Beranda / มาเฟีย / ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย / ตอนที่ 13 นี่ลูกนะพ่อ

Share

ตอนที่ 13 นี่ลูกนะพ่อ

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-03 21:52:43

..แค่นิ้วกับลิ้นยังขนาดนี้

“อย่าดื้อเดมี่” ลูคัสดุคนที่กำลังดิ้นเอาตัวรอด

“คุณป๊าทำแบบนี่กับเดมี่ได้ยังไงอ่ะ นี่ลูกนะ”

“ลูกใคร..เธอไม่ใช่ลูกฉันเดมี่ ฉันไม่เคยอยากเป็นป๊าเธอฉันอยากเอาเธอทำเมียนั่นแหละคือเรื่องจริง”

“คิดแบบนี้กับเดมี่ตั้งแต่เมื่อไหร่” เดมี่มองเขาตาโต

“ตั้งแต่เห็นหน้าเธอครั้งแรก”

“คนลามก..คุณลูคัสที่คุณเลี้ยงเดมี่ไว้ก็เพื่อจะทำแบบนี้เหรอ” สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้ลูคัสหน้าตึง

“เดมี่ เธอเองก็ยั่วฉันมาตลอด พ่อลูกที่ไหนนั่งป้อนข้าวกันวะ ให้ตายทุกครั้งที่เธอนั่งตักฉันแข็งทุกครั้ง พ่อลูกที่ไหนเค้าคิดเรื่องใต้สะดือกันวะ”

“แล้วห้ามมาเรียกชื่อฉันแบบนั้นอีก เรียกเหมือนเดิม” ลูคัสชินเสียแล้วกับการที่ได้ยินเธอเรียกเขาว่าคุณป๊า

“คุณป๊าก็ทำตัวให้สมกับที่เดมี่เรียกสิคะ มาทำแบบนี้กับเดมี่ได้ไงอ่ะ”

“เธอเสนอตัวเองนะ ไหนใครบอกว่าจะช่วย”

“เดมี่พูดเล่นเหอะ”

เดมี่แก้ตัว เธอไม่คิดว่าคุณป๊าจะลงมือทำจริงๆ ความจริงเธอยังไม่ได้ช่วยอะไรเขาสักนิดถ้าจะมีใครสบายตัวคนนั้นก็คงเป็นเธอ เดมี่เผลอคิดเรื่องเมื่อครู่จนเหม่อ กว่าจะดึงสติกลับมาได้ก็ตอนโดนเขาจับนอนราบลงไปกับโซฟาอีกครั้ง..

“คุณป๊า..ไม่นะ เดมี่กลัว” เดมี่มองเขาจับแก่นกายถูไถไปตามรูรักลูคัสขยับเอวรูดท่อนเนื้อขึ้นลงเขากดเสียงครางต่ำถ้าได้เข้าไปจะเสียวขนาดไหนวะ

“เจ็บแค่ครั้งแรก..อดทนนะคนเก่งของป๊า” ลูคัสปลอบคนที่เอาแต่ต่อต้านกำปั้นเล็กทุบลงบนอกเขา

“ไม่เอาเดมี่กลัว มันจะเข้าไปได้ยังไงคะ ฮือๆ เดมี่ตายแน่ๆ” เดมี่ส่ายหัวไปมาเบี่ยงเอวหนีแต่ก็ถูกลูคัสช้อนมือโอบรั้งเอวบางไม่ให้ขยับ เขาใช้มืออีกข้างกดส่วนหัวเบิกช่องทางเข้าไปทีนะนิด

“กรี๊ด…คุณป๊าเดมี่เจ็บ พอแล้วๆ” เดมี่น้ำตาไหลพราก

..ให้ตายยิ่งเดมี่ร้องว่าเจ็บเขายิ่งคึกจัดอารมณ์พุ่งสูงเกินจะหยุดยั้ง เดมี่มองสบตาเขาแววตาลูคัสตอนนี้เต็มไปด้วยความปรารถนาเร่าร้อน

“เดมี่อย่าเกร็ง ยิ่งหนูต่อต้านมันจะยิ่งเจ็บ” เดมี่มองค้อนคนด้านบนคนโกหกต่อให้ผ่อนคลายเธอก็เจ็บอยู่ดีลูคัสกดท่อนเนื้อเข้ามาได้ครึ่งลำก็ต้องหยุด

เขาโน้มตัวลงมาบดจูบเธออีกครั้งจูบของเขาเต็มไปด้วยความดุดันแต่ก็อ่อนหวานจนร่างบางหลงเคลิ้มลูคัสกระตุกยิ้มพอใจเมื่อเดมี่ค่อยๆ คลายน้ำออกมาช่วยให้เขาขยับง่ายขึ้น ชายหนุ่มกดสะโพกเดินเครื่องเต็มแรงจนได้ยินเสียงดังกึก..

..ฉีกมั้ยวะ!ประโยคคำถามลอยขึ้นมาในหัวแต่ก็ถูกเสียงหวีดร้องของคนตัวเล็กกลบ

“เดมี่เจ็บ เจ็บจะตายแล้ว ไม่ไหวแล้ว ช่วยด้วยๆ” เดมี่ถอยสะโพกจะหนีแต่ร่างกายกับไร้เรี่ยวแรง

“เดมี่เงียบหน่อย..” ลูคัสเอื้อมมือไปปิดปากเล็กนั่นไว้ หยุดแหกปากครับลูก แหกขากว้างๆ พอ..

ติ๊งงงงง

ยังไม่ทันขยับซอยเสียงมือถือก็ดังขึ้น ลูคัสเอื้อมมือไปหยิบพลางจูบเบาๆ ไปที่ปลายจมูกรั้น

“ว่าไงไอ้กวินทร์ โทรมาทำเหี้ยไรตอนนี้”

[นายเด็กๆ มารอนานแล้วนะครับ..] กวิทร์ป้องปากตามองไปที่เด็กเอ็นนมโตซึ่งนั่งไขว้ห้างส่งสายตายั่ว

“กูไม่เอาแล้ว..แค่นี่นะ”

ปลายสายชิงวางลง กวินทร์ได้แต่ยืนงุนงง เงินก็จ่ายไปแล้ว เด็กก็พร้อมแล้วอะไรของพวกแม่งวะ

“ว่าไงพี่..จะมาหรือยัง”

“แก้ผ้าเลยน้อง..” เอาวะกูรับจบเอง!

..ลูคัสกดปิดเครื่องพร้อมกับโยนไปมุมห้อง

“หายเจ็บแล้วเนาะ” เสียงนุ่มเอ่ยถาม เดมี่เม้มปากหายอะไรล่ะเจ็บจนพูดไม่ออกต่างหาก พอเห็นเธอเงียบเขาก็เคลื่อนตัวขยับซอยเข้าออกในความฉ่ำร้อนในท่วงท่าเนิบนาบ

“อ่าส์ เดมี่หนูตอดป๊าแรงจัง เสียวใช่มั้ยครับ” ลูคัสผ่อนแรงกดแช่ท่อนเนื้อไว้เมื่อเธอยังต่อต้านไม่หยุด

“อูย..เดมี่ๆ มันๆ” เดมี่อธิบายไม่ถูกเจ็บมันก็เจ็บแต่ไม่อยากให้เขาหยุดขยับ เธออยากให้เขาขยับต่อ

“คุณป๊าขยับอีกได้มั้ย”

“อยากให้ป๊าซอยใช่มั้ยครับ”

ลูคัสกัดฟันถาม ใบหน้าลูกสาวแดงระเรื่อเดมี่ตอบด้วยการครางเสียงผะแผ่วแทนการร้องโวยวาย

“เดมี่ไม่รู้ อื้อ ตอนป๊าขยับมันดีมากๆ” เดมี่ขยับสะโพกประท้วงเมื่อเขาทำแน่นิ่ง ลูคัสหัวเราะเบาๆ รู้สึกพอใจที่ทำให้เดมี่เผยความความต้องการออกมาได้

ลูคัสเร่งจังหวะกระแทกเร็วขึ้นแรงขึ้น..จนได้ยินเสียงทรมานของเดมี่ครางขึ้นอีกครั้ง ร่างบางผวาตามขึ้นลงตามจังหวะซอยเร้าของเขา

“ฮึกคุณป๊า เร็วไป..” เดมี่ท้วงสองเต้ากระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทก ภาพความงามตรงหน้าทำให้เขาตอกอัดเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ตั่บ ตั่บ ตั่บ

ลูคัสขบกรามแน่นเขารวบแขนทั้งสองข้างของเธอดึงไว้ เอวสอบกระแทกถี่จนเดมี่ตาลอยหญิงสาวกระตุกเสร็จไปอีกครั้ง พอเห็นแบบนั้นเขาก็ตอกอัดกระทุ้งเต็มแรง

“เดมี่ๆ อ่าส์ ลูกสาวป๊า..ซี้ดดดด หนูเอามันจริงๆ”ลูคัสกระแทกหลั่งฉีดอัดน้ำเข้าไปในตัวเธอ เดมี่รู้สึกอุ่นวาบดวงตาคู่สวยปรือตามองคนด้านบนที่ยังขยับสะโพกไม่หยุด

ร่างหนาทิ้งตัวลงทาบทับคนตัวเล็ก เหงื่อโทรมกายด้วยกันทั้งคู่..

“เดมี่หนัก” เดมี่น้ำเสียงกระท่อนกระแท่นไม่กล้ามองหน้าเขาตรงๆ ความเป็นพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยงถูกเขาสะบั้นลงไม่เหลือชิ้นดี..

“อีกรอบนะ..” คำพูดหน้าตายของเขาทำให้เดมี่หน้าตื่น

“ไม่นะ!..”

.........

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 32 ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย(จบ)

    ดอมหงายใต้กระบอกปืนหลานชายดูก่อนจะตบหัวไปอีกชุดใหญ่“โอ้ยลุง..”“ไอ้เดม่อนปืนไม่มีซองกระสุนมึงพกมาทำเหี้ยอะไร”“พอๆ เลิกขายขำได้แล้วกูไม่ตลก เดมี่กลับไปกับฉัน”ลูคัสกระชากแขนหญิงสาวเข้ามาหา พอดอมเห็นแบบนั้นก็ดึงแขนลูกสาวอีกข้างไว้ เดมี่เลยถูกผู้ชายทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากแขนเธอ“คุณลูคัส ปล่อยเดมี่นะคะ” น้ำเสียงห่างเหินราวกับมีมีดกรีดผ่าดวงใจเขา“เดมี่ฟังฉันเธอเข้าใจผิด”“เดมี่อย่าไปฟังมันลูก กลับบ้านกับพ่อ” ดอมหันไปส่งซิกให้เดม่อนทำอะไรสักอย่าง มาเฟียหนุ่มเลิกสนใจอาการคันไข่พุ่งตัวกอดทับลูคัสไว้จนอีกฝ่ายล้มไปกับพื้น“คุณลูคัส” เดมี่มองเขาด้วยความตกใจแต่เธอก็ถูกคนเป็นพ่อจูงมือให้วิ่งตาม“ไปกับพ่อเดมี่” ดอมกระชากแขนลูกสาวให้วิ่งตามเขามา ปล่อยให้ไอ้เดม่อนถ่วงเวลาไอ้บ้าลูคัสไว้ถึงตอนนั้นเขาก็คงพาเดมี่หนีออกจากที่นี่ได้ ดอมจอดเรือรอไว้อยู่ที่ท้ายเกาะ“ปล่อยกูไอ้เหี้ยนี่” ลูคัสซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของเดม่อนจนอีกฝ่ายล้มกองกับพื้น“โอ้ย ไอ้ลูคัสมึงต่อยกูเหรอ” เดม่อนลุกขึ้นตั้งท่าจะง้างหมัดคืนแต่ช้ากว่าจังหวะกระโดดถีบของมาเฟียโหด ลูคัสเตะโครมเข้าที่กลางอกจนอีกฝ่ายสลบลงไปเขารีบวิ่งตามหลังสองพ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 31 ลูกเลี้ยงมาเฟีย

    “ไม่เอาสิครับ หนูไม่ล้อเล่นแบบนี้นะ” ลูคัสบีบจมูกเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยวเจ็บอะไรกันเมื้อกี้ยังขึ้นคร่อมเขาด้วยตัวเองแถมยังเอาแรงจนเขาแทบร้องขอชีวิตเพราะกลัวเสียวตายก่อนวัยอันควร..ตกเย็นเดมี่ใส่ชุดวิ่งออกมาจ๊อกกิ้งหน้าชายหาด เธอโบกมือให้กับพ่อครัวใหญ่ที่กำลังเตรียมอาหารมื้อค่ำ รอบบ่ายทำเธอเอวแทบเคล็ดตกเย็นมาจึงต้องออกมาเดินยืดเส้นยืดสายด้านนอกถึงจะออกมาคนเดียวแต่ก็ยังอยู่ในสายตาของเขา ลูคัสซึ่งกำลังยืนหั่นผักทอดสายตามองความสดใสของหญิงสาวซึ่งกำลังวิ่งเล่นกับลูกหมาที่จู่ๆ ก็เดินเข้ามามาเธอ…เดมี่คือรอยยิ้ม เธอคือความสดใส คือชีวิตคือลมหายใจของเขา“นั่นจะวิ่งไปไหน”เดมี่เท้าเอวมองเจ้าลูกหมาตัวสีขาววิ่งหายไปด้านหลังชายหาดลูคัสบอกว่าเป็นพื้นที่ป่ารกทึบห้ามไม่ให้เธอเดินเข้าไป หลายวันมานี้เธอจึงเดินเล่นอยู่แค่หน้าหาดพอเจ้าลูกหมาวิ่งไปแบบนั้นก็ทำให้หญิงสาวนึกเป็นห่วง สองเท้ารีบวิ่งตามเข้าไปด้านหลังจนลืมคำสั่งของเขา..“เจ้าหมาน้อย ออกมาหาเดมี่เดี๋ยวนี้นะ ดื้อแบบนี้เดมี่จะตีนะ ออกมาเร็วเดมี่จะพาไปกินของอร่อยๆ” เดมี่เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเล็กๆ ยิ่งเดินเข้ามายิ่งมืดครึ้ม..“เดมี่!”เสียงด้านหลั

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 30 หวาน

    …ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงลูคัสดันบ่าคนตัวเล็กให้นั่งลง เขาจัดการตักข้าวสวยร้อนๆ ที่เพิ่งหุงเสร็จใหม่ๆ ลงบนจานสีขาวกระเบื้องเคลือบชั้นดี เดมี่มองเขาค่อยๆ ตักต้มยำกุ้งมาใส่ถ้วยเล็กๆ“ค่อยๆ นะมันร้อน” ชายหนุ่มเตือนมองเธอหยิบช้อนขึ้นมาซดน้ำ ทันทีที่เข้าปากเดมี่ถึงกับหันไปมองหน้าเขา“ทำเองจริงๆ เหรอคะ”…อร่อยมาก!“ใช่ ทุกขั้นตอน” ลูคัสลุกขึ้นมานั่งฝั่งตรงข้ามมองคนตัวเล็กเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ เห็นเธอกินได้แบบนี้เขาก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ“จำได้มั้ยว่าฉันเคยผัดผักให้เธอ” เดมี่ชะงักมือที่กำลังตักข้าว เธอส่ายหัวไปมาถ้าเขาทำอาหารอร่อยได้ขนาดนี้เรื่องผัดผักจะไปยากอะไร“ผัดผักจานนั้น..ฉันโกหก ฉันไม่ได้ทำมันด้วยตัวเอง” ลูคัสสารภาพความผิดครั้งนั้นออกมา“คุณตั้งใจโกหก..หรือว่าตั้งใจทำให้ฉันคะ”“ฉันตั้งใจทำ ฉันล้างผัก หั่นผักด้วยตัวเอง ลงมือผัดแต่มันออกมากินไม่ได้ เลยใช้แม่บ้านทำให้ใหม่”“ไม่เห็นต้องรู้สึกผิดเลยนี่คะถ้าคุณตั้งใจทำให้ฉันจริงๆ ถึงมันจะกินไม่ได้ ฉันว่าเดมี่ในตอนนั้นก็คงไม่โกรธแน่ๆ ความเอาใจใส่ของคุณต่างหากที่มีค่ามากที่สุด” เดมี่พูดออกไปตามที่คิดยิ่งทำให้พ่อหนุ่มคลั่งรักหน้าแดง“งั้นก็กินเยอะๆ ครั้

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 29 พาหนีพ่อ

    เดมี่หยิบชุดคลุมมาใส่ลวกๆ ลูคัสเองก็รีบแต่งตัวก่อนจะคว้าข้อมือหญิงสาวใว้ไม่ให้ห่างตัว เขาไม่อยากให้เธอคลาดสายตาคราวนี้จะไม่ยอมพลาดให้ไอ้เดม่อนชิงตัวเดมี่กลับไปได้ลูคัสจูงมือหญิงสาววิ่งออกไปหน้าห้องซึ่งมี เลขาคนสนิทยืนรอด้วยความรีบร้อน“พวกมันมากันเต็มหน้าบ้านเลย คราวนี้พ่อตาคุณลูคัสมาเองด้วยนะครับ เอาไงดียิงสวนแม่งเลยมั้ย”“ไม่ได้นะ นั่นพ่อเดมี่” เดมี่หันไปตาเขียวใส่คนของเขา พูดออกมาได้ยังไงว่าจะสาดกระสุนออกไป ถ้าพลาดทำพ่อเธอบาดเจ็บเดมี่ไม่มีวันยอมแน่“ก็พ่อคุณเดมี่ยิงเข้ามาก่อน” กวินทร์สั่งให้เหล่าคนงานในบ้านหลบเข้าห้อง การกระทำของอดีตมาเฟียฮ่องกงอย่างดอมทำให้ลูคัสสีหน้าเคร่งเครียด ใช้กำลังคนข้างๆ ก็ไม่ยอมถ้าไม่สู้เดมี่ก็ถูกชิงตัวกลับแน่“กูจะพาเดมี่หนีไปก่อน…มึงเปิดประตูให้พวกมันค้นได้เลยอย่าให้คนของเราเจ็บตัว”“นายจะหนีไปไหนครับ”“เออไว้ปลอดภัยแล้วกูจะติดต่อมา” ลูคัสรู้ว่าพ่อของเดมี่ไม่กล้าทำร้ายคนของเขา ที่มาวันนี้ก็แค่ต้องการพาตัวเธอกลับชายหนุ่มจูงมือหญิงสาววิ่งลงไปห้องใต้ดินซึ่งเป็นสถานที่เก็บรถ ไม่มีใครรู้ว่าบ้านของเขาสามารถขับออกผ่านห้องใต้ดินไปยังถนนใหญ่หน้าหมู่บ้านได้“เรา

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 28 ใครไหวไปก่อน

    เดมี่ใช้ฝ่ามือช้อนใต้ล่างท่อนของเขาขึ้นมาหญิงสาวตาโตเมื่อเห็นมันพองขึ้นทันตาแก่นกายใหญ่ขยายขึ้นเรื่อยๆ“เร็วเดมี่”ลูคัสใบหน้าเริ่มไม่ไหว ปวดไปทั้งดุ้นอยากจับเธอกระแทกก็ต้องอดทน กูไม่น่าเล่าแบบนั้นเลย! ต้องมานั่งแข็งรอยัยเดมี่เริ่ม…จะเริ่มหรือจะล่มวะ ลูคัสตาโตมองปากเล็กเผยออ้ากว้างเฮ้ยๆ อย่านะยัยลูกรักเฮือก!ลูคัสตาลอยคว้างท่อนเนื้อถูกเธอก้มลงงับจนสุดปลายโคน..“แค่กๆ ..อื้อ”เดมี่ปล่อยปากจากท่อนเนื้อของเขาน้ำลายไหลเลอะออกมาจากขอบปากเล็กเธออมไปทีเดียวจนมิดขนาดมันก็ไม่ใช่เล็กเหมือนแท่งไอติม ยาวโค้งลึกไปถึงคอ..ลูคัสมองคนไอหน้าดำหน้าแดงด้วยความสงสาร สงสารเธอ..หึ สงสารตัวกูเองนี่แหละพิษเยอะจริงๆ ยัยเด็กแสบ“ไม่เอาแล้วฉันไม่เห็นจะคุ้นเลย ไม่ทำแล้ว” หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปหยิบขวดน้ำขึ้นมากระดกดื่ม ลูคัสซึ่งหิวกระหายไม่ต่างกันแย่งขวดน้ำจากมือเธอมากระดกรวดเดียวจนหมด…หิวน้ำเหรอ ป่าวเลย หิวน้ำเดมี่ต่างหากล่ะเดมี่สะบัดหน้าจะเดินหนี อีตาแก่นี่เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยสักนิดช่วยเก็บสายตาหื่นๆ หน่อยเถอะ คนอะไรมองเหมือนอยากจับเธอแก้ผ้าตลอดเวลา ไม่อยากนึกถึงช่วงเวลาที่เคยอยู่กับเขาเลยว่าจะถูกปู้ยี้ปู้ย

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 27 จำลองสถานการณ์

    ลูคัสค่อยๆ วางร่างบอบบางของเดมี่ลงบนเตียง ภายในห้องนอนของเธอทุกสิ่งทุกอย่างเขายังคงเก็บรักษาไว้อย่างดี ความอ่อนล้าทำให้หญิงสาวหลับไม่ได้สติหลังจากเรือแล่นออกมาสักพักเขาก็ให้เครื่องบินส่วนตัวบินลงมารับ ไม่กี่ชั่วโมงก็เข้าสู่น่านฟ้าประเทศไทยคราวนี้จะไม่มีใครมาแย่งเดมี่ไปจากเขาได้อีก ชายหนุ่มจูบลงบนหน้าผากเล็กอย่างแสนรัก คืนนี้จะปล่อยให้เธอหลับเอาแรงไปก่อน ตื่นมามีแรงเมื่อไหร่เตรียมตัวระบมได้เลย..@ฮ่องกงดอมนั่งกำหมัดแน่นมองหลานชายกำลังซ้อมเหล่าบอดี้การ์ดที่ทำงานพลาดให้ไอ้ลูคัสชิงตัวเดมี่กลับไปได้ ไอ้มิสเตอร์ลีก็เป็นแผนการณ์ที่มันจงใจล่อเดมี่ออกไปติดกับ“เดม่อนพาลุงไปประเทศไทย ลุงจะไปพาน้องกลับมาด้วยตัวเอง”“ได้ครับคุณลุง”ดอมมองไปยังรูปภาพของแพรพลอย เธอจะรู้บ้างมั้ยว่าไอ้ผู้ชายที่หนีตามไปมันกำลังจะเอาลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกเราทำเมีย บัดซบที่สุด!…ไอ้คนระยำคิดจะเอาทั้งแม่ทั้งลูกนั่นคือเหตุผลที่ชายแก่ไม่มีวันรับได้ เดมี่ต้องไม่ใช้ผัวคนเดียวกับแม่ของตัวเอง ลูกสาวเขาเป็นคนดีเธอไม่มีวันทำแบบนั้นมันต้องใช้กำลังบังคับเอาเดมี่ทำเมียแน่ๆ ยิ่งคิดอกคนเป็นพ่อยิ่งปวดร้าว..เดมี่กระพริบตาไล่ความมึ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status