LOGINค่ำวันนั้นกล้วยจึงตัดสินใจเดินหน้าเข้าไปหาคู่อริสามตัวที่ยำใหญ่ใส่เพื่อนสนิทไม่เคยพูดกันดีๆ สักครั้ง เจอกันเป็นฝูงวิ่งถือไม้ไล่ฟาดกันลูกเดียวพวกมันอยู่ในผับของบ้านพ่องใครสักคนในกลุ่ม ร่างสงเดินดุ่มๆ เข้ามาท่ามกลางแสงสีกลิ่นควันบุหรี่และเหล้าเข้ามาตามที่พนักงานบอก แสงไฟสีส้มสลับแดงสลัวๆ ภายในผับหรูย่านชานเมืองสาดกระทบใบหน้านิ่งสงบร่างกำยำโยกกายซ้ายขวาบ่ากว้างขยับไหวไม่มากแม้เสียงบีทหนักๆ จะสั่นสะเทือนแก้วหูเขาไม่สนสายตาใครทั้งนั้น เพราะเป้าหมายเดียวคือการกอบกู้ศักดิ์ศรีให้แก๊งพระนคร เขากวาดสายตาผ่านกลุ่มควันบุหรี่ไปจนเจอโต๊ะวีไอพีมุมในสุด ไอ้เอ ไอ้บี และไอ้ซี สามหัวโจกอุเทนที่หน้าตาดีจนน่าหมั่นไส้ พวกมันนั่งไขว่ห้างจิบเหล้าดูภูมิฐานผิดกับเด็กช่างทั่วไป กล้วยไม่รอช้า พุ่งตรงเข้าไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะทันที “เฮ้ย! พวกมึงพวกอุเทนใช่ไหม ไอ้เอ ไอ้บี ไอ้ซี ที่ล่อเด็กพระนครวันก่อนจนเข้าโรงบาล!!” เสียงห้าวทุ้มจากริมฝีปากได้รูปเปล่งก้องข่มเสียงเพลงให้ทั้งโต๊ะเงียบกริบทันที สายตานับสิบคู่หันมาจ้องมองเด็กสวมชุดช่างต่างถิ่นเป็นจุดเดียว ก่อนที่ความกดดันจะพุ่งสูงขึ้นเมื่อร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองดูดีลุกขึ้นยืนกันถ้วนหน้า พรึ่บ! กล้วยกะพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นจำนวนคนที่ลุกขึ้นมามากกว่าสิบคน ความมั่นใจเมื่อครู่หดหายไปชั่วขณะ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองโง่ขึ้นมาดื้อๆ ที่เดินดุ่มๆ เข้ามาแบบไม่มีแผน ‘ตายห่าอยากกลับไปนั่งเล่นเกมที่บ้านจัง’ “มึง~ไอ้กล้วยเด็กพระนคร” เอ คนที่ดูนิ่งที่สุดเอ่ยขึ้น สายตาคมกริบของมันไม่ได้มองแค่หน้าซื่อๆ เพราะไม่มีคนโง่ที่ไหนอยากตายจมตีนเพราะคิดว่าคู่อริจะใจดี เอกวาดมองไปที่เป้ากางเกงยีนส์ที่นูนเด่นออกมาเกินหน้าเกินตาอย่างเสียไม่ได้ “อะ อือ..” กล้วยตอบสั้นๆ ประหม่าชั่วขณะเมื่อใบหน้าที่มีรอยแตกหล่อๆ เข้ามาใกล้จนปลายจมูกได้กลิ่นน้ำหอมปนกลิ่นบุหรี่เท่ๆ “มาคนเดียว?” บี ถามต่อพลางขยับยิ้มที่ดู ‘คุกคามอย่างประหลาด’ จนเริ่มรู้สึกแปลกๆ “อื้อ” “หึๆ เมาเหรอวะมึงอะ” ซี หัวโจกคนที่สามเค่นหัวเราะพลางเดินเข้ามาชิด กลิ่นน้ำหอมราคาแพงอีกกลิ่นผสมเหล้าโชยเข้าจมูกจนกล้วยมึนหัว “เอ่อ ยัง คือกูมีเรื่องจะเคลียร์ แค่กับมึงสามคน ได้?” กล้วยรีบพูดก่อนเรื่องจะยืดยาวไปมากกว่านี้ "เรื่องอะไร" “ถ้าพวกมึงแน่จริงก็มาตัวตัวกับกูดิ ทำไมต้องรุมเพื่อนรักกูด้วยวะ หมาหมู่นี่หว่า” กล้วยจ้องหน้าอริหน้าตาหล่อจัดเหมือนดารามากกว่านักเลง ความมีเสน่ห์เหลือร้าย กระแทกใส่เบ้าตาก่อนใคร หัวใจชายหนุ่มเต้นรัวแรงจนไม่รู้ว่าเพราะความหวั่นเกรงหรืออย่างอื่นกันแน่ กล้วยคิดแค่ว่าการท้าดวลคือทางออกของลูกผู้ชาย โดยไม่เอะใจสักนิดเลยว่าสายตาของเสือร้ายทั้งสามที่มองสบกันนั้น มันมีความหมายซ่อนเร้นที่มากกว่าศัตรูร่างสูงถูกมองราวกับเหยื่อเนื้อหวานที่เดินมาเสนอตัวให้ถึงปาก ครืดดด! เสียงเลื่อนเก้าอี้ดังสนั่นเรียกสติกล้วยให้กลับมาที่เดิม เอ ชายหนุ่มหล่อนิ่งที่สุดในกลุ่มยกมือขึ้นปรามพวกพ้องเกือบสิบคนที่ทำท่าจะกรูเข้ามา "เฮ้ย! พวกมึงไม่ต้อง มันมาคนเดียวพวกกูเคลียร์เอง... อยากได้..ก็ตามกูสามคนมา" กล้วยลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกแค่สามก็ยังดีกว่าตีนหลายสิบคู่อย่างมากก็แค่เข้าโรงพยาบาลเหมือนเพื่อน เขาคิดในใจซื่อๆ ร่างสูงเดินตามหลังหัวโจกทั้งสามเข้าไปยังห้องวีไอพีด้านในสุดของร้าน บรรยากาศเงียบสงัดลงทันทีที่มีเสียงลงกลอนประตูดัง แกร๊ก! "ไหนว่าจะตัวต่อตัวไง?" กล้วยถามพลางกวาดสายตามองทั้งสามคนที่ยืนล้อมหน้าล้อมหลังเขาไว้ "มึงเลือกสิ... จะล่อกับใคร" บี ขยับยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาที่มองกล้วยมันซ่อนความนัยจนเริ่มทำตัวไม่ถูก "เอ่อ..ล่อ... ใครก็ได้" กล้วยตอบอ้อมแอ้ม ยิ่งเห็นสายตาของพวกมันเขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ "มึงชื่อกล้วยเคยอยู่หมู่บ้านทรัพย์ไพศาลใช่ไหม?" ซี ถามขึ้นพร้อมก้าวเข้าประชิดตัวจนกล้วยต้องถอยหลังติดผนังห้อง "มึงรู้ได้ไง?" "ไอ้คนเซ่อซ่าที่เมาแล้วชอบถอดกางเกงอวดของลับว่าใหญ่ยาวนักหนา กล้วยพระนครช่างกลปีสาม" เอพูดทวนประวัติที่กล้วยเคยสร้างไว้อย่างละเอียดทำเอาเจ้าของชื่อถึงกับหน้าร้อนผ่าว "อะ เออ! กูเอง แล้วจะทำไม!" กล้วยยืดอกเถียงอย่างไว้เชิง ทั้งที่ในใจหวิววูบวาบแปลกๆ "ขอดูหน่อยดิ" บีมองเป้ากางเกงคู่อริอย่างจาบจ้วงความอลังกาลที่ปิดไม่มิดชวนให้คนเถื่อนแทะโลมราวกับเป็นหนูน้อยในดงหมาป่าร้าย "ดูเหี้ยไร กูจะมาท้าดวลกับพวกมึง! อ๊ะ... เฮ้ย!" ยังไม่ทันที่กล้วยจะตั้งตัว มือหนาของบีและซีก็ตะปบลงบนไหล่แกร่งของเขาคนละข้าง หมั่บ! หมั่บ! แรงบีบมหาศาลกดร่างของกล้วยให้ติดอยู่กับโต๊ะไม้ตัวหนา "เฮ้ย! จับกูทำไม ไหนว่าจะไม่รุมไงวะ!" กล้วยโวยวาย ดิ้นแรงแต่ไม่หลุดพ้นเงื้อมมือแกร่ง "พวกกูชอบรุม มึงเสือกเดินเข้ามาในถิ่นพวกกูเอง หน้าตาเนิร์ดๆ แต่หุ่นสูงใหญ่ดีนี่มึงยังซิงใช่มั้ย" เอย่างสามขุมเข้ามาท่าทางนักเลงที่คุ้นเคยแต่สายตาวาววับต่างจากตอนไล่กระทืบคนอื่นตรงหน้าทำเอาอริหน้าซื่ออย่างกล้วยหน้าเหวอหลับตาปี๋ มือใหญ่โตยื่นมาปลดเข็มขัดของกล้วยล้วงมือเข้าไปภายในกางเกงอย่างรวดเร็ว ฟุ่บ! "เหี้ย! มึงจะทำอะไร!!" กล้วยตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อมือร้อนผ่าวของเอมุดทะลวงเข้าไปในกางเกงในของเขา แล้วคว้าหมับเข้าที่แท่งเนื้อร้อนฉ่าที่บัดนี้มันเริ่มตื่นตัวตามสัญชาตญาณ หมั่บ! "อ๊าาาา! อย่าบีบ... เชี่ย อย่าบีบควยกู!" เสียงครางหวีดร้องลั่นดุ้นเนื้อที่ไม่เคยให้ใครแตะต้องอยู่ในกำมือคู่อริทั้งที่มันตื่นยากแต่บัดนี้แข็งสู้มือร่างกายสั่นระริกเมื่อถูกสัมผัสจุดอ่อนไหวอย่างจาบจ้วงจนอับอายอายใบหน้ามาดแมนแดงซ่านถึงใบหู "ไงมึง?" บีชะโงกหน้ามาดูของในมือเพื่อนที่กำแน่นเหมือนกำไม้หน้าสามเต็มไม้เต็มมือ "ยาวแข็งสู้มือเร็วชิบหายเลยว่ะ" เอพึมพำแลบลิ้นเลียริมฝีปากจ้องมองเหยื่อที่กำลังหอบหายใจแรงแค่โดนผู้ชายขยำดุ้นกลับตื่นเต้นจนหัวใจแทบทะลุออกมา "ใหญ่นักเหรอมึง" บีกับซีไม่ปล่อยให้เสียเวลา พวกมันผลัดกันขยำลำเขื่องชักรูดจนกล้วยแทบคลั่ง หมั่บ หมั่บ! "อู้วววว อย่าชัก! เบา อย่าชักควยกู อู้ววว เชี่ยเอ๊ยยย!" กล้วยแอ่นอกครางกระเส่า ความเสียวซ่านที่ถูกปรนเปรออย่างหนักหน่วงทำให้สมองขาวโพลนไปหมด แรงรูดรั้งที่โคนลำทำให้เส้นเลือดบนลำเนื้อปูดโปนพองตัวจนคับแน่นเต็มฝ่ามือของอีกฝ่าย "พองเต็มมือเลยว่ะแม่ง..เสียวท้อง" เอซี้ดปากอย่างถูกใจ แววตาหื่นฃกระหายจนน่ากลัว "อยากแดก..." "กูด้วย..." บีเสริมพลางซุกไซ้ซอกคอของกล้วยอย่างหิวกระหาย "รุมแม่งเลย" บรรยากาศภายในห้องส่วนตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความดิบห่ามที่พุ่งสูงจนแทบระเบิด ร่างสูงของกล้วยถูกกดให้นั่งลงบนโต๊ะไม้ตัวหนา แขนแกร่งทั้งสองข้างถูกบีและซีล็อคไว้แน่นจนขยับไม่ได้ ราวกับเป้านิ่งที่รอให้หัวโจกอย่างเอขย้ำตามใจชอบ “มึงเคยเย็ดใครมะ?”
ยามบ่ายอากาศร้อนจัดจนยอดหญ้าไหม้เกรียมเป็นสีน้ำตาลสระว่ายน้ำในสโมสรส่วนกลางยังร้อนระอุทั้งที่มีหลังคาปกคลุม หมู่บ้านจัดสรรยามนี้ผู้ใหญ่มักไปทำงานกันเด็กๆ ก็ไปโรงเรียนจะมีก็แต่เด็กชายตัวน้อยสามคนที่ขี้เกียจไปแล้วหาเรื่องขาดเรียนมาเดินเล่นบ้านนั้นบ้านนี้จนเบื่อจึงออกมาเล่นซื้อขนมวิ่งไล่กวดกันมาหยุดอยู่ตรงริมรั้วเกาะขอบสระผู้ใหญ่ที่ลึกท่วมหัว"เฮ้ย พึ่งเรียนว่ายนำมา ลองของกันมะ~"“เฮ้ยนี่สระผู้ใหญ่ มันลึกนะเว้ย” บีเด็กชายร่างเล็กท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวเอ่ยขัดขึ้นพลางมองลงไปในผืนน้ำสีฟ้าครามสวยใสสงบนิ่ง“กลัวไรวะไอ้บี ป๊อดอ่อน ไอ้ขี้ป๊อด” เอ หัวโจกประจำกลุ่มยืดอก มือยังกำชายเสื้อยืดราคาแพงไว้แน่น “ใครข้ามรั้วไปว่ายน้ำข้ามสระได้ก่อนคนนั้นชนะ ใครแพ้เป็นทาสแดกกล้วยหนึ่งหวีจุกๆ!”“ไอ้เอ เอาจริงเหรอวะ?” ซี ที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มลังเล แต่พอยังไม่ทันขาดคำเอที่ปีนรั้วกั้นสระก็ก้าวพลาดเสียหลักไถลลงจากรั้วขอบสระจนได้พรื้ดดด!!“เฮ้ย!”มือของเอคว้าสะเปะสะปะไปโดนคอเสื้อของบีที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด แรงดึงมหาศาลฉุดให้บีถลาร่วงลงไปด้วยกัน ซีที่พยายามจะคว้าแขนเพื่อนไว้กลับกลายเป็นถูกดึงดิ่งลงไปเป็นคนสุดท้าย
ท่ามกลางความเงียบสงัดบนเกาะส่วนตัวที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวชโลมผิวกายเปียกชุ่ม กล้วย หนุ่มวิศวะร่างยักษ์ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเมียทั้งสามคนที่นอนเรียงรายแหกขารอคอยกล้วยใหญ่ไข่อลังกาลระดับตำนานอย่างหิวกระหาย ควยขนาดมหึมาปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดปลายหัวหยักบวมเป่งปริ่มน้ำเงี่ี่ยนเยิ้มพร้อมบรรเลงบทรักดุดันเต็มทีกล้วยจับเอลุกขึ้นมาในท่าโก้งโค้งโฝอกแนบไปกับผืนทรายเย็นเชียบ บั้นท้ายเนื้อแน่นลอยเด่นอวดรูรักสีสดทำเอากล้วยกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ร่างหนายืนซ้อนหลังรวบเอวสอบไว้แน่นสองมือมือตะปบขยำแก้มก้นเต็มแรง ก่อนจะจ่อส่วนหัวใหญ่ยักษ์เข้าปากทางที่ขมิบรอ ดุ้นร้อนอันโตมุดทางคับแคบพรวดเดียวเข้าไปจนสุดสวบบบ!!จนหน้าท้องของเอปูดนูนออกมาตามรูปทรงความยาวใยหน้าหล่อเหลาเหยเกทะลึ่งพรวดจนอกแอ่น"อั่ก! เชี่ยกล้วย... มึง... แรงสัด! อื้อออ!"เอเบิกตาโพลงครางลั่น ร่างกายกระตุกเกร็งจากความจุกเสียดที่พุ่งทะลุถึงจุดลึกที่สุด กล้วยระดมซอยสะโพกเข้าใส่ในจังหวะที่ดิบเถื่อนเน้นย้ำความลึกจนเอหัวสั่นหัวคลอน ใบหน้าคมตะเเคงเคลื่อนไถลกับผืนทราย ปั่กกๆๆๆๆจังหวะที่กล้วยถอนแุ้นควยออกจนเกือบสุดค้างความว่างเปล่าชั่วครู่ แต่แล้วก็
กล้วย หนุ่มวิศวะร่างยักษ์ขยับกายหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่นเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อและกลิ่นไอทะเล เขาคลานเข้าไปแทรกกลางระหว่างขาแน่นเปรี๊ยะของ เอ หัวโจกสายรุกที่บัดนี้สภาพดูไม่ได้เสียยิ่งกว่าเด็กหลงทาง ขาของเอถูกจับแหกอ้าออกกว้างจนสุดแรง ทรายขาวละเอียดเปรอะเปื้อนไปตามแผ่นหลังและร่องบั้นท้ายที่ขยับบิดไปมาด้วยความกระสันซ่านกล้วยไม่ได้รีบร้อนที่จะยัดเยียดของโปรดให้เอในทันที แต่กลับโน้มใบหน้าคมคายที่มีไรหนวดจางๆ ลงไปจนชิดรูหีสีแดงเรื่อที่ถูกตอกจากบ้านออกน้อยๆ ลมหายใจร้อนระอุหอบหื่นเป่ารดปากทางสวรรค์ที่ยังคงขมิบต้อนรับมันชุ่มฉ่ำไปด้วยคราบรักจากการรุกรานครั้งก่อน เอสะดุ้งสุดตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนจากลมหายใจที่จ่ออยู่ตรงร่องแคบฟื้ดดด~"กล้วย มึง... มึงจะทำอะไร" เอเอ่ยถามพลางจิกนิ้วลงบนผืนทรายจนเม็ดทรายแทรกซึมเข้าสู่เล็บสั้น แผ่นหลังยาวแอ่นขึ้นจากพื้นอย่างห้ามไม่ได้กล้วยไม่ตอบคำถามแต่กลับใช้ปลายลิ้นหนาร้อนจัดค่อยๆ ตวัดเลียน้ำกามขาวขุ่นที่ไหลเยิ้มออกมาจากข้างในตัวเออย่างเชื่องช้า ไล้เลียตั้งแต่รูรักบานแฉะสั่นระริกยัดลิ้นเข้าไปตวัดผนังเนื้อในดวงสวบสาบกดปลายลิ้นรัวแรงขึ้นจนเกิดเสียง
กล้วยฟุบหน้าลงบนไหล่ของซีหอบหายใจถี่ "หายงอนกูยัง" เสียงพร่ากระซิบข้างหูา่างหนากล้ามเนื้อแน่นนอนคล่อมทับเกยขี่กันบนเจสกี ขณะที่ซีทำเพียงแค่หันหน้าหนีไปอีกทางแต่ยอมปล่อยให้กล้วยโอบกอดไว้"ใครงอนมึง!"กล้วยถอนกายพรากออกจากช่องทางรักที่บวมช้ำจนเกิดเสียง 'ผลั่วะ' ซีที่นอนฟุบอยู่กับเบาะเจ็ตสกีถึงกับตัวกระตุกวูบ พยายามขมิบรูบานอ้าที่มีน้ำไหลออกมาแต่กล้วยกลับคว้าข้อขาแกร่งของซีพลิกหงายแหกออกกว้างกว่าเดิมจนเห็นร่องรอยการรุกรานที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักไหลพรากแหมะ แหมะ.."รูมึงบานมากเลยซีแดกน้ำกูตะกละตะกลามชะมัด~"กล้วยไม่ปล่อยให้ซีได้พัก เขาโน้มใบหน้าลงไปจนชิดร่องฉ่ำแสนลามกที่ว่าให้ซีตะกละ แต่กลับใช้ลิ้นหนาตวัดเลียคราบกามที่ไหลปริ่มออกมาจากปากทางสีกุหลาบอย่างตะกละตะกลามแผล้บบบ~"อ๊าาาา ไอ้กล้วย ไอ้โรคจิต ก็เสียว อู๊วววว!"ลิ้นร้อนๆ แยงไชเข้าไปข้างในร่องที่ยังขมิบตอดอากาศรัวๆ จนซีบิดกายเร่าสะโพกสั่นพั่บๆ มือหนาของกล้วยเอื้อมไปกุมดุ้นบีบขยี้ส่วนหัวหยักของซีแรงๆ จู่โจมหน้าหลังจนร่างแน่นดิ้นพราดๆ"อึก... กล้วย... อย่า อย่าดูดหีกู อ๊างงง!"กล้วยดูดรูแดงจ๊วบๆ ชักกล้วยยักษ์ไม่กี่ทีก็กลับท่าทาง 69 สล
สามวันต่อมาอีกฟากฝั่งหนึ่งท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีที่ ซี คว้าแชมป์เจ็ตสกีมาได้ ซีในชุด Wet Suit รัดรูปเดินขึ้นจากน้ำมาท่ามกลางสายตาเขม่นจากกลุ่มคู่อริเด็กพระนครที่ยังไม่ลืมเรื่องบาดหมาง"ดูพวกแม่งดิ ชนะแล้วเก๊กชิบหาย" โมพึมพำพลางเขบม่นใส่ "ไอ้ซีแม่งมองมาทางกลุ่มเราเหมือนจะกินหัวเราเลยว่ะ"กล้วยใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ยิ่งตอนที่ซีเดินผ่านกลุ่มเขาไปแล้วกระแทกเบียดไหล่ราวกับตั้งใจความต้องการบางอย่างส่งผ่านความรู้สึกพุ่งเข้ามาอย่างแรง"เชี่ยกล้วย มึงไปไหนวะ?" ไอ้โจตะโกนถามเมื่อเห็นกล้วยปลีกตัวออกมา"กู... กูไปเข้าห้องน้ำก่อนพวกมึงไปก่อนเลยเดี๋ยวกูมา" กล้วยตอบอ้อมแอ้มพลางเดินเกาหัวหลบฉากออกมา แต่ความจริงเขาเดินตามเงาหลังของซีที่มุ่งหน้าไปยังเจสกีนักแข่งที่อยู่ห่างออกไปไร้ผู้คนพลุกพล่าน"ซี...มึงโกรธกูป้ะ" กล้วยถามขึ้นเพราะเมียห่ามพากันหายเงียบจนต้องตามง้อทีละคนซีหันขวับมา แววตาดุดันจ้องมองกล้วยที่ยืนเกาหัวแกร่กๆ ร่างกำยำสวมเสื้อยืดดำรัดร่างสมส่วนกับกางเกงผ้าสีเข้มขายาวแปะกระเป๋าเยอะๆ มาในลุคหมาเด็กหนุ่มสายชิลแต่ถึงอย่างไรก็ยังคงหล่อเหลาโดดเด่นจนน่าหมั่นไส้"มึงจะคบผู้หญิงคนนั้นเหรอ ที่เดินด้
กล้วยนอนนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้ ฟังโมกับหนุนพล่ามเรื่องสถานการณ์ข้างนอกให้ฟัง โดยมีน้องแป้งคอยปอกผลไม้ใส่จานวางไว้ให้ใกล้ๆ มือ กลิ่นแอปเปิ้ลหอมหวานลอยมาแตะจมูก แต่ในหัวกล้วยกลับมีแต่ภาพร่างกำยำของเอที่เพิ่งจากไปเมื่อเช้ามืด"เออมึง ช่วงนี้พวกแก๊งอุเทนฯ แม่งเงียบกริบเลยว่ะ สงสัยจะเข็ดที่ทำมึงเจ็บหนักจนเรื่องถึงหูผู้ใหญ่" โมว่าพลางหยิบแอปเปิ้ลเข้าปาก "กูได้ข่าวมาว่าไอ้ 'บี' หัวโจกอีกคนน่ะ โดนพ่อมันกักบริเวณสั่งขังลืมอยู่ในสนามแข่งรถว่ะ เห็นว่าโดนยึดมือถือเพราะดันไปตีกะสถาบันอื่นจนเป็นเรื่องใหญ่ พ่อมันเลยดัดนิสัยไม่ให้ออกมาซ่าสักพัก""สมน้ำหน้ามันว่ะ กักบริเวณแบบนั้นคงลงแดงตายพอดี" ไอ้โมหัวเราะร่วน "มึงรู้มั้ยว่าสนามแข่งรถมันอยู่ที่ไหนมึงถามทำไมไอ้กล้วยกะ ก็แค่ถาม..เฉยๆชานเมืองแถวคลองหกตอนนี้ปิดปรับปรุงไม่มีใครไปหรอก พ่อมันสั่งปิดสนามชั่วคราวแต่ก็ยังต้องมีคนเข้าไปเช็กพวกเครื่องยนต์มึงชอบรุนี่ถ้ามึงหายดีแอบเข้าไปป่วนแม่ง หมั่นไส้กล้วยพยักหน้าส่งๆ ไปตามเรื่องตามราว แผนการบางอย่างเริ่มผุดขึ้นในหัว เขาไม่ได้อยากได้อะไหล่รถ แต่เขาอยากรู้ว่าไอ้คนที่โดนกักบริเวณจน 'เสี้ยน' มันจะมีสภาพเป็นยัง
![นายบำเรอของมาเฟีย [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






