Se connecterShare
ตอนที่ 1 ชนแล้ว (ไม่) จบ (2)
Dernière mise à jour:
2025-06-19 16:03:13ตอนที่ 1 ชนแล้ว (ไม่) จบ
กรุงเทพมหานคร
บ่ายวันจันทร์ แสงแดดร้อนระอุส่องผ่านกระจกใสของอาคารเรียนรวม ภาคภูมิ ก้มหน้าก้มตาเดินเร็วๆ มือข้างหนึ่งกอดกล่องกระดาษอย่างทะนุถนอม ราวกับกำลังอุ้มลูกน้อยก็ไม่ปาน ในนั้นบรรจุโมเดลหุ่นยนต์กลไกชิ้นสำคัญสำหรับโปรเจกต์จบปีของคณะวิศวกรรมเครื่องกล ทุกชิ้นส่วนถูกออกแบบและประกอบมาด้วยความแม่นยำตามหลักวิศวกรรมที่เขาเชี่ยวชาญ ไม่มีอะไรผิดพลาดได้แม้แต่มิลลิเมตรเดียว ในหัวของเขามีแต่ภาพของวงจรไฟฟ้า กลไกเฟือง และกำหนดส่งงานที่ใกล้เข้ามาทุกที โลกภายนอกดูเหมือนจะเลือนหายไปจากความสนใจของเขา เหลือเพียงเป้าหมายเดียวคือการนำโมเดลนี้ไปถึงมืออาจารย์ที่ปรึกษาให้ทันเวลา ขณะเดียวกัน ที่อีกมุมหนึ่งของทางเดินเดียวกัน ร่างบางระหงของปรายฟ้า กำลังรีบวิ่งสุดฝีเท้า เส้นผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มสะบัดไปตามจังหวะก้าว ดวงตาเรียวของเธอจดจ่ออยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ที่กำลังเปิดอีเมลเร่งด่วนจากอาจารย์เรื่องงานออกแบบนิทรรศการที่ต้องส่งภายในวันพรุ่งนี้ เธอรู้ว่าทุกวินาทีมีค่าสำหรับเธอ “ขอทางหน่อยค่า ขอทางหน่อย” เธอพูดขึ้นมาในขณะที่มือก็จัดเอกสารกองโตในอ้อมแขนให้มั่นคง ปรายฟ้าไม่ทันมองทางตรงหน้า ในขณะที่ภาคภูมิก็ก้มหน้าก้มตาเดินโดยไม่สนใจสิ่งใดๆ โครม! เสียงของแข็งปะทะกันดังลั่นทางเดิน ราวกับฟ้าผ่ากลางโถงทางเดิน กล่องโมเดลหุ่นยนต์ในอ้อมแขนของภาคภูมิหลุดมือ ร่วงลงพื้นพร้อมกับแฟ้มเอกสารกองโตของปรายฟ้าที่กระจายเกลื่อน “โอ๊ย!!! อะไรกันเนี่ย!!! เดินยังไงของคุณคะ!!!” ปรายฟ้าโวยวายออกมาทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและไม่พอใจ เมื่อเห็นแฟ้มและเอกสารของเธอกระจัดกระจายไปทั่วพื้น ยิ่งเห็นภาคภูมิยืนนิ่งไม่ไหวติง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็ยิ่งโมโหจนเลือดในกายพลุ่งพล่าน “ผมก็รีบเหมือนกัน” ภาคภูมิเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาคมกวาดมองไปที่โมเดลของเขาที่หล่นลงพื้นอย่างรวดเร็ว หัวคิ้วขมวดเข้าหากันแน่นเมื่อเห็นรอยเล็กๆ ที่ปรากฏบนตัวโมเดล ความกังวลฉายชัดในแววตาเพียงชั่วครู่ เขาก้มลงเก็บโมเดลด้วยความเป็นห่วง พลางบ่นเสียงต่ำๆ “ของแค่นี้ทำเป็นโวยวาย” “นี่!!! ของแค่นี้ของคุณอาจจะไม่สำคัญ แต่ของฉันมันคืองานนะคะ” ปรายฟ้าขึ้นเสียงเล็กน้อย น้ำเสียงของเธอเริ่มหงุดหงิดจัด ความไม่พอใจฉายชัดในดวงตาเรียว เธอไม่ชอบท่าทีไม่ใส่ใจของอีกฝ่ายอย่างที่สุด จนอยากจะกระชากคอเสื้อเขามาเขย่า “แล้วคุณไม่คิดจะขอโทษสักคำเลยหรือไงคะที่เดินชนคนอื่นเนี่ย” ภาคภูมิเงยหน้าขึ้นมามองปรายฟ้าอีกครั้ง ดวงตาคมกวาดมองใบหน้าสวยที่กำลังขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ เขาสังเกตเห็นดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยประกายความขุ่นเคืองและริมฝีปากบางที่เม้มแน่น “แล้วก็เห็นอยู่ว่าต่างคนต่างไม่ทันมองกัน” น้ำเสียงยังคงเรียบนิ่ง ไม่มีแม้แววสำนึกผิด “นี่คุณ” ปรายฟ้าอ้าปากค้างเล็กน้อย รู้สึกเหมือนกำลังคุยกับก้อนหิน ใบหน้าของเธอเห่อร้อนด้วยความโกรธ “มารยาทน่ะมีบ้างไหมคะ!” “ผมไม่มีเวลามาเถียงกับคุณหรอกนะ” ภาคภูมิตัดบท เขาอุ้มกล่องโมเดลขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วหันหลังตั้งท่าจะเดินจากไปโดยไม่สนใจเอกสารของปรายฟ้าที่ยังตกอยู่บนพื้นแม้แต่น้อย ปรายฟ้ามองตามแผ่นหลังกว้างของเขาด้วยความหงุดหงิดจนแทบจะพ่นไฟ “ตาบ้าวิศวะไร้มารยาทเอ๊ย!!!” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะก้มลงเก็บเอกสารของตัวเองด้วยความรู้สึกปวดหัวที่คุกรุ่นขึ้นมาทันที
Latest chapter
วิศวะคลั่งรัก ตอนที่ 95 ป้อนนมลูกแล้วอย่าลืมป้อนพ่อนะ (ตอนจบ) (2) 18+
ตอนที่95ป้อนนมลูกแล้วอย่าลืมป้อนพ่อนะ (ตอนจบ) “งั้นเราไปป้อนนมพ่อกันดีกว่า”ปรายฟ้าพยักหน้าเบา ๆ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ภาคภูมิยิ้มกว้าง ก่อนจะอุ้มปรายฟ้าขึ้นมาแล้วเดินตรงไปยังห้องนอนของทั้งคู่ห้องนอนถูกจัดแสงสลัว ๆ ด้วยโคมไฟข้างเตียง ให้บรรยากาศที่อบอุ่นและโรแมนติก ภาคภูมิวางปรายฟ้าลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ดวงตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เธอไม่ละสายตา“วันนี้เมียสวยจังเลย” ภาคภูมิเอ่ยชมด้วยเสียงแหบพร่า พลางเลื่อนมือไปสัมผัสแก้มนวลของปรายฟ้าอย่างอ่อนโยนปรายฟ้าหลับตาพริ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงปลายนิ้วที่ลูบไล้ไปมา เธอกระซิบตอบกลับไปว่า“ภูมิก็หล่อค่ะ”ภาคภูมิยิ้มกว้างก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบปรายฟ้าอย่างดูดดื่ม จูบของเขาเต็มไปด้วยความรัก ความปรารถนาและความคิดถึงปรายฟ้าตอบรับจูบนั้นด้วยความเต็มใจ เธอสอดมือเข้าไปในเส้นผมของภาคภูมิแล้วดึงรั้งท้ายทอยเขาเข้ามาใกล้ เพื่อให้จูบนั้นลึกซึ้งยิ่งขึ้น ลิ้นร้อนของทั้งคู่เกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน ราวกับต้องการเติมเต็มช่องว่างที่ขาดหายไปตลอดทั้งวันมือของภาคภูมิเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของปรายฟ้า ก่อนจะเลื่อนลงไปปลดกระดุมชุดนอนผ้าซาตินที่ปรายฟ้าสวมอยู่
วิศวะคลั่งรัก ตอนที่ 95 ป้อนนมลูกแล้วอย่าลืมป้อนพ่อนะ (ตอนจบ) (1)
ตอนที่94ป้อนนมลูกแล้วอย่าลืมป้อนพ่อนะ (ตอนจบ) หกเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก ชีวิตของภาคภูมิและปรายฟ้า เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงจากคู่รักหนุ่มสาวกลายเป็นพ่อแม่เต็มตัวพร้อมกับสมาชิกใหม่สองคนคือน้องพายุและน้องสายฝนที่เติมเต็มชีวิตคู่ของทั้งสองให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นทั้งคู่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ใจกลางเมืองซึ่งถูกตกแต่งอย่างสวยงามและอบอุ่น มีพื้นที่กว้างขวางให้เด็ก ๆ ได้วิ่งเล่นและมีสนามหญ้าที่กว้างพอสำหรับเด็กน้อยสองคนภาคภูมิจัดสรรเวลาให้กับการทำงานและครอบครัวอย่างลงตัว ทุกวันหลังกลับจากบริษัท สิ่งแรกที่เขาทำคือตรงดิ่งกลับบ้านเพื่อมาเล่นกับลูก ๆ เสียงหัวเราะสดใสของน้องพายุและน้องสายฝนคือยาชั้นดีที่ช่วยคลายความเหนื่อยล้าจากการทำงานได้เป็นอย่างดีเขามักจะอุ้มลูกน้อยทั้งสองคนขึ้นมาโยนเบา ๆ จนลูก ๆ ส่งเสียงคิกคักด้วยความชอบใจหรือไม่ก็เล่านิทานก่อนนอนให้ฟังจนกระทั่งลูก ๆ เคลิ้มหลับไปในอ้อมแขนปรายฟ้าเองก็ดูสดใสขึ้นมากแม้จะเหนื่อยกับการเลี้ยงลูกแฝดแต่เธอก็มีความสุขกับบทบาทความเป็นแม่ปรายฟ้ามีพี่เลี้ยงสองคนคอยช่วยดูแลลูก ๆ ซึ่งนับว่าเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งเพราะหากไม่มีพี่เลี้ยงช่วย
วิศวะคลั่งรัก ตอนที่ 94 คุณพ่อคุณแม่ป้ายแดง
ตอนที่94คุณพ่อคุณแม่ป้ายแดงเกือบเก้าเดือนที่ปรายฟ้าใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกวัน ท้องของเธอโตขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มรู้สึกหนักตัวและอุ้ยอ้ายไปหมดทุกที่แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคงมีความสุขในทุกวันที่มีภาคภูมิอยู่เคียงข้างและแล้ววันที่เธอกับภาคภูมิรอคอยก็มาถึงในช่วงกลางดึกปรายฟ้าเริ่มมีอาการปวดท้องอย่างรุนแรงจนภาคภูมิถึงกับตกใจ เขารีบพาเธอไปที่โรงพยาบาลทันทีโดยไม่ลังเล“คุณต้องหายใจเข้าลึก ๆ นะปราย” ภาคภูมิกล่าวกับปรายฟ้าด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล เขากุมมือของเธอไว้แน่นตลอดเวลาที่อยู่บนรถปรายฟ้ายิ้มทั้งน้ำตา “ปรายไม่เป็นไรค่ะ ปรายทนได้ค่ะ”เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ปรายฟ้าก็ถูกนำตัวเข้าไปในห้องคลอดทันที ภาคภูมิกอดเธอไว้แน่นแล้วกระซิบที่ข้างหูของเธอเบา ๆ“ภูมิจะอยู่เคียงข้างปรายเสมอนะครับปรายไม่ต้องกลัวนะ”ปรายฟ้าถูกนำตัวไปที่ห้องผ่าตัดทันทีที่คุณหมอตรวจดูว่าเหมาะสมแก่การผ่าคลอดเอาเด็กน้อยออกมาหลังจากนั้นไม่นานเสียงของเด็กทารกน้อยก็ดังขึ้นมา ภาคภูมิถึงกับน้ำตาคลอเบ้า เขาหันไปมองหน้าปรายฟ้าด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ คุณหมออุ้มเด็กน้อยออกมาจากห้องคลอดแล้วกล่าวว่า“คุณได
วิศวะคลั่งรัก ตอนที่ 93 เลขาใหม่กับหัวใจที่ว้าวุ่น
ตอนที่93เลขาใหม่กับหัวใจที่ว้าวุ่นปรายฟ้าตื่นขึ้นมาในตอนเช้าด้วยความรู้สึกที่สดชื่นแต่เมื่อภาคภูมิออกไปทำงานที่บริษัท เธอก็เริ่มรู้สึกเหงาและเบื่อหน่ายกับการอยู่บ้านเพียงคนเดียวความรู้สึกนี้ทำให้เธอคิดถึงเรื่องต่าง ๆ มากมายและสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกกังวลมากที่สุดก็คือเรื่องของเมย์เลขาคนใหม่ของภาคภูมิเธอพยายามที่จะไล่ความคิดเหล่านี้ออกจากหัว แต่ก็ทำไม่ได้เธอยังคงคิดถึงภาพของเมย์ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ภาคภูมิที่ห้องทำงานของเขา ความรู้สึกหึงหวงที่กลับมาอีกครั้งทำให้หัวใจของเธอไม่สงบเธอรู้ดีว่าภาคภูมิเป็นคนดีและไม่คิดอะไรกับใครแต่ความกังวลที่มาพร้อมกับการตั้งครรภ์ก็ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวและไม่มั่นคง“ยัยปรายหยุดคิดเรื่องไร้สาระได้แล้ว” ปรายฟ้าพูดกับตัวเอง“ภูมิรักเราคนเดียว”แม้จะพูดกับตัวเองแบบนั้นแต่เธอก็ยังคงรู้สึกกังวลอยู่ดี เธอพยายามหาอะไรทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเองแต่ก็ทำไม่ได้เลยในตอนเย็นเมื่อปรายฟ้ากำลังนั่งดูโทรทัศน์อย่างเงียบ ๆ ภาคภูมิก็กลับมาจากบริษัทเขามองดูปรายฟ้าที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าที่อ่อนเพลียแต่ก็ยังคงความสง่างามอยู่ ภาคภูมินั่งลงข้าง ๆ เธอแล้วโอบกอดเธอไว้แน่น
วิศวะคลั่งรัก ตอนที่ 92 ท้อง
ตอนที่92ท้อง สามเดือนผ่านไปหลังจากงานแต่งงานอันแสนสุขของปรายฟ้าและภาคภูมิ ชีวิตคู่ของพวกเขาราบรื่นและเต็มไปด้วยความรัก แต่ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมาปรายฟ้าเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายของตัวเอง เธอรู้สึกอ่อนเพลียและคลื่นไส้อย่างไม่มีสาเหตุและที่สำคัญที่สุดคือเธอไม่รู้สึกถึงอาการปวดประจำเดือนที่เคยเกิดขึ้นทุกเดือนเลยด้วยความสงสัยและความหวังเล็ก ๆ ในใจ ปรายฟ้าตัดสินใจไปตรวจที่โรงพยาบาลด้วยตัวคนเดียว เมื่อคุณหมอบอกข่าวดีว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วปรายฟ้าถึงกับยิ้มทั้งน้ำตาด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความสุขและความยินดี เธอดีใจมากที่ความรักของเธอและภาคภูมิได้มาถึงอีกขั้นที่สำคัญแล้วเมื่อกลับมาถึงคอนโดมิเนียมปรายฟ้าก็รีบวิ่งเข้าไปหาภาคภูมิแล้วกอดเขาไว้แน่น ภาคภูมิสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในท่าทางของเธอ“เกิดอะไรขึ้นครับที่รัก” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลปรายฟ้ายื่นผลตรวจการตั้งครรภ์ให้กับเขา ภาคภูมิถึงกับตกใจ เขามองหน้าปรายฟ้าด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะอ่านผลตรวจแล้วยิ้มกว้างออกมาจนแก้มปริ“จริงเหรอครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ“
วิศวะคลั่งรัก ตอนที่ 91 เข้าเรือนหอ (18+) (2)
ตอนที่91เข้าเรือนหอ (18+)ห้องสวีทอีกห้องหนึ่งที่ตกแต่งในโทนสีอบอุ่น ประดับด้วยภาพวาดศิลปะล้ำค่า ชัยวัฒน์พยุงมีนาที่อยู่ในอ้อมกอดเข้ามาในห้องมีนาในชุดเจ้าสาวลูกไม้สีครีมดูงดงามราวกับนางฟ้าที่เพิ่งจุติลงมาจากสรวงสวรรค์ที่ทำให้ชัยวัฒน์แทบคลั่งชัยวัฒน์อดไม่ได้ที่จะก้มลงจูบขมับของเธออย่างแสนรัก และสูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมของเธออย่างลืมตัว “เมียจ๋าหอมชื่นใจที่สุดเลย”“ในที่สุดมีนก็เป็นของชัยอย่างสมบูรณ์แบบแล้วนะมีนเป็นของชัยแล้วจริง ๆ” ชัยวัฒน์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม มือแกร่งของเขาประคองใบหน้าสวยหวานของเธอขึ้นมาสบตา ดวงตาของเขาฉายแววรักใคร่ลึกซึ้งและปรารถนาอย่างเปิดเผยมีนายิ้มหวานหยาดเยิ้ม เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้กระซิบข้างหูเขา“มีนรอคอยวันนี้มานานแสนนานเหมือนกันอยากจะเป็นของชัยในวันแต่งงานใจจะขาดแล้ว”ชัยวัฒน์อุ้มมีนาขึ้นในอ้อมแขน พาเธอไปยังกลางห้องที่ปูพรมหนานุ่มสีแดงก่ำ เขาวางเธอลงช้า ๆ บนพรม ก่อนจะคุกเข่าลงต่อหน้าเธอ จูบหลังมือเรียวของเธออย่างแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก“ชัยรักมีน รักหมดหัวใจและอยากให้มีนเป็นของชัยในคืนนี้อยากให้มีนรู้สึกดีที่สุด”มีนาน้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้ง เ
Vous vous intéresseriez aussi à
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา362.1K Vuesคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่761.2K VuesOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat62.8K Vuesบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า155.6K Vuesสิ้นลายเสือ
KHUNLii • คุณลิ80 Vuesข้าก็คือ... คุณหนูเก้าตระกูลกู้
หรงเย่า / นาย่า15 Vuesลุ้นรักเจ้าสาวใบสั่ง
ทิพย์วารี25 Vuesหวนรักคุณหมอไร้หัวใจ
คณานางค์3.8K Vues
