Mag-log in“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“ประวัติการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับ Pre-K ถึง Grade 6 ตามหลักสูตรอเมริกัน จากโรงเรียนนานาชาติเซนต์วูล์ฟ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา” “สมกับเป็นลูกพระยานาหมื่น” เสียงประกาศท่อนนี้ทำให้เริ่มมีเสียงกระซิบจากเหล่าเด็กผู้หญิง “เกิดที่อเมริกา ได้สัญชาติอเมริกาด้วย เรียนที่อเมริกาตั้งแต่เกิดจนถึง ป. 6 พ
บทที่ 169 ด้วยยังพอมีเวลาสำหรับการแต่งหน้าแต่งตัวเตรียมจะฟ้อนรำช่วงค่ำ ไอมิเอะกับเพื่อนสาวก็เดินขึ้นอัฒจันทร์ไปนั่งชมการประกวดสแตนเชียร์ ฝั่งผู้ชมคึกคักเหมือนรังนกที่เต็มไปด้วยเสียงเจื้อยแจ้ว ทั้งเชียร์ลีดเดอร์กลางสนาม ทั้งกองเชียร์บนอัฒจันทร์ที่ทำหน้าที่แปรอักษร ไอมิเอะนั่งลงในชุดไทยล้านนา สายตา
“อย่าเพิ่งคิดไปไกล ที่กูต้องไปส่งผู้หญิงคนนั้น เพราะเธอเป็นลูกสาวทูต ถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับเธอ คนที่โดนเล่นคือกูกับครอบครัว ยิ่งตอนนี้พ่อกูกำลังจะลงเลือกตั้ง ก็ยิ่งต้องระวังไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น” “อ่อ แกก็เลยอยากเป็นคนดีเพื่อพ่อสักครั้ง” “มิเอะ” จินชะงักทันที เหมือนโดนกดสวิตช์ตัดลมหายใจ เขา
แผ่นอกขยับขึ้นลงเร็วขึ้นเล็กน้อยคล้ายสะกดอารมณ์ไม่อยู่ มือใหญ่กำแน่นจนเส้นเลือดปูด ความหึงตีกลับมามากกว่าเดิม ทำให้เด็กชายมองหน้าจิน ก่อนหันมามองหน้าพี่สาว หันซ้ายหันขวาจนคอแทบเคล็ด สีหน้ากลม ๆ เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามไม่หยุด “อย่ามาพูดแบบนี้ต่อหน้าน้องเรานะ” ไอมิเอะรีบปรามทันที เพราะเธอไม่ชอบใ




![HEART RATE ชีพจรหัวใจ [NC20]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


