Home / วัยรุ่น / วิศวะเมียเด็ก / ตอนที่ 55 ตามง้อ

Share

ตอนที่ 55 ตามง้อ

last update publish date: 2026-11-19 00:45:40

ตอนที่ 55 ตามง้อ

โรมันเดินออกมาจากลานกิจกรรมด้วยความหัวเสียสุดขีด ไฟโทสะและแรงหึงหวงยังคงคุกรุ่นอยู
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่ 55 ตามง้อ

    ตอนที่ 55 ตามง้อโรมันเดินออกมาจากลานกิจกรรมด้วยความหัวเสียสุดขีด ไฟโทสะและแรงหึงหวงยังคงคุกรุ่นอยู่ในอกจนแทบจะระเบิดออกมา เขาทั้งห่วงและหวงเซลีนแทบบ้า แต่กลับแสดงความเป็นเจ้าของได้อย่างไม่เต็มปาก เพราะคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอ มันยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดงุ่นง่านและพาลโกรธทุกสิ่งรอบตัว"เอ่อ... พี่โรมครับ เรื่องลำดับคิวพิธีการคืนนี้ สรุปว่าให้เริ่ม..."รุ่นน้องสตาฟฟ์ปีสามคนหนึ่งเดินถือแฟ้มเอกสารเข้ามาถามด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ"ก็ทำตามกำหนดการเดิมสิวะ ถามเหี้ยอะไรนักหนา!" โรมันตวาดแทรกเสียงห้วนโดยไม่แม้แต่จะหันไปมองรุ่นน้องคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรวบรวมความกล้าถามต่อเพราะยังไม่ค่อยเข้าใจรายละเอียด"คือ... พี่เรย์บอกให้ผมมาเช็กกับพี่อีกทีน่ะครับ ว่าช่วงปล่อยเทียนจะให้..."โรมันชะงักฝีเท้า หันกลับมามองด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายและรำคาญใจ นัยน์ตาตวัดจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ"สมองมึงมีไว้คั่นหูเหรอวะ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง กูบอกว่าทำตามเดิมก็ทำตามเดิมดิไอ้สัส!"คำด่าที่แสนเย็นชาและไร้ความปรานี ทำเอารุ่นน้องถึงกับหน้าซีดเผือด ตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว โรมันยกปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่54 หึงจนเลือดขึ้นหน้า

    "ซ้ายอีกนิดลีน! ก้าวไปข้างหน้าอีกสามก้าว เร็วเข้า!"เสียงตะโกนบอกทางจากเพื่อนๆ ในกลุ่มดังกึกก้องสลับกันไปมาท่ามกลางเสียงคลื่น เซลีนที่ถูกผ้าผืนหนาปิดตาจนมืดสนิทค่อยๆ ก้าวเท้าบนผืนทรายอย่างเชื่องช้า สองมือจับท่อนไม้สั้นไว้แน่นจนเหงื่อซึม เธอทั้งกลัวสะดุดล้ม และยังรู้สึกใจเต้นไม่เป็นส่ำ กับสายตาของใครบางคนที่รู้ดีว่ากำลังจับจ้องเธออยู่ไม่ไกลกันนัก ร่างสูงใหญ่ของโรมันยังคงยืนกอดอกพิงต้นมะพร้าว นัยน์ตาจับจ้องไปยังร่างเล็กตาไม่กะพริบ รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นตรงมุมปากอย่างหาได้ยากเมื่อเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ งุ่มง่ามของแฟนสาว ความน่ารักน่าเอ็นดูของเธอ ทำเอาเขาอดที่จะหัวเราะไม่ได้เพล้ง!เสียงหม้อดินเผาใบแรกแตกกระจายดังลั่น พร้อมกับเสียงกรี๊ดดีใจของเพื่อนในทีม เซลีนยิ่งร้อนรนจนหน้ามุ่ย กลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะกลายเป็นคนสุดท้ายที่ทำให้ทีมแพ้"ไปทางไหนต่ออะ! เราต้องเดินไปทางไหน!" เธอร้องถามเสียงหลง"เดินตรงไปอีกสองก้าวแล้วฟาดเลยลีน!"เพื่อนๆ ตะโกนบอกอย่างสนุกสนาน เซลีนจึงรีบทำตามอย่างว่าง่าย ทว่าฟาดไม้ลงไปก็เจอแต่ลมเพล้ง!เสียงแตกดังขึ้นมาเป็นใบที่สอง คราวนี้เป็นมีนาที่กระโดดดีใจตัวลอย ตอนนี้จึงเหลือ

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่53 ไปเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไร

    สองชั่วโมงผ่านไปเสียงนกหวีดดังเรียกแถว ปลุกให้บรรดาน้องใหม่ต้องรีบกุลีกุจอลงมารวมตัวกันที่ลานกว้างริมหาดอีกครั้ง แสงแดดช่วงเย็นเริ่มอ่อนแสงลง ทว่าไอร้อนที่ระอุขึ้นมาจากผืนทรายก็ยังคงทำให้ผิวแสบร้อนอยู่บ้างความวุ่นวายโกลาหลเกิดขึ้นอยู่พักใหญ่เนื่องจากจำนวนคนในปีนี้ล้นหลามเกินกว่าทุกครั้ง แต่พวกพี่สตาฟฟ์ก็สามารถคุมสถานการณ์และจัดระเบียบแถวได้อย่างรวดเร็วเซลีนนั่งอยู่กลางแถวในกลุ่มย่อยตามสายรัดข้อมือสีเดียวกัน โดยมีมีนานั่งอยู่ข้างหน้าเธอ และแทบจะทุกๆ สองนาที มีนาจะต้องเหลียวหลังหันกลับมามองหน้าเธอด้วยสายตาตื่นตะลึงปนไม่อยากเชื่อ ตั้งแต่ลงมาจากห้องพัก มีนาก็คอยจ้องจับผิดตาแทบไม่กะพริบ ขณะที่เซลีนเองก็ได้แต่นั่งก้มหน้า ไม่กล้าเล่ารายละเอียดอะไรให้ฟัง"ลีน... ถามจริง แกไปเป็นแฟนกับพี่โรมตั้งแต่เมื่อไร" มีนาเอี้ยวตัวมากระซิบเสียงตื่นเต้น นัยน์ตาเบิกกว้าง"...""ฉันยังอึ้งไม่หายเลย นั่นพี่โรมเชียวนะแก! ตัวท็อปของคณะเลยนะเว้ย!""กะ...ก็ สักพักใหญ่ๆ แล้ว" เซลีนตอบอึกอัก ใบหน้าหวานแดงซ่าน ลามไปถึงใบหู"นานแล้ว?! แล้วทำไมแกไม่เคยบอกฉันเลยยะยัยเพื่อนตัวดี!" มีนาแหวใส่เสียงเบา แต่ท่าทางนั้นกับก

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่52 บทลงโทษของเด็กดื้อ SM20+++🔥🔥⚠️

    ฝ่ามือหนาลูบไล้ขึ้นมาจากแนวสะโพก เลื่อนผ่านสีข้างบาง ก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง สัมผัสอุ่นจัดแนบชิดกับเนื้อเนียนละเอียด โรมันบีบเค้นทรวดทรงอวบอิ่มทีละข้างอย่างหนักหน่วงและเอาแต่ใจ ตามแรงอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่น"อ๊ะ! อ่าา"เสียงหวานครางผะแผ่ว คล้ายจะประท้วง ทว่าเขากลับไม่ปล่อยให้เธอได้มีโอกาสตั้งตัวหรือพักหายใจมือหนารั้งชายเสื้อยืดขึ้น ก่อนจะกระชากบิกินีตัวจิ๋วที่บดบังทรวงอกจนขาดหลุดพ้นจากเรือนร่าง ตกลงไปกองอยู่บนพื้นทรายชื้นแฉะอย่างไม่ไยดี ใบหน้าคมคายโน้มลงครอบครองยอดปทุมถันสีหวานอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นร้อนชื้นสะกิดหยอกเย้าสลับกับขบเม้มรุนแรง จนร่างเล็กสะดุ้งเกร็งไปทั้งตัว"อึก... อย่าค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็น... แถวนี้มัน..." เซลีนเอ่ยห้ามเสียงสั่นระริกด้วยความหวาดระแวง"ใครจะกล้าเดินเข้ามาแถวนี้ หืม?" โรมันกระซิบชิดยอดอก น้ำเสียงทุ้มพร่าแต่เยียบเย็นจนน่าขนลุก"...""ถ้ามีไอ้หน้าโง่ตัวไหนมันกล้าโผล่หัวเข้ามาเห็น... เฮียจะควักลูกตามันออกมาให้หมด แต่ตอนนี้... หนูต้องสนใจแค่เฮียคนเดียว"มือหนาเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสจุดอ่อนไหวกึ่งกลางกาย ปลายนิ้วหยาบกร้านเขี่ยวนรอบกลีบกุหลาบที่เริ่มมีหยาดน้ำ

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่51 บิกินี่เป็นเหตุ (เปลืองตัว)

    เซลีนยืนตัวแข็งราวกับถูกสาป เลือดในกายเย็นเฉียบจนใบหน้าหวานซีดเผือด ไร้สีเลือดขึ้นมาฉับพลัน ความเงียบอันน่าอึดอัดปกคลุมทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงเกลียวคลื่นซัดสาดกระทบโขดหินเบาๆ"สนุกมากไหม?"น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบสนิท ทว่ากลับเยียบเย็นจนบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ เซลีนได้แต่เม้มปากแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะตอบคำถามมีนาที่ยืนอยู่ข้างๆ เลิ่กลั่กด้วยความงุนงงและหวาดหวั่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมรุ่นพี่ร่วมคณะถึงได้ถามคำถามแบบนั้น ทั้งน้ำเสียง แววตา และสีหน้าคมคายดุดัน มันช่างขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง"สะ... สนุกค่ะพี่"มีนาเค้นเสียงตอบตะกุกตะกัก ตัวสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอไม่เคยเห็นโรมันในโหมดที่น่ากลัวและแผ่รังสีคุกรุ่นขนาดนี้มาก่อนในชีวิตโรมันไม่แม้แต่จะปรายตามองมีนา ชายหนุ่มเอาลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ ก่อนจะพ่นลมหายใจร้อนออกมายาวเหยียดดวงตาคมกริบกวาดมองร่างเล็กที่เปียกชุ่มตรงหน้า ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ชุดว่ายน้ำสีขาวแนบเนื้อที่อวดทรวดทรงอกอิ่ม เอวคอดกิ่ว และเรียวขาขาวผ่อง ยิ่งจุดไฟโทสะในอกของเขาให้ลุกโชนจนแทบระเบิด"ใครอนุญาตให้เอาเศษผ้าพวกนี้มาใส่... หืม?""..."โรมันก

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่50 บิกินี่เป็นเหตุ

    หลังจากขึ้นมาบนรถบัส เซลีนก็รีบหากระจกขึ้นมาส่องคอตัวเองอีกรอบด้วยความกังวล แม้จะพยายามลงแป้งและคอนซีลเลอร์ของตัวเองไปแล้ว แต่รอยช้ำสีเข้มที่คนเอาแต่ใจฝากไว้ ก็ยังเด่นชัดจนปิดไม่มิด ร่างบางจึงต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆ"มีนา... แกมีคอนซีลเลอร์เนื้อแน่นๆ ไหม ของฉันมันกลบไม่อยู่เลยอ่ะ""ไหนดูซิ" มีนายิ้มกรุ้มกริ่ม เธอหยิบคอนซีลเลอร์ขึ้นมาแล้วค่อยๆ บรรจงเกลี่ยทับรอยตรงลำคอให้เพื่อนอย่างเบามือ แต่ปากก็ยังไม่วายแซวต่อ"...""คอนซีลเลอร์ยังเอาไม่ลง มดตัวนี้สงสัยจะกัดแรงมากเลยสิ ดุดันไม่เกรงใจผิวเนียนๆ ของแกเลยสักนิด""มีนพอเลย หยุดล้อได้แล้ว" เซลีนหน้าแดงก่ำ รีบหยิบผมมาปรกข้างคอไว้เพื่อความปลอดภัยบรรยากาศบนรถบัสเต็มไปด้วยความสนุกสนานและคึกคัก พวกรุ่นพี่สันทนาการต่างพากันเปิดเพลง ร้องและเต้น และจัดกิจกรรมคลายเบื่อตลอดเส้นทาง ขณะที่โรมัน สงคราม และเรย์ ต่างขับรถส่วนตัวตามขบวนมากันเอง ไม่ได้มาร่วมเบียดเสียดบนรถบัสใหญ่เวลาล่วงเลยไปจนกระทั่งขบวนรถเคลื่อนเข้าสู่รีสอร์ตติดริมทะเล ภาพกว้างใหญ่ของหาดทรายขาวสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ทำเอาเหล่ารุ่นน้องส่งเสียงเฮลั่นด้วยความตื่นเต

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status