บทที่7

สำหรับเสือผู้หญิงที่ช่ำชองสังเวียนรักอย่างชัชวินทร์แล้ว การที่จะทำให้นลินดาโอนอ่อนผ่อนตามไม่ใช่เรื่องที่ยากเลย เพียงครู่เดียวเธอก็ยอมเปิดปากให้เขาล้วงลิ้นสากชิมความหวานในโพรงปากเล็ก เขาจึงรีบใช้ช่วงเวลานั้นดึงเธอลงในวังวนปรารถนา ใช้ความจัดเจนหลอกล่อจนเธอหลงลืมความเป็นจริงไปชั่วขณะ

เขาหลอกล่อให้เธอติดกับด้วยจูบแสนหวาน ดึงทึ้งเสื้อผ้าออกจากร่างอรชรด้วยความว่องไว เพียงไม่ถึงนาทีนลินดาก็เปลือยเปล่าสู้แสงไฟ มือหนาบีบคลึงสองเต้าหนักเบาสลับไปมา บ้างครั้งก็ยังใช้ปลายนิ้วปัดป่ายยอกทรวงคล้ายไม่ตั้งใจ แต่มันสร้างความรัญจวนจนคนตัวเล็กต้องห่อไหล่

"อื้อ..."

ชัชวินทร์อุ้มเธอไปยังโซฟารับแขกโดยที่ปากยังคงไม่ผละออกจากกัน

"คุณชัช..."

ชู่ววว

เขาทำเสียงบอกให้เธอเงียบในตอนที่วางร่างเล็กลงบนโซฟา

"ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะสวยขนาดนี้"

นลินดามองสบดวงตาหื่นกระหายแล้วรู้สึกว่าลำคอแห้งผาก ครั้นจะกลืนน้ำลายมันก็เหนียวหนืดอย่างไม่มีสาเหตุ

"หมอกว่า..."

"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น คืนนี้มีแค่เรา..."

น้ำเสียแตกพร่าของคนที่มีอารมณ์ปรารถนาสามารถทำให้ขนอ่อนลุกชันได้อย่างเหลือเชื่อ ดวงตากลมโตจ้อมองไปที่เขาซึ่งกำลังเปลื้องผ้าต่อหน้าเธอ ถึงจะรู้ว่าไม่ควรแต่กลับไม่สามารถละสายตาไปทางอื่นได้เลย

"ลองจับดูสิ..."

เขาจับข้อมือบางให้เธอลูบไล้แผงอกกำยำและนลินดาก็ทำตามราวคนละเมอ เธอลูบสำรวจไปทั่วร่างหนาอย่างอยากรู้อยากเห็น และดูเหมือนอารมณ์ปรารถนาจะพลุ่งพล่านจนยากระงับ บิกินี่ตัวน้อยที่บดบังเนินนางอวบอูมตอนนี้เปียกชุ่มเพราะน้ำเมือกแห่งความรัญจวน

"ฉันช่วยนะ..."

มือหนาสอดเข้ามาในผ้าสามเหลี่ยมผืนน้อยเพื่อลูบคลำเนินสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์แห่งสตรีเพศ ก่อนที่นิ้วเรียวจะแทรกสำรวจไปในกลีบเนื้อที่ยังคงปิดสนิท

"ขอดูได้มั้ย..."

เขากระซิบถามพร้อมส่งสายตาในแบบที่ถ้าเธอเห็นในเวลาปกติคงจะคิดว่าโรคจิต แต่ในเวลานี้กลับทำให้หัวใจเต้นแรงอย่างประหลาด

"นอนลง..."

ชัชวินทร์ผลักให้ร่างเล็กนอนบนโซฟาแล้วใช้นิ้วเกี่ยวขอบบิกี่นี่ ก่อนที่จะเลื่อนลงช้าๆตามขาเรียวน่ามอง

อึก!

นลินดาไม่ได้มโนแต่เธอได้ยินเสียงเขากลืนน้ำลาย และสิ่งที่ยืนยันได้คือตอนนี้ชัชวินทร์กำลังแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย

"ลุกดีกว่า..."

เขาจับให้เธอนั่งคุกเข่าแล้วแยกขาออกโดยหันหน้าเข้าหาพนักโซฟา ส่วนตัวเขาลงไปนั่งที่พื้นแล้วเงยหน้าอยู่ตรงหว่างขาเธอ

"คุณ!"

นลินดาเกือบจะลุกหนีแต่ชัชวินทร์ไวกว่า เขาจับสะโพกอวบไว้มั่นก่อนจะรั้งให้เธอนั่งลง

"คุณชัช...อ๊าส์!"

จากที่ตั้งใจจะห้ามกลับกลายเป็นเสียงครางเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวสัมผัสจุดอ่อนไหว

"อื้อ...ซี๊ดดดด..."

ไม่เพียงแค่นั้นแต่ลิ้นสากยังคงไล้เลยกลีบเนื้อที่ฉ่ำน้ำเมือกอย่างไม่รังเกียจ ทำเอาสะโพกอวบส่ายร่อนไปมาอย่างเสียวซ่าน

"ซี๊ดดด...คุณชัช...อาส์!"

ชัชวินทร์ดูดติ่งเสียวกลางกลีบย้ำๆสลับกับรัวลิ้นเขี่ยววนอย่างช่ำชอง เรียงเสียงครางหวานจากคนที่ถูกทรมานจนดังลั่น และยิ่งเขาเลียไล้น้ำหวานเหนียวใสก็ยิ่งเอ่อซึมออกมาให้เขาดื่มกินไม่รู้จักหมด

ร่างอ้อนแอ้นหอบกระเส่าหลังจากเขาส่งเธอขึ้นวรรค์ให้ด้วยปากถึงสองครั้งติด

"เกินตัวไปมั้ย..."

เขาถามพลางขย้ำสองเต้าที่ใหญ่จนล้นมืออย่างมันเขี้ยว ก่อนจะก้มลงดูดดึงราวกับทารกที่หิวโหย เขาขบ เขากัดตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ซึ่งเธอก็เต็มใจให้เขาทำทุกอย่างตามต้องการ

"อื้อ..."

เสียงดูดดึงดังเป็นระยะคลอเสียงครางเเผ่วของคนที่ถูกปลุกเร้า ทั้งๆที่เพิ่งสุขสมไปแต่พอเขาเรียกร้องเธอก็พร้อมจะโต้ตอบอย่างร้อนแรง

นลินดามองสบตากับคนที่กำลังดูดนมเธอด้วยความรู้สึกหวิววาบอย่างบอกไม่ถูก ในท้องคล้ายมีระลอกคลื่นก่อตัวหมุนวน เธอไม่รู้ว่าความรู้สึกที่กำลังเผชิญนี้เรียกว่าอะไร รู้เพียงว่าเธอชอบมันเหลือเกินเท่านั้น

"ขอนะ...ให้ฉันเอาเธอ"

ร่างหนาผละออกแล้วใช้มือชักรูดแกนกายขนาดใหญ่เกินมาตรฐานจนสุดลำ ทำเอานลินดาตกตะลึงเมื่อพิจารณาดูแล้วพบว่ามันใหญ่กว่าข้อมือของเธอเสียอีก

"อย่าเกร็งนะ...แป๊บเดียวเธอก็จะมีความสุข"

มือหนาดันขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นจนเข่าชิดอก มองดูสองกลีบอวบที่แย้มออกด้วยแววตาหลงไหล ก่อนจะก้มลงลากปลายลิ้นตามรอยแยกขึ้นลงช้าๆ

"สะ...เสียวค่ะ"

"อืม..."

"อ้ะ!"

คนตัวเล็กสะดุ้งเมื่อเขาขบเม้มติ่งเสียวสีแดงกลางกลีบ

"ตั้งใจให้เสียว..."

ชัชวินทร์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะจับลำแกร่งถูไถสร้างความคุ้นเคย

"เธอทำให้ฉันตื่นเต้นมากรู้ตัวมั้ย..."

กึด!!

เขาถามเสียงกระเส่าแล้วดันตัวเองเข้ามาโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

"โอ๊ย!"

ถึงแม้ว่าเขาจะเตรียมเธอให้พร้อมแค่ไหนแต่ครั้งแรกมันก็ยังสร้างความเจ็บปวดให้เธออย่างมหาศาลอยู่ดี

"เจ็บ!"

"อดทน...เพิ่งเข้าไปครึ่งเดียวเอง"

เธอมองตามสายตาเขาจึงพบว่าท่อนเอ็นลำใหญ่เพิ่งจะฝากฝังเข้ามาในตัวเธอเพียงครึ่งเดียวจริงๆ

"พอเถอะ...หมอกเจ็บ"

"หึ! ฝันอยู่หรือไง!"

กึด!!

"กรี๊ดดดด!!!"

จบคำถามสะโพกสอบก็ตอกอัดส่วนที่เหลือเข้ามาจนหมดโดยที่เธอไม่มีโอกาสได้ต่อต้านใดๆ

"อาส์!...ฟิตชิบ!"

ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกเพราะความเสียวซ่านที่มากเกินขีดจำกัด นลินดามองคนที่โยกขย่มอยู่เหนือร่างด้วยแววตาพร่าเลือน เจ็บ แสบ และเสียวปะปนกันจนแยกแยะไม่ได้

ปึก! ปึก! ปึก!

กรามแกร่งบดแน่นกล้ามเนื้อที่สะโพกสอบเกร็งขึ้นในทุกจังหวะอัดกระแทก เสียงเนื้อแท้กระทบกันดังทั่วห้องรับแขก พอๆกับเสียงครางและเสียงคำรามที่ดังขึ้นในทุกจังหวะที่เน้นหนัก บ่งบอกชัดเจนว่าพวกเขาเข้ากันได้ดีแค่ไหน