LOGINประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
บทที่ 52 จินกระตุกยิ้มมุมปาก แล้วโน้มตัวลงจนลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดต้นคอของเธอ ร่างกำยำก็ทาบทับร่างบาง แล้วซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอระหงอย่างบ้าคลั่ง มือหนาเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของเธอออกทีละเม็ด ไอมิเอะก็หลับตาแน่น ไม่กล้ามองภาพตรงหน้า แม้หัวใจจะเต้นแรงก็ตาม พอถอดเสื้อนักเรียนออกไปแล้ว จินก็มองหน้า
“ด้าย” เสียงเรียกเบาๆ ของไอมิเอะทำเอาเส้นด้ายที่กำลังก้มกินข้าวเงยหน้าขึ้นมาทันที “ว่า?” “เราเห็นแล้วนะ…ที่แกโพสต์คลิปเราเต้นลงติ๊กต็อก” แค่ประโยคนั้นประโยคเดียว ทำเอาบรรยากาศที่เคยชิลๆ ชะงัก ยี่หวาก็ชะงักมือกลางอากาศ เส้นด้ายกับแก้มยุ้ยก็เบิกตาเล็กน้อย “พ…พวกกูกำลังจะบอกมึงเรื่องนี้อยู่พอดีเลย
“พร้อมรึยัง?” ก่อนจะพูดเสียงต่ำ ไอมิเอะก็ส่ายหน้าช้าๆ แววตาก็ประหม่าเชิงบอกว่า ‘ยังไม่พร้อม’ “รอข้างนอก” จินพูดแค่นั้น ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนขอบระเบียงด้านนอกห้อง เขานั่งยืดขาไขว้เล็กน้อย พิงหลังกับเสา มือข้างหนึ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถดูอะไรเรื่อยเปื่อย ส่วนอีกข้างก็ลูบผมตัวเองเบาๆ ในขณะที่ภายในห้
บทที่ 60 “พี่มึงพูดถึงกูแบบนี้จริงเหรอ?” จินเหลือบมองเด็กชายตัวแสบ ด้วยสายตานิ่งแต่แฝงแรงกดดันในที น้ำเสียงก็ไม่พอใจชัดเจน แต่ก็ยังคุมอารมณ์ไว้ด้วยไม่อยากปะทะเด็กตรงๆ เขาไม่เชื่อหรอกว่าไอมิเอะจะพูดแบบนั้น บุคลิกของเธอมันไม่ใช่เลย แล้วก็เท่าที่รู้จักกันมา เธอไม่ใช่คนช่างนินทาหรือพูดลับหลังใคร ที่จ





![[Bad Boy’s Heart] โคตรพลาดที่ทิ้งเธอ](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

