Mag-log in“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
แต่เธอก็ไม่กล้ามองเขาตรง ๆ เพราะรู้สึกเขินจนหน้าร้อนผ่าว จินก็มองผ้าขนหนูสีชมพูด้วยสายตาเต็มไปด้วยความยากเกินคาดเดา “อยากได้ตัวที่ใช้แล้ว ขอตัวที่มีกลิ่นหีติด” จินก็มองหน้าเธอด้วยดวงตาหื่นกามอย่างเปิดเผย ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเกินควบคุม “พูดอะไรของแกเนี่ย จะหยาบคายเกินไปแล้วนะ” ไอมิเอะเอ็ดเพื่อกลบเ
บทที่ 129 นอกจากหัวใจของเธอจะเต้นแรงไม่เป็นจังหวะแล้ว ความร้อนวูบวาบยังแล่นวาบขึ้นมาจนกลางหว่างขา ความรู้สึกนั้นทำให้แก้มของเธอแดงซ่านราวกับไฟสุม เธอเม้มริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นความเขินขัดเขินเอาไว้ ก่อนจะเดินตามเขาไป หลังจากดูห้องคุณแม่เสร็จเรียบร้อย จินก็เดินนำพาไปดูห้องนอนของเธอบ้าง โดยมีคุณแม
เพราะสำหรับช้างแล้ว นี่แหละโอกาสทองที่เขาจะได้ลองจีบไอมิเอะอย่างปลอดภัย อย่างน้อยก็ปลอดภัยจากตีนของจิน “กูจะบอกอีจินว่ามึงจีบไอมิ!” แก้มยุ้ยถลึงตาโตเหมือนจะพ่นไฟได้ ทำเอาช้างสะดุ้งเฮือกเหมือนโดนปืนจ่อขมับ “บอกเลยผมไม่กลัว ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วก็ไม่ได้จีบด้วย” ช้างยังยืนกร่างเสียงแข็ง แต่หน้าเหงื่
บทที่ 128 “I walked in and it was already like this” (ผมเข้ามาก็เห็นว่าเป็นแบบนี้แล้วครับ) จินเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเหลือบตามองผนังอย่างนิ่งขรึม ราวกับกำลังประเมินสภาพโครงสร้างจริงจัง สีหน้าเหมือนไม่ได้เป็นคนทำของเขา ทำให้ไอมิเอะหันขวับไปมองด้วยความอึ้ง แต่เธอก็ไม่ได้พูดแย้งอะไร “But it wasn’t lik







