Se connecterPartager
บทที่ 55
Date de publication:
2026-10-15 20:38:56"ขอรับฮูหยิน... เชิญฮูหยินด้านในขอรับ"
เสิ่นจือเวยผลักประตูไม้หนาหนักของห้องหนังสือเปิดออก
Dernier chapitre
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 92
มี 'โคมไฟกระต่าย' ขนาดหนึ่งฝ่ามือแขวนเด่นเป็นสง่าอยู่เพียงลำพัง!ตัวโคมทำจากโครงไม้ไผ่ดัดอย่างประณีต หุ้มด้วยกระดาษสาสีขาวเนื้อละเอียดที่เพ้นท์ลายเส้นหมึกจีนรูปดวงตาและใบหูกระต่ายอย่างน่ารัก อ่อนช้อย และมีชีวิตชีวา ด้านในมีเทียนหอมดวงเล็กส่องแสงสว่างสีส้มทองนวลตาทันทีที่สายตาสีหมึกของกู้ถิงเหิงปะทะเข้ากับโคมไฟกระต่ายดวงนั้น...หัวใจของพญายมแห่งอวี้สื่อไถ พลันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงในทันที!ภาพความทรงจำเมื่อหกปีก่อน... พลันหวนคืนกลับมาฉายชัดในมโนสำนึกประดุจคลื่นยักษ์ที่ซัดสาดเข้าสู่ก้นบึ้งของจิตวิญญาณ!สถานที่แห่งนี้... ซุ้มโคมไฟริมสะพานเปี้ยนเหอแห่งนี้...คือสถานที่เดียวกับที่เขาได้พบกับนางเป็นครั้งแรกในชีวิต!ในค่ำคืนนั้น เมื่อหกปีก่อน... เขาในวัยยี่สิบห้าปี ยืนหลบอยู่ในเงามืดใต้ต้นหลิว มองดูสตรีวัยยี่สิบปีในชุดสีชมพูกลีบบัว กำลังยืนหัวเราะสดใสอยู่หน้าซุ้มแห่งนี้ ในมือนางถือโคมไฟกระต่ายที่นางเพิ่งทายปริศนาชนะมาได้ รอยยิ้มของนางในคืนนั้น สว่างไสวเสียจนทำให้หัวใจของบัณฑิตหนุ่มยากจนผู้มีชีวิตอยู่ในโลกมืดมน ต้องจำนนต่อคว
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 91
ช่วงเวลา: ค่ำคืนเทศกาลหยวนเซียว (วันเพ็ญเดือนอ้าย) ปีถัดมาเสียงประทัดและเสียงกลองมโหระทึกดังกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งเมืองหลวงเปี้ยนจิง ท้องฟ้ายามราตรีที่เคยมืดมิด บัดนี้กลับสว่างไสวราวกับเวลากลางวันด้วยแสงระยิบระยับจากพลุดอกไม้ไฟนับหมื่นที่ถูกจุดขึ้นสู่ฟากฟ้า สาดประกายแสงสีทอง สีมรกต และสีชาด สะท้อนลงบนผิวน้ำอันระยิบระยับของแม่น้ำเปี้ยนเหอตามสองฝั่งแม่น้ำ ถนนปูหินกว้างขวางทอดตัวยาวเหยียด เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนชาวเมืองเปี้ยนจิงนับแสนคนที่ออกมาร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลหยวนเซียว (เทศกาลโคมไฟ)ในยุคราชวงศ์ซ่งเหนือ ค่ำคืนนี้คือค่ำคืนที่พิเศษที่สุดในรอบปี... ค่ำคืนที่ราชสำนักสั่งยกเลิกกฎเคอร์ฟิวโดยสิ้นเชิง ประตูเมืองทุกบานเปิดกว้าง ตลาดโต้รุ่ง (เยี่ยซื่อ) เปิดทำการตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มและหญิงสาวได้รับอนุญาตให้ออกมาเดินเที่ยวชมความงดงามของโคมไฟและพบปะสังสรรค์กันได้อย่างเสรีใต้แสงจันทร์วันเพ็ญทว่า ท่ามกลางกระแสธารแห่งผู้คนอันมหาศาลนั้น...ร่างสูงใหญ่สง่างามของกู้ถิงเหิง กำลังยืนตระหง่านอยู่เชิงสะพานเปี้ยนเหอในค่ำคืนนี้ เขาไม่ได้สวมชุดขุนน
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 90
ฟึ่บ!ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งของเขาวาดผ่านเอวคอดกิ่วของนาง ออกแรงดึงเพียงครั้งเดียว ร่างบอบบางของเสิ่นจือเวยก็ลอยละลิ่วขึ้นมานั่งเกยอยู่บนตักแกร่งของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด!"ว้าย! ท่านพี่!" เสิ่นจือเวยร้องอุทานด้วยความตกใจ สองมือรีบยกขึ้นยันแผงอกกว้างของเขาไว้ตามสัญชาตญาณ พวงแก้มของนางแดงก่ำด้วยความขัดเขิน "ท่าน... ท่านจะทำสิ่งใดเจ้าคะ?! นี่มันในห้องหนังสือนายังเป็นเวลากลางวันอยู่นะเจ้าคะ!""กลางวันแล้วอย่างไร?"กู้ถิงเหิงเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับลุกโชนไปด้วยประกายเพลิงอันร้อนแรง เขาไม่สนใจคำประท้วงของนางแม้แต่น้อย แขนแกร่งข้างหนึ่งโอบรัดรอบเอวของนางแน่นจนแผ่นหลังของนางแนบชิดติดกับแผงอกอันร้อนผ่าวของเขา ขณะที่มืออีกข้างหนึ่ง... เอื้อมไปหยิบแท่งหมึกหินตวนซีขึ้นมาเขาเลื่อนใบหน้าคมคายเข้ามาประชิดข้างใบหูของนาง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวเนียนจนขนอ่อนตามร่างกายนางลุกชัน"เจ้าบอกว่า... เจ้าเป็นคนหาเงินเลี้ยงดูข้ามิใช่หรือ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "เช่นนั้น ในฐานะที่ข้าเป็นสามีที่ได้รับความเมตตา... ข้าก
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 89
นางแกล้งทำตาโต เลื่อนสมุดบัญชีมาเบื้องหน้าเขา "ดูสิเจ้าคะ เงินเดือนของท่านทั้งเดือน ยังไม่เท่ากำไรจากการขายผ้าไหมเพียงม้วนเดียวของข้าเลยนะเจ้าคะ... หากชาตินี้ไม่มีข้าคอยเลี้ยงดู ท่านจะเอาเงินทองที่ไหนมาซื้อชาหลงจิ่งและถ่านเงินไร้ควันมาจุดในห้องหนังสือกันเล่า?"คำหยอกเย้าอันแสนซุกซนและถือดีของนาง ทำให้กู้ถิงเหิงถึงกับหลุดหัวเราะทุ้มต่ำออกมาในลำคอเขาโน้มตัวลงมา ใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากใบหน้างามเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดลงบนพวงแก้มเนียนจนนางรู้สึกร้อนวูบวาบ"เช่นนั้น... ข้าคงต้องขอฝากเนื้อฝากตัว ให้ 'เถ้าแก่เนี้ยใหญ่เสิ่น' ผู้มั่งคั่ง เมตตาเลี้ยงดูขุนนางยากจนผู้นี้ไปจนแก่เฒ่าแล้วกระมัง?""แน่นอนสิเจ้าคะ" เสิ่นจือเวยเชิดหน้าขึ้นอย่างน่ารัก "แต่ท่านต้องทำตัวเป็นสามีที่ว่าง่ายและเชื่อฟังข้าเข้าใจหรือไม่เจ้าคะ?""เว่ยฝู (สามีผู้นี้)... ย่อมน้อมรับคำสั่งของฮูหยินทุกประการอยู่แล้ว"กู้ถิงเหิงกระซิบตอบเสียงพร่า แววตาของเขาพราวระยับไปด้วยประกายแห่งความรักใคร่ เขาก้มลงหมายจะประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากอิ่มของนางเพื่อตักตวงความหวานให้สมกับที่ต้องทนค
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 88
เนื้อความในจดหมายเขียนด้วยลายมือพู่กันที่อ่อนช้อยและประณีต ใจความหลักคือการแสดงความจำนงที่จะขอสั่งซื้อผ้าไหมลายเมฆาและผ้าไหมต่วนชั้นยอดจำนวนแปดร้อยพับเพื่อนำไปเปิดตลาดในแดนตะวันตก ซึ่งถือเป็นสัญญาการค้ามูลค่าหลายพันตำลึงเงินทว่า... สิ่งที่ทำให้หัวใจของเสิ่นจือเวยต้องกระตุกวูบเบาๆ คือถ้อยคำลงท้ายของจดหมายฉบับนั้น'...ข้าพเจ้าได้ยินกิตติศัพท์ความงามสะพรั่งประดุจบุปผาวสันต์ และสติปัญญาอันเฉียบแหลมเทียมฟ้าของนายหญิงเสิ่นมาเนิ่นนาน ยามนี้ได้มีวาสนาเจรจาการค้า ย่อมถือเป็นเกียรติสูงสุดในชีวิต หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ในยามที่ข้าพเจ้าเดินทางมาเยือนเมืองหลวงเปี้ยนจิงในสารทฤดูนี้ จะได้รับเกียรติร่วมดื่มชาและยลโฉมดวงหน้างามของฮูหยินสักครา เพื่อเป็นบุญตาของบุรุษแดนไกล...'เสิ่นจือเวยขมวดคิ้วแน่น ปลายนิ้วเคาะลงบนแผ่นกระดาษจดหมายนั้นอย่างใช้ความคิดในแวดวงการค้ายุคราชวงศ์ซ่งเหนือ พ่อค้าหนุ่มผู้มีความทะนงตน มักจะนิยมใช้ถ้อยคำหยอกเย้าและเกี้ยวพาราสีสตรีผ่านตัวอักษรเพื่อหวังสร้างความสนิทสนม ทว่าสำหรับสตรีที่แต่งงานมีพันธะแล้ว ถ้อยคำเหล่านี้ย่อมถือว่าหมิ่นเหม่และล้ำเ
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 87
ตอนพิเศษ ช่วงเวลา: หกเดือนหลังวิวาห์ใต้ม่านวสันต์แสงแดดยามบ่ายปลายฤดูใบไม้ผลิสาดส่องผ่านแนวระแนงไม้แกะสลักลายดอกเหมยของห้องหนังสือ 'ชูฝาง' ภายในเรือนหลักแห่งจวนขุนนางกู้ สายลมอ่อนพัดพากลิ่นหอมสดชื่นของดอกกุ้ยฮวาและดอกอิงฮวาที่กำลังผลิบานสะพรั่งอยู่ริมหน้าต่างเข้ามาเจือจางกลิ่นหมึกจีนเข้มข้นบนโต๊ะไม้จันทน์เทศตัวใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยม้วนฎีกาฟ้องร้องขุนนางและบันทึกคดีคอร์รัปชัน บัดนี้กลับถูกยึดครองพื้นที่ไปด้วยสมุดบัญชีปกกระดาษสาขลิบขอบสีครามกองพะเนินเทินทึก ลูกคิดไม้เนื้อแข็งเลี่ยมทองเหลืองตัวใหญ่ และกองตั๋วเงินเจี้ยวจื่อที่ลงตราประทับขี้ผึ้งสีชาดของสมาคมการค้าสกุลเสิ่นเสิ่นจือเวยนั่งหลังตรงอยู่หลังโต๊ะทำงาน นางสวมชุดเป้ยจื่อตัวยาวผ้าไหมซูโจวสีเขียวไข่กาอ่อน ปักลวดลายกิ่งไผ่ลู่ลมด้วยดิ้นเงินละเอียด ชายเสื้อทิ้งตัวพลิ้วไหวอย่างสง่างาม มวยผมเกล้าสูงอย่างประณีตปักด้วย 'ปิ่นหยกขาวรูปหยดน้ำ' เล่มเดิมที่บัดนี้เนื้อหยกยิ่งส่องประกายแวววาวจากการได้รับการสัมผัสทะนุถนอมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันปลายนิ้วเรียวขาวผ่องประดุจลำเทียนข
Vous vous intéresseriez aussi à
บ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.7K Vuesเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.5K Vuesลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม37.4K Vuesชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน30.5K Vuesเล่ห์ร้าย รักต้องห้าม
กัวซืออวี่104 Vuesเกิดใหม่ครานี้ ข้าขอหนีให้พ้นจากองค์ชายสิบสาม
มีสมองแค่ 2 นาที72 Vuesทะลุมิติมาขอค่าหย่า10ล้าน
ภัสสพิชชา733 Vuesหวนคืนครานี้ ข้ามิขอเป็นเบี้ยล่าง
ดอกไม้หนาม32 Vues
