เข้าสู่ระบบช้างที่เดินรั้งท้ายสุดยกมือขึ้นตบอกตัวเองเบาๆ ทำหน้าซาบซึ้งเกินเบอร์ “กูเป็นสาวก กูจะพูดอะไรได้” ช้างมองแผ่นหลังจินแล้วสับเท้าวิ่งตามไปติดๆ “กูต้องตามศาสดาอยู่แล้ว” • • • บินกลับถึงเชียงใหม่ตอนสามทุ่ม จินก็ตรงดิ่งไปที่โกดังทันทีโดยไม่แวะพัก เงินสองร้อยล้านถูกโอนเข้าบัญชีบริษัทเรียบร้อย และเขาไม่ป
“ขอบพระทัย ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท” จินเอ่ยขอบคุณเป็นคำราชาศัพท์เต็มยศด้วยน้ำเสียงเรียบประชดประชัน ไร้ซึ่งความเคารพยำเกรง “ที่จริงต้องใต้ฝ่าพระบาท ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท สงวนไว้สำหรับจักรพรรดิเท่านั้น” เจ้าชายคาร์ไลล์ตรัสแก้ให้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์ มุมปากกระตุกยิ้มอย่างถือไพ่เหนือกว่า “ขอบคุณที่บอก ใต้
“ในเมื่อรู้อยู่แล้ว งั้นก็…สองร้อยล้าน” จินก็พูดความต้องการออกไปอย่างไม่อ้อมค้อม “ฮะ? ไหนบอกมาเอาร้อยล้าน อยู่ๆ ทำไมถึง” ช้างอุทานขึ้นมาเสียงหลง พลางเบิกตาโต เพราะตัวเลขไม่เหมือนที่คุยกันไว้ในรถเลยสักนิด ไอ้นี่มันเหลี่ยมใส่เจ้าชายตรงๆ เลยนี่หว่า ความเงียบตกลงปกคลุมทั่วทั้งห้อง เจ้าชายคาร์ไลล์นิ่ง
ทหารนาวิกโยธินที่ยืนเฝ้าเวรอยู่ด้านหน้า พลันยืนตรงและยกมือขึ้นทำความเคารพด้วยท่าวันทายาหัตถ์อย่างเข้มแข็งทันทีที่เห็นหน้าจิน “ท่านนาวาอากาศโทพงศ์พิชญ์ ท่านจอมพลรออยู่ด้านในแล้วครับ” คำพูดนั้นทำเอาจินชะงักไปเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ยังไม่ทันได้ถามด้วยซ้ำว่าใครอยู่ที่ไหน และยังไม่ได้บอกด้วยซ้ำ
“ถ้าตาย ก็น่าจะเป็นคนแถวนี้ทำให้ตาย” เป็นทิศเหนือพูดขึ้นติดตลกพลางมองไปที่จิน ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “สาวน้อยอังคารที่สิบสามกับหนุ่มสิงห์ INTJ มึงคิดว่าใครจะตายก่อนกันล่ะ” “นี่มึงเกิดราศีสิงห์เหรอเนี่ย เท่จัด” ช้างหันไปมองจินด้วยสายตาทึ่ง เพราะถ้าพูดถึงคำว่าเท่ ในชีวิตนี้ ดูเหมือนจินจะกินเรียบไปหมดทุก
“ยัยคุณหนูนั่น แสบเอาเรื่อง แสบๆ แบบนี้ต้องเจอกู เป็นไง ถึงกับลงไปดิ้นกับพื้น” ไตเติลหัวเราะชอบใจ “หน้าก็สวย ไม่น่าเป็นเด็กเปรตเลย” ช้างที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าอย่างเห็นด้วย “สวยแต่รูปจูบไม่หอม อย่าไปชม” “แต่สวยจริง สวยโคตรๆ ผิวอย่างขาว หน้าก็คล้ายไอมิจัด นี่ถ้าไม่บอกว่าอีคุณหนูนั่นมีแม่เป็นเจ้
(อีกอย่าง ส่วนกลางของคอนโดนี้ก็เริ่มเสียหายเยอะเหมือนกัน มีโอกาสสูงที่โครงสร้างรวมจะทรุดหรือพัง ผมแนะนำให้ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นก่อนดีกว่าครับ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน) “I have a condo that I barely use. If you don’t mind, you and your daughter could stay there for a while. Once this place is fully r
จนเวลาผ่านไปห้านาที เธอก็ยังคงเอาแต่นั่งเงียบ จินก็ถอนหายใจแรง ๆ ออกมาด้วยความเหนื่อยใจ แววตาคมที่มักใช้ข่มคนทั้งโรงเรียน วันนี้กลับมีแต่ความอ่อนลง เพราะเขาไม่รู้จะง้อเธอยังไงดี มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบแบงค์พันเป็นปึกออกมา แล้วกดวางบนโต๊ะดังปึก จากนั้นกองเงินหนากว่าเกือบห้าหมื่นบ
เธอเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงครางไว้ ดวงตาก็ปรือพยายามปิดแน่น แสร้งทำเป็นหลับ แต่ร่างกายกลับโอนอ่อนรับสัมผัสทุกจังหวะอย่างปฏิเสธไม่ได้ “อื้ม…อ๊า” เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาในที่สุด ปลายนิ้วเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกพลอยยกขึ้นตอบสนองแรงลิ้นอย่างไม่รู้ตัว จินก็เร่งจังหวะลิ้นแรงขึ้น กวาดลึกลงไปทุกซอ
ไอมิเอะก้มหน้าลงเล็กน้อย พวงแก้มร้อนขึ้นมาจนไม่กล้าเงยหน้ามองคุณแม่ มือบางยังคงลูบขนเจ้าก้อนขนไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว ราวกับใช้เป็นข้ออ้างเพื่อซ่อนความเขินที่ใจเต้นแรง “ฮงโตะนิ จินคุงโนะ อิเอนิ อิคุโน” (เราจะไปอยู่บ้านของจินจริงๆ เหรอคะ) “อืม ฮงโตะวะ โอกาซัง โมะอิคิทาคุนะอินะดาเกะโดะ เดะโมะ โจเกียวงา







