เข้าสู่ระบบ“แก!” “คุณเอาแต่พูดเหมือนทำเพื่อเธอ แต่เคยถามเธอสักคำรึยังว่าเธอต้องการอะไร” “ฉันเป็นพ่อ!” “นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณตัดสินชีวิตเธอแทนทุกเรื่อง” คุณพ่อของไอมิเอะกำหมัดแน่นขึ้นจนตัวสั่น จินก็จ้องกลับตรง ๆ ไม่มีแม้แต่ความคิดจะหลบสายตา “ผมจะบอกที่บ้านมาสู่ขอ ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและผมจะไม่ยอม
“…!!” จินกำหมัดกำแน่นขึ้นทันที จนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น แต่เขายังคุมอารมณ์เอาไว้ แล้วเสียงของเขาก็เย็นลง “มีวิธีแก้ปัญหานับร้อย แต่คุณกลับเลือกวิธีที่แย่ที่สุด” “แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง!” “จะพาลูกตัวเองไปทำแท้ง ทั้งที่ผมบอกแล้วว่าผมจะรับผิดชอบ นี่คือทางออกของคุณงั้นเหรอ” คำพูดของจินทำให้ไอมิเอะ
จินจ้องกลับนิ่ง ไม่มีแม้แต่ความกลัว ไม่มีแม้แต่การหลบสายตา ยิ่งอีกฝ่ายขึ้นเสียงมากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งเย็นชามากขึ้นเท่านั้น แขนที่โอบไอมิเอะกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังปลอบเธอไปในตัว “ถ้าโกรธผม ก็มาลงที่ผม” ดวงตาคมกวาดมองไม้เรียวที่ถูกหักครึ่งบนพื้น แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง “แต่เธอ เธอไม่ผิด
“ลูกไม่รักดี” เพียะ! ไม้เรียวฟาดลงมาอย่างแรง ทำให้ไอมิเอะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที ร่างเล็กล้มลงกับพื้นในฟาดเดียว ความเจ็บแล่นไปทั่วแผ่นหลังจนแทบหายใจไม่ออก “โอ๊ย! พ่อคะ!” “ฉันสั่งแล้วใช่มั้ย!” เพียะ! “บอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้ยุ่งกับมัน!” เพียะ! “ทำไมไม่ฟัง! ไม่เห็นฉันเป็นพ่อแล้วใ
“พูดอีกที” “…ว...วันก่อนหนูไอมิทะเลาะกับพ่อครับ” “.…” “แต่ไม่รู้ว่าทะเลาะเรื่องอะไรนะครับ ถ้าให้ผมเดาน่าจะทะเลาะเรื่องผู้ชายที่พาหนูไอมิไปอยู่ด้วย พอหนูไอมิกลับมาถึงบ้าน คุณพ่อก็ลงไม้ลงมือจนเลือดตกยางออก” “ประสาท แค่ลูกสาวออกจากบ้านไม่กี่วันก็ลงไม้ลงมือ ปัญญาอ่อนรึไง” “ไม่นะครับ คุณจินไม่ม
แล้วไฟแช็กก็ถูกจุดขึ้น เปลวไฟสีส้มสะท้อนใบหน้าคมคายเพียงชั่วครู่ จินคาบบุหรี่ไว้ที่ริมฝีปาก ก่อนสูดควันเข้าปอดช้า ๆ ควันสีขาวลอยออกจากริมฝีปากหยักอย่างเชื่องช้า ดวงตาคมทอดมองไปยังบ้านหลังข้าง ๆ แต่บ้านของไอมิเอะกลับมืดสนิท ไม่มีไฟเปิดอยู่สักดวง รถของคุณพ่อเธอก็ยังจอดอยู่ที่เดิม ทำให้จินขมวดคิ้วนิด
“อ๊าส์! จะแตก” จินถึงจุดที่ตบะแตกอย่างสมบูรณ์ ความเสียวจากการโดนดูดไข่ทำเอาสติของเขาขาดผึง เขาคำรามลั่นก่อนจะใช้มือหนากระชากร่างของไอมิเอะขึ้นมา แล้วพลิกเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เขาจ่อท่อนลำเข้าหาช่องทางบวมเป่งแล้วกระแทกสวนเข้าไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ชนิดไม่สนว่าเธอจะรับไหวหรือไม่ “อ๊าาา
ตลอดทางที่เรือแหวกว่ายไปกลางทะเล จินทำไอมิเอะแทบไม่มีสมาธิ เขาคลอเคลียไม่ห่าง ทั้งหอมแก้มฟอดใหญ่ ซุกไซ้ซอกคอขาว และบดจูบที่ไหล่บางจนขึ้นรอยรักแดงก่ำ “ฮืออออจิน~ อย่ารุ่มร่าม” ไอมิเอะได้แต่หนีบขาเข้าหากันด้วยความสั่นสะท้าน ใจหนึ่งก็กลัวเรือล่ม อีกใจก็เสียวจนหน้าแดงซ่าน “นิดเดียว” “แกไม่เคยนิดหรอก
จินแค่นยิ้มมุมปาก เขาหยัดตัวลุกขึ้นเต็มความสูงเดินตรงไปหยิบกล่องทิชชู่ที่เธอเพิ่งโยนใส่เขาเมื่อครู่ขึ้นมา ก่อนจะเหวี่ยงกล่องทิชชู่นั้นกลับมาหาเธออย่างแรงจนมันตกตุบบนที่นอนข้างตัวร่างบาง “เดี๋ยวต้องใช้เช็ด” คำพูดดิบๆ สื่อความหมายลึกซึ้งทำเอาไอมิเอะสะดุ้งโหยง คว้ากล่องทิชชู่ไว้ด้วยความตกใจ จินก้าวขึ
ยี่หวาเดินนวยนาดเข้ามาเห็นวงสนทนาสุดระยำตำบอนในห้องน้ำพอดี เธอพ่นลมหายใจออกมาพลางกอดอกมองเพื่อนสาวที่ยืนประจันหน้ากับพวกผู้ชายหื่นกามด้วยท่าทีเซ็งๆ “ทำไมยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีก มายืนทำอะไรตรงนี้ อย่าบอกนะว่าจะเอากันตรงนี้” ยี่หวาจิกกัดขึ้นมาขำๆ แต่สายตากลับกวาดมองร่างสูงของไตเติลที่ยืนทำหน้าหื่นกร