ตอนที่ 14 เช็คของ

หลังจากจับเธอกินรอบที่สอง ลูคัสก็ต้องรีบหยุดเมื่อร่างบอบบางของเดมี่รับไม่ไหวอีกต่อไปจู่ๆ เธอก็ไข้ขึ้นสูง จนเขาต้องรีบอุ้มเธอขึ้นมานอนพักบนห้อง

ลูคัสจัดการเช็ดตัวลูกเลี้ยงสาวก่อนจะหยิบชุดนอนมาสวมใส่ เดมี่นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนต่างจากเขาที่นอนหลับไม่ลงจนต้องพาตัวเองเดินมาจุดธูปที่ห้องพระ เบื้องหน้าคือรูปถ่ายแพรพลอยแม่ของเดมี่

“เจ๊แพร..ผมจัดการเดมี่ไปแล้วขอโทษนะที่ผมอดทนรอจนเดมี่เรียนจบไม่ไหว เจ๊ไม่ต้องเป็นห่วงผมสัญญาจะดูแลเดมี่ด้วยชีวิต” ถ้อยคำที่แพรพลอยฝากฝังเขายังจำมันได้ดี

เช้าวันต่อมา

เดมี่งัวเงียลุกขึ้นนั่ง อาการเจ็บแปลบแล่นเข้ามาจนเธอต้องนั่งนิ่งๆ หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องส่วนตัว..เธอโดนเขากระแทกจนสติดับวูบไป พอคิดถึงตรงนี้เดมี่ก็รีบหยิบหมอนขึ้นมาปิดหน้า

…เธอกับคุณป๊า

“ตื่นแล้วเหรอ” น้ำเสียงทุ้มทำให้เดมี่รีบปั้นหน้าให้เป็นปกติ เขาจะเข้ามาทำไมเธอยังไม่พร้อมจะเจอหน้าตอนนี้

“คุณป๊าเข้ามาทำไมคะ”

“มาหาเมีย” เขานั่งลงปลายเตียงสายตาจดจ้องมาใต้ผ้าห่ม

“คุณป๊าไม่นะ” เดมี่ดึงผ้าห่มแน่นเมื่อเขากระชากมันออกจนเกิดการยื้อแย่ง ลูคัสใช้สายตาดุๆ ให้เธอปล่อยมือ

“ฉันไม่ทำอะไรหรอก แค่จะดู..”

“ดูอะไร..” เขาจะมาอยากดูอะไรใต้ผ้าห่มเธอเล่า

“ดู..เมีย”

“โอ้ยคุณป๊า” เดที่ทิ้งตัวเอนลงกับเตียงมือปล่อยจากผ้าห่มไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดคำนี้ออกมา

“โห..แดงแจ๋เลย บวมด้วยเจ็บมากมั้ย” ลูตัสตวัดผ้าห่มขึ้นเช็คของกะว่าจะขึ้นมาต่อสักยกพอเห็นแบบนี้เขาก็ต้องรีบเก็บความหื่นลงไปเอาความห่วงเข้ามาแทน

…กูทำแรงไปเหรอวะ นี่ก็ผ่อนแรงเต็มที่แล้วนะ

“อูย อย่าแตะ มันแสบ” ลูคัสลูบมือลงบนโหนกอวบอูม เขาใช้มือแหวกแคมสองข้างออกเพื่อตรวจดูด้านในเม็ดเสียวอวบล่อตาล่อใจจนเขาอยากลงลิ้นอีกครั้ง

“เดมี่เจ็บนะ” หญิงสาวรีบเบรคเมื่อเห็นลูกกระเดือกเขาขยับขึ้นลง คิดเรื่องลามกอยู่แน่ๆ

“เอาบ่อยๆ เธอจะได้ชิน” เดมี่หุบขาหนี ให้ต่อตอนนี้เธอคงตายคาเตียง ลูคัสเก็บมือเข้าที่ก่อนจะค่อยๆ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวเธอ

“นอนซะ..ถ้าทำตัวดีจะพาเที่ยว” เขาเอาของรางวัลเข้าล่อซึ่งก็ได้ผลทุกครั้ง เดมี่ตาโตยิ้มดีใจ เธอชอบไปเที่ยวต่างจังหวัดที่

สุดแต่เขาไม่เคยยอมให้ไปเอง แต่ละครั้งลูคัสจะเป็นคนพาเธอไปซึ่งก็นับครั้งได้เลย

“เดมี่อยากไปกางเต็นท์” เดมี่ยิ้มอ้อน เธออยากลองกิจกรรมที่พวกเพื่อนๆ ในคณะชอบพากันไปทำ ลูคัสแค่นยิ้มมองเมียเด็ก..

..ให้กูไปกางเต็นท์เนี้ยนะ

“ได้ ฉันจะพาไป”

..เริ่มจากไปซื้อเต็นท์ก่อนละกัน

หลายวันต่อมา เดมี่ไม่ได้เจอหน้าเขาอีกเพราะลูคัสมีงานด่วนต้องไปทำซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ดีมาก ตั้งแต่คืนนั้นเธอยังไม่กล้ามองหน้าเขา หลากหลายคำถามผุดขึ้นมาในหัว

รวมถึงสถานะที่เปลี่ยนไป หญิงสาวนั่งเหม่ออยู่บนเตียง คืนนั้นถ้าเธอไม่เข้าไปเรื่องแบบนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น เรื่องแบบนั้นสำหรับเธอควรเอาไว้ทำกับคนรัก..แต่กับคุณป๊าเดมี่ไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเอง เธอเคารพเขาในสถานะผู้ปกครองมาตลอด ไม่เคยคิดเป็นอื่น ส่วนเขาก็แสดงท่าทีห่างเหินมาตลอด..

..แล้วทำไมถึงทำแบบนั้น

“ดึกแล้วทำไมไม่นอน” เดมี่ตกใจเมื่อคนในความคิดโผล่มาให้เห็น

“หรือว่ารอฉัน” สายตาเจ้าชู้ยิ่งทำให้หญิงสาววางหน้าไม่ถูกคุณป๊ามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหนกันนะ

“คุณป๊าอย่ามองเดมี่ด้วยสายตาแบบนี้ได้มั้ยคะ เดมี่ไม่ชินอ่ะ”

“มองแบบนี้มาตลอดเธอไม่เคยสังเกตมากกว่า”

“คุณป๊าเข้ามาห้องเดมี่ทำไมคะ” เดมี่หน้าแดงรีบเปลี่ยนเรื่อง

“คิดถึง ไม่เห็นหน้าตั้งหลายวัน โทรก็ไม่ยอมรับเป็นอะไรฉันทำอะไรให้โกรธหรือเปล่า”

ลูคัสรวบร่างเล็กเข้ามากอด เขาหอมแก้มนุ่มนิ่มฟอดใหญ่ให้สมกับที่เร่งสะสางงานแล้วกลับมากอดเธอ

“คุณป๊าปล่อยค่ะ”

“ทำไม หรือเธอไม่คิดถึงฉัน”

“คุณลูคัสคะ เดมี่ว่าเราสองคนมีเรื่องต้องตกลงกัน”

..ลูคัสหน้าตึงเมื่อเธอกล้าเรียกเขาด้วยชื่อจริงอีกครั้ง

“เรื่องอะไร” ช่วยพูดให้เข้าหูกูเถอะไม่งั้นพ่อจะให้คลานทั้งคืน

“คือ..เดมี่ว่าเราสองคนไม่ควรทำเรื่องพวกนี้กันอีก” ท่าทางกระดากอายที่จะพูดทำให้ลูคัสเป็นคนเอ่ย

“หมายถึงเอากัน..”

“…”

“ทำไมฉันเอาเธอไม่ได้หรือไง เราเอากันไปตั้งหลายทีแล้วนะ”

“เราเป็นพ่อเลี้ยงลูกเลี้ยงกันนะคะ คุณป๊ามีาสถานะเป็นผู้ปกครองเดมี่เราทำเรื่องพวกนี้กันได้ยังไงคะ”

“ก็ทำไปแล้ว…หรือว่าเธอไม่อยากทำกับฉัน”

“เดมี่ไม่รู้อ่ะ” หญิงสาวกลืนคำถามที่อยากจะถามเขาลงคอ หรือว่าเขาจะชอบเธอยิ่งคิดใจก็ยิ่งเต้นแรง

“เดมี่…เธอชอบฉันมั้ย” ลูคัสถามเสียงเบา ไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเท่านี้มาก่อน สีหน้าของหญิงสาวดูสับสน

“เดมี่รักคุณป๊าแบบพ่อลูก…ไม่เคยคิดอะไรแบบนั้น”

คำตอบของคนตัวเล็กทำให้ลูคัสหน้าชา เขาขบกรามแน่นหึ..เป็นกูสินะที่คิดเอาเองว่าเดมี่มีใจให้ ถ้าไม่รักไม่ชอบแล้วมายั่วกูทำไม

“แล้วคุณป๊าล่ะคะที่มาทำแบบนี้กับเดมี่”

“ฉันรักเธอไง รักแบบที่อยากได้ทำเมียไม่ใช่ลูกสาว รักมานานแล้วด้วย”

“คุณป๊า!” เดมี่ใจเต้นแรงกับคำสารภาพ

“ลองให้ฉันเอาอีกรอบเผื่อเธอจะรู้ใจตัวเอง” ลูคัสดันตัวหญิงสาวให้นอนราบลงกับเตียง ร่างบางโดนเขาทาบตัวทับลงมา

“เดมี่ยังเจ็บอยู่”

“จะทำเบาๆ พอเสียวแล้วก็ไม่เจ็บ” ลูคัสขยับตัวถอดเสื้อออกตามด้วยกางเกงจนเหลือเพียงกางเกงชั้นในสีดำสนิท เดมี่พึ่งเคยสังเกตร่างกายของเขาเต็มตาครั้งแรก

“มองอะไร”

“ขน..ขนคุณป๊า เยอะจังค่ะ!”

เดมี่ลากสายตามองไปตามแผงอกสาขาเล็กยังขนาดนี้แล้วสาขาใหญ่ซึ่งซ่อนอยู่ใต้กางเกงจะดกดำขนาดไหนกันนะ สายตาซุกซนของเธอทำให้ลูคัสร้อนไปทั้งตัว!

เล่นมองสำรวจกันด้วยสายตาแบบนี้ยังบอกว่าไม่ได้คิดอะไร เขาจะทำให้เธอรู้ใจตัวเองเสียทีว่าเราสองคนใจตรงกัน!มือบางถูกเขาจับไปวางบนแผงอกกำยำ

“ลองลูบดู!”

..........