LOGINช้างที่เดินรั้งท้ายสุดยกมือขึ้นตบอกตัวเองเบาๆ ทำหน้าซาบซึ้งเกินเบอร์ “กูเป็นสาวก กูจะพูดอะไรได้” ช้างมองแผ่นหลังจินแล้วสับเท้าวิ่งตามไปติดๆ “กูต้องตามศาสดาอยู่แล้ว” • • • บินกลับถึงเชียงใหม่ตอนสามทุ่ม จินก็ตรงดิ่งไปที่โกดังทันทีโดยไม่แวะพัก เงินสองร้อยล้านถูกโอนเข้าบัญชีบริษัทเรียบร้อย และเขาไม่ป
“ขอบพระทัย ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท” จินเอ่ยขอบคุณเป็นคำราชาศัพท์เต็มยศด้วยน้ำเสียงเรียบประชดประชัน ไร้ซึ่งความเคารพยำเกรง “ที่จริงต้องใต้ฝ่าพระบาท ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท สงวนไว้สำหรับจักรพรรดิเท่านั้น” เจ้าชายคาร์ไลล์ตรัสแก้ให้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์ มุมปากกระตุกยิ้มอย่างถือไพ่เหนือกว่า “ขอบคุณที่บอก ใต้
“ในเมื่อรู้อยู่แล้ว งั้นก็…สองร้อยล้าน” จินก็พูดความต้องการออกไปอย่างไม่อ้อมค้อม “ฮะ? ไหนบอกมาเอาร้อยล้าน อยู่ๆ ทำไมถึง” ช้างอุทานขึ้นมาเสียงหลง พลางเบิกตาโต เพราะตัวเลขไม่เหมือนที่คุยกันไว้ในรถเลยสักนิด ไอ้นี่มันเหลี่ยมใส่เจ้าชายตรงๆ เลยนี่หว่า ความเงียบตกลงปกคลุมทั่วทั้งห้อง เจ้าชายคาร์ไลล์นิ่ง
ทหารนาวิกโยธินที่ยืนเฝ้าเวรอยู่ด้านหน้า พลันยืนตรงและยกมือขึ้นทำความเคารพด้วยท่าวันทายาหัตถ์อย่างเข้มแข็งทันทีที่เห็นหน้าจิน “ท่านนาวาอากาศโทพงศ์พิชญ์ ท่านจอมพลรออยู่ด้านในแล้วครับ” คำพูดนั้นทำเอาจินชะงักไปเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ยังไม่ทันได้ถามด้วยซ้ำว่าใครอยู่ที่ไหน และยังไม่ได้บอกด้วยซ้ำ
“ถ้าตาย ก็น่าจะเป็นคนแถวนี้ทำให้ตาย” เป็นทิศเหนือพูดขึ้นติดตลกพลางมองไปที่จิน ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “สาวน้อยอังคารที่สิบสามกับหนุ่มสิงห์ INTJ มึงคิดว่าใครจะตายก่อนกันล่ะ” “นี่มึงเกิดราศีสิงห์เหรอเนี่ย เท่จัด” ช้างหันไปมองจินด้วยสายตาทึ่ง เพราะถ้าพูดถึงคำว่าเท่ ในชีวิตนี้ ดูเหมือนจินจะกินเรียบไปหมดทุก
“ยัยคุณหนูนั่น แสบเอาเรื่อง แสบๆ แบบนี้ต้องเจอกู เป็นไง ถึงกับลงไปดิ้นกับพื้น” ไตเติลหัวเราะชอบใจ “หน้าก็สวย ไม่น่าเป็นเด็กเปรตเลย” ช้างที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าอย่างเห็นด้วย “สวยแต่รูปจูบไม่หอม อย่าไปชม” “แต่สวยจริง สวยโคตรๆ ผิวอย่างขาว หน้าก็คล้ายไอมิจัด นี่ถ้าไม่บอกว่าอีคุณหนูนั่นมีแม่เป็นเจ้
@เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ปึก! ปึก! ปึก! สะโพกสอบยังคงกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างรุนแรงและหนักแน่นไม่ลดละ ไม่ยอมผละจากร่างเธอแม้แต่วินาทีเดียว ไอมิเอะยกแขนเล็ก ๆ ขึ้น มาปิดใบหน้าตัวเองไว้ด้วยความอับอายและความเจ็บปวด พลางน้ำตายังคงไหลไม่หยุด ร่างกายก็โยกคลอนไปตามจังหวะแรงกระแทกอย่างน่าเวทนา RrrrrrRrr
“กรี๊ดดดดดด!!!” ทันทีที่จินเดินเข้าไปในหอประชุม เสียงกรี๊ดดังสนั่นลั่นออกมาถึงข้างนอก เสียงนั้นเหมือนตอกย้ำว่าไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็ยังเป็นคนที่ทุกคนเทิดทูน ขณะที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยหัวใจที่แตกสลาย “เด็กพวกนี้มันแรดกันมาก เห็นผู้ชายหล่อเป็นไม่ได้” ยี่หวาถอนหายใจ พลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหูตัวเ
บทที่ 90 “ก็รู้กันอยู่ว่าเป็นเพื่อนแบบไหน ทำขนาดนี้ แต่บอกว่าเป็นแค่เพื่อน จิตใจมึงทำด้วยอะไร” คำพูดของทิศเหนือทำให้จินดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม “นอกจากพวกมึงก็ไม่มีใครรู้ อย่าวุ่นวายให้มันมาก ฝากด้วย” จินพูดจบประโยค ก็ใช้มือหนาลูบศีรษะไอมิเอะเบา ๆ สองที แล้วหมุนตัวเดินออกไปเตรียมตัว อย่างไม่แม
ปึก!! เขากระแทกอีกครั้ง แล้วชะงัก “…มิ” เขาเรียกชื่อเธอสั้น ๆ เสียงพร่าติดเหล้าแผ่วเบา ก่อนจะชะงักไป ร่างสูงหยุดนิ่ง เงยหน้าขึ้นมองร่างบางใต้ร่างที่ไร้เสียงตอบรับ เธอสลบไปแล้ว ร่างบางไม่ไหวอีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นเขากลับไม่ยอมหยุด เขาหลับตาแน่น กัดฟันกรอด ก่อนจะเคลื่อนไหวสะโพกสอบอีกครั้ง อย่างไม่ส







