เข้าสู่ระบบและในขณะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนวุ่นวาย โซ่ก็เดินไปหลบมุมถ่ายภาพเก็บบรรยากาศนี้ไว้แล้วกดส่งไปให้เพื่อนอีกสองคนในกลุ่มได้ดูเป็นขวัญตา
แชทกลุ่ม >> เสือ (ไม่!) สิ้นลาย (4) โซ่ : Send picture โซ่ : พวกมึงเห็นอะไรนี่ไหม เสือภีมกำลังกลายเป็นเสือหมอบเว้ย! ฮ่าๆ @KaN @KYu อ่านแล้ว... กันต์ : เชรดโด้~ น้องผู้หญิงอย่างสวย เด็กไอ้ภีมหรอวะ? โซ่ : กูก็ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าแต่ตัวจริงขาวจั๊วะ! กูเห็นทีแรกคิดว่าดารา ถ้าใช่ก็วาสนามันจริงๆ กันต์ : ต่อไปนี้ก็เรียกท่านภีมว่าเสือซุ่ม แม่งมีสาวสวยขนาดนี้ไม่ยอมบอกเพื่อนสักคำ โซ่ : จริง พูดแล้วก็อิจฉา คิว : หยุมหัวกันขนาดนั้นมึงยังคิดว่าเป็นเด็กไอ้ภีมมันอีกหรอวะ @SOO_1 เอาเวลาที่ยืนพิมพ์ไปห้ามเพื่อนไม่ดีกว่ารึไง โซ่ถึงกับชะงักไม่กล้าพิมพ์ต่อ ไอ้คิวมันเป็นอะไรของมันวะ ปกติก็เข้ามาร่วมวงแซวสาวเล่นด้วยตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ดูไม่พอใจและจริงจังขนาดนั้น กันต์ : @KYu ไอ้นี่มาแปลก... นั่นไง! ไม่ได้มีแค่โซ่ที่คิด "โซ่!" เสียงเรียกจากแฟนสาวทำให้โซ่สะดุ้งตัวหันไปมองแล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองทันที "ไปยืนทำอะไรตรงนั้นทำไมไม่มาช่วยกันห้าม คุยกับใครอยู่!?" เสียงปนหอบเหนื่อยที่เกรซตะโกนมาทำให้โซ่ต้องรีบเดินไปหา "คุยกับเพื่อน... สองคนนั้นหยุดตีกันแล้วหรอ" "หยุดแล้ว ได้พี่การ์ดมาช่วยห้ามอีกแรง คุยกับใครไหนเอาโทรศัพท์มาดู!" เกรซแบมือขอโทรศัพท์แต่โซ่กับส่งมือเขาไปกุมไว้แทน "แอบคุยกับใครทำไมถึงไม่อยากให้เห็น" "ไม่ได้คุยกับสาวที่ไหนหรอกอย่าคิดมาก เค้าคุยกับเพื่อนจริงๆ นี่ไง" โซ่ที่ไม่อยากให้เกรซเห็นข้อความที่ชมน้ำชาฉ่ำก็หันแค่หน้าจอให้ดู พอเกรซเห็นแชทล่าสุดที่คุยเป็นกลุ่มเพื่อนชาย เธอก็พลอยโล่งใจและไม่ขอดูอะไรต่อ ‧‧‧xxx‧‧‧ "ถอยไปดิ๊! เกะกะ" น้ำชาใช้ไหล่กระแทกแขนภีมให้หลบทางเพื่อเดินไปขึ้นรถ "ยัย..." "อ้าวน้องทำไมยังไม่ตามไปอีก" ยังไม่ทันที่ภีมจะได้หันไปอ้าปากต่อว่าน้ำชา พี่การ์ดก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน เขาเลยถามกลับ "ให้ผมตามใคร?" "ก็ตามไปง้อเมียน้องไง ผู้หญิงกับความงอนเป็นของคู่กัน" "ยัยนั่นไม่ใช่เมียผม!" ภีมปฏิเสธเสียงแข็ง ต้องให้เขาพูดอีกสักกี่รอบว่าไม่ใช่ ตอนที่พี่การ์ดเข้ามาช่วยห้ามก็ปฏิเสธไปแล้วรอบหนึ่งนี่ยังไม่หยุดกล่าวหาว่าน้ำชาเป็นเมียเขาอีก "เห้ย! ไม่เป็นไรน้องพี่เข้าใจไม่ต้องอาย พี่ก็ทำแบบนี้บ่อย แอบหนีเมียมาเที่ยวประจำ จับได้บ้างไม่ได้บ้างแต่พี่ไม่คิดสู้ เขาถึงบอกไงว่ารักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย" พี่การ์ดเดินมาตบไหล่ภีมปึกๆให้กำลังใจ ก่อนจะเดินกลับไปเฝ้าหน้าประตูคลับตามเดิม ไปกันใหญ่แล้ว... ผู้หญิงแบบนั้นเนี่ยนะจะมาเป็นเมียเขา ให้ตายเถอะ! บ้าพลังขนาดนั้นอยู่ด้วยกันมีหวังได้แขนขาหักกันไปข้าง อ่อนโยนเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ "ไอ้ภีมมาขึ้นรถ" "เออ!" และแล้วก็ได้เวลาเปลี่ยนโลเคชั่นใหม่ โดยมีโซ่เป็นผู้นำทาง ในรถภีมก็มีแค่เขาคนเดียวเพราะสองสาวไปขึ้นรถโซ่กันหมด ภีมขับตามรถเพื่อนไปเรื่อยๆโดยไม่คิดสงสัยอะไรว่าจะไปคลับไหนกันต่อ จนกระทั่งล้อมาหยุดหมุนอยู่ใต้ตึกคอนโดที่คุ้นตา "อ้าว! ไอ้สัสโซ่" ภีมสบถคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆหลายเดือนต่อมา... ตอนนี้น้ำชากับแม่เข้าใจกันแล้ว และหลังจากวันนั้นที่เกิดเรื่อง จันทาก็หอบผ้าหอบผ่อนย้ายไปอยู่กับแฟนเด็กที่ใต้ ติดต่อลูกสาวมาอยู่บ้างเพราะท่านอยากเห็นหน้าหลานความจริงแล้วท่านเป็นแม่ที่ดีนะ แต่ก็มีบางอย่างที่ท่านทำไม่ถูก นั่นคือเห็นลูกเป็นทาสแรงงาน การตอบแทนบุญคุณของท่านคือต้องหาเงินมาให้ท่านได้ใช้เยอะๆยิ่งเยอะยิ่งกตัญญู แต่เมื่อไหร่ที่ไม่ให้เท่ากับอกตัญญู... ซึ่งความคิดตรงนี้ของท่านนั้นผิดมหันต์ ถ้ารักและหวังดีกับลูกจริงๆ ไม่ควรมีลูกไว้ใช้เป็นแรงงานทาสถ้าหาเงินมาให้แม่ใช้คนเดียวน้ำชาทำได้ แต่ถ้าต้องหาเงินมาให้แฟนเด็กของแม่ใช้ด้วย แบบนั้นน้ำชาไม่เอา"เอ๊อะ""เป็นอะไร เจ็บตรงไหน?" ภีมที่ยืนล้างขวดนมอยู่ที่ครัวเปิด รีบวิ่งมาหาน้ำชาที่นั่งให้นมลูกอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีทันที โดยที่มือหนาไม่คิดจะวางแปรงล้างขวดนมและขวดนมเด็กอ่อนในมือลงก่อนเลยด้วยซ้ำ"ละ ลูกกัดอีกแล้ว"ได้ยินแค่นั้นภีมก็รีบมองไปที่หน้าทารกของลูกชายวัย 6 เดือนทันที ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยสีหน้าที่จริงจัง"ภัสกัดนมแม่ทำไม? พ่อเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามกัด ถ้ากัดอีกแค่รอบเดียวพ่อจะให้กิน
ให้หลังจากที่ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องตรวจครรภ์แล้ว ก็ทำให้น้ำชารู้ว่าตัวเองตั้งท้องได้สี่สัปดาห์ นั้นแปลว่าเธอท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว ถ้านึกย้อนกลับไป... ลูกน่าจะมาเกิดตั้งแต่วันที่เธอโดนภีมแอบลักหลับนั่นแหละเขาเลยยอมรับว่าเผลอปล่อยในไปเต็มระบบ บวกกับที่เธอลืมกินยาคุมทำให้แจ็คพอตแตก ได้ตกมาเป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่แบบไม่ทันตั้งตัวคุณหมอบอกว่าทารกในครรภ์และคุณแม่แข็งแรงดีมากไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่คุณพ่อก็ถามถึงเพศลูกไม่หยุด ทั้งที่ลูกเพิ่งจะหนึ่งเดือนเอง ยังอัลตร้าซาวด์ดูไม่ออกหรอกว่าเป็นหญิงหรือชาย คุณหมอจึงแนะนำให้ตรวจ NIPT จะได้ทราบเพศลูกก่อนเวลา แต่ต้องรอให้อายุครรภ์ครบสิบสัปดาห์ก่อนถึงจะสามารถตรวจได้ซึ่งคุณพ่อ 'Say Yes' รีบตอบตกลงทันทีการตรวจ NIPT เป็นการตรวจคัดกรองความผิดปกติของโครโมโซม และทำให้ทราบถึงโครโมโซม XX หรือ XY ที่บ่งบอกเพศชายหญิง ซึ่งความแม่นยำมีสูงถึง 99.99% ฉะนั้นแล้วคุณพ่อคุณแม่มือใหม่หมดกังวลเรื่องเพศลูกได้เลย... ‧‧‧xxx‧‧‧หลายสัปดาห์ต่อมา... "ไม่สบายตัวเหรอ?" ภีมเอ่ยถามคนตัวเล็กในอ้อมกอดผ่านความสลัวภายในห้อง เธอจึงพยักหน้าตอบ 'อือ' เบาๆใ
@บ้านแม่สามี..."เป็นไงบ้างจ๊ะหนูน้ำชา ท้องมั้ย?" คุณหญิงเพ็ญแขที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำเอ่ยถามลูกสะใภ้ที่อยู่ด้านในอย่างตื่นเต้น ทว่าน้ำชายังไม่ทันได้ถอดกางเกงนั่งฉี่เลยด้วยซ้ำ แม่สามีก็เอ่ยถามซะแล้ว"สักครู่นะคะม๊า" ตอบกลับไปไม่นานเสียงฝีเท้าที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำก็ค่อยๆเบาลงและเงียบหายไป ทำให้น้ำชามีสมาธิในการอ่านฉลากข้างกล่องมากขึ้น อย่าว่าแต่แม่สามีเลยที่ตื่นเต้น เพราะตอนนี้ลูกสะใภ้ก็มือสั่นและตื่นเต้นไม่ต่างกันชุดตรวจครรภ์ที่บรรจบลงจากรถไปซื้อมาให้ มีหลายแบบหลายยี่ห้อจนน้ำชาเลือกใช้ไม่ถูก เธอจึงสุ่มหยิบขึ้นมาสามกล่อง สองแบบแบบจุ่มหนึ่งกล่อง และแบบหยดสองกล่อง น้ำชาอ่านทำความเข้าใจอีกครั้งก่อนจะทำตามและหลับตารอผลเธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆมือผสานกุมกันระหว่างอก ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงเธอรับได้ทั้งนั้น แต่ภีมจะรับได้หรือเปล่าถ้ารู้ว่าเธอ... ท้องทะ ท้องเหรอ!? O_Oน้ำชาอ้าปากค้างหลังจากที่ลืมตาดูผล เธอท้องแบบท้องจริงๆ ที่ตรวจครรภ์ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ขึ้นสองขีดสีแดงเข้ม! ทุกอัน! ไม่มีทางที่ผลจะออกมาผิดพลาดหรือที่ตรวจครรภ์เสียแน่ๆ สรุปแล้ว... 'เธอท้อ
"ถ้าภีมบินกลับไทยวันนี้ แล้วงานที่สิงคโปร์ล่ะคะ?" "งานจะสำคัญกว่าลูกสะใภ้ม๊าได้ยังไงกัน ช่างงานเถอะจ้ะ เดี๋ยวม๊าคุยกับป๊าให้เอง แต่จะว่าไป... ลูกสะใภ้ม๊าก็มีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลยนะ" มือของคุณหญิงเพ็ญแขที่จับแขนลูกสะใภ้อยู่ออกแรงบีบนวดเบาๆ ราวกับอยากสัมผัสให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง"หนูอ้วนขึ้นค่ะม๊า ช่วงนี้ภีมเลี้ยงหนูดีมาก" น้ำชาเผยยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงความน่ารักและการเอาใจใส่ของภีม ทำให้เธอลืมเรื่องเครียดๆที่เพิ่งทะเลาะกับแม่มาจนหมดสิ้นและจริงที่ช่วงนี้ภีมเลี้ยงเธอดีมาก ตามใจเธอทุกอย่าง อยากกินหรืออยากได้อะไรภีมก็หามาให้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ"อ้วนขึ้นหรือลูกสะใภ้ม๊าท้องกันแน่จ๊ะ? ดูสิแก้มก็อวบขึ้น หน้าอกหน้าใจก็ดูใหญ่ขึ้นด้วยนะ" น้ำชาชะงักแล้วรีบหลุดออกจากภวังค์ทันที"ไม่น่าจะท้องนะคะม๊า หนูไม่มีอาการแพ้ท้องเลยค่ะ ไม่เหม็นกลิ่นอาหาร แล้วก็ไม่ได้รู้สึกอยากอ้วกด้วยค่ะ" เธอปฏิเสธเสียงใสจนคุณหญิงเพ็ญแขเผยยิ้มอีกครั้ง เด็กคนนี้เหมือนจะดูดื้อๆไปหน่อย แต่ไร้เดียงสาซะจริงเชียว"แพ้ท้องไม่จำเป็นต้องเหม็นกลิ่นอาหารและอ้วกอย่างเดียวนะหนูน้ำชา หิวเก่ง นอนเยอะ อยากกินอาหา
ภาพเพดานห้องโชว์ไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงขย้อนอ้วกดังก้องเข้ามาในโทรศัพท์ติดๆ"เป็นอะไรภีม นายอ้วกเหรอ? ทำไมถึงอ้วกล่ะ?" น้ำชาถามอย่างร้อนใจ เธอแทบอยากจะไปซื้อตั๋วเครื่องบินบินไปหาเขาที่สิงคโปร์ตอนนี้เลย(สงสัยเมาเครื่องบิน... เวียนหัวตั้งแต่เดินขึ้นไปแล้ว) เมาเครื่องบินเหรอ? แต่ก่อนตอนเรียนมัธยมด้วยกัน เธอเห็นเขาบินไปต่างประเทศกับครอบครัวช่วงเสาร์อาทิตย์ออกจะบ่อย ลงเครื่องเช้าวันจันทร์ก็มาเรียนไหว ไม่เห็นจะมีอาการอ้วกอ้ากแบบนี้เลย"ไหวไหมภีม หน้านายซีดมากเลยนะ" ตอนนี้ภีมเดินออกมาจากห้องน้ำแล้ว แต่เดินออกมาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด (ถ้าบอกว่าไม่ไหวจะบินตามมากอดรึเปล่า?)"...." พอได้ยินแบบนั้นน้ำชาถึงกับทำหน้าเศร้า ถ้าไม่ติดสอบเธอคงบินตามไปแล้ว ไม่ปล่อยให้เขาห่างตัวและมาทำเสียงอ้อนใส่เธอผ่านโทรศัพท์แบบนี้หรอก(ทำไมทำหน้าแบบนั้น ฉันแค่ล้อเล่น ฉันรู้อยู่ว่าเธอบินตามมาไม่ได้หรอก... แต่ฉันคิดถึงเธอนะ แล้วเธอคิดถึงฉันไหม?)"...." คิดถึงสิ คิดถึงมากด้วย อยากบินตามไปกอดตอนนี้เลย "คิดถะ..."'ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด'"แป๊บนะภีม แม่ฉันโทรมา"ขณะที่น้ำชากำลังจะตอบคำถามภีมอยู่นั้น เบอร์
@วันต่อมา...ก่อนที่ภีมจะพาน้ำชาไปทำความรู้จักกับคนที่ชื่อแอลในตอนบ่าย เขาก็พาเธอมาเรียนด้วยก่อนในตอนเช้า และบอกกับเธอไปว่าถ้าอยากรู้ว่าแอลจุดเป็นใคร ก็ต้องมานั่งรอเขาเรียนให้เสร็จก่อน ถึงจะพาเธอไปทำความรู้จักได้แต่ความจริงแล้วภีมตั้งใจจะพาน้ำชามาเปิดตัวที่มหาลัยต่างหาก ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ผู้สอนที่ภีมเดินไปบอกตอนส่งงานว่า... 'นั่นคือเมียผม' เธอตามไปห้ามไม่ทัน เลยต้องปล่อยเลยตามเลย เปิดตัวกับเพื่อนเธอพอเข้าใจ แต่ลุกไปบอกอาจารย์ทำไมว่าแต่งงานแล้วววว!-_-*หลังเลิกเรียนภีมก็ขับรถพาน้ำชามาที่บริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าเขาพาเธอมาที่นี่ทำไม แต่ก็ไม่ได้ถาม จนกระทั่งทั้งคู่ลงจากรถและเดินจับมือกันเข้าไปด้านในแต่สิ่งที่ทำให้น้ำชาประหลาดใจคือตลอดทางเดิน พนักงานทุกคนที่เดินผ่านต่างพากันก้มหัวและยกมือไหว้ภีมกันหมด ทั้งที่เขาอายุน้อยกว่า หนำซ้ำยังเรียกเขาว่า 'คุณภีม' อีกต่างหาก"ตามเข้าไปพบผมในห้องที" ภีมหยุดยืนหน้าห้องรองประธานบริษัท ก่อนจะหันไปบอกหญิงสาวที่นั่งอยู่หน้าห้องให้เดินตามเข้าไป ก่อนที่ตัวเขาเองจะพาน้ำชาเดินเข้าไปรอด้านในก่อน"รับทราบค่ะคุณภีม" เธอคน







