3

“ในที่สุดเราก็กำจัดนังกาฝากออกไปให้พ้นทางได้เสียทีนะคะคุณแม่” เทวิกาที่นั่งคอแข็งไม่แม้แต่จะมองหน้าของกรจักรเลยก่อนหน้านี้ พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ หลังจากที่สองแม่ลูกเคลื่อนรถออกไปแล้ว

ขับรถตู้คันละไม่กี่ล้านบาทมาสู่ขอเธอ ยาจกเสียจริงพวกเศรษฐีบ้านนอก

“ใช่ แต่การที่จะให้มันออกไปจากบ้านหลังนี้ จะให้ออกไปง่าย ๆ ไม่ได้ มันต้องมีอะไรตอบแทนข้าวแดงแกงร้อนที่มันกินอยู่ทุกวัน พ่อของแกทำกับแม่ไว้อย่างเจ็บแสบ แอบไปมีแม่ของนังใบบัว แม่ไม่มีวันทำให้มันแต่งงานไปแล้วมีความสุขหรอก มันต้องแต่งงานไปด้วยความเกลียดชังของกรจักร เหมือนตกนรกทั้งเป็น มันถึงจะสาสม”

“คุณแม่นี่ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะ หนูก็เกลียดมันค่ะ นังลูกเมียน้อย แม่มันก็สำส่อน ถ้าไม่เพราะคุณจักรกับแม่มาสู่ขอหนู หนูให้คุณแม่ส่งมันไปให้เสี่ยบ้ากามตัณหากลับไปเป็นเมียน้อยเขาแล้วล่ะค่ะ หน้าตามันก็พอใช้ได้ อย่างน้อยก็ได้เงินตอบแทนคืนกลับมา ในฐานะที่มันเป็นคนบ้านนี้” สองแม่ลูกเห็นชอบตามนั้น

“เลิกพูดถึงเรื่องนังลูกเมียน้อยนั่นเถอะ แม่ฟังแล้วระคายหู มาพูดถึงเรื่องของคุณตรัยกันดีกว่าจ้ะ เขากับลูกสาวของแม่ไปถึงไหนกันแล้ว”

“โชคดีนะคะที่คุณตรัยไปต่างประเทศ ไม่อย่างนั้นคงเป็นเรื่องแน่ นี่ข่าวการแต่งงานของหนูก็ปิดเป็นความลับสุดยอดเราไม่ได้จัดงานหรือบอกแขกเหรื่อที่ไหน แค่ทำพิธีเล็กๆ แล้วมอมเหล้าคุณจักร หลอกให้มีอะไรกับนังใบบัวมัน”

“แต่ถึงรู้ ก็ไม่เห็นเป็นไร ลูกของแม่เอาอยู่แม่รู้ดี”

“ใช่ค่ะ หนูก็จะแกล้งบีบน้ำตาว่าเพราะผู้ใหญ่ได้หมั้นหมายกันเอาไว้ แต่ว่าที่สามีของหนูสารเลวเมาแล้วไปปลุกปล้ำนังใบบัวทำเมีย เลยต้องยกให้นังใบบัวไปเป็นเมียแทน หนูก็เลยไม่ต้องเป็นเมียคุณจักร แล้วก็โสดต่อไปเหมือนเดิม” เรื่องบีบน้ำตาออดอ้อนผู้ชายเธอถนัดอยู่แล้ว

“พูดไปพูดมาบ้านคุณจักรก็พอจะมีฐานะอยู่บ้างนะคะ ดีที่คุณแม่ดักทางสบายนังใบบัวเอาไว้แล้ว ไม่อย่างนั้นเท่ากับเราส่งนังใบบัวไปเป็นเมียคุณจักรสบายๆ เลย ถึงคุณจักรจะไม่รวยเท่าคุณตรัย แต่ก็ถือว่ารวยใช้ได้อยู่ค่ะ แถมยังรูปหล่ออีกด้วย ถ้าคุณแม่ไม่ทำให้พวกเขาเข้าใจในบังบัวผิด เท่ากับว่าเราส่งนังบัวไปเป็นเมียผู้ชยาหน้าตาดีและมีฐานะเลยนะคะ แถมยังหนุ่มแน่นไม่ใช่ตาแก่ตัณหากลับอย่างที่ควรจะเป็น”

“หล่อกินไม่ได้ เงินแค่ไม่กี่สิบล้านจะเทียบกับสินสอดของคุณตรัยเป็นร้อยล้านไม่ได้หรอกจ้ะ แล้วไหนจะทรัพย์สินของคุณตรัยอีกเป็นพันล้าน ลูกสาวของแม่จะแต่งงานทั้งทีก็ต้องเอาให้สมน้ำสมเนื้อความสวยและการศึกษา รวมถึงชาติตระกูลของเราด้วย” แม้ตระกูลไกรวิทย์จะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนก่อนแต่ก็ถือว่าเป็นตระกูลผู้ดีเก่า หลังจากที่ณัฐเสียชีวิต การบริหารงานก็ไม่ดีเหมือนเดิม ธีรยาไม่ได้มีความสามารถหรือเก่งกาจด้านการบริหารเหมือนสามี อีกทั้งเทวิกาเองก็ไม่ชอบทำงาน นั่นจึงทำให้บริษัทขาดทุนติดกันหลายปีซ้อน ธีรยาจึงตัดสินใจขายหุ้นทิ้งและเก็บเงินสดเอาไว้ ซึ่งเงินในบ้านก็ไม่ได้มากมายเหมือนก่อน พอกรจักรมาขอแต่งงาน สองแม่ลูกจึงคิดที่จะฮุบสินสอดทองหมั้นนั้นไว้แต่ส่งใบบัวไปแต่งงานแทน ตอนนี้ครอบครัวจึงกลับมาอู่ฟู่เหมือนเดิม

“ใช่ค่ะ แถมยังบ้านนอกคอกนา หนูไม่เอาหรอกนะคะไปอยู่ต่างจังหวัดใกล้ทะเลตัวคงดำผิวคงคล้ำ ให้ไปเที่ยวแป๊บ ๆ น่ะได้ ให้ไปอยู่คงไม่ไหว”

“จ้ะ ลูกสาวของแม่ทั้งสาวทั้งสวย ชีวิตของหนูจะต้องเป็นคุณหนูร่ำรวย อยู่เมืองกรุงศิวิไลซ์ ไม่ใช่บ้านนอกคอกนาแบบนั้น” ลูกสาวเห็นว่าอะไรดี นางก็ว่าสิ่งนั้นดี

ทางด้านใบบัว เธอนั่งใจลอยไปตลอดเส้นทาง ก่อนจะเผลอหลับไป รู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ตอนที่เกดกนกปลุกเธอให้ตื่น พอลืมตาตื่นก็เห็นว่ารอบกายคือบ้านหลังใหญ่สีขาว หรือจะเรียกว่าคฤหาสน์ก็ย่อมได้ อีกด้านคือภูเขาและอีกด้านเป็นทะเล ที่นี่สวยงามจับตา ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยมาเที่ยวทะเลเลย จำความได้ว่ามารดาพาไปรับจ้างทำงานเพื่อให้มีเงินซื้อข้าวกิน ใช้ชีวิตลำบากมาตลอด เพราะมารดาไม่อยากเป็นเมียน้อยใคร จนกระทั่งท่านป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายจึงพาเธอไปทิ้งไว้กับบิดาก่อนตาย ท่านคงหวังว่าเธอจะมีชีวิตที่ดีแต่เปล่าเลย ธีรยาเลวร้ายมากเหลือเกิน

“แม่รู้ว่าลูกไม่อยากรับใบบัวเป็นเมีย แต่ตอนนี้คุณปู่กำลังป่วย คุณปู่อยากให้ลูกเป็นฝั่งเป็นฝาและมีเหลนให้อุ้มก่อนตาย อย่างไรลูกกับใบบัวก็เข้าหอกันแล้ว”

“ผมเหรอครับอยากเข้าหอกับยายใบ้นี่ ถ้าหล่อนไม่ปีนขึ้นมาบนเตียงของผม แล้วถ้าผมไม่เมาผมก็คงไม่ทำอะไรหล่อนหรอกครับ”

“แต่อย่างไรใบบัวก็เป็นทายาทคนหนึ่งของไกรวิทย์ ลูกต้องพาใบบัวไปกราบคุณปู่ แม่คิดว่าอาการป่วยของท่านจะดีขึ้น”

“คนที่ผมต้องแต่งงานด้วยคือเทวิกา พายายใบ้นี่ไป คุณปู่ไม่อาการทรุดหนักหรอกหรือครับ” กรจักรตวัดสายตามองคนที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

“คุณปู่เป็นคนมีเหตุผล ลูกต้องเป็นคนยืนยันว่าทายาทของไกรวิทย์มีสองคน ลูกชอบใบบัวเลยแต่งงานกับใบบัว แม่เชื่อว่าคุณปู่จะต้องเข้าใจ”

“คุณแม่” กรจักรเรียกมารดาอย่างตกใจ

“เพื่อคุณปู่”

“คุณแม่ก็รู้ว่าผมไม่อยากแต่งงานกับใครเลยสักคนไม่ว่าจะเทวิกาหรือยายใบ้นี่ ผมแต่งกับคนอื่นที่เหมาะสมคู่ควรและผมก็รักเธอด้วย แล้วค่อยพาเธอไปกราบคุณปู่ไม่ดีกว่าเหรอครับ” แม้แต่เทวิกาเขาก็ไม่ได้รัก แค่เห็นว่าเธอดูดีมีการศึกษา คิดว่าแต่งกันไปก่อนเพื่อให้คุณปู่สบายใจ แล้วค่อยหาทางเลิกราในภายหลัง อย่างน้อยพาหล่อนไปออกงานก็ไม่อายใคร แต่สุดท้ายเขาได้ผู้หญิงใบ้มาเป็นเมียนี่นะ

“แม่รู้ แต่คุณปู่ยึดเรื่องคำมั่นสัญญาสำคัญที่สุด ทำเพื่อคุณปู่เป็นครั้งสุดท้ายไม่ได้เหรอลูก คุณปู่รักลูกมากนะ อยากเห็นลูกมีทายาทสืบสกุล” ประโยคของมารดาทำให้กรจักรถอนใจพรืดใหญ่

เขาเองก็รักคนเป็นปู่มาก เพราะท่านเลี้ยงดูอุ้มชูเขามาตั้งเล็กแต่น้อย แถมยังรักเขามาก ๆ ด้วย ดังนั้นการทำให้ผู้เป็นปู่มีความสุขในวาระสุดท้ายของชีวิตคือสิ่งที่หลานคนเดียวเช่นเขาพึงกระทำ

“ก็ได้ครับผมจะทำเพื่อคุณปู่เป็นครั้งสุดท้าย ให้ท่านมีความสุขก่อนตาย รับรู้ว่าผมมีครอบครัวแล้ว แต่ผมไม่มีวันรับยายใบ้นี่เป็นเมียหรอกครับ”

“ก็แค่ช่วงนี้ ถือว่าแม่ขอ คุณปู่ก็ป่วยหนัก หมอบอกว่าสิ่งที่จะทำให้คุณปู่อาการดีขึ้นมาได้ก็คือทำให้มีความสุขที่สุดในช่วงนี้ ถือว่าทำเพื่อคุณปู่นะลูกนะ” เกดกนกเอ่ยกับบุตรชาย เพราะพ่อสามีเป็นพ่อสามีที่ดีมาก เธอรักและเคารพสิงหลเป็นอันมาก อะไรที่จะทำให้พ่อสามีมีความสุขได้ เธอก็อยากจะทำให้ดีที่สุด

“แต่มียายใบ้เป็นเมียก็ดีเหมือนกันนะครับ จะได้ไม่รำคาญหู ผมไม่ชอบผู้หญิงพูดเยอะน่ารำคาญ ยายเทวิกาก็คอตั้งเหลือเกิน ผมนี่กลัวคอนางจะเคล็ดจริงๆ ครับ”

“ปากคอเราะรายจริงๆ เราน่ะ” เกดกนกแทบหลุดขำ ใบบัวเองก็ไม่คิดว่าจะมีผู้ชายวิจารณ์เทวิกาเช่นนี้ เพราะพี่สาวต่างมารดาของเธอนั้นยังกับนางพญาหงส์ มีแต่ผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลังและผู้ชายมาชอบพอมากมาย ใครๆ  ก็อยากได้เทวิกาด้วยกันทั้งนั้น แตกต่างจากผู้หญิงไร้การศึกษาเช่นเธอที่เป็นสายเลือดของไกรวิทย์ แต่ไม่มีใครรู้จัก มีแต่คนคิดว่าเธอคือคนใช้คนหนึ่งในบ้านก็เท่านั้นเอง

“เอาเป็นว่าลูกเตรียมตัวพาใบบัวไปกราบคุณปู่ พอเจอกันแล้วค่อยพากลับมาส่งให้แม่ แม่จะดูแลใบบัวให้เอง ไม่ต้องรบกวนลูกหรอก”

“ไม่ครับ ก็ในเมื่อคุณแม่บอกว่าใบบัวเป็นเมียของผม เธอก็ต้องอยู่กับผม ถ้าอยู่กับคุณแม่ก็เป็นเมียคุณแม่น่ะสิครับ” ประโยคของลูกชายทำเอาเกดกนกไม่กล้าพูดอะไร เดี๋ยวไปขัดใจพ่อตัวดีจะพานไม่พาใบบัวไปกราบสิงหล ทำให้พ่อสามีของเธอต้องผิดหวังอีก เพราะกว่ากรจักรจะยอมให้เธอไปพูดเรื่องการหมั้นหมายเทวิกาและแต่งงานกันก็ยากเย็นเหลือเกิน พ่อตัวดียืนยันจะหาผู้หญิงเองแล้วพาผู้หญิงคนนั้นไปกราบคุณปู่แนะนำว่าเป็นคนรัก แต่เพราะยังไม่มีคนที่ถูกใจนี่แหละ