บทที่ 8

ตอนที่ 6 : ถูกเพ่งเล็ง

"ใครหน้าไม่เลอะโดนวิ่งรอบสนามหนึ่งร้อยรอบ" ดีเซลประกาศเสียงดังลั่นเมื่อเข้าสู่ช่วงกิจกรรมและเป็นกิจกรรมที่ให้รุ่นน้องทุกคนทาหน้าตัวเอง

ฮ่า ฮ่า...

"ตลกอะ" ชิลินหัวเราะร่าและชี้ไปที่หน้าเพื่อน

"แกก็ไม่ต่างจากฉันหรอก ฮ่า ฮ่า..."

"เอานี่สีเหลือง พี่ดีเซลบอกว่าต้องมีทุกสีบนหน้า"

ชิลินใช้นิ้วชี้จุ่มสีเหลืองและปาดลงบนแก้มเป็นแมว ใช้การคาดเดาไม่มีแม้แต่กระจกให้มอง และทุกคนห้ามหยิบกระจกขึ้นมา

"หน้าฉันมีครบทุกสีหรือยัง" ชิลินเอ่ยถามเพื่อน

"ยังขาดนะ สีน้ำเงินยังไม่มี" ต้นหลิวจัดการปาดสีน้ำเงินและแปะลงบนหน้าผากของชิลินหลังจากนั้นขำคิกคักเพราะแกล้งเพื่อนสำเร็จ

"นี่แกล้งฉันเหรอ ได้ เจอสีแดงไปเลย นี่แหนะ" ชิลินปาดสีแดงเต็มฝ่ามือและแตะเข้าที่หน้าผากเพื่อนคืน

ทำให้ทั้งสี่คนหัวเราะขำขันเหมือนได้กระชับความสัมพันธ์เพื่อนใหม่กันมากขึ้น ไม่ใช่แค่เอาสีป้ายหน้า แต่ยังแกล้งกันด้วยการมัดผมจุกทั้งซ้ายและขวาคล้ายกับเด็กอนุบาล

"พอ" ดีเซลประกาศเสียงดังให้ทุกคนหยุด และกลับมาในความสงบอีกครั้ง สายตาคมกริบมองรุ่นน้องคู่อริเพียงนิดก่อนจะหันไปสนใจกับคนอื่น

"เด็กนั่นต่อให้หน้าเลอะขนาดไหนแม่งยังดูดี" พอร์ชกระแทกไหล่ฟีนิกซ์และพยักหน้าให้เพื่อนมองตาม

"หน้าตาดีทั้งแก๊งจริง ๆ ได้ข่าวว่าถูกเรียกว่าแก๊งนางฟ้า"

"แปลกนะที่ไอ้ดีเซลไม่ล่อเด็กใหม่ ปกติแม่งไม่ค่อยปล่อยปีหนึ่งให้ลอยนวลเท่าไหร่"

"ถ้าหมายถึงเด็กที่ชื่อชิลินกูว่ามันน่าจะฆ่าทิ้งมากกว่า เปิดม๊อบตั้งแต่เช้าไม่เห็นเหรอ"

ทั้งสามคนพูดคุยกันโดยที่มีดีเซลยืนอยู่ด้านหน้า แต่ก็ได้ยินสิ่งที่เพื่อนพูดไม่คิดจะตอบโต้อะไร ด้วยที่เป็นหัวหน้ารับน้องต้องจริงจัง ไม่มีเวลามาพูดเล่น ต้องทำให้เด็กเกรงขามไม่กล้าต่อปากต่อคำเหมือนเด็กนั่น

สองชั่วโมงต่อมา...

นักศึกษาปีหนึ่งถูกแบ่งเป็นกลุ่ม ๆ ให้เดินไปเป็นแถวตามฐานต่าง ๆ ที่มีรุ่นพี่ปีสามและปีสี่จัดฐานไว้เล่นสนุก แต่ทุกฐานกิจกรรมมีแต่การกลั่นแกล้งและบทลงโทษ ทั้งขำจนท้องแข็งและขำไม่ออกจนเกือบจะเสียน้ำตาปะปนกันไป

ชิลินและเพื่อนอีกสามคนโชคดีได้อยู่ด้วยกัน ทำให้ไปไหนมาไหนด้วยกัน และสภาพเนื้อตัวแต่ละคนแทบนึกภาพตอนเช้าตอนที่ออกมาจากบ้านไม่ออกแล้ว หน้าเลอะไปด้วยสี เสื้อผ้ามีทั้งฝุ่นทั้งแป้งจากการโดนทำโทษ

และตอนนี้กลุ่มของชิลินก็มาถึงอีกฐานที่เป็นของพี่แก๊งพี่ดีเซล ซึ่งชิลินรับรู้ถึงพลังงานบางอย่างที่จ้องจะเล่นงานเธออยู่

"ชิลินออกมา"

นั่นไง...ลางสังหรณ์ไม่มีผิดเพี้ยน เพราะคนที่จ้องจองเวรตั้งแต่เช้ากำลังเรียกให้เธอออกไปด้านหน้า และเธอเป็นแค่รุ่นน้องต้องปฏิบัติตามคำสั่งของรุ่นพี่

ดีเซลจ้องมองร่างอรชรที่อยู่ในเสื้อยืดสีดำพอดีตัวแต่มีส่วนหนึ่งที่นูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด แต่ไม่มีอารมณ์พิศวาสเพราะตอนนี้มีเพียงอารมณ์เดียวคืออยากเอาคืนเด็กแสบ

...กล้าดียังไงมาพูดเรื่องส่วนตัวของเขาให้คนอื่นรับรู้ทั้งคณะ ถึงแม้เรื่องของเขากับสาวข้างกายจะไม่ใช่ความลับ แต่เรื่องหิ้วอีกคนขึ้นคอนโดก็ไม่ควรเอามาพูด ทำไมจะไม่รู้ทำหน้าบ้องแบ๊วเหมือนใสซื่อแต่ความจริงนั้นร้ายกว่าที่เห็น

"ให้ทำอะไรคะ" ดวงตากลมโตมองเห็นไหที่ตั้งอยู่สองไห ก็พอรู้บ้างว่าจะต้องทำอะไรแค่ถามให้แน่ใจเท่านั้น

"ล้วงไห ถ้าดวงดีก็เจอแตงกวา แต่ถ้าดวงซวยก็เจอปลาไหล"

ชิลินยืนนิ่ง เป็นลูกมาเฟียพ่อให้จับปืนจับมีดป้องกันตัวเอง ไม่เคยกลัวของอันตราย แต่ยกเว้นจำพวกปลาไหล งู รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานบางอย่างที่เธอไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ ย่ิงปลาไหลพอนึกภาพออกตามลำตัวมีเมือกลื่น ๆ ยิ่งขนลุก

"ให้คนอื่นล้วงแทนได้ไหมคะ" ชิลินถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น อุตส่าห์เก่งมาตลอดดันมาแพ้ฐานกิจกรรมล้วงไห และดูจากสีหน้าของพี่ดีเซลค่อนข้างมั่นใจว่าเขาไม่ได้มาดีแน่ ถ้าเกิดในนั้นมีปลาไหลทั้งสองไหล่ะ

"ไม่ได้ กูเรียกใครก็ต้องทำ" ดีเซลตะคอกเสียงดังลั่น ยิ่งเห็นคนตรงหน้าสีหน้าไม่สู้ดียิ่งชอบใจ และเพิ่มน้ำหนักเสียงให้ดูน่าเกรงขาม

ดวงตากลมโตมองไหสองใบอีกครั้งอย่างชั่งใจ และมองรุ่นพี่คนอื่นที่ยืนมองอยู่ด้วยสายตาที่กดดัน มีแต่แก๊งของพี่ดีเซลเหมือนกำลังยืนรอเยาะเย้ย

ชิลินเป่าลมออกจากปากเหมือนทำให้ตัวเองผ่อนคลายไม่เกร็ง

"เสียเวลาฉิบหาย เร็ว ๆ"

"ก็รู้แล้วไง ขอทำใจแป๊บหนึ่งไม่ได้เหรอคะ" เพราะความกลัวยิ่งทำให้เธอวิตกกังวลจนต้องหันไปตอบกลับแบบลืมตัว แต่เมื่อเจอสายตาของพี่ดีเซลทำให้ชิลินเม้มปากเข้าหากันแน่นแต่เมื่อได้สติว่าตัวเองพูดอะไรออกไปก็เอ่ยคำขอโทษ

"ขอโทษค่ะ"

"ถ้าไม่ล้วงไหในสามวินาที เพื่อนทุกคนเตรียมวิ่งรอบสนามของมหา'ลัยยี่สิบรอบ"

"โตกว่าแล้วทำกร่าง" ชิลินพึมพำเบา ๆ แต่ไม่ให้อีกคนได้ยิน

"สาม..." ดีเซลเริ่มนับถอยหลังทันทีเมื่อเห็นว่าเธอยังยืนเก้ ๆ กัง ๆ ชอบใจที่แก้แค้นได้สำเร็จ แค่เห็นอาการของเธอก็รู้ว่ากลัวของที่อยู่ในนั้นแน่นอน

ชิลินเอื้อมมือลงที่ไหอันที่สองอย่างเลี่ยงไม่ได้ มืออยู่ปากไหแบบพอแตะ ๆ และหันมามองหน้าเพื่อนทุกคนที่กำลังกดดัน ถ้าเธอไม่ทำเท่ากับว่าทุกคนจะต้องโดนลงโทษ เธอไม่สามารถเห็นได้ว่าอะไรอยู่ข้างใน เพราะรูของปากไหถูกปิดไว้ให้แค่มือเอื้อมลงไป

"สอง..."

สุดท้ายมือเรียวเล็กค่อย ๆ ล้วงลงไปด้านในไห หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำเมื่อใกล้ถึงใต้ก้นไหเต็มที

"หยิบขึ้นมา"

ชิลินหันขวับไปมองหน้าพี่ดีเซล คิดว่าแค่แตะ ๆ แต่ต้องหยิบขึ้นมาอีกงั้นเหรอ เพราะตอนนี้นิ้วของเธอรับรู้ถึงความลื่น ๆ เมือก ๆ และคิดว่าต้องโดนส่วนไหนสักส่วนเข้าให้แล้ว และไม่ใช่แตงกวาอย่างแน่นอน

"ไม่หยิบได้ไหมคะ"

"ลุกขึ้นให้หมด ในเมื่อเพื่อนของพวกมึงไม่ทำตามคำสั่งรุ่นพี่ ก็โดนลงโทษกันทั้งหมด"

"หยิบก็ได้ค่ะ" ชิลินพูดแทรกทันที

ดีเซลปรายตามองคนตัวเล็กที่ยืนตัวสั่น สร้างความพึงพอใจให้กับดีเซลไม่น้อย

ชิลินตัดสินใจหยิบของที่อยู่ด้านในขึ้นมาแต่เพราะมันลื่นทำให้เธอจับไม่ได้ พานทำให้น้ำตาเอ่อล้นขึ้นคลอเบ้าแต่ไม่ให้ร้องไห้ออกมาตอนนี้ ขยะแขยงมือเป็นที่สุด

แต่ด้วยความตกใจเหมือนมีอีกตัวเลื้อยเข้ามือทำให้ชิลินตกใจจนร้องออกมาและรีบชักมือออกจนไหตกแตก

"อ๊ะ"

เพล้ง...

"กรี๊ดดดด..."

"เฮ้ย"

ทุกคนต่างตกใจปลาไหลที่อยู่ในไหออกมาด้านนอกเพราะไหแตกกระจาย แววตาสั่นระริกเมื่อเห็นภาพตรงหน้าไม่ใช่แค่ตัวเดียว มีถึงห้าตัวที่อยู่ในนั้น ร่างเล็กตัวแข็งทื่อกับภาพที่เห็นจนทำตัวไม่ถูก ใบหน้าหวานเงยมองรุ่นพี่ที่ยังทำสีหน้าเรียบนิ่ง

"หยิบมันขึ้นมาให้ครบทุกตัว" ดีเซลออกคำสั่งอีกครั้ง

ชิลินส่ายหน้าเป็นพัลวันมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่พร่ามัวเพราะน้ำตาเอ่อล้นขึ้นมาคลอเบ้า

"กูบอกให้หยิบขึ้นมา"

ชิลินเม้มปากเข้าหากันแน่นย่อตัวลงใกล้กับปลาไหลที่ยังมีชีวิต น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ไหลออกมาแต่เธอรีบเช็ดมันออกจากใบหน้าลวก ๆ

"กูว่าเด็กนั่นกลัวจริง พอเหอะ เดี๋ยวช็อกตาย" พอร์ชเดินเข้ามาบอกกับดีเซลที่เห็นท่าทางตัวสั่นของชิลินจนอดสงสารไม่ได้

"ปากเก่งนัก สมควรโดน" ดีเซลพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและยังจดจ้องไปที่ชิลิน

"แค่นี้ก็น่าจะหวาดผวาไม่กล้าหือกับมึงแล้วล่ะ" โอโซนเห็นท่าทางไม่ดีของชิลินเหมือนกัน

"หยิบขึ้นมา และห้ามใครช่วยทั้งนั้น" ดีเซลตะคอกอีกครั้ง

ชิลินหันมองหน้ารุ่นพี่ทุกคน และมองหน้าของเพื่อนร่วมคณะที่กำลังรอลุ้น ไม่มีใครกล้าช่วย

น้ำตาเอ่อล้นขึ้นคลอเบ้า มือที่สั่นเทาค่อย ๆ เอื้อมไปที่ตัวปลาไหล ภาพตรงหน้าเบลอและเลือนรางจนร่างกายเอนเอียงแบบไม่รู้ตัว

"มึง กูว่าชิลินไม่ดีแล้ววะ" ฟีนิกซ์เห็นท่าโอนเอนของเด็กสาว

"หยิบขึ้นมา"

ดวงตากลมโตปิดเปลือกตาเพื่อไม่ให้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก่อนจะเอื้อมไปมือแตะตัวปลาไหล แต่ทันทีที่แตะร่างกายเธอก็วูบทันที

พรึบ

"เฮ้ย" ทุกคนร้องออกมาเสียงหลงเมื่อชิลินล้มลงไปกองกับพื้นต่อหน้าทุกคน

"ฉิบหายแล้วไอ้ดีเซล"

"อ่อนแอฉิบหาย" ดีเซลสบถออกมา