Share

ตอนที่12 ชมรม

last update Tanggal publikasi: 2026-08-27 21:05:40

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นยัยตัวเล็กที่นอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของผมตั้งแต่ต

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • วิศวะหลงใจ   ตอนที่27 รับน้อง

    กิจกรรมการรับน้องของสถาปัตย์และวิศวะผ่านพ้นไปตลอดทั้งวันอย่างเหน็ดเหนื่อยโดยที่ทั้งและเพื่อนนั้นก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงกันไปจากด่านของวิศวะที่ค่อนข้างจะโหดพอสมควรเพราะพวกเขากันรวมกันสร้างฐานและแยกกันอยู่เท่านั้นการรับน้องที่ต่างก็เปรอะเปื้อนไปด้วยสีและนํ้านั้นไม่ได้ทำให้เธอหมดความสวยเลยด้วยซํ้าจนถึงกิจกรรมสุดท้ายที่ต่องเฉลยพี่รหัสน้องรหัสเสียทำทีโดยให้น้องไปตามหาพี่และแยกย้ายกันไปพักผ่อนเพื่อที่จะได้มารอบกองไฟในคํ่าคืนนี้ฉันเองไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหาอดีตคนรักที่เป็นพี่รหัสของฉันในตอนนี้โดยเขาเองก็ยังคงยืนกอดอกเฝ้ารอน้องรหัสให้เดินไปหาเขาด้วยเช่นกันพร้อมทั้งควบคุมดูแลน้องๆภายในงานอีกด้วยที่ตอนนี้วิศวะและสถาปัตย์แทบจะปนเปไปกันจนหมดอยู่แล้ว"พี่สายชลคะ""ว่าไงล่ะเรา""ปรางเป็นน้องรหัสพี่ พี่ไม่มีอะไรให้ปรางเลยหรอคะ ขนมก็ได้"ร่างเล็กเดินเข้าไปหาเขาพร้อมทั้งชูมือขึ้นแบมือทั้งสองข้างรอของจากเขาด้วยท่าทางที่ราวกับเด็กเป็นที่สุดจนคนพี่ถึงกลับยกยิ้มออกมาพร้อมทั้งยกมือขึ้นไปจัยหัวเธออย่างเอ็นดู"ไว้พี่กลับไปแล้วจะพาไปกินชาบูนะ""สัญญานะ""สัญญาค่ะ""แหม๋ๆๆ หลานรหัสพี่คือน้องมะปรางเองสินะคะ เดี๋

  • วิศวะหลงใจ   ตอนที่33 end

    แค้ก"มะปราง มะปราง"ผมพยายามเรียกสติของเธอไว้เมื่อเห็นว่าตอนนี้น้องกำลังฟื้นขึ้นแล้วอย่างช้าไปและค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นก่อนที่สองตาของเธอจะเปิดกว้างอย่างช้าๆและรีบลุกขึ้นสวมกอดเขาทันทีแต่ทว่าด้วยความที่เธอนอนนานมากไปหน่อยและบาดแผลของเธอก็ทำเอาเธอรู้สึกเจ็บเช่นกัน"อ๊ะ!!""อย่าลุกแบบนี้สิคะ"ความดื้อรั้นทำให้เธอฝืนตัวเองลุกขึ้นไปสวมกอดเขาอีกครั้งอย่างแนบแน่นพร้อมกับนํ้าตาที่ไหลรินออกมาด้วยความกลัวและความดีใจที่ได้มาเจอเขาอีกครั้งหลังจากที่สลบจนไม่ได้สติ"ปรางคิดว่าปรางจะไม่ได้เจอพี่แล้ว""ต้องเจอสิคะคนเก่ง""ฮึ้ก ปรางกลัวไปหมดเลย คนแรกที่ปรางคิดถึงคือป๊ากับพี่ ฮึ้ก ปรางกลัวว่าจะไม่ได้เจอป๊ากับพี่อีก"คนพี่พยายามปลอบประโลมให้เธอใจเย็นลงและไม่งอแงไปมากกว่านี้เพื่อที่จะได้เรียกหมอมาตรวจร่างกาย แต่ทว่าเธอเองก็ยังคงไม่ยอมปล่อยผมออกเลยแม้แต่นิดเ

  • วิศวะหลงใจ   ตอนที่32 ตัดสายเบรก

    เมื่อรับรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทางครอบครัวของเธอและเขาก็รีบมาดูอาการลูกของตนอย่างไม่รอช้าโดยที่ฉันเองตอนนี้พี่ดิวเองได้มาอยู่รอที่หน้าห้องไอซียูตั้งแต่รู้ข่าวและสั่งให้คนไปตามสืบเรื่องนี้มาให้ละเอียดจนหัวใจของเขาแทบจะตกอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อได้ยินว่ายัยเด็กแสบของเขานั้นเกิดอุบัติเหตุเช่นนี้ร่างสูงเดินวนอยู่หน้าห้องไอซียูอย่างเป็นกังวลนานหลายชั่วโมงไม่มีทีท่าว่าทั้งสองจะออกมาเลยสักนิดก่อนที่ทางพ่อและแม่ของมะปรางเองจะเดินเข้ามาหาผมด้วยความกังวล"มะปรางล่ะ""ยังไม่ออกมาเลยครับ"ตึง ตึง ตึง ตึงข้อความของคนของพ่อทักไลน์มาเพื่อส่งข้อความการการสืบเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นของมะปรางและสายชลที่เกิดขึ้นจนได้เรื่องมาว่าใครที่เป็นคนตัดสายเบรกจนทำเอาผมในตนนั้นแทบจะปรี๊ดแตกอยู่แล้ว"มีอะไรรึเปล่า""ผมรู้ตัวค

  • วิศวะหลงใจ   ตอนที่31 ถึงเวลาของกู

    ฉันเองใช้เวลาอยู่ที่บ้านโดยที่ไม่ได้ตอบกลับข้อความของใครเลยสักนิดโดยที่ฉันเองใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวไปอย่างสนุกสนานโดยที่ป๊าเองก็ได้ทำการลางานที่บริษัทเรียบร้อยและให้เลขาของท่านจัการเรื่องงานแทนเองกว่าจะได้เดินทางกลับไปที่กรุงเทพเพื่อที่จะได้เตรียมตัวกลับไปเรียนนั้นฉันเองก้ยังคงเก็บตัวเงียบไม่แม้แต่ที่จะเดินทางไปพบเจอเพื่อนเลยด้วยซํ้า โดยที่ผ่านมาทางพี่ดิวและพี่สายชลเองก็ได้ติดต่อมาอยู่เสมอแต่ฉันเลือกที่จะไม่ได้ตอบก็เท่านั้น"นี่แกหายหัวไปไหนมากูนี่กำลังจะแจ้งความคนหายเลย""กูกลับบ้านพ่อมา""แล้วทำไมไม่ตอบพวกกู""นั่นสิ กูก็ทัั้งทักทั้งโทร"ฉันเองยังคงทำหูทวนลมไม่ได้สนใจในคำพูดของเพื่อนทั้งสองเลยด้วยซํ้าที่พวกนั้นเองพยายามถามไถ่และพูดคุยกับฉันในเรื่องที่หายไปแบนนั้นก่อนที่ทางพี่สายชลเองจะเดินตรงดิ่งเข้ามาหาพวกเราที่นั่งอยู่พร้อมกับของในมือ

  • วิศวะหลงใจ   ตอนที่30 ขอโอกาส

    "สวัสดีค่ะป๊า เออ....สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า สวัสดีค่ะป้าพิม"ร่างเล็กยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทันทีอย่างไม่รอช้าพร้อมทั้งรีบวิ่งเข้าไปสวมกอดป๊าทันทีด้วยความคิดถึงโดยมีสายตาของคนพี่จ้องมองมาทางยัยตัวเล็กที่พูดถึงในบทสนทนาของเราสองเมื่อกี้"มาได้ไงลูก""ปรางเหงาอ่ะปรางเลยกลับมาหาป๊า""เดี๋ยวปรางขึ้นไปเก็บของก่อนนะ ป๊าขอคุยธุระก่อนนะลูก""ได้ค่ะ""มะปรางเดี๋ยวก่อน""กระแห่ม"เสียงของป๊าฉันเอ่ยดังออกมาพร้อมทั้งสายตาของท่านที่จ้องมองไปทางพี่ดิวที่ทำท่าทางกำลังที่จะเดินเข้ามาหาฉันที่กำลังจะเดินไปทางฉันจนคนพี่ต้องจำยอมที่จะนั่งลงไปที่เดิม"คุณคะ""พี่ขอคุยกับน้องได้ไหมคะ""......."ฉันเองได้แต่เงียบนิ่งไปไม่แม้แต่ที่จะตอบกลับเขาเลยสักนิดเพราะต

  • วิศวะหลงใจ   ตอนที่29 มาเคลียร์

    แกร๊ก"มะปราง"คนพี่รีบเปิดประตูเข้ามาภายในห้องทันทีอย่างไม่รอช้าพร้อมทั้งรีบวิ่งเข้ามาสวมกอดฉันไว้อย่างแน่นด้วยนํ้าเสียงที่ดูไม่สู้ดีมากนักจนฉันเองแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้วจากการรัดแน่นของเขาเองที่ได้ทำแบบนี้"พะ พี่ดิว""ไอ้ดิว เดี๋ยวน้องก็หายใจไม่ออกพอดี"ร่างสูงค่อยๆปล่อยอ้อมกอดของเขาออกและพยายามจับใบหน้าของฉันขึ้นมาดูรอยแดงจากแก้มที่ถูกเพื่อนสนิทเขานั้นตบตีแถมมุมปากของเธอก่อนหน้านี้ยังมีเลือดออกอีกต่างหากนิ้วเรียวหนาค่อยๆเกลี่ยเส้นผมของเธอไปทัดหูพร้อมกับนัยน์ตาของเขาที่มีนํ้าใสคลออยู่และไหลออกมาอาบแก้มของเขาก่อนที่ทางพี่เหมยจะขอตัวเดินออกไปจากห้องปล่อยให้เราสองได้พูดคุยกันไป"พี่เป็นอะไรคะ""พี่รู้สึกผิดที่ทำให้น้องต้องมาเป็นแบบนี้""ปรางตั้งใจต่างหาก""แต่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status