยมาที่นี่! ใบหน้าที่เริ่มมีริ้วรอยของริคคาโน่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยานั้น ลูกสะใภ้ของท่านทำได้แล้ว
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 117
โครงการฮันนีมูนของสองสามีภรรยารูซโซ่ถูกพับเก็บยาวๆ นับปี เนื่องจากหน้าที่การงานที่รัดตัวกันทั้งคู่ ราฟาเอลกำลังขยายอำนาจตนเองเข้าไปในฝรั่งเศสจึงต้องบินไปกลับอยู่บ่อยครั้ง เช่นเดียวกับภรรยาอย่างซีลีน อาร์โนลด์ รูซโซ่ที่ต้องบินไปทำงานที่ฝรั่งเศสซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของอเมทิสต์แทบทุกเดือน
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 116
เด็กชายโรเมโอขึ้นเครื่องบินครั้งแรกในวัยสามเดือนเศษ การขึ้นเครื่องบินครั้งนี้ยาวนานกว่าสิบสองชั่วโมง โดยแวะพักที่ดูไบสองชั่วโมง ก่อนจะแลนด์ดิ้งลงที่สนามบินภูเก็ต โดยเป้าหมายของการมาในครั้งนี้คือร่วมงานแต่งของน้องชายซึ่งถูกจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือลูซโซ่ นับตั้งแต่ที่บิดาสละตำแหน่งใ
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 115
หลายเดือนต่อมา ร่างสูงกำยำสาวเท้ายาวๆ ด้วยความเร่งรีบไปตามโถงทางเดินโรงพยาบาล มาเฟียหนุ่มวัยสามสิบปีกลับมาจากอเมริกาด้วยเครื่องบินส่วนตัวทันทีที่ทราบว่าภรรยาคลอดลูกชายแล้ว เมื่อประตูห้องพักผู้ป่วยถูกเปิดออก ราฟาเอลก็รีบตรงดิ่งเข้ามาหาภรรยาซึ่งในมือมีเด็กทารกเพศชายอยู่ในมือ
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 42
"หนาว" เสียงบ่นพึมพำท่ามกลางความมืดทำให้เธอที่ได้ยินจิ๊ปากใส่ ยกแขนข้างหนึ่งขึ้นเปิดทางให้เพียงเท่านั้น ใบหน้าหล่อเหลาก็ซุกเข้าหาอกอวบอิ่มราวกับเด็กๆ มือข้างหนึ่งของเขาสอดเข้าไปในเสื้อนอนของซีลีนลูบไล้แผ่นหลังบางด้วยความย่ามใจ พอโดนเธอฟาดเพียะเข้าที่หลังก็สะดุ้งรีบหดมือกลับ
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 41
[Céline Talks] เพราะเขาเลย เราถึงได้ลงมาทานมื้อเย็นเลทตั้งยี่สิบนาที ฉันเดินนำลงบันไดไปที่ห้องอาหารด้วยความหงุดหงิด เพราะคนที่เดินกอดอกตามมาติดๆ จากด้านหลังเอาแต่ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี แถมยังยิ้มหน้าระรื่นไม่หยุด อยากข่วนหน้าแม่ง... เมื่อมาถึงห้องอาหาร ก็เห็นว่า
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 34
แต่นั่นแหละ มันยิ่งทำให้เขาบดขยี้มันหนักหน่วงขึ้นจนท้องน้อยของฉันกระตุกฮวบๆ ไม่หยุด “แฉะแล้ว ทำไหม” กระซิบข้างหูแล้วขมเม้มติ่งหูฉันเบาๆ "อะ เอาไว้ก่อน ฉันปวดขาอยู่" ให้คำตอบตอนนี้ไม่ได้ เพราะไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนี้ แต่อีกฝ่ายไม่ได้เข้าใจแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่าฉันไปจุดต
ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน] บทที่ 10
"แล้ว?" "ยังจะเอาฉันไปแทรกกลางพวกเขาอีก! มันบาป!" ริมฝีปากหยักหัวเราะเหอะ! เขายิ้มมุมปาก พร้อมกับมองเธออย่างขบขันในสิ่งที่เพิ่งพูดออกมา "คนอย่างเธอ...ตกนรกไปเถอะ" "หนอย! ถ้าฉันตกนรก ฉันจะจองห้องข้างๆ รอนายมาอยู่" "อย่าให้ฉันเจอเธอหลังความตา
다른 추천
