Masuk"เป็นไงคะพี่นาว ศึกหนักเลยใช่มั้ย" เมย์เอ่ยถามมะนาวด้วยรอยยิ้ม "อย่าถามค่ะ หลักฐานชัดเจน แต่พี่ว่าเราสองคนก็ไม่ต่างจากพี่นะ" มะนาวเอ่ยพูดขึ้นจนเพลงขวัญและเมย์ต่างส่ายหน้าเอือมระอา "หนุ่มๆ แก๊งนี้นิสัยต่างกันแต่ความหื่นนี่เหมือนกันจริงๆ ค่ะ" เพลงขวัญพูดขึ้นพร้อมกับสำรวจร่างกายตัวเองว่ายัง
"อ่าส์ เมียครับ อย่าทรมานผัวแบบนี้" ราเชนทร์เอ่ยพูดเสียงสั่นด้วยความเสียวเมื่อโดนมะนาวส่ายเอวบดขยี้ลูกชายเขาผ่านกางเกง "แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรอคะ ไหนบอกเมียหน่อยสิคะ ว่าอยากได้อะไร หืมม วันนี้เมียตามใจทุกอย่างเลย" มะนาวเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวน จนทำให้ราเชนทร์แทบคลั่ง "ออนท๊อปให้หน่อยได้ม
ดินแดนพูดขึ้นพร้อมกับหันหลังกลับไปลากเก้าอี้หันไปทางที่แก๊งเมียตัวเองกำลังนั่งดื่มอยู่ เพราะพวกเธอไม่ขึ้นมาหาพวกเขาแต่นั่งดื่มอยู่ข้างล่าง เช่นเดียวกับมาวินและราเชนทร์ที่ลากเก้าอี้ของตัวเองมานั่งเรียงหน้ากระดานได้แต่มองเมียตัวเองกำลังนั่งดื่มกันอย่างสนุกสนาน "นายเราเป็นมาเฟียจริงๆ ใช่มั้ยพี่เจ พี
"ไอ้ภาคโทรมายังมึง" ราเชนทร์เอ่ยถามเพื่อนพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพราะเห็นเวลาสองทุ่มแล้วยังไม่เห็นแก๊งเมียพวกเขามาเลย เพราะด้วยเป็นปาร์ตี้พิเศษจึงทำให้ลูกค้าต่างก็มาจับจองพื้นที่เร็วกว่าทุกวันทำให้ตอนนี้คนเริ่มแน่นร้านทั้งที่ยังไม่ถึงสามทุ่มด้วยซ้ำ "กูโทรไปถามแล้ว ไอ้ภาคบอกว่ากำลังพามา" ม
"รีบครับเมีย เดี๋ยวผัวสาย" ราเชนทร์พูดขึ้นขณะจูงมือเธอวิ่งขึ้นบันไดโดยไม่ได้วิ่งเร็วเท่าไหร่ "เชนทร์รีบก็ลงไปสิจะพานาววิ่งขึ้นมาห้องเรียนทำไม เดี๋ยวๆ เชนทร์ เลยแล้วๆ นาวเรียนชั้นสองเองนะ" มะนาวรีบเอ่ยห้ามราเชนทร์ทันทีเมื่อเขากำลังจะพาวิ่งขึ้นชั้นสาม "อ้าวหรอ ถ้าไม่ห้ามนิพาวิ่งจนชั้นบนสุดเล
หลังจากวันที่ราเชนทร์ขอมะนาวแต่งงานทั้งสองก็ใช้ชีวิตอยู่ที่คอนโดด้วยกันจนตอนนี้ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว โดยราเชนทร์ก็ยังทำหน้าที่ไปรับไปส่งมะนาวที่มหาลัยเหมือนเดิมถึงแม้ว่าจะอยู่คนละทางก็ตาม วันนี้ก็เช่นกันราเชนทร์ขับรถมาส่งมะนาวที่มหาลัยเหมือนเดิม "เป็นอะไรหน้าบึ้งแต่เช้าเชียว" มะนาวเอ่ยถามราเชนทร
"เพราะตั้งแต่เจอเธอฉันก็ไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนไหนเลย เพราะฉะนั้นเธอต้องรับผิดชอบฉัน" คำพูดของราเชนทร์ทำเอามะนาวเบิกตากว้างอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก "นิ่งแบบนี้แสดงว่ายอมแล้วใช่มั้ย หืมมม" ราเชนทร์พูดต่อพร้อมกับโน้มหน้าไปจูบเธออีกครั้ง แต่มะนาวดันหันหน้าหนีจนปากเขาไปหอมแก้มเธอแทน "ฉันไม่ได้ยอม ป
“ฮ่าๆ ไว้ฉันเจอคนที่ชอบถึงจะไม่ปฏิเสธไง” “จ้ะ จะรอดูว่าผู้โชคดีคนนั้นจะเป็นใคร มารีบยกแฟนฉันกำลังจะมารับ” อิงฟ้าเอ่ยบอกมะนาว ทั้งสองก็ยกดื่มเอาดื่มเอาจนตอนนี้มะนาวเริ่มเมาแล้ว สักพักแฟนของอิงฟ้าก็มารับ มะนาวเลยขึ้นไปหาราเชนทร์เพื่อจะไปบอกว่าเธอจะขอกลับบ้านก่อน เมื่อมะนาวเปิดประตูเข้ามาก็เห็นราเ
ทางด้านมะนาวก็เดินลงตรงไปหาเพื่อนของเธอ เมื่อเดินไปใกล้ก็รู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นอิงฟ้าอยู่แค่คนเดียวเพราะปกติจะเห็นแฟนของเธอมาด้วย อิงฟ้ามีแฟนเรียนคณะเดียวกันแต่เป็นรุ่นพี่ปี 4 เธอเดินตรงไปทักทายเพื่อนทันที "ยัยอิง" "อ้าว ยัยนาวแกมาทำอะไรที่นี่ แกไม่ได้ทำงานหรอ" อิงฟ้าเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพรา
ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงราเชนทร์ก็พามะนาวมาถึงผับของเขา เพราะเพิ่งหกโมงเย็นจึงยังไม่มีพนักงานคนไหนมาที่ร้าน ส่วนมากจะมีแค่การ์ดที่อยู่ที่นี่ประจำแค่นั้น "สวัสดีครับคุณเชนทร์ วันนี้มี PR 1 คน ที่นัดทดลองงาน คุณเชนทร์จะทดลองงานเองมั้ยครับ" ภูภูมิเอ่ยแจ้งงานให้เจ้านายทราบ ทุกครั้งที่มีคนมาสมัครงานราเช







