Share

Chapter10

last update Petsa ng paglalathala: 2026-04-01 03:07:01

Chapter10

               “ได้ครับ ผมจะดูแลเอินเท่าที่จะดูแลได้ครับ”

               สิงหาแบ่งรับแบ่งสู้ เขาเองก็ไม่อยากเข้าใกล้เธอมากนัก ตั้งแต่เกิดไฟฟ้าช็อตในคืนนั้น เขาบอกตัวเองว่าต้องอยู่ห่างเธอเข้าไว้ ก่อนที่หัวใจของเขาจะทรยศญาติหนุ่ม มีใจให้กับว่าที่เจ้าสาวของกฤตยศ

               “ขอบคุณมากครับ”

               เกษมศักดิ์รู้สึกวางใจที่สิงหาตกปากรับคำจะดูแลลูกสาวระหว่าง ที่เขาไม่อยู่ จะให้พีรศักดิ์ดูแลเหมือนเคยก็ไม่ได้ เนื่องจากพีรศักดิ์เองก็จะต้องไปช่วยงานเขาที่ไร่เหมือนกัน หากสิงหาไม่ได้มาพักที่บ้านของเขา เกษมศักดิ์คงต้องพาธัญชนกไปไร่สองนารีด้วย เป็นจังหวะดีเหลือเกินที่สิงหามาอาศัยอยู่ที่บ้านของเขา หน้าที่ดูแลธัญชนกจึงตกอยู่กับสิงหาโดยปริยาย เพราะอย่างน้อยสิงหาก็มีศักดิ์เป็นหลานของยศวิน ความไว้ใจและเชื่อใจจึงไม่น้อย แต่ไม่รู้ตัวเลยว่า เกษมศักดิ์กำลังฝากปลาย่างไว้กับแมว

              

               สองวันหลังจากที่เกษมศักดิ์ไปไร่สองนารี ธัญชนกก็เตรียมตัวออกเดินทางเช่นกัน วันนี้เธอตั้งใจจะไปพักผ่อนที่เกาะลันตาจังหวัดกระบี่ การเดินทางไปท่องเที่ยวในครั้งนี้หญิงสาวได้ขออนุญาตบิดาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สาวร่างสวยเดินถือกระเป๋าลงมาชั้นล่าง เมื่อสาวใช้ประจำบ้านบอกว่ารถแท็กซี่มาถึงแล้ว

               “ดูแลบ้านดีๆ นะนุ่ม”

               ธัญชนกย้ำกับนุ่มสาวใช้ประจำบ้านอีกครั้ง ก่อนออกเดินทางแต่สายตากวาดมองไปทั่วบ้าน เหมือนกำลังหาใครบางคนอยู่

               “ค่ะคุณเอิน นุ่มเอากระเป๋าไปที่รถแท็กซี่ให้นะคะ”

               นุ่มเอ่ยบอกพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางของเจ้านายสาวไปที่รถแท็กซี่ โดยมีร่างของธัญชนกเดินตามไปติดๆ ระหว่างที่เดินไปยังหน้าประตูรั้วบ้านนั้น นัยน์ตาหวานซึ้งมองไปยังบ้านที่กำลังปลูกสร้าง ซึ่งเห็น ได้ชัดเพราะตอนนี้รั้วที่กั้นกลางถูกทุบให้พังลง เสมือนกับว่าบ้านของบิดากับเรือนหอของเธออยู่ในรั้วเดียวกัน แต่คนที่เธออยากเห็นก็ไม่ปรากฏในสายตา ปกติสิงหาจะยืนคุมงานก่อสร้างอยู่ด้านนอก วันนี้เธอเห็นเพียงคนงานก่อสร้างเท่านั้น

               “เที่ยวให้สนุกนะคะคุณเอิน”

               นุ่มเอ่ยบอกเจ้านายสาว ก่อนจะปิดประตูรถแท็กซี่ มองท้ายรถที่เคลื่อนตัวออกห่างหน้าประตูบ้านไป จากนั้นก็เดินเข้าบ้านเมื่อหมดหน้าที่ของตัวเอง

              

               การเดินทางมาจังหวัดกระบี่เป็นไปอย่างราบรื่น เธอเดินออกมาจากสนามบินเพื่อมารอรถตู้ที่นัดหมายกันไว้ แต่พอเดินพ้นประตูของสนามบิน สายตาของเธอสะดุดกับชายคนหนึ่ง รูปร่างท่าทางของเขาคุ้นตาเธอเหลือเกิน เขาคนนั้นสวมแว่นตาสีชาเข้ม สวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนสีน้ำเงิน อีกทั้งเคราที่ขึ้นอย่างเป็นระเบียบคล้ายกับถูกตกแต่งอยู่ตลอดเวลานั้น มันเป็นเครื่องชี้ชัดได้เป็นอย่างดีเลยว่า เขาคนนั้นคือใคร แต่จะเป็นสิงหาได้อย่างไร เนื่องจากตอนนี้เขาพักอาศัยอยู่ที่บ้านของเธอ หญิงสาวกำลังปลอบใจตัวเองว่าคงไม่ใช่เขาแน่นอน แต่พอผู้ชายคนนั้นถอดแว่นตาออก ส่งยิ้มให้เธออย่างคนอารมณ์ดี อาการตกตะลึงก็เกิดขึ้นกับธัญชนกทันที

               “นายมาที่นี่ได้ยังไง?” ธัญชนกเปิดฉากเอ่ยถามสิงหาที่ยืนยิ้มไม่หุบ

               “นั่งเครื่องบินมา”

               “แล้วมาที่นี่ทำไมมิทราบ?” เธอถามต่อ

               “มาเที่ยว”

               “เที่ยว เที่ยวที่กระบี่อย่างนั้นเหรอ?”

               “ใช่” เขาตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความ อะไรมันจะใจตรงกันกับเธออย่างนี้ เธอเองก็มาเที่ยวกระบี่ นายสุดกวนก็มาเที่ยวกระบี่ คงไม่ได้ไปที่เกาะลันตาเหมือนกับเธอหรอกนะ

               “นายมาเที่ยวที่กระบี่ นายจะไปเที่ยวที่ไหน?”

               “นี่แม่คุณ จะเล่นตอบคำถามอีกนานมั้ย ฉันยืนรอเธอตั้งนานแล้วนะ เมื่อย ขึ้นรถได้แล้ว”

               สิงหาพูดตัดบท เริ่มรู้สึกรำคาญกับคำถามของเธอขึ้นมาบ้างแล้วเปิดประตูรถตู้ออกกว้าง เพื่อให้ธัญชนกเข้าไปนั่งด้านใน ทว่าหญิงสาวกลับไม่เข้าไปนั่งอย่างที่เขาคิด ยืนตาค้างเมื่อได้ยินคำพูดของเขา

               “มารอฉัน มารอทำไม?” นี่แหละที่เธอสงสัย เขามารอเธอทำไม

               “อ้าว ก็ฉันจะไปเที่ยวเกาะลันตากับเธอไง”

               คำตอบของสิงหาทำให้ดวงตาของหญิงสาวตระหนกตกใจกับ คำตอบของเขาไม่น้อย ไปเที่ยวกับเธอ เขารู้ได้ยังไงว่าเธอจะไปเที่ยวเกาะลันตา ธัญชนกจำได้ว่าเธอไม่ได้บอกเขาว่าจะไปเที่ยวเกาะลันตา เมื่อวานนี้หญิงสาวโทรศัพท์ไปขออนุญาตบิดาเรื่องที่จะไปพักผ่อนที่เกาะลันตา จากนั้นเธอก็บอกสาวใช้ทั้งสองคนและคนสวน ฝากฝังให้ทั้งสามคนดูแลบ้านให้ดีระหว่างที่เธอไม่อยู่ หรือว่าหนึ่งในสามของคนรับใช้จะเป็นคนบอกเรื่องนี้กับสิงหา ไม่น่าจะใช่ คนรับใช้ของธัญชนกไม่ใช้คนปากสว่างหรือว่ายุ่งเรื่องของเจ้านาย ทำงานตามที่สั่งเท่านั้น แล้วเขารู้เรื่องนี้มาจากใครกัน สาวร่างสวยครุ่นคิดเรื่องนี้ไม่ตก

               “นายรู้ได้ยังไงว่าฉันจะไปเที่ยวที่เกาะลันตา ฉันไม่ได้บอกนายซะหน่อย หรือว่านายแอบฟังฉันคุยกับคนรับใช้”

               “ไม่ใช่หรอก อาแดนโทรมาหาฉันน่ะ อาแดนบอกว่าเธอจะไปเที่ยวเกาะลันตาให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอหน่อย อาแดนกลัวว่าเธอจะไปเมาอยู่ริมหาดแล้วถูกผู้ชายหิ้วไปน่ะ ฉันเองก็ไม่อยากจะไปหรอก แต่คิดไปคิดมามันก็เป็นหน้าที่ของฉันเหมือนกันที่จะต้องดูแลทรัพย์สินของกฤต ไม่ให้ถูกไอ้พวกหัวงูมันหิ้วเธอไปได้ แค่นี้ชัดมั้ย?”

               คำพูดสุดกวน หน้าตายิ่งกวนของสิงหาทำให้ธัญชนกอยากจะกรีดร้องออกมาแล้วเอานิ้วจิ้มไปที่ดวงตาของเขาให้บอดสนิทจะได้ตามเธอไปไม่ได้ ไม่มีวัน เธอไม่มีวันยอมให้เขาไปด้วยเด็ดขาด

               “ไม่ ฉันไม่ให้นายไปด้วย”

               “สายไปแล้วน้องสาวเพราะตอนนี้ฉันยืนอยู่บนพื้นที่ของจังหวัดกระบี่เช่นเดียวกับเธอ อาแดนสั่งฉันไว้ว่า ให้ฉันดูแลเธอเสมือนน้องสาว คนหนึ่ง ฉันเป็นคนรักษาคำพูด รับปากแล้วก็ต้องทำให้ดีที่สุด น่านะ ไหนๆ ฉันก็มาแล้ว เราก็ไปเที่ยวด้วยกันเลยดีกว่า เธออยู่ไหนฉันอยู่นั่น ลืมคำพูดคำนี้แล้วเหรอ”

               “แต่ฉันไม่อยากเที่ยวกับนาย ฉันอยากเที่ยวคนเดียว ไปเลย กลับไปเลยนะ” ธัญชนกยืนกรานคำเดิม ไม่มีวันอยู่เที่ยวกับนายปากเสียเด็ดขาด

               “กลัวเหรอ?” คำถามของเขาทำให้คนที่ถูกถามงงเล็กน้อย

               “กลัว กลัวอะไร?” เสียงหวานตวัดถาม

               “กลัวว่าอยู่ใกล้ฉันแล้วเธอจะสั่นเหมือนวันนั้นไงละ ความกลัวเลยเปลี่ยนเป็นไม่กล้า เธอไม่กล้าอยู่ตามลำพังกับฉัน ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่หลบหน้าหลบตาฉันมาตลอดหนึ่งอาทิตย์หรอก จริงมั้ย?”

               คำพูดของเขาจี้ใจธัญชนกอย่างจัง ใช่ เธอกลัวและไม่กล้าอยู่ใกล้เขา มิเช่นนั้นคงไม่หลบหน้าหลบตาเขามาตลอดหนึ่งสัปดาห์ตามที่เขาพูดออกมาจริงๆ แต่มีหรือที่คนอย่างธัญชนกจะยอมเสียหน้า เพียงเพราะคำพูดของสิงหา

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter75

    Chapter75 ตลอดงานเลี้ยงจิตใจของธัญชนกไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คำพูดของกฤตยศคือสาเหตุของความรู้สึกนั้น อีกทั้งเธอยังไม่เห็นร่างของสิงหาทั้งๆ ที่เขาน่าจะมาร่วมงาน เธอพยายามจะเข้าข้างตัวเองว่าที่ไม่เห็นสิงหาตลอดวันนี้ เป็นเพราะเขาทนเห็นคนที่ตัวเองรักแต่งงานกับญาติสนิทไม่ได้ จึงไม่มาร่วมงาน เจ้าสาวแสนสวยขอให้เป็นเช่นนั้น อย่าให้เป็นอย่างที่เจ้าบ่าวพูดไว้เลย ธัญชนกไม่มีโอกาสถามคำถามที่คั่งค้างอยู่ในใจ เนื่องจากแขกที่มาร่วมงานนับพันคนเดินเข้ามาแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวอย่างต่อเนื่อง กำลังจะอ้าปากถามทีไรก็ต้องถูกขัดจังหวะทุกที หญิงสาวอยากให้งานฉลองมงคลสมรสในวันนี้เสร็จสิ้นเร็วๆ เพื่อที่จะได้ซักไซ้ไล่เลียงเขาได้ดั่งใจคิด และแล้วโอกาสของเธอก็มาถึงเมื่อถึงเวลาส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ รถตู้คันใหญ่สองคันที่บรรทุกญาติทางฝ่ายกฤตยศกับธัญชนกเคลื่อนตัวออกจากสถานที่จัดงาน เดินทางไปยังเรือนหอรอรักที่ปลูกสร้างไว้อย่างสวยงามของคู่บ่าวสาว เพื่อส่งตัวคู่สมรสคู่ใหม่เข้าหอตามประเพณีสุดท้ายของวันนี้ “พ่อขอให้ลูกทั้งสองมีความสุขกับชีวิตคู่นะลูก หนักนิดเบาหน่อ

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter74

    Chapter74 “แน่นอนที่รัก ฉันจะรอเธอ ไม่ว่าจะนานกี่วัน กี่เดือนหรือว่ากี่ปี สิงหาคนนี้จะรอเธอทุกลมหายใจ” หญิงสาวเขย่งปลายเท้าใช้ลำแขนคล้องลำคอหนาโน้มใบหน้าของเขาให้ก้มลงต่ำ ประกบปากนุ่มแนบสนิทกับปากหนาบดเคล้าอย่างนุ่มนวล ก่อนจะส่งลิ้นเล็กเข้าไปในช่องปากของเขา พันเกี่ยวกระหวัดลิ้นหนา สิงหาปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายรุกเขาได้ไม่นาน ลิ้นสากใหญ่ก็เป็นฝ่ายรุกเร้าปั่นอารมณ์สาวแทน แลกรัดลิ้นบางนุ่มที่ตอบโต้อย่างดุเดือด เมื่อร่างกายของทั้งสองเต็มไปด้วยความร้อนด้วยไฟแห่งความปรารถนา บวกกับหัวใจที่เกี่ยวข้องร้อยรักติดกัน ทำให้ความพลั้งเผลอเกิดขึ้นอีกครั้ง แล้วมันก็เป็นครั้งสุดท้ายของเขาและเธอจริงๆ ร่างอิ่มถูกดันไปถึงโซฟาตัวยาว ก่อนที่ร่างสาวจะถูกผ่อนให้นอนราบบนที่นอน สาบเสื้อคลุมสีขาวถูกปลดออกแล้วแยกออกจากกันด้วยมือใหญ่ สัมผัสเสน่หาเริ่มขึ้น สิงหาถ่ายทอดความรักและความต้องการผ่านมือ ปากและลิ้นของเขา ทำงานแข่งกับเวลาที่มีอยู่น้อยนิด ทว่าความสุขยังมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม ฟังจากน้ำเสียงครางกระเส่าของธัญชนกที่ไหลออกสู่ลำคอตลอดเวลาตั้งแต่เขาเติมเต็มความแข็งแรงเข้าไปในก

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter73

    Chapter73 “คงงั้นมั้ง” สิงหาตอบแบบขอไปที “บางทีคนแต่งงานทีหลังอาจจะมีลูกก่อนคนที่แต่งงานก่อนก็ได้ ของอย่างนี้มันอยู่ที่น้ำยา แต่ว่าตอนนี้กินข้าวกันต่อเถอะ อาหารจะเย็น หมดแล้ว” ยศวินตัดบทสนทนาทุกอย่าง เชื้อเชิญให้คณะเดินทางที่มาพักผ่อนรับประทานอาหารต่อไป หลังจากมื้อค่ำผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ทุกคนต่างพากันแยกย้ายกลับไปห้องพักของตัวเอง ก่อนที่ทั้งหมดจะออกเดินทางจากเกาะสีชังในเวลาเก้านาฬิกาของวันรุ่งขึ้น ในที่สุดวันแต่งงานระหว่างกฤตยศกับธัญชนกก็เดินทางมาถึง งานวิวาห์แสนยิ่งใหญ่ถูกจัดเตรียมอย่างพร้อมสรรพ ทั้งสองฝ่ายตัดสินใจเลือกโรงแรมเป็นสถานที่จัดงานทั้งตอนเช้าและตอนค่ำ เพราะสะดวกด้วยประการทั้งปวง งานในตอนเช้าก็จะมีตักบาตรหน้าโรงแรม ต่อด้วยการยกขันหมากสู่ขอ พิธีหมั้นและรดน้ำสังข์ในเวลาต่อมา ขาดไม่ได้เลยก็คือการจดทะเบียนสมรส งานในตอนค่ำเป็นการเลี้ยงฉลองมงคลสมรสที่เชิญแขกผู้มีเกียรติมาร่วมเป็นสักขีพยานนับพันคน ญาติทางฝ่ายเจ้าบ่าวเจ้าสาวจึงต้องมาพักที่โรงแรมก่อนวันงานหนึ่งวัน “พี่เอินทำหน้าดีๆ หน่อยสิคะ วันนี้เป็นวันแต่งงานของพี่เอินนะค

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter72

    Chapter72 “เชื่อฉันสิ ไม่มีใครเห็นหรอก คิดถึงเอินที่สุดเลย มันทรมานมากเลย รู้มั้ย เอินอยู่ใกล้ฉันแท้ๆ แต่ฉันเอื้อมจับเอินไม่ได้” เขาโน้มใบหน้าลงต่ำ จรดหน้าผากของตัวเองชนกับหน้าผากของเธอ บอกความในใจแสนทรมานให้หญิงสาวฟัง “ฉันก็ทรมานเหมือนกัน รักและคิดถึงนายที่สุดเลย ยิ่งใกล้วันแต่งงานฉันยิ่งทรมาน อยากจะฆ่าตัวตายไปให้พ้นๆ ฉัน...ฉันทนไม่ได้ ฉันหัวใจสลายอยู่แล้วนะ” น้ำตาของเธอตื้นเขินขึ้นมาทันที ความเสียใจมันวิ่งเข้ามาจุกอก เจ็บเสียดในทรวงมากที่สุด อีกไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงวันวิวาห์แล้ว วันที่หัวใจของเธอแหลกสลาย “เธอตายไม่ได้นะเอิน เธอต้องอยู่เพื่อฉัน เพื่ออาแดน เพื่อตัวเอินเอง สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรวู่วาม” คำพูดของธัญชนกเรียกอาการตกใจให้กับเขาไม่น้อย ไม่ได้ เขาไม่มีวันยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่นอน “ฉันทนไม่ได้นี่ที่ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก แล้วอีกหน่อย...อีกหน่อยนายก็ต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น ฉันก็คงหัวใจสลายเป็นครั้งที่สองแน่ๆ เลย ฮือ” หญิงสาวระบายความทุกข์ ความเสียใจเป็นคำพูดและน้ำตา “ไม่หรอก ฉันจะไม่แต่

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter71

    Chapter71 มือใหญ่เอื้อมไปดึงที่ปรับเบาะทางด้านข้างคนขับให้เอนราบก่อนที่ เขาจะขยับตัวมาคร่อมร่างสาว ปากก็จูบเธอแบบไม่ต้องหายใจหายคอ ฝ่ามือใหญ่ก็มาประจำการอยู่บนทรวงอกเต่งตึงตามเดิม สองหัวใจที่ตรงกัน สองร่างกายที่เคยแนบชิด ความถวิลหาซึ่งกัน และกันที่มีมานานหลายวัน ทำให้สมองของทั้งคู่ขาดความยับยั้งชั่งใจ ปล่อยร่างกายไปตามวิถีของกลแห่งกาม เสื้อตัวพอดีตัวของธัญชนกถูกเลิกขึ้นเหนือทรวงอก โดยมีเสื้อชั้นใน สีม่วงลายลูกไม้เลิกตามขึ้นไปด้วย กางเกงยีนสีน้ำเงินซีดถูกมือใหญ่ปลดตะขอกางเกงก่อนจะรูดลงไปกองยังปลายเท้าพร้อมกับชั้นในตัวจิ๋ว สิงหาเลื่อนลำตัวมานั่งคุกเข่าข้างล่างที่วางเท้า อุ้งปากร้อนผ่าวครอบครองเม็ดถันหดตัวสวยทันที ดูดกลืนไม่ต่างกับทารกที่ดื่มน้ำนมจากเต้ามารดา ปลายลิ้นใหญ่ปาดไล้ไปด้วย เธอครางเสียงสั่น มือนุ่มวางบนกลางศีรษะ สอดพันนิ้วไปกับเส้นผมยาวประบ่าของสิงหา แอ่นทรวงอกรับปากและลิ้นที่กำลังละเลงเลียด้วยความกระสันเสียว ขนในกายแข่งกันลุกชัน ลาวาปรารถนาแล่นพล่านจนร่างกายเกิดความร้อนระอุ เวลาที่มีจำกัดทำให้สิงหาละจาก

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter70

    Chapter70 “ชุดนี้เป็นยังไงคะ ชอบหรือเปล่า?” ธัญชนกมองชุดว่ายน้ำที่เจ้าของร้านนำมาให้ดูด้วยความพึงพอใจ แบบนี้แหละที่เธอต้องการ ชุดว่ายน้ำทูพีซแบบไม่เก็บทรวงอก มันหมิ่นเหม่ที่จะเห็นปลายถัน อีกทั้งเนื้อผ้าก็บางเวลาที่โดนน้ำ ปทุมถันเม็ดสวยก็จะปรากฏชัดขึ้น ส่วนชิ้นล่างเป็นแบบเชือกผูกทั้งสองข้าง หากผู้หญิงคนใดได้ใส่ชุดนี้ รับรองได้ว่าผู้ชายต้องเหลียวหลังมองแน่นอน “ค่ะ ชอบค่ะ ฉันเอาชุดนี้” ธัญชนกพูดด้วยรอยยิ้ม “แต่ฉันไม่ชอบ” สิงหากล่าวขัดขึ้น ลุกเดินไปยังสตรีสองคน มือใหญ่คว้าชุดว่ายน้ำที่อยู่ในมือของธัญชนก แล้วนำไปแขวนไว้ที่เดิม ก่อนจะหยิบชุดว่ายน้ำแบบวันพีซสีฟ้าอ่อนส่งให้เจ้าของร้าน “เอาชุดนี้ครับ” เขาตัดสินใจแทนธัญชนกเสร็จสรรพ หลังจากที่นั่งทนดูหญิงสาวเลือกชุดว่ายน้ำอยู่นาน เริ่มจะทนไม่ไหวตอนที่เธอบอกกับเจ้าของร้านว่า อยากได้ที่โป๊กว่านี้ แล้วความอดทนของเขาก็สิ้นสุดลง เมื่อเธอตัดสินใจจะซื้อชุดว่ายน้ำสุดเอ็กซ์ชุดนั้น ไม่ยอม เขาไม่มีวันยอมเด็ดขาด “นายมายุ่งอะไรด้วย ฉันจะเอาชุดนั้น ชุดนี้ไม่เอาหรอก ฉันไม่ใช่รุ่นป้านะที

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter5

    Chapter5 “นี่คุณ มาเคาะประตูห้องคนอื่นเขาแล้วไม่พูดไม่จา ยืนหน้างงอยู่ได้ เมาค้างหรือไง? แล้วนี่มาทำไมมิทราบหรือว่าจะเอาอะไรมาราดหน้าผมอีก” สิงหาขึ้นเสียงถามธัญชนกที่ยืนหน้าแดงอยู่หน้าประตูห้อง จะว่า ไปแล้วเวลาที่เธอหน้าแดงก็สวยไปอีกแบบ ดูไร้เดียงสา ไม่เป็นผู้กร้านโลก

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter4

    Chapter4“ได้ยินคุณพูดว่าอยากจะอ้วก ผมก็นึกถึงอยู่ข้อเดียวเลยครับ เหตุผลนั้นก็คือ...ท้อง แต่เอ...จะท้องกับใครนี่สิปัญหา หรือว่าท้องกับไอ้ด่างหน้าบ้านก็ไม่รู้...เฮ้ย!!!” เสียงร้องตกใจของสิงหาดังลั่น เมื่อธัญชนกคว้าชามข้าวต้มของเธอสาดกระทบกับใบหน้าดุดันของเขาเต็มๆ เนื้อข้าวต้มติดตามใบห

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter3

    Chapter3 “ผมต้องขอโทษอาแดนด้วยนะครับที่พูดออกไปอย่างนั้น ผมไม่มี เจตนาจะดูหมิ่นดูแคลนบ้านและฐานะของอาแดนเลยครับ มันเป็นเพียงการโต้เถียงระหว่างผมกับเอินเท่านั้นครับ ผมไม่ได้คิดอย่างที่พูดเลย บ้านหลังนี้ แม้ว่าจะเล็ก เฟอร์นิเจอร์อาจจะไม่ทันสมัย เน้นไปทางของเก่าของโบราณ ผมว่ามันก็ดูคลาส

  • วิวาห์ร้อนซาตานร้าย   Chapter2

    Chapter2 “เอินก็พูดเกินไปลูก คุณกฤตไม่ได้เป็นอย่างที่ลูกพูดเลย ถือว่าพ่อขอร้องก็แล้วกันนะ ทำเพื่อพ่อสักครั้งหนึ่งนะเอิน” เกษมศักดิ์ขอร้องลูกสาวอีกครั้ง “เอินขอเหตุผลหน่อยได้หรือเปล่าคะ ว่าทำไมเอินต้องตอบตกลงแต่งงานกับไอ้คุณกฤตบ้าบอนั่นด้วย” ก่อนที่เธอจะตอบว่าตกลงหรือไม

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status