เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“ตื่นแล้วเหรอ...” เสียงทุ้มต่ำพร่าดังขึ้นชิดใบหู พร้อมกับวงแขนแกร่งกระชับกอดจนหน้าอกนุ่มหยุ่นบี้ไปกับท่อนแขน “กว่าจะตื่นได้นะ...ให้รอจนปวดไข่” “จิน...อื้อออ! เอาออกไปก่อน...” ไอมิเอะประท้วงเสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตกใจปนประหม่า ใบหน้าหวานที่ใสซื่อและบริสุทธิ์ในยามเช้ามันไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบขอ
“มึงได้ยินมั้ย” แก้มยุ้ยกระซิบเสียงตื่นเต้นกับเส้นด้าย “ได้ยินดิอีห่า กูไม่ได้หูหนวก เสียงครางอีจินแบบ...อืมมมม” เส้นด้ายพูดพลางเขินจัด ราวกับโดนจินกระแทกซะเอง “เสียงแบบนี้ น่าจะตอกเสาเข็มอยู่” ยี่หวาสมทบด้วยความตกใจจนตาเหลือก “กูว่ามีเตียงหัก” “กูนึกว่าคลอดลูก มันจะอะไรขนาดนั้นอะ เวอร์มากสาว ดูแ
บทที่ 208 “อื้อออ!” ไอมิเอะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ด้วยจูบครั้งนี้ไม่มีความอ่อนโยน แต่มันเต็มไปด้วยความหิวโหยและมันเขี้ยว จินขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอแรงๆ เป็นการลงโทษข้อหาปากดี ก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานอย่างมูมมาม เขาบดจูบจนเสียงลมหายใจของทั้งคู่ดังระงมไปหมด ร่างเล็กก็สั่นเทิ้มอ
ก่อนจะดันร่างเล็กๆ จนแผ่นหลังบางแนบชิดติดกับขอบอ่างเย็นเชียบ สวนทางกับร่างกายของเขาที่เบียดเสียดเข้ามาจนแทบไม่มีอากาศคั่นกลาง “ลับหลังกู ทำอะไรกับไอ้เวรนั่นไปบ้าง” เขากดเสียงต่ำจ้องหน้าเธอในระยะประชิด ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ตรงปลายจมูก สายตาของเขาไม่ได้มีแค่ความหึงหวงแต่มันมีความกดดันมหาศาลที่จงใจจะ







