เข้าสู่ระบบ“อ๊ะ…” ไอมิเอะสะดุ้งเจ็บเบา ๆ แม้เขาจะพยายามเบามือ แต่ว่าเขาเป็นคนมือหนัก จึงทำให้เธอเจ็บไม่น้อย “ขอโทษ” เสียงของจินแผ่วลงกว่าปกติ เขาค่อย ๆ ดึงหมอนมารองไว้ให้เธอนอนคว่ำได้สบายขึ้น “....” “เจ็บหน่อยนะ” เขาเตือนเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ แตะสำลีลงบนแผล “อึก…” ไอมิเอะสะดุ้งทันที นิ้วเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น จ
“...ไม่ต้องเช็ดก็ได้” “....” ไอมิเอะชะงัก “เป็นแบบนี้ก็ยังน่ารักอยู่ดี” จินมองหน้าเธอนิ่ง ดวงตาคมอ่อนลงเล็กน้อย “.…” ไอมิเอะก็นิ่งไปเลย แม้แต่เสียงสะอื้นยังหยุด ใบหน้าค่อย ๆ แดงขึ้นทีละนิด จินก็ยกมุมปากขึ้นบาง ๆก่อนจะลูบหัวเธอเบา ๆ “ทีนี้หันหลังมา ฉันจะทำแผลให้” ไอมิเอะชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะค่
นิ้วเล็กกำชายเสื้อตัวเองแน่น แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ขยับหนี จินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดประตูรถ แล้วเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ เขาเลือกขับรถเอง โดยไม่เรียกคนขับรถ โดยไม่พูดอะไรอีก เครื่องยนต์ถูกสตาร์ตขึ้น ไฟหน้ารถสว่างวาบกลางความมืด ลูกน้องหลายคนที่อยู่ด้านหลังรีบขึ้นรถอีกสองคันตามมา ก่อนขบวนรถจะค่อย
คุณพ่อยืนขวางอยู่หน้าประตู สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ไม่ยอมเปิดทางแม้แต่นิดเดียว จินเหลือบตามองเพียงนิด ก่อนจะเอ่ยออกมาสั้น ๆ “เคลียร์ทาง” น้ำเสียงเขาเรียบมาก เรียบเสียจนลูกน้องทุกคนรีบขยับตัวทันที “ช่วยหลีกทางด้วยครับ” “ฉันไม่หลีก” “….” “วางลูกสาวฉันลง” “….” จินมองว่าที่พ่อตานิ่ง นิ่งจนคุณปู่เ
บทที่ 261 “นายน้อยครับ!” เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา ก่อนลูกน้องของจินหลายคนจะวิ่งเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว แล้วรีบยืนคั่นกลางระหว่างทั้งสองฝ่ายทันที “นายน้อยครับ ใจเย็นก่อนครับ” “ถอยไป!” คุณพ่อของไอมิเอะตวาดลั่น พลางสาวเท้าเข้ามาอีกครั้ง “เอาลูกสาวฉันคืนมา!” “ขออภัยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งก้มศีรษะลงเล็ก
“แก!” “คุณเอาแต่พูดเหมือนทำเพื่อเธอ แต่เคยถามเธอสักคำรึยังว่าเธอต้องการอะไร” “ฉันเป็นพ่อ!” “นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณตัดสินชีวิตเธอแทนทุกเรื่อง” คุณพ่อของไอมิเอะกำหมัดแน่นขึ้นจนตัวสั่น จินก็จ้องกลับตรง ๆ ไม่มีแม้แต่ความคิดจะหลบสายตา “ผมจะบอกที่บ้านมาสู่ขอ ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและผมจะไม่ยอม
“อื้อออ! จิน...อ๊าาาา!” ไอมิเอะครางลั่นห้องพลางขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ความซ่านสยิวที่จินปรนเปรอให้มันรุนแรงจนเธอสติแทบหลุด แต่ถึงอย่างนั้นคนอ่อยตาใสก็ไม่ยอมแพ้ เธอโน้มใบหน้าลงไปหาท่อนลำใหญ่ตรงหน้า ปลายลิ้นเล็กแตะไล้จากส่วนฐานขึ้นไปจนถึงส่วนหัวแดงก่ำ ก่อนจะอ้าปากรับความใหญ่โตนั้นเข้าไปช้าๆ เธอ
“อ๊ะ! อ๊า...จิน...มัน...เสียว” เสียงหวานครางระงม ไอมิเอะที่อยู่ในอาการกึ่งเมากึ่งเคลิ้มถึงกับร่างกระตุกเสียววาบไปทั้งตัว ความไร้เดียงสาทำให้เธอไม่รู้วิธีขัดขืน มีเพียงสัญชาตญาณที่สั่งให้เธอแอ่นหน้าอกอวบอิ่มเข้าหาปากหนาของเขาอย่างออดอ้อน ยิ่งเขาดูดเน้นจนเกิดเสียงดังจ๊วบ สลับกับการใช้ลิ้นรัววนรอบยอด
“จะทำอะไร” เส้นด้ายเอ่ยถามเสียงห้วนพลางขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่ง “ปากเก่งกันทุกคน จับข่มขืนเรียงตัวเลยดีมั้ย?” ไตเติลหันไปถามทิศเหนืออย่างตื่นเต้น “เชิญมึงคนเดียว กูเห็นหน้าพวกมันแล้วหมดอารมณ์” คำตอบของทิศเหนือ ทำให้พวกผู้หญิงหัวร้อนขึ้นมาทันที “แม้! พวกกูไม่หมดอารมณ์เลยมั้ง หล่อตาย” เส้นด้ายโวยวายเส
บทที่ 186 จินขบเม็ดละมุดแล้วดูดอย่างแรง ทำเอาร่างบางสะท้านเฮือกด้วยความเสียวหวาบอย่างหนัก ขณะเดียวกัน มือหนาก็บีบบี้ยอดอกผ่านเนื้อผ้า “อ๊าาาาจินนนน” ทำให้ร่างบางเสียวจนแทบขาดใจ เผลอเปล่งเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ จินก็แสยะยิ้มมุมปาก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา จับร่างบางขึ้นมานั่งคร่อมบนตักอย่างรวดเร็







