Accueil / มาเฟีย / ล่าร้าย(หลงเหยื่อ) / ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

Partager

ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

“อื้อ......”

     เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม

“อึม    อู้ว.............”

    เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา

   หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ  สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น  ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด

“อื้อ     อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว

“อ่ะห์       อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร็งตัวกระตุกปลดปล่อยสายธารอุ่นเข้าร่องสวาทบริสุทธิ์ที่มีเขาเป็นคนลุกล้ำเข้าไปเป็นคนแรก

   ธาดายันตัวคร่อมคนใต้ร่างหายใจหอยเหนื่อยมองหน้าหญิงสาวที่นอนอ่อนระทวยตรงหน้าด้วยแววตาที่หลากหลาย ความต้องการคัดค้านกับหน้าที่ เธอเป็นแค่เหยื่อล่อ ห้ามใจอ่อนเด็ดขาด ธาดาตัดใจถอนความแข็งแกร่งแล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำปล่อยให้หญิงสาวนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกว้าง

     ปิ่นมุกนอนน้ำตาไหลปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาได้ลิ้มลองสุดท้ายก็ไร้ความหมาย ความสาวที่รักษาไว้ไม่เหลือค่าอะไรสิ่งที่ได้กลับมาคือความเฉยชา เปลือกตาสวยปิดลงหน้าตาไหลลงหางตาทุกข์ใจกับการเป็นตัวประกันยังไม่พอยังหาเรื่องทุกข์ใจเพิ่มขึ้นอีก........

    ปิ่นมุกนอนน้ำตาไหลปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาได้ลิ้มลองสุดท้ายก็ไร้ความหมาย ความสาวที่รักษาไว้ไม่เหลือค่าอะไรสิ่งที่ได้กลับมาคือความเฉยชา เปลือกตาสวยปิดลงหน้าตาไหลลงหางตาทุกข์ใจกับการเป็นตัวประกันยังไม่พอยังหาเรื่องทุกข์ใจเพิ่มขึ้นอีก

    เสียงฝีเท้าหนักเดินเข้ามาใกล้ปิ่นมุกค่อย ๆ ลืมตามองเขาอย่างตัดพ้อ ร่างหนาย่อตัวลงข้างเตียงเอาผ้าขนหนูที่ชุบน้ำมาเช็ดดอกไม้งามที่บวมช้ำเปรอะคราบเลือด ความเย็นจากผ้าทำเธอสะดุ้งโหยงลุกนั่งหน้าตาเลิ่กลั่ก

“ทำอะไรของนาย”

“จะเช็ดให้ไง ถ้าเลือดแข็งเอาออกก็เจ็บอีก”ร่างกำยำเขยิบตัวเข้ามาใกล้ทำทีจะเช็ดกลางหว่างขา ปิ่นมุกตกใจหุบขาเรียวหนีบไว้

“ไม่ต้อง เดี๋ยวล้างเอง”

“จะล้างก็รีบลุกไป เห็นนอนแผ่นึกว่าติดใจยั่วให้เอาอีก”หน้าหล่อกรุ้มกริ่มแกล้งแหย่แล้วยื่นมือแตะคางมนหยอก ๆ ปิ่นมุกสะบัดออกมองเคือง

“ไอ้บ้า!”

“อย่าด่าผัว พูดกับผัวเพราะ ๆ สิ ผัวคะ  ผัวขา...........พูดเป็นไหม”คิ้วเข้มเลิกขึ้นหยอกเย้า ปิ่นมุกมองเขาอย่างลังเลอารมณ์ไหนถึงได้มานั่งพูดเล่นกับเธอทั้งที่ก่อนหน้านี้แทบจะกินหัวเธออยู่แล้ว ธาดามองหญิงที่เขาแล้วกระโจนเข้าตะครุบร่างบางที่ไม่ทันตั้งตัวโดนเขาทิ้งน้ำหนักทับลงบนตัว

“พูดสิ  พูด!”หน้าคมยื่นกระซิบเข้าใกล้ข้างแก้มเนียนลมหายใจอุ่นกระทบจนเธอสะท้าน

“ผัวคะ   ผัวขา”ปิ่นมุกกระแทกเสียงเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

“พูดหวาน ๆ เหมือนตอนโดนกูเอาหน่อย”ธาดายิ้มเจ้าเล่ห์กวนประสาท ปิ่นมุกถอนหายใจหงุดหงิดที่เขาแกล้งไม่หยุด

“ผัวคะ...........ผัวขา............”ปิ่นมุกลากเสียงอ่อนเสียงหวานประชดประชัน

“น่ารักมาก  ปล้ำอีกสักรอบดีกว่า”

“ไหนบอกไม่ชอบผู้หญิงบริสุทธิ์ไง”หญิงสาวมองเคืองไม่พอใจที่เขาบ่นว่าเธอบริสุทธิ์ทำรุนแรงไม่ได้

“ลืมแล้วเหรอว่าตอนนี้ไม่บริสุทธิ์ กูเป็นคนแทรกความเป็นผัวให้เอง”หน้าหล่อยกยิ้ม ปิ่นมุกเคลิบเคลิ้มไปกับรอยยิ้มนั้นมันทำให้ใจดวงน้อยอ่อนยวบ

“ไอ้บ้า!”เสียงหวานแข็งขึ้นด้วยความเขิน  ธาดายกนิ้วแกร่งขึ้นมาแตะริมฝีปากหนาแล้วส่ายหน้าเบา ๆ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 9 เอาลูกไปฝากผัวเก่า

    “จุ๊ ๆ อย่าพูดไม่เพราะกับผัวผู้มีบุญคุณสิ กูเปิดบริสุทธิ์ให้มึงไอ้ภูมันคงชอบใจที่ไม่ต้องเปิดบริสุทธิ์เอง”ริมฝีปากหนายิ้มเยาะสะใจก่อนจะผละออกห่างลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มสบายอารมณ์ ปิ่นมุกลุกนั่งหน้าตึงเขานั่งมองอยู่อย่างนี้ทำให้ทำอะไรไม่สะดวกต้องค่อย ๆ กระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่“ไปเร็ว ๆ นั่งแก้ผ้าจับปล้ำซะดีมั้ย ห๊ะ!”เสียงทุ้มตะคอกดังจ้องตาเขม็ง ปิ่นมุกสะดุ้งสุดตัวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน เพียงก้าวเท้าลงแตะพื้นความเจ็บแปลบช่องทางรักก็ทำให้เธอร้องโอดโอย“โอ๊ย!”หน้าสวยบิดเบี้ยวเสียงหลง ธาดาตกใจรีบวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาว แต่เธอดันคิดว่าเขาจะเข้ามาปล้ำเลยรีบวิ่งหนีตะโกนเสียงดังก่อนเข้าห้องน้ำ“ไอ้โรคจิต!”“พูดเพราะ ๆ”ธาดาตะโกนตอบโต้เผลอหลุดขำคนดื้อป่วนประสาทสร้างปัญหาให้เขาได้ทั้งวัน....... ผ่านไปสักพักปิ่นมุกสวมเสื้อยืดตัวใหญ่เดินหน้าง้ำหน้างอออกจากห้องน้ำมายืนเหล่มองธาดานั่งดื่มเบียร์เลื่อนโทรศัพท์สบายใจอย่างหมันไส้ช่างต่างกับเธอที่ต้องทนอยู่ในสภาวะกดดัน“เมื่อไหร่นายจะให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของฉัน”“เออ ลืม......รอก่อน”ธาดามองหางตาสีหน้าเรียบเฉย กดโทรศ

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

    “อื้อ......” เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม“อึม อู้ว.............” เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด“อื้อ อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว“อ่ะห์ อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 7 ทำให้เชื่อง++

    “ฉันกลัว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ฉันกลัวจริง ๆ”เสียงหวานสั่นเครือขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาไหลมองเขาอย่างอ้อนวอนขอความปรานีจากนายจอมโหด“มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง “มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง กายบางออกแรงขัดขืนแม้ไม่ช่วยอะไรก็ดีกว่านอนให้เขากระทำได้ง่าย ๆ มือหนารวบแขนเรียวผสานขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มซอกซอนไล่เลียจากลำคอขึ้นคลอเคลียดวงหน้าสวย ปากหนาจูบซับขอบปากแผ่วเบาทะนุถนอม สายตาสวยเหลือบมองหน้าคลอเคลียด้วยหัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากออก ริมฝีปากบางเผลอเผยอปากให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัส มือหนาถกเสื้อยืดตัวใหญ่ขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มแล้วลูบไล้เรือนร่างบางผิวเนียนละเอียดลื่นมือ ปิ่นมุกสะท้านกับสัมผัสของผู้ชายช่างวาบหวาม คิ้วเรียวขมวดสีหน้าเหย่เกย์บ่นตัวเองในใจว่าแทนที่จะขัดขืนด

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 6 เหนื่อยแต่เช้า

    ช่วงสายในวันรุ่งขึ้น ปิ่นมุกนอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงกดชักโครกดวงตาสวยเบิกโพลงรีบดีดตัวขึ้นนั่งเงี่ยหูฟังได้ยินเสียงน้ำฝักบัว ร่างบางรีบลุกวิ่งไปหาโทรศัพท์ของเธอที่เขายึดไว้ หญิงสาวค่อย ๆ เปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาโทรศัพท์ในกระเป๋าจนเจอโทรศัพท์ของตัวเอง จึงรีบวิ่งมาที่โซฟากดเปิดเครื่องโทรศัพท์ใจเต้นรอเครื่องเปิดอย่างกะวนกระวายหน้าสวยหันซ้ายหันขวาแสงไฟหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบ มือเรียวสั่นเทากดเบอร์โทรที่ท่องจำไว้แม่นเพื่อติดต่อไปหาภูผา“ตอนนี้อยู่ที่รีสอร์ทชื่อ.......อยู่ใกล้กับ.........” เสียงหวานกระซิบกระซาบบอกพิกัดเท่าที่รู้ให้ภูผาฟังที่ปลายสาย โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าธาดาออกมาจากห้องน้ำพันผ้าขนหนูรอบเอวแอบฟังเธอสนทนาอยู่ข้างกำแพง ปิ่นมุกกำลังอธิบายรายละเอียดกับภูผา หางตาสวยเห็นร่างแกร่งสะท้อนกับเงาประตูตู้เย็นปิ่นมุกกระตุกตกใจแกล้งทำเป็นนิ่งเหมือนไม่กระโตกกระตากค่อย ๆ เอียงตัวเอาหลังบังแล้วรีบกดวางสายและยังแกล้งพูดคุยสนทนาอยู่คนเดียวเพื่อกลบเกลื่อน“อ๋อ ไม่เป็นไร มิ้นสบายดีไหม........”หน้าสวยเครียดจัดเหงื่อไหลซึมไรผมกดลบข้อมูลการติดต่อแกะเครื่องถอดซิม

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

    ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 4 จับทำเมีย

    ริมฝีปากหนาแทะเล็มลากไล้คอเรียวให้เธอเคลิบเคลิ้ม จนลืมไปว่าตัวเองกำลังโดนถกเสื้อขึ้นเหนือหน้าอกอิ่ม กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกดึงลงพร้อมเกงชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางบิดเร้าหลงใหลไปกับรสสวาทของชายที่เธอแอบชอบเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเขาแต่ไม่คิดว่าจะใกล้เนื้อแนบเนื้อขนาดนี้ กายแกร่งประคองกอดดันตัวหญิงสาวไปบนนอนบนเตียงกว้างกางเกงเกงยีนส์ตัวยาวถูกดึงออกจากขาเรียว มือหนาลูบไล้เรียวขาขาว ร่างหนาขึ้นคร่อมรวบแขนเรียวตรึงขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มคอเรียวเคลื่อนลงไปยังสองเต้าขาวอวบปากหนาดูดเลียสลับแทะเล็มหื่นกระหาย ปิ่นมุกนอนหายใจกระเส่าซาบซ่านสติกระเจิดกระเจิงลืมนึกถึงความเหมาะสมอยู่ ๆ มานอนทอดกายให้ผู้ชายสัมผัสได้ง่ายดาย“ยะ อย่า ฉันเป็นเมียพี่ภู.......”“กูไม่เคยมีเพื่อนอย่างมัน กูจะเอามึงให้ไอ้ภูมันเจ็บ ที่กูเอาเมียมัน”เสียงทุ้มแข็งกร้าว เงยหน้ามองยิ้มร้ายกาจ ปิ่นมุกได้สติเขาไม่ได้หลงใหลตัวเธอแต่กำลังจะใช้เธอทำให้พี่ภูผาเสียใจ“ปล่อย ปล่อย!”หน้าสวยขึงขังดิ้นรนถดหนีไม่ยอม ธาดายิ้มมุมปากคลานตามมานั่งทับขาเรียวจับมือเรียวกดไว้กับที่นอน“ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู มึงกำลังจะมีผัวตั้งสองคน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status