Accueil / มาเฟีย / ล่าร้าย(หลงเหยื่อ) / ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

Partager

ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น

“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด

“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด

“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน

“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง

“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง

“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก

“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า

“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่อย่างนั้นไม่ว่ามึงจะเยี่ยวจะขี้กูจะตามไปเฝ้า”ธาดาหยิบผ้าขนหนูปาใส่หญิงสาวที่นั่งขดงออยู่ข้างเตียง เธอรับผ้าขนหนูไว้ค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำวันนี้ผ่านอะไรมามากจนเหนื่อยล้าเนื้อตัวก็เจ็บไปด้วยแผลถลอกและแสบช่องทางรักไหนจะการบีบรัดข้อมือออกแรงขัดขืนจนช้ำ เธอเลยคิดว่าต้องนอนเก็บแรงไว้ก่อนจะได้มีแรงในวันพรุ่งนี้

   ร่างบางเดินเข้าห้องน้ำชำระล้างทั้งฝุ่นทั้งเลือดบนร่างกายทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง ปิ่นมุกสวมเสื้อผ้าชุดเดิมออกมาจากห้องน้ำ ธาดาปรายตามองก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบเสื้อยืดตัวใหญ่ของเขาปาใส่หน้าเธอ

“เปลี่ยนเสื้อผ้าซะเหม็นเหงื่อ  พรุ่งนี้จะให้ลูกน้องเอาเสื้อผ้าที่ห้องโน่นมาให้”

“เอามาให้เลยไม่ได้เหรอ”ปิ่นมุกเอ่ยถามแผ่วเบา

“พวกมันเมาไม่ได้สติ อยากโดนจับปล้ำอีกหรือไง”ธาดาเสียงเหวี่ยงเธอช่างไม่เข้าใจความกลัดมันของพวกผู้ชาย ปิ่นมุกชะงักคิดตามที่เขาบอกเลยเดินเข้าห้องน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสวมใส่เสื้อยืดตัวใหญ่ของเขายาวเกือบคลุมหัวเข่า หญิงสาวเดินออกมาอย่างประหม่าเหล่มองเขาที่นอนหลับอยุ่บนเตียงกว้าง เธอเดินไปที่โซฟาที่เขาวางผ้านวมไว้ให้แล้วล้มตัวนอนห่มผ้านวมอุ่นอย่างสบายใจ

“ขอบใจนะ”เสียงหวานแผ่วเบาถึงเขาจะโหดยังไงก็ยังหลงเหลือความปรานีให้เธอ ร่างบางถอนหายใจตัวโยนเหน็ดเหนื่อย อยากนอนหลับพักเอาแรงเพื่อต่อสู้กับวันพรุ่งนี้ ห่างออกไปบนเตียงกว้างธาดาลืมตาขึ้นพลิกตัวตะแคงหันมองหญิงสาวที่นอนหลับใหลท่ามกลางแสงไฟสลัว

“ห้ามใจอ่อนเด็ดขาด”เสียงในหัวต่อต้านกับหัวใจ เขาเป็นคนใจแข็งไม่เคยอ่อนไหวแต่ทำไมถึงรู้สึกใจอ่อนกับเธอนักหนา.......

  ช่วงเวลาเช้ามืด

   หลังจากที่ธาดาหลับไปได้ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องพักก็ดังขึ้น  ธาดาสะดุ้งตื่นคว้าปืนใต้หมอนมาถือไว้แล้วค่อย ๆ ย่องไปที่ประตูห้อง ปิ่นมุกที่ผวาตื่นมองร่างหนาเดินผ่านโซฟาไปท่ามกลางความมืด

“ลูกพี่ ลูกพี่”เสียงผู้ชายน้ำเสียงอ่อนแรง

“ใคร?”เสียงทุ้มกดต่ำสายตาคมแข็งกร้าวไม่ไว้ใจ

“ปืนเองพี่”ธาดาลดปืนลง นิ้วยังเกี่ยวไกปืนแล้วส่องดูตาแมวหน้าประตูคนที่ยืนอยู่คือปืนลูกน้องคนสนิทจริง ๆ ธาดาชำเลืองมองรอบข้างของลูกน้องข้างนอกก่อนที่จะแง้มเปิดประตูห้อง

“มีอะไร”

“พวกเราท้องเสียกันหมดเลยลูกพี่”ปืนหน้าซีดตัวงอหลังจากถ่ายเหลวจนเพลีย

“ท้องเสียอีกแล้ว คราวนี้ทำอะไรแปลก ๆ กินกันอีก”

“น่าจะเป็นยำกบที่ไอ้เป้มันจับจากหลังรีสอร์ท”

“พวกมึงนี่นะ ของกินดี ๆ กูสั่งให้แดกไม่แดกเสือกไปจับสัตว์มาทำแดกกัน”ธาดาเหวี่ยงใส่ไม่พอใจลูกน้องชอบทำเมนูแปลก ๆ กินในวงเหล้าทำให้ท้องเสียอาหารเป็นพิษเป็นประจำ ปืนยิ้มแหย ๆ ลูกพี่ห้ามหลายครั้งพวกเขาก็ยังแอบทำของแปลกกิน กันเอาง่ายเข้าว่าโดยไม่คำนึงถึงความสะอาด

“ป่วยก็เดินทางไม่ไหว เสียวเวลาฉิบหาย ถ้าใครยิงถล่มตอนนี้ก็ตายห่ากันหมด!”

“ขอโทษครับลูกพี่”ปืนหลุบตาลงสำนึกผิด ธาดาหลับตาลงข่มความโมโห

“ไปบอกพวกมันว่าวันนี้พักการเดินทาง ส่วนใครที่ยังไหวให้ออกไปซื้อยามาให้เพื่อน ๆ ”

   ธาดาฉุนเฉียวไม่สบอารมณ์อยู่นอกพื้นที่ศัตรูรอบด้านเขาไม่ไว้ใจว่าทุกคนจะปลอดภัย แทนที่จะระวังตัวกลับทำให้ตัวเองอ่อนแอเป็นจุดบอด เมื่อสั่งลูกน้องเสร็จเขาก็ปิดประตูเสียงดังเดินเข้ามาในห้องหางตามองไปยังหญิงสาวที่นอนอยู่บนโซฟาเล็กน้อย

“ได้ยินที่คุยกันใช่ไหม งดเดินทางไปก่อนอย่าคิดหาทางหนีกูจะเฝ้ามึงไม่ให้คลาดสายตา”ธาดาก้าวเท้าไปที่เตียงนอนแล้วพูดลอย ๆ ปิ่นมุกพลิกตัวหันหนีเข้าโซฟาสีหน้าครุ่นคิดเพื่อหาทางรอดสำหรับพรุ่งนี้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 9 เอาลูกไปฝากผัวเก่า

    “จุ๊ ๆ อย่าพูดไม่เพราะกับผัวผู้มีบุญคุณสิ กูเปิดบริสุทธิ์ให้มึงไอ้ภูมันคงชอบใจที่ไม่ต้องเปิดบริสุทธิ์เอง”ริมฝีปากหนายิ้มเยาะสะใจก่อนจะผละออกห่างลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มสบายอารมณ์ ปิ่นมุกลุกนั่งหน้าตึงเขานั่งมองอยู่อย่างนี้ทำให้ทำอะไรไม่สะดวกต้องค่อย ๆ กระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่“ไปเร็ว ๆ นั่งแก้ผ้าจับปล้ำซะดีมั้ย ห๊ะ!”เสียงทุ้มตะคอกดังจ้องตาเขม็ง ปิ่นมุกสะดุ้งสุดตัวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน เพียงก้าวเท้าลงแตะพื้นความเจ็บแปลบช่องทางรักก็ทำให้เธอร้องโอดโอย“โอ๊ย!”หน้าสวยบิดเบี้ยวเสียงหลง ธาดาตกใจรีบวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาว แต่เธอดันคิดว่าเขาจะเข้ามาปล้ำเลยรีบวิ่งหนีตะโกนเสียงดังก่อนเข้าห้องน้ำ“ไอ้โรคจิต!”“พูดเพราะ ๆ”ธาดาตะโกนตอบโต้เผลอหลุดขำคนดื้อป่วนประสาทสร้างปัญหาให้เขาได้ทั้งวัน....... ผ่านไปสักพักปิ่นมุกสวมเสื้อยืดตัวใหญ่เดินหน้าง้ำหน้างอออกจากห้องน้ำมายืนเหล่มองธาดานั่งดื่มเบียร์เลื่อนโทรศัพท์สบายใจอย่างหมันไส้ช่างต่างกับเธอที่ต้องทนอยู่ในสภาวะกดดัน“เมื่อไหร่นายจะให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของฉัน”“เออ ลืม......รอก่อน”ธาดามองหางตาสีหน้าเรียบเฉย กดโทรศ

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

    “อื้อ......” เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม“อึม อู้ว.............” เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด“อื้อ อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว“อ่ะห์ อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 7 ทำให้เชื่อง++

    “ฉันกลัว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ฉันกลัวจริง ๆ”เสียงหวานสั่นเครือขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาไหลมองเขาอย่างอ้อนวอนขอความปรานีจากนายจอมโหด“มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง “มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง กายบางออกแรงขัดขืนแม้ไม่ช่วยอะไรก็ดีกว่านอนให้เขากระทำได้ง่าย ๆ มือหนารวบแขนเรียวผสานขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มซอกซอนไล่เลียจากลำคอขึ้นคลอเคลียดวงหน้าสวย ปากหนาจูบซับขอบปากแผ่วเบาทะนุถนอม สายตาสวยเหลือบมองหน้าคลอเคลียด้วยหัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากออก ริมฝีปากบางเผลอเผยอปากให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัส มือหนาถกเสื้อยืดตัวใหญ่ขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มแล้วลูบไล้เรือนร่างบางผิวเนียนละเอียดลื่นมือ ปิ่นมุกสะท้านกับสัมผัสของผู้ชายช่างวาบหวาม คิ้วเรียวขมวดสีหน้าเหย่เกย์บ่นตัวเองในใจว่าแทนที่จะขัดขืนด

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 6 เหนื่อยแต่เช้า

    ช่วงสายในวันรุ่งขึ้น ปิ่นมุกนอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงกดชักโครกดวงตาสวยเบิกโพลงรีบดีดตัวขึ้นนั่งเงี่ยหูฟังได้ยินเสียงน้ำฝักบัว ร่างบางรีบลุกวิ่งไปหาโทรศัพท์ของเธอที่เขายึดไว้ หญิงสาวค่อย ๆ เปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาโทรศัพท์ในกระเป๋าจนเจอโทรศัพท์ของตัวเอง จึงรีบวิ่งมาที่โซฟากดเปิดเครื่องโทรศัพท์ใจเต้นรอเครื่องเปิดอย่างกะวนกระวายหน้าสวยหันซ้ายหันขวาแสงไฟหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบ มือเรียวสั่นเทากดเบอร์โทรที่ท่องจำไว้แม่นเพื่อติดต่อไปหาภูผา“ตอนนี้อยู่ที่รีสอร์ทชื่อ.......อยู่ใกล้กับ.........” เสียงหวานกระซิบกระซาบบอกพิกัดเท่าที่รู้ให้ภูผาฟังที่ปลายสาย โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าธาดาออกมาจากห้องน้ำพันผ้าขนหนูรอบเอวแอบฟังเธอสนทนาอยู่ข้างกำแพง ปิ่นมุกกำลังอธิบายรายละเอียดกับภูผา หางตาสวยเห็นร่างแกร่งสะท้อนกับเงาประตูตู้เย็นปิ่นมุกกระตุกตกใจแกล้งทำเป็นนิ่งเหมือนไม่กระโตกกระตากค่อย ๆ เอียงตัวเอาหลังบังแล้วรีบกดวางสายและยังแกล้งพูดคุยสนทนาอยู่คนเดียวเพื่อกลบเกลื่อน“อ๋อ ไม่เป็นไร มิ้นสบายดีไหม........”หน้าสวยเครียดจัดเหงื่อไหลซึมไรผมกดลบข้อมูลการติดต่อแกะเครื่องถอดซิม

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

    ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 4 จับทำเมีย

    ริมฝีปากหนาแทะเล็มลากไล้คอเรียวให้เธอเคลิบเคลิ้ม จนลืมไปว่าตัวเองกำลังโดนถกเสื้อขึ้นเหนือหน้าอกอิ่ม กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกดึงลงพร้อมเกงชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางบิดเร้าหลงใหลไปกับรสสวาทของชายที่เธอแอบชอบเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเขาแต่ไม่คิดว่าจะใกล้เนื้อแนบเนื้อขนาดนี้ กายแกร่งประคองกอดดันตัวหญิงสาวไปบนนอนบนเตียงกว้างกางเกงเกงยีนส์ตัวยาวถูกดึงออกจากขาเรียว มือหนาลูบไล้เรียวขาขาว ร่างหนาขึ้นคร่อมรวบแขนเรียวตรึงขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มคอเรียวเคลื่อนลงไปยังสองเต้าขาวอวบปากหนาดูดเลียสลับแทะเล็มหื่นกระหาย ปิ่นมุกนอนหายใจกระเส่าซาบซ่านสติกระเจิดกระเจิงลืมนึกถึงความเหมาะสมอยู่ ๆ มานอนทอดกายให้ผู้ชายสัมผัสได้ง่ายดาย“ยะ อย่า ฉันเป็นเมียพี่ภู.......”“กูไม่เคยมีเพื่อนอย่างมัน กูจะเอามึงให้ไอ้ภูมันเจ็บ ที่กูเอาเมียมัน”เสียงทุ้มแข็งกร้าว เงยหน้ามองยิ้มร้ายกาจ ปิ่นมุกได้สติเขาไม่ได้หลงใหลตัวเธอแต่กำลังจะใช้เธอทำให้พี่ภูผาเสียใจ“ปล่อย ปล่อย!”หน้าสวยขึงขังดิ้นรนถดหนีไม่ยอม ธาดายิ้มมุมปากคลานตามมานั่งทับขาเรียวจับมือเรียวกดไว้กับที่นอน“ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู มึงกำลังจะมีผัวตั้งสองคน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status