เข้าสู่ระบบ“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
ทว่า เธอหยุดชะงักเมื่อจินพูดขึ้นมาว่า… “เด็กไค โอะชิริ” (ยัยก้นใหญ่) จินเอ่ยภาษาญี่ปุ่น ทำให้ไอมิเอะหันขวับมามองทันที เธอหน้าแดงขึ้นมาทันที ทั้งตกใจและเขินปนงง ไม่แน่ใจว่าตกใจที่เขาพูดภาษาญี่ปุ่นหรือจะตกใจที่ถูกแกล้งว่าก้นใหญ่ดี “อะนะตะโนะ โอมันโค โอะทาเบไท” (ผมอยากกินหีของคุณ) “O_O จิน!” ไอมิ
บทที่ 112 “แล้วต้องทำยังไง ขายหมดแล้ว ลงไลฟ์เลยไหม” เป็นยี่หวาเอ่ยกระซิบถามเส้นด้าย “พี่เขาบอกว่าไลฟ์ให้ครบหนึ่งชั่วโมง แล้วจะเพิ่มค่าจ้างให้อีกห้าหมื่น” เส้นด้ายตอบ “น้อยไปไหมห้าหมื่น ขายได้ตั้งสามล้าน ถ้าจะให้แค่นี้กูว่ายอมเสียค่าปรับเถอะ แล้วเอาเงินที่อีจินโอนจ่าย ดึงกลับคืนแล้วเอาไปจ่ายค่าปรั
บทที่ 114 “ขะ…ขอโทษ” เธอพูดขอโทษออกไปทั้งที่รู้ตัวว่าไม่ได้ทำอะไรผิด เพราะสถานะของเธอกับเขาก็ชัดเจนว่าเป็นแค่ fwb เพราะงั้นเขาไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับเธอ แต่เธอก็ขอโทษ เพราะเธอคิดว่าคนอย่างจิน ถ้าอารมณ์ขึ้น แล้วใช้ไม้แข็ง เธอคงไม่รอดแน่ คงโดนเล่นงานไม่เหลือซาก เธอเลยเลือกขอโทษไปก่อน “...!!!” ซึ่
“กูก็ไม่เกี่ยวนะ อีด้ายมันเป็นคนกดบล็อกมึง” ยี่หวารีบยกมือเหมือนยอมมอบตัวให้ตำรวจ ร่างทั้งร่างสั่นน้อย ๆ อย่างไม่กล้าสบตา “เออ อีสัส กูผิดเอง กูรับจบ” เส้นด้ายพยายามนิ่งที่สุดก็ถอนหายใจอย่างยอมจำนน สุดท้ายยอมแบกทุกอย่างไว้คนเดียว เพราะรู้ดีว่าถ้าโยนกันไปโยนกันมา จินไม่มีวันปล่อยให้จบง่าย ๆ “ลงไปให







